2022, Le-Puy-en-Velay to Rocamadour

From 19 August 2022, I rolled from Le Puy-en-Velay to Rocamadour. Last year I ended in Le-Puy-en-Velay and so I started there now.

You can read all about that journey on the Blog and partly already on this page (here it comes in order from old to new while the blog is always read from new to old) but it is still under construction at the moment (not completely translated).

And if you want to subscribe to my Newsletter you can do so on the homepage, I’ll send you an email as soon as I post a new blog and about any updates on my next trip.

 

augustus 18, 2022 door rolstoelpelgrim

Today is finally real departure day!

 

Normally I just leave from home but actually I have been leaving since Sunday. The past few days I was in Helmond with the musical group KISI.  Last year I was also there for a while before leaving but now for a few days. I myself am not on stage but help out behind the scenes with costumes and props. The children, teenagers and leaders practised hard for a shortened version of the musical Ruth (performance 25 September in Heiloo, tickets available here) and the short musical Spector.

The latter musical is kind of appropriate for me, it’s about how a blind person in a circus discovers he can do more than he thinks and discovers talents he didn’t know he had. Something I also expect to experience (again) during my pilgrimage. Unlike previous years, this year I am a bit reluctant to make the trip, well, actually not the trip itself, I am looking forward to that too, but I am a bit reluctant to the mountains of the Massif Central over which I will roll. But like the blind man in the musical who can do what he never thought he could do, I also want to trust that things will turn out all right, just as in previous years I have always done well and conquered slopes I never expected to climb, and that at times when I had problems the right help suddenly arrived. There were already many special events in past years.

But so, as mentioned, I drove south today. I am now pitching my tent at the campsite in Revin, France, the campsite where I stop almost every year on the first day of my car journey. 2018 also saw me passing here during my pilgrimage, I was on my way to Revin then.

 

After busy days at KISI and a long car journey to France, I am now very tired and going to sleep soon.

From now on I will write a daily blog again, if you don’t receive the newsletter yet you can subscribe on the homepage.

See you tomorrow!

Greetings,
Logo, gestileerd plaatje van vrolijke rolstoelster (ik) met kruis en schelp in de handWheelchair Pilgrim

Last night I met another cycling pilgrim at the campsite. He was doing the route “along ancient roads”, a route I will probably pick up from Rocamadour (next year) as well.

I went to bed quite early and woke up early. I enjoyed sleeping in the tent again, actually much nicer than in a house, nice fresh air.

After waking up this morning, packed everything, had breakfast and then drove on.

The first part really went through the Ardennes with lots of forest, but then this changed. I passed through the Champagne region and saw many vineyards, in every village also a Champagne castle and merchants.

Then the landscape consisted of fields on rolling French hills, fields of mainly wheat, maize, (rope) hemp and sunflowers.  Interspersed with small meadows with French beige beef cows, old villages and beautiful churches (the ugly industry that is also there from time to time, such as grain-processing factories with huge silos, I am of course not going to mention, suddenly sounds a lot less romantic ).

I wanted to visit churches today but all the ones I tried along the way were closed. Try again tomorrow.

I did visit a First World War military cemetery. Here lay soldiers from England and what belonged to it at the time like India, Australia, etc. Always impressive to see.

Last week, I had an interview with the youth section of the Catholic News Paper (Katholiek Nieuwsblad) for an article for their website. This morning I heard that it was posted and will also appear in the paper. Very nice!

You can read the article here.

 

I am now at the campsite in Ferrières-en-Gâtinais, about 500 km to go.

Thus I will go back to sleep and continue tomorrow.

Greetings,
Logo, gestileerd plaatje van vrolijke rolstoelster (ik) met kruis en schelp in de handWheelchair Pilgrim

Reisdag 3,

This morning I woke up around 8.00. I was in no hurry as the campsite gate did not open for cars until 9.00.

I packed and then had a leisurely breakfast.  Yesterday I had bought blueberries at the supermarket and I got free vegetable yoghurt with it. Was the first time I ate this, quite reasonable but real yoghurt is still a lot tastier. Luckily I had some very nice berries with it, so it still turned into a tasty breakfast.
Around 9.30 I thought it was time to go and I left.

Today the landscape was again very beautiful, French and varied.
I also finally found an open church this afternoon. There I sat, rested and sang for an hour. The acoustics were very good, as in most old churches.

An hour later I saw signs saying “brocant”, which happened to be on my route and soon I saw where I wanted to be. A nice antique/brocant/rumble market. Lots of old stuff, fun to look among and search for treasures (nothing found).
After a few stalls, an older man spoke to me and asked about my wheelchair wheels. It was the first time I had to speak French again (only saying hello and “supermarket” French I had spoken) and it was a bit awkward again. On the road, I do listen to a listening course of French and that does help to pick up some but this was trickier. But I managed, although grammatically completely wrong, to convey nicely how they work (I have e-motion wheels, with an auxiliary motor like in electric bikes). After that explanation, he treated me to a glass of juice. Delicious. And I talked about my pilgrimage as best I could. Then I thanked, said hello and went back across the market. Unfortunately, he kept hanging around and I got a bit restless with him, eventually he even walked with me to the car. He said all sorts of things I didn’t understand (spoke too fast). i tried to get rid of him but when I sat down he stood between my doorstep and asked for a kiss. He could forget that so I said “no!”, and again said I was going to leave, started the engine and managed to slam the door. Leaving him disappointed. I was glad to be rid of him!

I have sometimes been asked if I don’t find it scary as a woman travelling alone, except for this man I have fortunately never encountered pushy or scary types. Once I was a bit scared, a few years ago. I was rolling through the forest at the time and at one point I had the feeling that someone was watching me. I looked around and didn’t see anyone and nothing happened, it was just a feeling. Until the evening at the pilgrim hostel, when I met 2 other pilgrims. They told me that they had seen me on the way, they were resting, out of sight, in the forest, they had deliberately said nothing and had stayed quiet because they didn’t want to scare me. Was exactly at that spot. so apparently I had felt them after all!
Other than that, I happily meet only nice and friendly people.

Now I am lying in bed in my tent at the campsite in Evaux-les-Bains. I like those the best. They are almost always simple, but for me fine campsites, and they are usually very cheap. that’s the best and if the quality is a bit less I take that for granted. This one, by the way, is good and clean but yesterday’s was less so (only had 3 French “hole” toilets and 1 normal one that was so dirty you want to hang over it).
Tomorrow morning, I can go to church in this village and will continue to look around here.  It is a village with a lot of history. More on that tomorrow.

Furthermore, I also expect to reach Rocamadour tomorrow.
After that (Monday I think) I need to get to Le-Puy-en-Velay. I hope to find someone with whom I can ride to Le-Puy-en-Velay but chances are I will have to take a bus and/or train. That will be another challenge because there is no direct bus/train and there are many changes. (Should anyone know an easy way to make that trip I’d love to hear about it).

Greetings,
Logo, gestileerd plaatje van vrolijke rolstoelster (ik) met kruis en schelp in de handWheelchair Pilgrim

Reisdag 4, naar de kerk

After waking up early at the campsite in Evaux-les-Bains, I took it easy. I wanted to go to church this Sunday and had seen that the Catholic church had a mass at 11 o’clock. I wanted to leave a little earlier so I could have a look around. As you might see from the place name, there are medicinal springs here. Already in Roman times people bathed here in the hot water (60°Celcius I read) and even today there is a modern spa. Remains (not many) of the Roman baths are still there, I looked at them.

Then it was time for the celebration.  I was too early (10.30) but that was just right. It turned out that it was a feast day of “Our Lady of Evaux”. This was celebrated by a procession. In front the statue, lifted by 6 men, then the priest and the rest walked (rolled) behind it through the village. Along the way, there were several stops and then the priest told something, what he said I don’t know because my French is unfortunately too bad. Furthermore, there was singing, some songs I knew in Dutch (for those in the know, I think they were songs of the Emanuel community).
The Mass followed, and although my French is not good, I was able to follow it (apart from the sermon) because I had a Dutch and French missal (missal book containing everything that is said) on my mobile phone.

It was also a beautiful church, over the centuries things have been changed all the time and those different styles are good to see.

Then I drove on. I rode through very beautiful areas, it got rockier and rockier and there were beautiful rivers. There were many beautiful cows with horns in the meadow today, nice!

Now I’m camping in Rocamadour. I have arranged a safe spot for my car so that is very nice.
I’ve been worrying for a few days about how to solve it in terms of transport from Rocamadour to my starting point. Public transport between Rocamadour and Le-Puy-en-Velay is rather cumbersome. At least 4 changes.
I had made an appeal on facebook a few days ago on a page for Dutch people in France to see if anyone could help, but unfortunately it remained silent. Until tonight, when I got a message. Tomorrow morning I will be picked up at 11.00 and then someone will take me to Le-Puy-en-Velay by car! Such a relief that is! Another problem solved!

So tomorrow, 1 more travel day and then the day after tomorrow I will really start! Looking forward to rolling!

Greetings,

Logo, gestileerd plaatje van vrolijke rolstoelster (ik) met kruis en schelp in de handWheelchair Pilgrim

Reisdag 5, meerijden

Last night I luckily got the good news that I could ride along, what a relief!

Last night I sorted out all the stuff I had brought with me, some of it for the pilgrimage and some to stay in the car. I had taken extra clothes and medication for the outward/return journey and that could stay behind, as well as other things I don’t need along the way and things I was in doubt about and had initially packed but which I think I can do without.

In the morning, I drove 200 metres to the place where I park during my trip. I had agreed with a Dutch hotel owner that he would keep an eye on things, a nice thought.

At 11 o’clock I was picked up by my lift. He drives this huge distance especially for me, and actually even further because he does not live in Rocamadour either but a lot further on.
For lunch, I was also treated to a treat. It took us over 5 hours to cover the 250km or so, small French roads don’t drive that fast. It was a nice drive though, beautiful scenery and the occasional castle in the mountains. On the way we had a nice chat about my pilgrimages and his, so that was fun.
So special that he wanted to do this for me. (If you read this, thanks a lot!)

Now I am at the campsite in Le Puy-en-Velay. The tent is up and I am about to lie down and hopefully sleep early.
Tomorrow it really starts!

Greetings,
Logo, gestileerd plaatje van vrolijke rolstoelster (ik) met kruis en schelp in de handWheelchair Pilgrim

Pelgrimage dag 1

augustus 23, 2022 door 

Le Puy-en-Velay – Bains

Afstand: +/- 14 km (gemeten via maps, fietscomputer had het niet opgeslagen)

Laagste punt 614m

Hoogste punt: 1039m

Today is the first real day of my pilgrimage.
After packing everything and leaving the campsite, I first wanted to get a stamp. For this I went to the tourist information. There I got my first stamp! Then it really begins!
I had already seen that today was going to be a tough day, very steep uphill, not just for a moment but all day riding uphill.
Still in Le Puy-en-Velay, I first rolled up to a big statue of St James (the superior).
This was already a steep climb, partly I had to roll backwards because otherwise I would not reach the top. Next to this statue, I came across more pilgrims’ art, statues of pilgrims and one even a pilgrims’ crossing.

After taking a photo, I rolled on, even more very steeply up the mountain. From a viewpoint, I could see the 4 main points of Le Puy-en-Velay. The cathedral, the chapel Saint-Michuel d’Aiguilhe, the big statue of Mary with Child and lastly the statue of Saint Joseph with Child. The latter is the somewhat more unknown one that stands outside the town.

Then the climb continued, soon after that my wheelchair wheel started beeping. That means my battery is almost dead. Normally, I can ride about 25 km on 1 set of batteries but now I had only ridden about 2 km with it, uphill and it had taken me about 2 hours to ride those 2 km! Average slope was over 10% incline!
Luckily I had spare batteries, 3 sets in total.
But it was 14km to the nearest campsite, so I was getting a bit nervous whether I would make it.
With the 2nd set of batteries in my wheels I rolled on, pretty soon I came upon a dirt track, which wasn’t quite as I had planned. Still rolling on, dodging big boulders and dents.  This too went uphill but fortunately less steep than the first part of the route, and after a few hours it became less and less steep. Occasionally pilgrims walked by, it was steep for them too but they managed to go up easier than me. 2 pilgrims from northern France were picnicking and invited me in, I was given bread with cheese, tomato from their own garden, tea and when we said goodbye, I was given an apple from their own harvest for the road. Delicious!
After the picnic, the paved road was also soon in sight and although I was still rolling uphill, it was less steep. Yet even the 2nd set of batteries ran out faster than hoped and I swapped them for the 3rd set. Fortunately, the road only kept going up a bit and not as extremely steep as it was at the beginning. On the way, I stopped briefly at a little church and then at the supermarket for bread, cheese and fruit. Then I rolled to the campsite. Fortunately, my third set of batteries got me where I needed to be.

The campsite near Bains fortunately had room for my tent and a power socket. The campsite is in a kind of large backyard of an organic farm and, besides camping, nice other options like a tree house and a greenhouse made into a house where you can stargaze at night.

My wheelchair is charging now, tonight I will have to wake up once more to change batteries but if all goes well, everything will be full again tomorrow!

It’s about time to go to sleep, my body has worked (too) hard and tomorrow is another day with lots of climbing.

Greetings,
Logo, gestileerd plaatje van vrolijke rolstoelster (ik) met kruis en schelp in de handWheelchair Pilgrim

Pelgrimstocht dag 2

augustus 24, 2022 door 

Bains – Monistrol d’Allier

Afstand 17,6

Laagste punt 597

hoogste punt 1136m

Today was a very nice pilgrimage day. 
Although the first part of my hike was uphill, it was not as extremely steep as yesterday. So that wasn’t too bad.

Already after about 2 kilometres I came to a chapel, Chapelle Roch-de-Montbonnet, a beautiful chapel. the priest was present and I got a new stamp in my pilgrim passport.
Here I also met 3 German pilgrims whom I had also encountered yesterday when I rolled up the slope.
After a chat, I continued on my way. Uphill at first, but fortunately also downhill at some point!

In the village of Saint Privat d’Allier I climbed up another steep slope, this time not because I had to but because I wanted to have a look at the castle, the church and the view. A very beautiful and old church, a castle (which unfortunately I could only see part of because it is private) and a great view! The climbing may always be tough but the reward of the beautiful view is (almost)always there!
After I was done looking I rolled back down. As I rolled down, the Germans came up. Nice to meet up again.
Then I passed a mini supermarket, fortunately I just fitted in and after the basic shopping (bread, cheese, fruit/vegetables) I was provided for today.
Along the way, I was also lucky enough to occasionally find some tasty blackberries and I also found another grape growing wild. 2 bunches were hanging at the height I could reach. Tasty!

Then it went fast, the road went downhill quite fast, it was a good thing I could brake with my wheels and with a bicycle brake on my handlebars. If I go faster than 12km/h my wheels disengage and then only the bike brake remains, so I always try to make sure I stay under 10km/h when rolling down a mountain.

The views were tremendously beautiful as I rode through the mountain landscape. I’ve been to the mountains quite often and I’ve also crossed this region on holidays, but because I ride so much slower (instead of by car) through it now, I have much more time to look.

It was very hot today, well over 30°C. Before I reached the campsite I was pretty much overheated. But fortunately the campsite is next to a river, so I was able to cool off there. And after a shower I was back to normal temperature.
The camping boss also gave me a stamp. He also warned me about tomorrow, which is one of the steepest stages.

My wheelchair is already back on the charger so tomorrow I’ll be ready to go again. Today I hadn’t used much anyway. Because I rolled uphill first, my first batteries were soon almost empty. Fortunately, when I was at the highest points and then rolled downhill, they charged back a bit. And at the end of the day, because I rolled downhill for a very long time, my battery was almost fully charged again.
So I’m pretty much ready for tomorrow’s climb . Now to recharge myself, so early to bed.
I do notice that I am not well trained yet, in a few days it will be easier and I will also have less muscle pain.

Greetings,
Logo, gestileerd plaatje van vrolijke rolstoelster (ik) met kruis en schelp in de handWheelchair Pilgrim

Pelgrimstocht dag 3

Monistrol d’Allier – Saugues

afstand 19,85km

laagste punt 594m

hoogste punt 1058m

 


When I came out of my tent around 8.00, it again proved that I am a late pilgrim. The field full of pilgrims’ tents was completely empty, only I was still standing there. So I quickly loaded up my wheelchair and left.
When I arrived at the campsite yesterday, I had a nice descent to the campsite, now I had to climb that part. After about 20 minutes of climbing (it took 2 minutes to go down), I was back at the top. At least, as far up as I was yesterday. Actually, today’s long steep climb really started.
Some 14km up, about 600 metres up.

I had beautiful views almost the entire ride. I was enjoying nature. The smell of the forest, the butterflies on the flowers, the rustling of the trees. Although I was rolling on a 90km road all day, it wasn’t annoying, it wasn’t very busy and cars drove well around me and regularly gave me encouraging gestures, many a thumbs up passed. People even stopped a few times to ask if they could help. I thanked them politely but indicated I wanted to roll myself.

As for my batteries, it was exciting, after about 6km I had the first set of batteries empty, the 2nd set held up to 14km, then I grabbed the 3rd set and of these, 1 turned out to be empty, apparently something went wrong with them when charging or faulty (I hope the former).
So the last kilometres (total of 19km) I rolled on 1 good one and leftovers from the other almost empty batteries (and partly even on just the good wheel).

As if that wasn’t enough, just before the descent I heard rumbling in the sky, thunder, moments later the first drops also fell. Quickly packed up everything that wasn’t supposed to get wet and calmly rolled on on the one wheel. Fortunately, the shower didn’t last very long. And I even found it nice to cool down a bit, as it was very hot again today.

Fortunately, the descent came about 2km before the village (town), Saugues, where I am now camping. During that descent, my wheels recharged a bit so I could make it to the campsite.

Before going to the campsite, I visited the church. There I also met some other pilgrims I had met on the way before.

It turned out that this is also a pilgrimage site here. For Saint Bénilde who is laid to rest in the church here.
I didn’t know this saint but they had made a nice exhibition to show part of his life with dolls.
They had done a nice job.

 


My wheelchair is charging in the toilet block so hopefully tomorrow all the batteries will be full again. Now I am lying in my tent and going to sleep soon.

Greetings,
Logo, gestileerd plaatje van vrolijke rolstoelster (ik) met kruis en schelp in de handWheelchair Pilgrim

Pelgrimstocht dag 4

Saugues – Chanaleilles

Afstand 15km

Laagste punt: 938m

Hoogste punt: 1142

Got up at 3am last night to change batteries, then I slept pretty fast again. At 7.30am my alarm went off and I got to change batteries again. Then it was also time to pack. The one battery I wrote about yesterday unfortunately seems to be defective, when charging it acts strange and, although the lights say it’s full, I can’t get it to work. Fortunately, I still have five good batteries like in previous years, but that one extra would have been nice with all the mountains here.

After getting up and packing, I had breakfast with the neighbours. Last night I pitched the tent next to the same people who had invited me for a picnic lunch on the road a few days ago. Was cozy again. It was their last day so I won’t encounter them any further on the road.

Then it was time to leave. First I went to the supermarket, here again there was a real supermarket, most villages don’t have a shop or only a corner in, for instance, a café or bakery where the most necessary things are available.
Now I was able to stock up on new food again, so I’m good to go. Then I left the village and went on my way.

I got a call on the way for an interview in AlphenCC / Leids Dagblad, which was a nice interview and I’m curious how the article will turn out. And this week I am also in the paper version of Katholiek Nieuwsblad (it was already on the website but they wanted it in the paper version of the paper now).

Today a somewhat shorter day, about 13 km (off the top of my head, I don’t have the bike computer at hand), lots of uphill but not extremely steep and the occasional downhill. Beautiful nature, nice old villages/towns and also saw a castle.

The theme of the day was cows, I drove past enormous meadows with cows (various breeds, French and Dutch cows and I even saw a group of Scottish highlanders) and occasionally some horses. It always strikes me how nice those meadows are here, much more natural than in the Netherlands where almost all the meadows are a dull lawn. Here, all meadows have trees, sometimes a stream or a small lake in which the cows can walk. They also often stand there with the whole family, cow, calf and bull. Very nice to see.

 

The guidebook (miam miam dodo 2022) said that in this village (le Falzet), near a cheese farm, there was a pilgrims’ hostel where you could also camp. Arriving there (with the 2nd set of batteries almost empty) it turned out that this was no longer the case. The cheese farm was still there. Fortunately, I was still allowed to stay and was assigned a nice spot for my tent, in the meadow where the cows were. Even though the cows have just left, for milking or for the night, I don’t know, but if a cow suddenly looks into my tent, I don’t need to be alarmed.  I am a huge animal lover so I like being among the cows.  Reminds me of the old days when I often visited farms and went to an agricultural high school. My chair is now also loading up in the barn where I saw calves.

I too am about to recharge, on my bed. I’m going to try to sleep a long night. My muscles are protesting a bit today, riding in the mountains I am not used to in our little flat country, and in the process I am apparently using muscles I was not aware I have!

Greetings,
Logo, gestileerd plaatje van vrolijke rolstoelster (ik) met kruis en schelp in de handWheelchair Pilgrim

Pelgrimstocht dag 5

Chanaleilles – Saint-Alban-sur-Limagnole

Afstand 25km

Laagste punt: 929m

Hoogste punt: 1305m

When I woke up a bit around 7 o’clock, I heard a cow standing next to me! I opened the tent but that startled her so she ran away. Nice to wake up like that!

Last night before I slept I had also had a look at the cows in the barn and calves in the meadow, so nice!

But yes, although I really like farms it was still time to leave.
The first village I visited was Chanaleilles.
On the way there my bike computer started complaining, it was too full. I had never thought of getting all the previous rides out of its memory. Normally this is very easy.  I connect it to my mobile with a cable, then start the app and it goes on by itself. I thought I would do that now and then I got a message that my bike computer is no longer supported by the app, too old… (I have had it for 4 years). Very irritating. Fortunately, I was able to manually empty some of the memory but it’s annoying because now I can’t see all the data on my mobile. Hopefully it will still work at home on the computer.
Fortunately, after making space again, it could be switched back on and I could continue. Steeply up the mountain.

In the village was a beautiful church from the 11th and 13th centuries that I visited. Really nice old church again. I was alone there so was able to sit and sing quietly for a while. Unfortunately a big step at the entrance so the wheelchair stayed outside.

Then I rolled on, now down the hill for a bit, but unfortunately quickly up again, which remained for a good part of the route. About the first 10km went up and then down. The first battery had had enough after 5km and the 2nd was half empty when I arrived at the source of St Roch. A saint of the pilgrims. This is said to be a healing spring. After the spring, I visited the chapel of St Roch which is 300 metres down the same route. At the church, someone was welcoming pilgrims and I got a stamp for it in my pilgrim passport.

Between the spring and the church, I also crossed a double border. From Haute Loire department in Auvergne region to La Lazere, Occitanie region.

After spending some time in the church, it was time to move on again. The rest of the route was mostly downhill. This gave me extra chance to enjoy the beautiful scenery, the mountains, beautiful cloudscapes, cows in the meadow that I not only saw but also heard. In almost every meadow, a cow rang a bell.
I also saw many birds of prey today.
As I rolled downhill, my wheelchair batteries got fuller instead of emptier, which allowed me to do the 2nd half without any consumption.

Just before the campsite, I visited the church in St-Alban sur Limagnole and then the supermarket for bread among other things, because tomorrow is Sunday and I don’t know if I’ll manage to find bread then.

Arriving at the campsite, I set up the tent. Then to the toilet block for electricity. Unfortunately no power socket… was a bit exciting but luckily I can charge my wheelchair at the English people across the path. Fortunately, they had the right adapter to get a Dutch plug into an English socket.

Then I’ll go back to sleep in a minute. I’ll continue tomorrow.

Greetings,
Logo, gestileerd plaatje van vrolijke rolstoelster (ik) met kruis en schelp in de handWheelchair Pilgrim

Pelgrimstocht dag 6

augustus 28, 2022 door 

Saint-Alban-sur-Limagnole – Aumont Aubrac

Afstand 16km

vrijwel vlak, om en nabij de 920m

Picked up my wheelchair this morning after I got up.

It was still foggy and cold, I had also noticed that cold when I went to my opposite neighbours in the middle of the night to swap my wheelchair batteries so that both batteries were charged again. One of the reasons for the cold nights here is that I camp at quite a high altitude, almost every night above 1000 metres. It is not so noticeable here because the valleys are often high as well, but most days (and nights) I spend between 900 and 1400 metres.
After I got cold I unfortunately could not warm up properly, but despite that I slept quite nicely.After I was packed up I went out again, By now I had fortunately warmed up and the fog had also lifted. It was quite warm again today.Soon my route crossed the official route and it was immediately clear to me why I map out my own routes. What rocks and a gradient that is unachievable.I rolled on along a very nice and fairly quiet road. Occasionally the passing cars waved, always fun!
For much of the day, I rode through the mountains in and along the forest. I followed a small river and so, although I rode among the mountains, I kept riding fairly flat. Only the last part (I think the last 6km) I rolled uphill.
Just because it was all not very hard, I was able to enjoy the natural beauty extra. The beautiful meandering river, the flowers and plants, lots of butterflies and lizards.

I usually try to go to a church service on Sundays, but unfortunately I couldn’t because the distance was too great and there were no services on the route, or so early that I would never get there on time. So at the first church, in Rimreize, I loaded up my wheelchair and sang some Taizé songs myself. After half an hour, both my wheelchair and I were recharged and we were off again!

So I rolled on through the beautiful countryside. Nice and easy and even when the slope went up it was still manageable.

In Aumont Aubrac I wanted to go to the campsite but first I visited the church there too. This too was a beautiful church, especially the stained glass, which I found special.

I had seen that there was also a geocache hidden near the church. Although I have been geocaching for years, I have been less active in recent years. But this pilgrimage seemed like a good time to look for some caches again. Geocaching is a kind of treasure hunting, using a GPS code to find the location of an often well-hidden treasure, of which there are millions around the world. This one was outside by the church and fortunately I had found it quickly.

Then I rolled to the campsite, with beeping batteries. I arrived at the campsite. The extra charging meant I had made it exactly on 1 set of batteries. Then I won’t have to wake up last night to change batteries.
Arriving at the campsite, I also immediately saw 2 Belgians I had met twice before.

I am now on a quiet part of the campsite, facing the toilet block where my wheelchair is charging.

Onward tomorrow and now rest.

 

Greetings,

Logo, gestileerd plaatje van vrolijke rolstoelster (ik) met kruis en schelp in de handWheelchair Pilgrim

Pelgrimstocht dag 7

Aumont Aubrac – Nasbinals

Afstand 24km

Laagste punt: 1029m

Hoogste punt 1185

Pilgrimage day 7 already, a week on the road. So far, it has been a beautiful week, tough because of the mountains but also very beautiful precisely because of that.

Today I knew I would be rolling a long stage. About 25km to the nearest campsite (turned out to be over 27km).

I first rolled back a little bit to get back on my route. In the process, I rolled past a woodworking factory. On one side of the road thousands of tree trunks and on the other side very large pencils!

 


After rolling about 5 km, I came to the first chapel. A nice little but still wheelchair-accessible chapel. I also immediately noticed at that chapel how many pilgrims are on the way. I was there (for my part) only briefly, about 5 minutes) but saw at least 10 pilgrims.
This is really a big difference from what I am used to. In the five previous years of rolling I have encountered just about that amount in total!

The first 10km was mostly uphill, after that it was fairly flat on average, which means a few metres of climbing and then a bit of descending.
After climbing, about halfway up, I arrived at a church again, I was hoping on the way that I would be able to put my chair on the charger there for a while, and as I got there my chair was already indicating that the batteries were almost dead. But the church had high steps and there was also a closed door… so instead of charging, I put in my 2nd set of batteries and ate something from my bag, like usually bread and cheese and a handful of peanuts.  Unfortunately I ran out of fruit although I found the occasional blackberry and a total of 3 blueberries.

It was regularly wooded today. Most of the forest here seems to consist of conifers (which kind I am not sure) and white birches. Outside the forest again, mostly meadows with cows and the occasional hefty bull.

It was also a very good day for watching and photographing birds of prey. So I did that a lot.

Yesterday I told you about the approximate altitude I ride here in the Massif Central. Now I have a bicycle computer that indicates the altitude metres, but along the roads here there is also a white/yellow post every kilometre that also shows how high it is. Today it was between 1150m and 1200m above sea level.

When I arrived in the village where the campsite is, I first did some shopping (including fruit and vegetables). Then rolled towards the campsite. I walked for a while with an Australian pilgrim, he even had a dideridoo tied to his rucksack. Just before the campsite, our paths parted and I reported to the campsite.

The tent is up, wheelchair on the charger and I’m about to go to sleep. I am very tired again. I ended up rolling over 27km, actually more than is pleasant, but I made it!

Greetings,
Logo, gestileerd plaatje van vrolijke rolstoelster (ik) met kruis en schelp in de handWheelchair Pilgrim

Pelgrimstocht dag 8

augustus 30, 2022 door 

Nasbinals – Saint-Chély-d’Aubrac

Afstand 17km

Laagste punt: 809m

Hoogste punt: 1341m

Since it was predicted last night that it would rain in the afternoon and evening today, my alarm went extra early. And instead of leaving sometime between 9 and 10 o’clock, my wheelchair was charged to go by 8.30. I had a brief chat with another pilgrim and then I left. But after about 100 metres of driving, I wanted to take a sip and then realised that I had completely forgotten that I had yet to fill the water bottles. Fortunately, I was still close by and after all the bottles were filled I could really hit the road.

 

I still had to go to the bakery, which turned out to be closed but the small supermarket I was at yesterday had fresh bread. I also took another carrot and tomato for the road.

After the shop, I again met pilgrims I had met before and had a short chat with them too. Then I left for real.
I did find it kind of an experience to see all kinds of pilgrims. In fact, in the village where I had slept at the campsite, there appeared to be many other pilgrims in hostels and hotels.
Some carry their entire belongings on their backs (some carry such big bags that I really wonder how they want to make it to Santiago with so much weight) and others are the opposite of that, carrying a small day rucksack and waiting by a van when I came rolling by because it would transport the huge rolling suitcase from hotel to hotel. And then there is the pilgrim who carries what is needed but also no more than that. But a wheelchair pilgrim, of that I have not come across any other.

Once on the right road I was allowed to ride uphill as far as Aubrac. From 1195m to 1340m over some 8km.  Fortunately, it was doable and the road was quiet and good. In doing so, it was cloudy and not too hot. At the pass of Aubrac, the highest point, we passed briefly and took in fluids and also left some fluids there.

The landscape of the first half was mainly meadows, hardly any green grass to be found, everything barren, lots of cows and again many birds of prey.

Not much further on was Aubrac, a very small and old village with a special and large church.
From then on I still had 11 kilometres to go.  But in Aubrac, my first batteries were almost empty. I could have changed but hoped to last a while longer.
Indeed, from then on the descent set in. I only had to brake (with brake on my handlebars) to make sure I didn’t go too fast (at 10km per hour my wheelchair wheels switch off and they normally brake automatically, when they switch off everything depends on 1 small brake on the handlebars).
At the church in Aubrac, I did load up for another hour, and although the wheels are not completely full, it helps to roll a bit further.

Along the way it was immensely beautiful. Forest, streams meandering through the landscape, a waterfall that was on the map and I could hear but couldn’t see through the trees (unfortunately), flowers and butterflies on the roadside.

Just before the campsite, I also spoke to a Dutch couple (well, I assumed they are a couple, if not sorry!) And told them about my trip. They had also just walked a stage.

After those meetings, I soon arrived at the campsite. The weather had changed tremendously, from chilly till noon to hot in the afternoon.

When the tent was up, I sat down for a while with my feet in the cold stream behind my tent to combat overheating. Even now, I sit there for a while as I write. In my tent (in the sun) it is far too hot. Though my body is looking forward to lying down like that.

Just as I was about to write that it had stayed dry today, I heard a bang, thunder. I only just managed to pack my wheelchair under the tarp and crawl into the tent myself before it started raining. Now I can already hear the rain easing and the thunder is also further away. It has cooled down right away though, nice!

Now I can lie in my tent and look at the route for tomorrow. And then to bed early again.

Greetings,
Logo, gestileerd plaatje van vrolijke rolstoelster (ik) met kruis en schelp in de handWheelchair Pilgrim

Pelgrimstocht dag 9

augustus 31, 2022 door 

Saint-Chély-d’Aubrac – Saint-Côme-d’Olt

Afstand 17,6km

Laagste punt: 359m

Hoogste punt: 964m

I fell asleep early last night and woke up well before my alarm this morning. Despite the good night, I was still very tired, but that is to be expected after 9 days. I calmly packed everything, filled my water bottles and left.

In the village ( Saint-Chély-d’Aubrac) I saw many pilgrims leaving again with their day packs. I first visited the church, unfortunately with steps in front of it but fortunately it still works. I parked the wheelchair outside.
I was surprised to find myself alone there, well, almost alone, as the verger was also there at first to water all the flowers.
After the church visit, I rolled to the village’s main road.

What a climb, I had to climb up backwards to be able to apply enough force and not to tip over. But I got there. Arriving at the road, the climbing was not over but it was a lot less steep and I could just roll forward. There was also a statue of a pilgrim.

Then I rolled up some 136 metres in about 5km.

Along the way, I also had a very nice view of the village where I had slept. I noticed today that, although I was already rolling lower than in recent days , it seemed higher (yesterday’s campsite was at 809m and today’s highest point at 945m) . It was rockier and the valleys were suddenly a lot deeper. I often had very nice views. Had lunch at noon at a viewpoint, bread, cheese and a great view. It could hardly get any better! Along the way I regularly see cyclists, all of them waving when they overtake me, but this time I had a short conversation with a group. The last 13km I rolled downhill. I didn’t have to roll heavily but mainly had to be careful not to go too fast and slow down, on a large part of the route there were signs saying 8%! It was very beautiful again, I especially enjoyed the views.

I also visited a little church on the way, unfortunately again with stairs but it was worth it.

In the meadow, I came across a cute cow with twins. Mother was busy with those two sons.

Now I am at the campsite in Saint-Côme-d’Olt, quite a descent as I am now at 351 metres.

I just watched a game of pétanque (boules) which is played a lot at this campsite (and in the rest of France). Already saw several groups playing this French sport.

Just did the daily laundry and now rest. And then to bed early, my body is protesting more today than I would like and I am very tired. Hopefully if I lie a long night it will improve a bit.

Greetings,
Logo, gestileerd plaatje van vrolijke rolstoelster (ik) met kruis en schelp in de handWheelchair Pilgrim

Pelgrimstocht dag 10

Saint-Côme-d’Olt – Estaing

Afstand 25km

Laagste punt: 310m

Hoogste punt: 365m

10 days already.This morning we packed up and left reasonably on time.

First to the church in Saint-Côme-d’Olt. Beautiful church, and the rest of the town also has many beautiful old buildings.
Here I also met the Germans I had met many times before, now probably for the last time, it was their last day.
Many people who start in Le Puy-en-Velay walk for 10 to 14 days and then return home. Many go as far as Conques, which is another few days rolling from here.

After the church, I rolled on, via the D987, which I have been rolling along for days but now the road was suddenly much busier, unpleasantly crowded with big trucks. The view of the river le Lot was nice though, unfortunately few photos of that part because the traffic was so busy.
I rolled up to a large supermarket, where I managed to replenish my stock of long-life food and fruit. I always have easy edibles with me for when I suddenly need calories for, say, a tough climb, I always like things like muesli bars and pâté de fruit to have in stock and after 10 days I was through.  Now everything replenished. So often I don’t manage to do extensive shopping here because there are often several days when I only come across mini shops, like a bakery with some other much-needed staples.

When there was a bridge I changed my route, a few kilometres further but a smaller road. That was quite an improvement.
Just across the road was a little church, which I visited. Although I couldn’t get 1 half of the door open so I walked inside anyway instead of rolling.
For people who can walk well, there was also a chapel in the tower, I made an attempt but after a few steps up the narrow tower stairs I decided I would just look at the pictures hanging there instead of going up.
Then rolled through via the public toilet, they have those here regularly, always nice.

 


When I was recharged I rolled on. After a few kilometres, I crossed the Lot again, back to that busier road. Fortunately less busy than in the first part.
I stopped briefly in Estaing, where the route to Santiago is marked on the ground.

It is also the place where I am camping as well. Nice little place. I found the road to the church too steep, I didn’t have the energy for it anymore.

However, I did have a nice conversation with a man in a wheelchair with a handbike. About my journey and our chairs. My front wheel and his handbike and wheelchair are the same brand.

 

When I arrived at the campsite, there were 25km on the counter and it was already 7pm. No one was there and the phone number was not answered. I then put up my tent and am fine here. The wheelchair is at the power point near the toilet block and I’m going to bed soon.

See you tomorrow!

Greetings,
Logo, gestileerd plaatje van vrolijke rolstoelster (ik) met kruis en schelp in de handWheelchair Pilgrim

Pelgrimstocht dag 11

Estaing – Entraygues-sur-Truyère

Afstand 15km

Laagste punt: 226m

Hoogste punt: 312m

What a start to the day….
It didn’t start off too well, while packing up the tent a tent pole suddenly jumped in two. And it poked right through the canvas. Luckily only in a place where the tent pole goes through and not where the tent is supposed to keep me dry. Fortunately, there is a small repair kit with my tent and I can just pitch my tent again tonight and sleep dry.
And speaking of staying dry, just when everything was packed up the thunderstorm broke out. So I stayed at the campsite for a while. With thunderstorms I don’t dare go into the woods or open fields. As I am typing this, I am taking shelter under a large party tent with my wheelchair. I am waiting for the thunderstorm to blow over.

For the next few days, I have also adjusted my route. I will continue my route along the Lot and deviate a little more from the official route than I usually do.

I chose this route because it will continue to rain a lot in the coming days. The problem with rain is not so much that I get wet but mainly that I have rubber hoops on my wheels. In dry weather this is very nice because it gives more grip but when they get wet they are suddenly as slippery as a mirror, I don’t have enough grip to climb hills and even more dangerous is that on descents I don’t have enough grip to brake. That’s why I opted for a flatter route.

I wrote the rest after arriving at the campsite.

I ended up leaving only after 11 o’clock. The worst of the thunderstorm had passed by then.
It was still raining in the beginning, but later the sky opened up and the weather even became nice.

On the way, I rolled past a very special little chapel. Unfortunately, I couldn’t enter because the door was locked but I could peek inside through the (dirty) window. There were many murals. Later, I read on a sign that an artist makes murals in this old chapel on the edge of the Lot river.

I did not have to look for the route today as I could just follow the river. Sometimes with high and sometimes with low water. Consequently, I saw hydroelectric power stations there.

The scenery was very beautiful along the water, beautiful steep rock faces, small streams that flowed into the Lot and some small waterfalls (and places where there should be waterfalls but which are now dry).

In terms of animals on the verge, today was different. Usually I see lots of butterflies, but they flew very little today, bothered by the rain I guess. But those who were actually happy with the rain were the huge snails that now populated the roadsides. If I were French I would eat them with some herb butter, but being Dutch I left them in the verge!

When I arrived in Entraygues-sur-Truyère, I first bought bread and then drove on to the campsite. In between, I also passed another closed chapel. I think this is the first day of my pilgrimage on which I did not enter a church.

By now I have been back at the campsite and my tent is up again. Fortunately, I managed to fix those tent poles. Although I found it quite exciting to put tension on them, but it went well.

I can leave my wheelchair here overnight in a kind of living room, so that’s nice again.
Fortunately, I am also feeling better again than in recent days. Although the day started out difficult, it ended well.

And before I forget, I was featured in an interview on the Leids Dagblad website. The interview can be read here.
Previous interviews can also be found there.

Greetings,
Logo, gestileerd plaatje van vrolijke rolstoelster (ik) met kruis en schelp in de handWheelchair Pilgrim

Pelgrimstocht dag 12

Entraygues-sur-Truyère – Cassaniouze

 

Afstand 23,7km

Laagste punt 204m

Hoogste punt 250m

  

Last night I had set my alarm half an hour later because, according to the weather forecast, I would not be able to leave before 10 o’clock anyway because of the rain. It was also supposed to rain for much of the night. But that turned out to be wrong. My tent was dry this morning and it didn’t rain a single drop today either. A few times, however, the sky was dark and the rain possibly fell a bit further on. But this way I slept a bit longer!

When I left this morning, I took a small medieval bridge. My navigation said I couldn’t cross it, but at the campsite I had heard that it could be done, and it was. Although there was a sign saying cyclists were not allowed to cross it, but there was nothing about a wheelchair so I rolled over to the other side. Since there were no gates on the side, I had a perfect view of the river.

On that side of the river, I visited the church first. It was easy to enter as there was a special wheelchair entrance. There were 2 women making beautiful flower arrangements for the church service tomorrow.
Then I rolled on.

The campsite is at a fork in the river. This made it difficult to get on the route as there are not bridges everywhere. I was 2 bridges and almost 4km further before I passed the campsite only on the right side of the water (the other side). That 2nd bridge was also a medieval bridge, a very beautiful one. There used to be towers on it but they have disappeared with time.

The rest of the day I rolled along the Lot river. Sometimes fast-flowing, sometimes gently rippling. Very beautiful it is here.
Lots of beautiful, rugged rocks, colourful flowers and insects. The road I rolled on was just a D road where cars drove, but there were very few of them. Maybe an average of 2-3 cars/bikes per hour and the occasional cyclist. Most of the time there was no one there. I like that best, lovely alone in nature, listening to the flowing river water and the many little birds.

Along the way, I also enjoyed the fruit I found, this time a nice apple and again many blackberries.

At a village on the way, Viellevie, I saw a beautiful castle with a nice little church next to it. I just couldn’t get through the doorway and I couldn’t get the other half of the door open. After trying for a while, a woman came to my rescue and managed to open the second half, so I could still see the church from my wheelchair.

After more than 23km, I arrived at the campsite. With a Dutch owner. In fact, she is originally from the same place where I live. Most of the campsite guests are also Dutch.

Tomorrow I will go to Conques, a short stage because I want to visit the city.
More about that tomorrow.

Greetings,
Logo, gestileerd plaatje van vrolijke rolstoelster (ik) met kruis en schelp in de handWheelchair Pilgrim

Pelgrimstocht dag 13

Cassaniouze – Conques

Afstand 12,73km

Laagste punt 205m

Hoogste punt 298m

Ik was vroeg opgestaan en iets na 8 uur was ik alweer op pad.
Het is zondag en ik wilde graag naar de kerk. Aangezien er in de buurt van de camping en onderweg geen was ben ik vroeg vertrokken zodat ik om 11 uur bij de kerk in Conques aan zou kunnen komen.Na enkele kilometers stak ik de rivier de Lot over en volgde ik een kleiner riviertje.
De eerste 7 kilometer waren relatief vlak dus kon ik fijn genieten van de omgeving en het mooie licht van de ochtend zon die nog maar net over de bergen heen kwam.

Het laatste stuk naar Conques was flink klimmen, zeer steil, maar nog net zo dat ik niet achteruit hoefde.
Mijn accu’s waren helaas niet helemaal vol en net voor Conques stopte ze er dan ook mee, gelukkig had ik nog een set. Daarmee kon ik toch op tijd de berg op klimmen om net iets voor 11 uur in de kerk te zijn.
Ik had die 3 uur toch wel nodig gehad. Hoewel het om een kleine 9  kilometer ging en ik dat normaal wel in 2 uur rol.

Het was een mooie viering. De priester (en broeder van het klooster hier) had al over mij gehoord van andere pelgrims die ik onderweg had ontmoet. Na de viering nodigde hij mij uit voor de lunch met een aantal broeders en andere gasten.
Een heerlijke lunch. Het begon al met gefrituurde hapjes en wat drinken in de tuin. Daarna gingen we naar de refter (eetzaal) voor de lunch. Als voorgerecht kregen we een hartige taart, hoofdgerecht was een soort aardappelpuree en een stuk kip naar keuze, daarna was het tijd voor kaas, 5 verschillende stukken kaas met brood, en toen kwam nog een klein vruchtentaartje als toetje.
Het is inmiddels een paar uur later en ik zit nog vol! Was wel lekker!

Ook werd me gevraagd waar ik zou slapen. Ik vroeg wat er hier mogelijk is qua toegankelijkheid en er werd besloten dat ik een eigen kamer krijg. De slaapzalen voor pelgrims zijn namelijk boven. Wel moest ik nog even wachten want m’n kamer moest nog worden klaargemaakt.

Daarom heb ik juist in die tijd de stad bekeken, erg mooi en veel winkeltjes van lokale kunstenaars.

Toen hoorde ik mensen vertellen dat er een concert was in de kerk. Daar ben ik heen gegaan. Een mooi optreden van een pianiste en een clarinetist die klassieke stukken speelden.

Na het concert rolde ik terug naar mijn slaapplaats, de kamer was klaar maar met m’n grote rolstoel kwam ik niet binnen, maar dat was geen probleem, de kamer werd gewoon voor mij verbouwd! Bureau naar een andere muur, nachtkastje weg, bed tegen de wand. En toen kon ik de kamer in. Wat een goede service!

Nu lig ik even te rusten op bed. Om 20.30 ga ik nog even naar de kerk voor de completen (dat is de naam van het nachtgebed zoals in kloosters word gebeden, vroeger midden in de nacht, tegenwoordig vaak in de avond) en daarna slapen.
En dan morgen weer verder.

Greetings,
Logo, gestileerd plaatje van vrolijke rolstoelster (ik) met kruis en schelp in de handWheelchair Pilgrim

 

Pelgrimstocht dag 14

Conques – Flagnac
Afstand 26,27

Laagste punt 190m

Hoogstepunt 298m

Gisteravond schreef ik al dat ik naar de Completen (nachtgebed voor kloosters) ging. Dit leverde een enorm mooie avond op, meer dan verwacht. Eerst dus de completen. Dit was in het Frans maar overal ter wereld worden in kloosters de zelfde gebeden door de dag heen gebeden, het getijden gebed. Voorheen was de enige manier om dit mee te bidden het gebed opzoeken in een heel dik gebeden boek waar je dan op verschillende dagen verschillende liederen en gebeden in op moet zoeken, een flink geblader tijdens het gebed, best ingewikkeld ook om de juiste gebeden te vinden. Gelukkig bestaat er sinds een paar jaar ook de getijden app en zo kon ik makkelijk (en lichtgewicht) de gebeden meebidden in het Frans (die kreeg iedereen uitgereikt op een papiertje) maar wel de vertaling zien in de Nederlandse app. Ik weet namelijk wel graag wat ik bid. Na dit nachtgebed kreeg iedereen de pelgrims zegen en er werd een Mattheus evangelie (deel uit de bijbel over het leven van Jezus) aan iedereen uitgereikt.

Daarna gingen alle pelgrims naar de voorkant van de kerk, buiten, bij de voordeur. Ik rolde even om want via de hoofdingang kom ik niet binnen door de trapjes, maar er is een goede zijdeur waar ik doorheen kon. Hier werd door een pater (priester die in een klooster woont) verteld wat de afbeeldingen boven de deur allemaal betekenen. Helaas was mijn Frans onvoldoende om alles te volgen maar alle pelgrims luisterden aandachtig en lachten regelmatig dus het zal op een boeiende en humorvolle manier zijn verteld.Daarna was het orgelconcert. Dit was geweldig! Niet alleen kon de pater die orgel speelde dit heel goed maar ook de verlichting in de kerk deed mee in het geheel. Soms werd het bijna donker, meestal bij rustige delen in de muziek, maar bij de heftiger stukken ging er op (bepaalde plekken van de kerk of overal) meer licht aan. De muziek was heel divers, gregoriaanse kerkmuziek, populaire muziek, middeleeuwse muziek als greensleeves, Taizé muziek en muziek die ik niet kende maar wel heel indrukwekkend klonk. Ik sprak ook nog een tijdje met de Vlaming die ik al vaker tegen was gekomen. Pas tegen 23.00 uur lag ik op bed, maar doordat alles zo indrukwekkend was geweest duurde het zeker tot na middernacht voor ik de slaap kon vatten.

Hoewel om 6.30 mijn wekker ging heb ik toch aardig goed geslapen. Alles was volledig geladen, dus ik was klaar voor een nieuwe dag.Ik heb eerst ingepakt en daarna ging ik naar het ontbijt waar al veel pilgrims waren. Een echt Frans ontbijt met brood, jam en koffie thee of chocolademelk. Voor velen was Conques de eindstop voor dit jaar of juist het begin. Sommigen gaan net als ik nog even door, enkele dagen of juist nog maanden. Leuk om te horen wat men allemaal gaat doen en velen kwamen mij ook vragen waar ik heen ga. Leverde leuke gesprekken en verbaasde blikken op.

Over verbaasde blikken gesproken, af en toe vraag ik mij wel eens af of het wel veilig is dat ik hier rij. Niet voor mijzelf maar voor de automobilisten. Als sommigen mij passeren gaat hun mond open van verbazing en kijken ze zo verbaasd naar mijn rolstoel, en houden ze hun ogen op mij (of mijn stoel) in plaats van dat ze naar de weg kijken! Alsof ze nooit eerder een rolstoel hebben gezien! (nu vraag ik mij soms ook wel eens af waar alle Franse gehandicapten zijn. In Nederland zie ik regelmatig rolstoelen of scootmobiels, maar hier is dat echt een uitzondering).

Rond 8.00uur vond ik het wel tijd om te gaan, voor korte tijd ging ik nog even naar de kerk.

Daarna rolde ik verder. Nou Ja, verder… ik rolde eigenlijk terug, terug naar de rivier de Lot. De officiele wandelroute is hier te ingewikkeld/onmogelijk. Dus ook helaas een aantal dingen van de route over moeten slaan.

Bij de rivier aangekomen ging ik wel echt weer verder. Het landschap was weer erg mooi. Vooral vanochtend heb ik genoten van het landschap en ook waren er weer heel veel vlinders. Af en toe was er een klein dorpje en een aantal kastelen. En een mooie rode eekhoorn stak voor mijn rolstoel de weg over en in de berm wachtte hij tot ik een foto had gemaakt. Daarna klom hij snel de boom in.

Ik vond en kreeg vandaag veel fruit, lekker! Ik vond heerlijke vijgen (zo zoet vind je ze niet in Nederland), bramen en appels en ik kreeg ook nog een appel en 2 perziken van een Fransman waarmee ik een praatje maakte. Vers geplukt van zijn boom! Pas vroeg iemand of ik dat fruit zo eet of eerst was. Wassen onderweg is vaak niet haalbaar maar ik hou wel altijd rekening met waar ik dingen pluk. Onder andere altijd hoger dan de plashoogte van oa vossen en op plekken waar het er schoon uit ziet en ook het fruit zelf moet er goed uit zien. Zo doe ik het altijd al, en van eten uit de winkel is al helemaal niet duidelijk wat er mee is gebeurd.

Naast het bosachtige gebied van afgelopen dagen waren er nu ook plekken met akkerbouw en kassen met oa tomaten en aubergine.

Vanmiddag werd het erg heet en benauwd. Daarom ben ik ook iets eerder gestopt dan ik eigenlijk had gehoopt. Ik ben nu in Flagnac en wilde eigenlijk naar Boise-Penchot. De hitte maakte dat ik me heel naar voelde. Ik kan altijd slecht mijn hitte kwijt en mijn hoofd word dan rood en ik voel me alsof ik bijna ontplof… zelfs afkoelen in de supermarkt hielp niet. Al heb ik nu wel weer boodschapen gehaald. Gelukkig sta ik nu op de camping en er was net een beetje regen en onweer. De ergste benauwdheid is nu weg en na dit en een douche ben ik weer een beetje afgekoeld. Morgen een erg lange etappe (ruim 30km) zonder campings waar ik tussendoor zou kunnen stoppen. Ik wil extra vroeg vertrekken in de hoop voor de ergste hitte al een eind op weg te zijn. Dus ga ik zo snel slapen.

Greetings,
Logo, gestileerd plaatje van vrolijke rolstoelster (ik) met kruis en schelp in de handWheelchair Pilgrim

Pelgrimstocht dag 15

Flagnac – Felzins

Afstand 15,6km

Laagste punt 187

Hoogste punt 362

Om 5.30 ging mijn wekker, gelukkig had ik een goede nacht gemaakt. Het was nog donker toen ik mijn rolstoel uit het toiletgebouw haalde (waar hij aan de lader stond) en de tent en alles in ging pakken. Pas net voor ik vertrok kwam de zon op. Het was qua landschap best afwisselend.  Bos, akkers, velden vol notenbomen (walnoot en hazelnoot) en koeien. En dan af en toe een paar huizen of een klein dorp.
Het weer was zeer wisselend.  Soms blauwe lucht en zonnig, dan donkere wolken met onweer gerommel in de verte en vielen er wat druppels regen. Het is heet en benauwd. Gelukkig was het vanochtend eerst wel fijn koel, maar na 11 uur was het niet zo fijn meer.

De eerste 10 kilometer rolde ik de berg op. Net voor het kapelletje waar ik heen ging was m’n eerste set accu’s leeg.
Ik hoopte het kapelletje te halen om daar te kunnen bijladen, maar dat mocht niet zo zijn. Ik wist dat ik vandaag een lange dag te gaan had van 30 km. Dichtbij was geen camping te vinden. omdat ik na 10 km al 1 set had verbruikt was bijladen noodzakelijk.
Na gewisseld te hebben rolde ik alsnog naar de kapel. Ik kon gelukkig naar binnen komen maar er was geen stopcontact. In ieder geval niet op een plek waar ik voldoende bij in de buurt kon komen om m’n oplader (met verlengsnoer) er in te kunnen stoppen. 

Daarom door naar de volgende kerk, die was dichtbij, 270 meter. Dat klinkt dichtbij maar dat is het niet echt als de helling zo steil is dat achteruit rollen de enige optie is. Na een flinke klim was ik boven bij de kerk. Hier bleek een speciale plek te zijn voor pelgrims, de deur stond open (helaas met een trapje er voor) en binnen stonden spullen om iets drinken te maken (koffie, thee, limonade), cakejes en er lag een stempel waarmee je zelf een stempel kon plaatsen in je pelgrimspaspoort.
Een cake en een stempel, beiden heel fijn!


Mijn rolstoel heb ik in de kerk aan de lader gezet, na een tijdje in de kerk ben ik buiten gaan zitten. Het was leuk de langs wandelende pelgrims te zien. Sommigen liepen gelijk door, anderen bezochten de kerk en sommigen aten op de bankjes voor de kerk hun lunch en namen pauze. Ook de Vlaamse man die ik al eerder had ontmoet kwam langs en nog enkele anderen die ik onderweg al vaker had gezien.
Velen pakte hun route boekjes en bespraken hun slaapplek. Die boekjes blijken soms verschillende slaapplekken aan te geven. Ook dit boekje van de Vlaming. Zo bleek dat Figeac niet de eerstvolgende camping is (volgens mijn boekje en google). Er was er eentje op zo’n 5km van de kerk. Die 30 km (vanaf dat punt nog ongeveer 20) was te ver dus de keus was toen snel gemaakt. Toch geen te lange etappe vandaag!

Ik ben daarna verder gerold, voornamelijk door agrarisch gebied. Korte stukjes bergop en dan weer af. De precieze plek van de camping wist ik niet, ik wist het alleen ongeveer (zo zijn veel Franse adressen in gehuchten). Gelukkig hield een man mij staande toen ik langs zijn huis rolde, dat was de plek waar ik moest zijn. Ook de Vlaming is hier. Met mijn tentje sta ik in de tuin van de boerderij.
Ze hebben hier heel veel paarden, leuk

Morgen weer verder,

Greetings,
Logo, gestileerd plaatje van vrolijke rolstoelster (ik) met kruis en schelp in de handWheelchair Pilgrim

 

Pelgrimstocht dag 16

september 7, 2022 door 

Felzins – Figeac

afstand 17,8km

Laagste punt 201m

Hoogste punt 383m

 

Nadat ik vanochtend de camping verliet rolde ik rustig naar het begin van de officiële route. Helaas voelde ik al snel dat het niet fijn rolde en bleek mijn rechter band leeg. Ik had dit al eerder gehad en ik denk dat het komt door het hete weer van gisteren.  Mijn banden zijn altijd zeer hard opgepompt en  als het erg heet wordt zet de lucht extra uit. Om te voorkomen dat een band klapt laat het ventiel er bij te hoge druk lucht uit. Dat is er denk ik gisteren gebeurd. Toen het vannacht afkoelde was de band toen ik vertrok ineens te leeg. Gelukkig heb ik een pompje bij mij en na flink wat gepompt kon ik weer verder. De band is daarna gelukkig goed hard gebleven.

Na het pompen kwam ik al snel op  de route. Bijna de hele dag volgde ik de D2, een makkelijke route over een vrij rustige weg. Af en toe stonden er ook waarschuwingsborden.

Al snel zag ik een mooie kleine  kapel uit de 13e en 14e eeuw. Vanbinnen waren er mooie muur en plafond schilderingen. Hier vond ik ook een tafeltje met een stempel voor in mijn pelgrimspaspoort.

Regelmatig kruiste vandaag mijn route de route van andere pelgrims. Ik zag er ook veel. Ook zag ik veel wielrenners.

 

Vandaag was de etappe niet zo lang en kwam ik al redelijk vroeg aan in Figeac. Ik besloot eerst naar de stad te rollen en dan terug naar de camping.
Eerst ging ik naar de abdijkerk. Helaas niet rolstoel toegankelijk. Ik heb mijn rolstoel in een halletje geparkeerd en ben naar binnen gelopen. Dat was de moeite waard want het was een heel erg mooie kerk.
Op een tafeltje zag ik ook hier weer een stempel staan voor in mijn pelgrimspaspoort.
Die wordt weer steeds voller. Daarna ben ik weer naar buiten gegaan. In een stad vind ik het toch niet zo fijn om mijn rolstoel onbeheerd achter te laten.

Toen ik in de stad kwam waren alle winkels nog dicht voor de lunchpauze, maar langzaam aan, tussen 14.00 en 16.00 opende alles. Er waren veel leuke kleine winkels, veel kunst of anderszins kleine zelfstandige winkels en weinig ketens. Veel mooie oude gebouwen en smalle steegjes.

Ik wilde ook nog naar de andere kerk, maar toen ik de grote klim daarheen had gemaakt bleek die kerk dicht.
Wel was daar mooi uitzicht.

Daarom rolde ik maar weer naar beneden, het centrum in.
Daar kocht ik nog een stokbrood voor het avondeten (en ontbijt en lunch morgen) .
Toen vond ik het tijd om naar de camping te gaan.

Vandaag zat ik voor de laatste dag op de standaard route vanaf Le Puy-en-Velay,  morgen ga ik starten met de route variant via Rocamadour. Dan kom ik vast minder mensen tegen want bijna alle pelgrims die ik ontmoet reizen de gewone route.
Ik ga zo eens het boekje bestuderen om uit te vinden waar ik kan slapen,  op de kaart lijkt de eerstvolgende camping te ver weg dus ik hoop op andere (goedkope) opties.

Greetings,
Logo, gestileerd plaatje van vrolijke rolstoelster (ik) met kruis en schelp in de handWheelchair Pilgrim

Pelgrimstocht dag 17

Figeac – Cardaillac

afstand 14,16km

laagste punt 197m

hoogste punt 388m

 

Vanochtend, voor, tijdens en nadat ik de tent had ingepakt nog gesproken met diverse mensen van de camping. De Fransen met het campertje naast mij, Engelse motorrijders en de Vlaming en een Franse vriend van hem. Die Franse vriend liep niet naar Santiago toe, dat had hij al gedaan, maar hij liep terug naar huis. De meeste mensen gaan alleen lopend heen en gaan dan met auto/bus/trein/vliegtuig terug naar huis.

Ook de Vlaming gedag gezegd, en op de terugweg door België heen heb ik een slaapplek aangeboden gekregen, dus hem zie ik later waarschijnlijk nog.

Nadat ik ruim een uur later dan gepland vertrok rolde ik eerst door het centrum van Figeac heen om op de route te komen. Leuk was dat nu Rocamadour ook op de borden staat. Ineens komt het best dichtbij.
Voor ik Figeac verliet bezocht ik nog de kerk van St. Thomas des Carmes en daarna ging ik verder.

Het was weer klimmen en dalen vandaag, vooral in het begin veel klimmen. Wel kon ik heel mooi de dalen inkijken, dus dat was de klim wel waard.
Wat mij onderweg opviel was dat er hier enorm veel huizen zijn met torentjes, soms echte oude kasteelachtige huizen en soms moderne varianten er op.

 

Vandaag had ik veel geluk qua fruit, ik kwam langs pruimenbomen zonder eigenaar waarvan de pruimen rijp waren en ook nog eens op de juiste hoogte hingen dat ik kon plukken. Lekker!

Toen ik na een kleine 15km rollen het plaatsje Cardaillac in reed waren mijn rolstoelwielen (eerste set accu’s) al aan het piepen en net voor de kerk stopten ze er mee. Mijn rolstoel kon door de trap niet in de kerk opladen. Maar er bleek binnen, net naast de deur, een stopcontact te zitten en kon ik met oplader en verlengsnoer precies mijn rolstoel bereiken om te laden. Terwijl ik wachtte bekeek ik de kerk, vooral het glas in lood vond ik erg mooi.

Op dat moment wist ik niet zo goed wat ik moest doen. Op 1 set accu’s zou ik de volgende camping op zo’n 15km met een flinke klim niet halen en het laden duurde eigenlijk te lang om daarna nog te vertrekken naar die camping, dat zou ik voor het donker niet halen. En eigenlijk was ik ook te moe voor nog 15km. Het probleem was alleen dat hier geen betaalbare slaapplek zit, en zelfs alles wat duur was bleek vol te zitten hoorde ik.

Uiteindelijk heb ik er voor gekozen om naar een onofficiële slaapplek te zoeken nadat ik mijn rolstoel had geladen (4 uur bij de kerk gezeten). Ook mensen van het dorp zeiden dat ik hier wel ergens een plekje mocht zoeken.
Ik vond in dit plaatsje een openbaar toilet met een kraan en daarnaast zit een grasveldje, daar ben ik maar gaan staan met mijn tentje. Ik heb hier alles wat ik nodig heb. Eten had ik nog, stroom geladen bij de kerk en water en toilet hier vlak bij.

Nu ben ik erg moe en ga zo lekker slapen.

Greetings,
Logo, gestileerd plaatje van vrolijke rolstoelster (ik) met kruis en schelp in de handWheelchair Pilgrim

Pelgrimstocht dag 18

september 9, 2022 door 

Cardaillac – Lacapelle Marival

Afstand 15,7km

Laagste punt 354m

Hoogste punt 566m

Pelgrimstocht dag 18

september 9, 2022 door 

Eindelijk weer een goede lange nacht gehad. Hoewel de kerkklok ieder uur luidde heb ik na de eerste paar keer klokkenluiden heerlijk geslapen op mijn onofficiële camping aan de rand van het stadje.
Vannacht was er vrijwel de hele nacht regen, gelukkig had ik mijn rolstoel veilig onder de tarp gezet.
Ook vanochtend regende het nog en heb ik gewacht tot het rond 9 uur droog werd. Het weerbericht zei dat het verder droog zou blijven.
Nadat ik alles weer had ingepakt en geladen op mijn rolstoel ben ik eerst een stukje terug gerold, naar de middeleeuwse tuin van Cardaillac. Dat vond ik echt de moeite waard. Een mooie tuin met planten die in de middeleeuwen ook werden gebruikt. Elke plant had een naambordje waar ook op staat waarvoor die plant werd gebruikt, bijvoorbeeld om te eten (fruit, groente, kruiden), als geneeskrachtige plant, verfplant, voor de geur, om kleding/touw te maken (linnen en hennep), etc.
Hoewel ik in een flat woon heb ik ook een klein tuintje waar vergelijkbare planten staan dus ik vond het erg leuk om te kijken, en volgend jaar komt de goudsbloem in mijn tuin van zaadjes uit deze tuin. Ook at ik nog een heerlijk zoete vijg van de vijgenboom in de tuin.
Toen ik de tuin in kwam was ik alleen, maar daarna werd het een stuk drukker en besloot ik weer verder te gaan.

Toen ik vertrok was het weer goed, beetje fris maar droog.Bergop voor ongeveer de eerste helft. Ik reed door het bos en het was er enorm mooi. Het rook ook zo fijn na de regen, dan ruikt het bos nog mooier dan anders! Doordat het had geregend kwam er ook regelmatig damp/mist/wolken omhoog, dit maakte het sprookjesachtig. Zeker op mooie delen van het bos met kleine snel stomende beekjes deed het mij denken aan droomvlucht (een attractie in een Nederlands sprookjes pretpark), alleen de elfjes en trollen misten nog.

Op een gegeven moment begon het te waaien en werd het donker. Al snel voelde ik de eerste druppels… dat was niet voorspeld,  na vertrek zou het droog blijven volgens mijn weer app maar niks is zo veranderlijk als het weer!
Van druppels ging het naar een flinke hoosbui. Ik was nog op tijd om mijn regenjas te pakken en mijn handtas in een waterdichte hoes te stoppen, aan de regenbroek kwam ik niet toe, het ging toen al te hard. Gelukkig duurde het niet te lang want terwijl ik met moeite de berg op klom terwijl de rubberen hoepels en mijn handschoentjes steeds glibberige werden door de regen begon ook nog eens mijn wiel te piepen omdat na zo’n 5km bergop rijden de batterij bijna op was. Een batterij wisselen in de regen kan niet, maar gelukkig nam de regen af. Toen ik net een een parkeerplek zag op een open plek stopte de regen. Gelukkig kon ik precies op een droog moment de accu’s wisselen en andere droge handschoenen opzoeken.
Daarna rolde ik door, er viel af en toe nog wel wat regen, maar geen hoosbuien meer, en het weer werd ook steeds beter.
Een paar kilometer verder bergop zag ik mijn 2e set accu’s ook minder worden. Maar ik wist dat er net voor het hoogste punt een kerk zou zijn. Daar wilde ik een paar uur gaan laden zodat ik verder zou kunnen komen. Maar dat liep anders…
De kerk bleek dicht en juist toen begon mijn 2e set accu’s te piepen. Bijna leeg. Met nog zo’n 6km te gaan.
Gelukkig moest ik nog maar een klein stukje bergop, het was spannend of ik het zou redden op die piepende accu, en dat lukte!
Daarna ging ik bergafwaarts, langzaam vulde de accu’s zelfs weer een beetje, precies voldoende om de korte vlakke stukjes en kleine stukjes omhoog tussen de afdalingen te kunnen doen. En zo rolde ik rustig naar beneden. Het bos liet ik met het afdalen ook achter me en ik kwam weer in een gebied met weilanden met koeien, paarden en ezels.

Bij Lacapelle Marival aangekomen was de eerste aanblik een groot kasteel en de kerk. Ik rolde langs het kasteel en bezocht de kerk. Ook zag ik nog een 15eeuwse markthal.

Daarna haalde ik bij de toeristen info een nieuwe stempel voor in mijn pelgrimspaspoort. Toen was het tijd om naar de camping te rollen.

Net voor de camping begonnen mijn wielen weer te piepen, maar ik heb precies genoeg stroom om de camping te halen. Ik vind het wel een wonder dat ik het iedere keer toch maar weer net red met die accu’s.

Nu staat mijn rolstoel weer aan de stroom, op te laden voor morgen. Ik zal vannacht weer wakker moeten worden voor een accu-wissel om beide sets compleet vol te krijgen voor de rit van morgen. Een wat langere rit, maar wel wat meer berg af dan berg op. Dus ik ga weer proberen vroeg te  slapen.

Greetings,
Logo, gestileerd plaatje van vrolijke rolstoelster (ik) met kruis en schelp in de handWheelchair Pilgrim

Pelgrimstocht dag 19

Lacapelle Marival – Gramat

Afstand 20,23km

Laagste punt 274m

Hoogste punt 424m

Nadat ik rustig had ingepakt ben ik vertrokken.

Het was eerst nog wat fris, maar al snel scheen het zonnetje op mijn rug. Dat was fijn want mijn rug en schouderspieren konden wel wat warmte gebruiken. Ik merk dat mijn lijf nu aan het eind van deze tocht weer extra protesteert, maar de warmte van de zon hielp.

Bij het plaatsje Anglars wilde ik in de kerk kijken maar hij was dicht. Dus rolde ik maar weer door.

 

Langzaam werd het iets warmer maar heel heet werd het gelukkig niet vandaag, een fijne temperatuur van 23 a 25 graden en niet vochtig en benauwd.
De route was vooral de eerste helft erg mooi en fijn om te rollen, afwisselende landschappen, kleine rustige wegen en afwisselend dalen en stijgen.

Ook rolde ik langs een veld met nog mooi bloeiende zonnebloemen. Die vind ik altijd zo mooi, zulke vrolijke bloemen! de meeste velden die ik deze reis tegen was gekomen waren al kaal en uitgebloeid. maar deze stonden er nog zo mooi vrolijk geel bij.

In het plaatsje Thémines aangekomen wilde ik eigenlijk even de kerk bekijken maar de helling was wel heel erg steil. Ik wilde niet die moeite doen en dan er achter komen dat de deur dicht is. Ik bleef even kijken, maar besloot me er niet aan te wagen.
Ik rolde door en sprak een groepje wandelaars/pelgrims. We vertelden onze routes. Ik zei ook dat ik me afvroeg of de kerk open was, één van hen ging kijken, heel fijn want het bleek dat het maar goed was dat ik het niet had geprobeerd want ook deze kerk was dicht.
Daarna rolde ik weer door. Nu over een iets drukkere weg, maar het was gelukkig nog goed te doen.
Onderweg zag ik veel hazelnoten en heb wat meegenomen. Dan kan ik die later opeten.

 

In Gramat bezocht ik de kerk, deze was gelukkig wel open.

Ik was de hele dag aan het twijfelen waar ik vannacht zou willen slapen. Afgelopen tijd was er weinig keus en was ik al blij als ik een slaapplek had, maar hier waren diverse opties op verschillende afstanden, maar allemaal gunstig gelegen. Uiteindelijk ben ik voor de een na laatste slaapplek gegaan, 2 eerdere campings rolde ik voorbij. De plek waar ik nu ben is een pelgrims herberg in Gramat. Ik slaap in een slaapzaal maar heb die zaal dan wel voor mij alleen. Er zijn nog 2 andere pelgrims maar die slapen in de andere zaal. Het gebouw zelf is redelijk toegankelijk maar de slaapzalen zijn wel boven, gelukkig kan ik nog een trap lopen.

We hebben ook gezamenlijk gegeten. Het was gezellig.
Nu ga ik snel slapen.  Morgen de laatste dag, dan kom ik aan in Rocamadour en zit het er weer op…
Al zal ik nog wel blijven schrijven tot ik weer thuis ben, en dat duurt nog wel een tijdje.

Greetings,
Logo, gestileerd plaatje van vrolijke rolstoelster (ik) met kruis en schelp in de handWheelchair Pilgrim

Pelgrimstocht dag 20

Gramat -Rocamadour

Afstand 16,96km

Laagste punt 169m

Hoogste punt 340m

Rond 6.30 ging mijn wekker. Ik had goed geslapen. Ik wilde graag voor het ontbijt zijn ingepakt en ging daar gelijk mee aan de slag. Het was best makkelijk inpakken met zo weinig spullen, de tent en toebehoren waren nu niet gebruikt omdat ik in de herberg sliep. De was die ik gisteren op de waslijn had gehangen was droog en  haalde ik op. Alleen mijn slaapzak, kleding en wat ander klein spul in de tas en toen was het klaar. Iets na 7.00 stond het ontbijt klaar.  Lekker gegeten van het Franse ontbijt, brood, jam en een grote kom thee.

Daarna zijn we allemaal vertrokken, we wilden allemaal naar de mis in de kerk in Rocamadour.  Die begon om 11.00. Het was ongeveer 10 kilometer en ik had bijna 3 uur de tijd dus dat was goed te doen.  Ik rolde, om weer op de weg te komen, eerst een stuk steil de berg op maar al snel werd het bijna vlak en later zelfs bergaf.
Het rolde daardoor lekker door. Ondanks dat de weg er op de kaart best groot uitzag viel dat mee, en doordat het zondag is was het ook niet druk met vrachtwagens. Dus het reed fijn. Vlakbij Rocamadour aangekomen was er een geweldig uitzicht op de rots waar Rocamadour is gebouwd.
Na te hebben genoten van het uitzicht en het op de foto te hebben gezet rolde ik door, de steile helling af! Het uitzicht was geweldig!
Aangekomen bij de oude stad ging ik de poort door en rolde ik kort door de winkelstraat tot ik bij de lift aan kwam, een bijzondere lift in de rots.

 

 

Boven aangekomen rolde ik naar de kerk. Het was 10.30 dus ik was ruim op tijd.
De mensen die op het plein voor de kerk mensen welkom heetten kwamen snel naar mij toe. Ik wist al dat ik niet met mijn (grote) rolstoel in de kerk kon komen maar zij zorgden dat ik mijn rolstoel veilig kon parkeren en hielpen mij om boven te komen. Ik las online zelfs ergens dat ze wel eens mensen naar boven dragen.
In de kerk aangekomen begon al snel de mis.
Aan het eind van de mis werden de pelgrims die te voet waren gekomen naar voren gevraagd, ik ging ook terwijl ik niet te voet ga maar rol. De priester vroeg nog aan diverse mensen of ze te voet waren gekomen en waar vandaan, ook aan mij. Maar het antwoord dat ik eigenlijk niet te voet was maar per rolstoel had hij niet verwacht. Het werd gelukkig wel goedgekeurd!
Daarna werd er om een zegen gebeden en de pelgrims kregen een afbeelding van de zwarte Madonna van Rocamadour en een hangertje in de vorm van de middeleeuwse pelgrims insigne.

Omdat alle pelgrims naar voren werden gevraagd zag ik ook diverse pelgrims die ik afgelopen weken onderweg had ontmoet. Leuk om elkaar te zien.
Na de viering sprak ik veel pelgrims en anderen die in de Viering hadden gehoord dat ik met de rolstoel was gekomen.

 

Daarna ging ik weer naar het binnenplein waar ik ook mijn rolstoel ophaalde. Ik keek nog even rond, bekeek een maquette van Rocamadour, had veel gesprekjes en maakte foto’s (en er werden foto’s van mij gemaakt! Langzamerhand went het wel dat mensen een foto van mij willen maken of met me op de foto willen, ik lijk soms wel een beroemdheid).

Toen was het tijd om de lift naar beneden te pakken. Daar nog even door de straat gerold, met nog meer mensen gesproken en wat winkels bekeken (maar ik ben een echte Nederlander, “kijken, kijken, niet kopen!”).

Na de winkelstraat was het tijd om naar de camping te gaan, daar waar ik vanochtend omlaag rolde durfde ik niet omhoog, het was een smalle maar drukke weg, en toen ik naar beneden ging had ik wel snelheid. Er zit een korte tunnel in de weg en daar is het zo smal dat ik niet gepasseerd kan worden, omlaag met relatief hoge snelheid (10km per uur) gaar dat wel maar klimmende is mijn snelheid daar misschien minder dan 1km per uur, dat kan ik die auto’s niet aandoen, ik zou dan enorme file veroorzaken. Dus ik nam de enige andere optie, korter (800m) maar nog steiler (stijging van ongeveer 100m).
Wat een enorme klim, en dat in de volle zon. Allemaal achteruit, ik heb niet bijgehouden hoe lang ik er over heb gedaan maar het was heel lang. Centimeter voor Centimeter, loodzwaar, handen boven aan de klim vol blaren, maar ik heb het uiteindelijk gehaald! Mede dankzij mensen die ik tijdens de klim sprak, mensen die me aanmoedigen en mij vroegen naar mijn reis. Vooral met een Nederlands stel heb ik lang gesproken terwijl ik vooruit (of eigenlijkachteruit) probeerde te komen. Binnenkort volgen ook foto’s van deze klim want die heeft de man gemaakt en die ontvang ik later per email!

Zoals jullie wel hebben gemerkt leef ik onderweg heel sober, maar ik vond dat ik met mijn zere handen en knalrode kop van de hitte wel iets had verdient dus trakteerde ik mij boven op de berg op een heerlijk koud citroen waterijsje dat ik in de schaduw op at! Heerlijk die kou!

Na het ijs rolde ik de laatste 3 kilometer naar de camping.
Het was een mooie dag. Nu ben ik volledig uitgeput, maar ik heb deze mooie reis weer volbracht!

Nu ga ik eerst slapen en morgen beginnen aan mijn terugreis.

Greetings,
Logo, gestileerd plaatje van vrolijke rolstoelster (ik) met kruis en schelp in de handWheelchair Pilgrim

Terugreis dag 1

september 12, 2022 door 

Ja, de terugreis is aangebroken maar het zal nog wel een kleine week duren voor ik ook echt thuis ben. Ik doe rustig aan met naar huis reizen en ik wil nog diverse plekken onderweg bezoeken. Dus ik zal voorlopig nog lekker doorgaan met dagelijks schrijven.

Vanochtend heb ik ingepakt en heb ik de camping verlaten.  Eerst ben ik naar het hotel gerold waar mijn auto stond geparkeerd. Daar heb ik de Nederlandse eigenaar bedankt dat hij er een oogje op heeft gehouden en daarna heb ik mijn rolstoel en alle andere spullen in de auto geladen en ben ik gaan rijden. De navigatie had ik op Paray-le-Monial gezet. Hier wil ik morgen vrienden bezoeken die ik op een eerdere pelgrimstocht heb leren kennen.
Als eerste reed ik nog even naar het uitzichtpunt vanwaar ik Rocamadour nog zag liggen.  Ik ontmoette er nog mensen die ik gisteren had gezien tijdens de zware klim. Daarna reed ik verder, het eerste deel van de route ging nog langs plekken waar ik eerder met de rolstoel had gerold. Raar om een afstand waar ik uren lang over rolde nu in heel korte tijd te doen. Al vrij snel kwam ik op nieuwe wegen. Ik rij altijd via kleine wegen, het neemt wel (veel) meer tijd maar het is veel fijner en mooier rijden en ik ervaar zo nog veel van het landschap.
Onderweg zag ik nog heel rare bergen, dit bleken de(dode) vulkanen van de Auvergne te zijn.
Ook zag ik regelmatig kastelen.

Onderweg stopte ik regelmatig.  Bij een supermarkt voor eten. Ik heb er ook heerlijke geitenkaas van Rocamadour en omgeving gekocht dus komende dagen kan ik daarvan genieten! Bij de lunch heb ik er al heerlijk van gesmuld!

 

Ik stopte ook nog bij een winkel met brocant. Een winkel van een oudere rokende man. Ik vind het altijd leuk om te kijken of er tussen de troep nog een mooie schat te vinden is, altijd leuk om te zoeken tussen alle oude spullen. maar deze plek had echt alleen maar zooi, kapot, veel viezigheid (op veel dingen kon je schrijven in het stof),  roest en dat wat normaal nog wel aardig was geweest stonk zo erg doordat hij binnen rookte dat ik het ook niet in mijn huis wil hebben.
Maar ach, het was wel weer een leuke stop.

Toen ik op de camping municipal aan kwam en de tent opzette was het nog schemerig maar daarna was het al snel donker. Ik was weer net op tijd. Het was een lange dag.

Morgen ga ik weer op tijd verder, dan heb ik even tijd in Paray-le-Monial met de vrienden en daarna ga ik nog een stukje verder.

Greetings,
Logo, gestileerd plaatje van vrolijke rolstoelster (ik) met kruis en schelp in de handWheelchair Pilgrim

Terugreis dag 2

Vanochtend was het een stuk makkelijker inpakken. Alles in de auto stoppen is een minder grote puzzel dan alles puzzelen op mijn rolstoel. Al was ik daar na drie weken wel aan gewend en wist ik precies wat waar moest. Doordat ik zo snel was ingepakt was ik al veel vroeger weg dan verwacht. Al om 8.00 uur reed ik de camping af.

Ik reed verder naar Paray-le-Monial.  Daar had ik afgesproken bij de mensen waar ik 2 jaar geleden per toeval was beland toen ik een slaapplek zocht omdat de camping dicht was. Een vrouw in een rolstoel die samen met haar verstandelijk gehandicapte broer woont. Ik vind het mooi te zien hoe zij elkaar aanvullen. We hebben nog altijd zo nu en dan contact. Erg leuk om hen weer te zien en bij te praten in een mix van Engels en Frans. .
Bij hen heb ik een heerlijke lunch gegeten en ik ben met haar naar haar vrijwilligerswerk op het pelgrimsoord in Paray-le-Monial geweest. Hier heb ik nog een film gezien over de oorsprong van dit pelgrimsoord. Buiten dat het interessant is om de oorsprong te weten, vond ik het extra leuk dat de bisschop van Autun, bij wie ik in 2020 logeerde omdat ik ook toen voor een dichte camping stond, in die film dingen vertelde over het pelgrimsoord.

Rond 16.00 namen we afscheid en rolde ik nog een kort rondje door de basiliek en ging ik naar de auto terug.

Gisteren vroeg iemand of ik bij mijn stops altijd de rolstoel in/uit laadt. Dit wisselt nogal, bij korte stops waarbij ik met minder dan 50 meter toe kan of eventueel regelmatig kan zitten (bijvoorbeeld bij een kerk waar ik voor de deur kan parkeren, plekken die niet rolstoel toegankelijk zijn door een trap of een stop voor een lunch of een foto) ga ik vaak lopend, maar bij plek waarbij ik verder moet ga ik rollend in de rolstoel. Ik heb een auto met een klein hijskraantje voor mijn rolstoel dus uitladen is niet erg lastig.

Nadat ik Paray-le-Monial had verlaten ging ik naar Taizé, ik blijf er maar één nacht. Vanavond het avondgebed en morgen na het ochtendgebed ga ik weer verder.
Ik heb vanavond na het avondgebed afgesproken met één van de mensen die ik een ander jaar had ontmoet, hij zat toen in mijn groepje, een groepje waarmee ik nog altijd zo nu en dan contact heb. Hij woont hier sinds januari om voor langere tijd als vrijwilliger te kunnen werken.

Nu is het net voor het avond gebed en zit ik in Oyak, een soort open lucht café waar de bezoekers van Taizé in de avond samen komen en waar muziek wordt gemaakt. Maar nu is het verlaten.

Mijn tent heb ik hier op het kampeerterrein gezet, voorheen sliep ik altijd in een barak maar ik wil nu liever in de tent.

Morgen zal ik wel weer meer vertellen wat ik deze avond ga doen.

Greetings,
Logo, gestileerd plaatje van vrolijke rolstoelster (ik) met kruis en schelp in de handWheelchair Pilgrim

 

Terugreis dag 3

Gisteravond een gezellige avond gehad in Taizé.
Eerst een mooi avondgebed en daarna afgesproken met een vriend die ik kende van 2020.
Naast diegene ook nog andere bekenden gezien. Gezellig bijgekletst en een avondwandeling gemaakt. Voor degene die er bekend zijn, er is een nieuw pad door de velden om naar Olinda (de plek waar de gezinnen met kinderen zitten) te wandelen.  Een flinke verbetering, nu hoeven de kinderen niet meer over de weg. Na de wandeling nog even in Oyak (Taizé café) geweest waar ik werd getrakteerd op ijs en drinken. Als je dit leest, bedankt!)
Het was al laat voordat ik naar bed ging, na middernacht.

 De wekker ging helaas vroeg, ik wilde namelijk zijn ingepakt voor het ochtendgebed. De zon kwam nog maar net op. Een mooi gezicht.
 

Om 8.00 zat alles weer ingepakt en ging ik naar het ochtendgebed. Het was fijn om zo de dag te beginnen.
Na het ochtendgebed wilde ik nog ontbijten, maar eerst sprak ik nog een andere persoon die ik al vaker had ontmoet. Een vrouw die in het zomerseizoen veel in Taizé is en ergens anders kampeert. Ook nu was het leuk om bij te praten maar ik kwam daardoor wel wat laat bij het ontbijt. Eigenlijk te laat. De broodjes waren al op. Gelukkig was er nog wel genoeg zoete Taizé thee en chocoladereepjes,  brood had ik gelukkig nog van gisteren in de auto dus het kwam zo gelukkig goed.

Na nog een kort bezoekje aan het winkeltje / expositie van het aardewerk en andere kunst van de broeders was het tijd om Taizé te verlaten.
Behalve een aantal korte stops en een langere stop bij een supermarkt voor de boodschappen (ik haal altijd graag nog wat Franse producten om later thuis te eten) reed ik de hele dag door mooie Franse landschappen en oude dorpjes. Pas rond 19.30 kwam ik in Neufchâteau aan op de camping.

De mensen die goed opletten en op de kaart kijken waar ik ben hebben misschien gezien  dat ik nogal naar het oosten afwijk. Dat is niet per ongeluk. Net voordat ik de terugweg aanving besloot ik namelijk om niet direct naar huis te gaan maar via Düsseldorf te rijden.
Vanaf vandaag tot en met zaterdag is daar een zeer grote beurs voor rolstoelen en andere hulpmiddelen voor gehandicapten, de Rehacare.
Omdat mijn rolstoel en vooral mijn emotion wielen (wielen met elektrische ondersteuning) oud beginnen te worden en steeds minder betrouwbaar zijn (deze reis begaf oa de afstandsbediening voor de wielen het, de accu’s gingen nog minder lang mee en één is volledig stuk en één geeft steeds foutmeldingen met laden maar is nog niet helemaal dood) moet ik gaan zoeken naar iets nieuws. Mijn huidige wielen worden niet meer gemaakt en de nieuwe versie heeft geen vervangbare accu’s meer en ook nog eens minder bereik.
Sowieso vind ik het erg belangrijk te weten wat er op hulpmiddelen gebied te koop is, want ook buiten mijn rolstoel om gebruik ik andere hulpmiddelen. Daarom dus besloten naar die beurs te gaan en dus om te rijden via Düsseldorf.

Mijn tentje staat nu en ik heb alles al dicht want het regent en onweert nu flink. Sowieso merk ik dat ik noordelijker kom, het  wordt gelukkig minder heet. Ik vind het wel weer fijn dat het wat koeler is dan zuid Frankrijk.

 

Zo heerlijk slapen, met het zachte getik op mijn tent gaat dat vast lukken (al moet ik er nog wel even snel uit voor het toiletgebouw. Hopelijk tussen de buien door!).

Greetings,
Logo, gestileerd plaatje van vrolijke rolstoelster (ik) met kruis en schelp in de handWheelchair Pilgrim

Terugreis dag 4

Dit blog schreef ik gisteravond, maar omdat ik stond op een camping op een mooi afgelegen gebied in de Ardennen had ik geen internet. Daarom plaats ik dit nu pas.


De hele nacht heeft het geregend, gelukkig is alles in de tent droog gebleven. Ook vanochtend regende het nog flink maar tussen 2 wolkbreuken door is het me gelukt alles droog in de auto te krijgen , alleen de tent is flink nat. Die stopte ik in een waterdichte zak, deze keer om te zorgen dat de natte tent niet alle andere spullen nat maakt.

Nadat alles was ingepakt reed ik naar het dorpje Domrémy, de plaats waar Jeanne d’Arc werd geboren en opgroeide. Ik heb daar (in de regen) even rondgekeken en haar geboortehuis even van buiten bekeken (een aantal jaar geleden was ik er al eens binnen geweest). In het kleine kerkje waar Jeanne was gedoopt vond ik vooral de glas in lood ramen die haar verhaal vertellen erg mooi.

Onderweg genoten van het landschap. Het werd in de loop van de dag ook droger, al vielen er af en toe wat druppels. Onderweg een aantal ruststops gehad. Meestal parkeerplekjes aan de weg en een supermarkt waar ik nog even wat eten haalde.

Na heel wat uren rijden verliet ik eind van de middag Frankrijk en reed een heel klein stukje (hooguit een kwartier) door Luxemburg en nu ben in ik de Belgische ardennen.

Morgen in  de middag  zal ik in Düsseldorf aankomen. Zaterdag naar de beurs. Even nog als aanvulling op het vorige blog. Ik ga kijken op de beurs wat er allemaal bestaat en wat geschikt is maar ik ga niets kopen.
Zelf kopen is voor mij geen optie, hulpmiddelen zoals rolstoelen zijn enorm duur maar in Nederland kan je bij de gemeente een hulpmiddel aanvragen. Als er een goede reden is om een bepaald hulpmiddel te gaan gebruiken zijn er vaak opties dat zij (of de zorgverzekeraar) het betalen (al is het soms wel een hoop werk om ze te overtuigen dat het werkelijk nodig is).
Ik krijg het hulpmiddel dan meestal in bruikleen. Ook mijn huidige rolstoel is eigenlijk niet echt van mij maar van de gemeente. Ook voor reparaties is de gemeente dan verantwoordelijk. Ik heb er zelf dus geen kosten aan (alleen een kleine maandelijkse bijdrage, maar dat gaat om iets minder dan 20 euro, en aangezien een goede rolstoel met e-motion wielen in de duizenden loopt valt dat reuze mee). Wat dat betreft is het in Nederland goed geregeld, zeker als ik dit vergelijk meer veel andere landen zoals Frankrijk waar men 600 euro krijgt van de regering en dan verder zelf moet betalen. Ik denk dat dat ook de reden is dat ik weinig Franse gehandicapten op straat zie.

Nu ga ik snel slapen,  morgen weer een nieuwe dag.

 

Greetings,
Logo, gestileerd plaatje van vrolijke rolstoelster (ik) met kruis en schelp in de handWheelchair Pilgrim

Terugreis dag 5

september 16, 2022 door 

Nadat ik vanochtend was vertrokken reed ik door de mooie Ardennen. Toen ik de spullen inpakte regende het gelukkig niet. Eenmaal in de auto begon het al vrij snel weer te regenen. Na een uurtje kwam ik aan in Banneux, een Maria heiligdom in België. Hier heb ik met de rolstoel een korte wandeling over het terrein gemaakt. Het is een mooi en een beetje bosachtig park met her en der kapelletjes, kleine maar ook flinke gebouwen. In een paar ben ik even binnen geweest. Niet alleen om te bidden maar door de flinke buien ook om te schuilen! Één kapel had een glas in loodraam met de afbeelding van Jeanne d’Arc, dat deed me aan gisteren denken.

Ook was er een kruisweg en een bron, en veel Mariabeelden. Dit allemaal vanwege Mariaverschijningen in 1933.
Het was heel rustig in Banneux,  er liepen maar enkele mensen. Ik ben hier een paar jaar geleden ook geweest en toen was het een stuk drukker. Zelfs de winkeltjes en horeca rondom het park waren nu vrijwel allemaal gesloten en er was zelfs geen mis (alleen als er groepen waren, maar aangezien die er niet waren was er niks).
Na ruim een uur ben ik weer verder gereden.

Op naar Duitsland en om precies te zijn Düsseldorf. Morgen ga ik daar naar de hulpmiddelen beurs maar vandaag ontmoette ik er mijn zoon die met flixbus hierheen was gekomen.
Komende dagen kamperen we samen, gaan we naar de beurs en gaan nog een paar andere dingen bekijken.
Dus ik blijf nog een paar dagen schrijven.

We zijn nu op de camping in Düsseldorf. We staan vrijwel aan de Rijn, het is dan ook wel een aparte camping. Alles is hier voorbereid op overstromingen. Veel gebouwen zijn verhoogd of kunnen makkelijk worden weg gehaald, zelfs de stroomkasten zitten hoog.

Nu nog even bijpraten met mijn zoon en dan vroeg slapen want zo’n dag als morgen word een leuke maar ook zware dag.

Greetings,
Logo, gestileerd plaatje van vrolijke rolstoelster (ik) met kruis en schelp in de handWheelchair Pilgrim

Terugreis dag 6

Hier dan eindelijk mijn blog van gisteren.  Ik was gisteravond zo moe dat ik de energie niet had om nog wat te schrijven.

Nadat we in mijn tentje wakker werden hebben we de tent ingepakt. We wilden eigenlijk 2 nachten blijven om extra in/uit pakken te voorkomen maar vanwege een groot feest op de camping kon dit helaas niet.
Dus toen toch maar inpakken voor de beursdag.
Helaas lukte het niet om de tent droog mee te nemen, er was steeds regen, dus legde ik de tent maar naast de rolstoel in de kofferbak.
We haalden ontbijt bij de supermarkt en gingen daarna naar de rehacare beurs.

Ik ben er al vaker geweest maar het blijft een belevenis.  Normaal zie ik maar af en toe een rolstoel,  maar op de Rehacare zijn er net zo veel rolstoelen/anderszins gehandicapten als gezonden (voor zover dat zichtbaar is) en/of lopenden.
Enorm veel hulpmiddel fabrikanten en leveranciers van de wereld zijn aanwezig, grote en kleine bedrijven. Er waren ook veel Japanse en Koreaanse bedrijven, die waren opzoek naar importeurs voor hun vaak erg innovatieve hulpmiddelen.
Er stonden veel gewone en voor mij bekende hulpmiddelen maar ook erg bijzondere zoals een elektrische balans rolstoel op 2 wielen (op basis van een segway) waarmee je een trap op/af kan (die heb ik getest, best spannend om in een rolstoel een trap te klimmen!), een moderne rollator met delftsblauwe print (van een Nederlands bedrijf uit Delft), elektrische offroad rolstoelen, scootmobiels die meer leken op een stoere motor dan een hulpmiddel, rolstoel wielen waarmee je makkelijker kan afremmen, auto’s en aanpassingen (ook de ID Buzz, dat lijkt me wel een mooie rolstoelbus als vervanging voor de Fiat Panda, als ik nog eens een loterij win. 60.000 euro heb ik helaas niet op de plank liggen.). Daarnaast waren er ook nog kleine handige dingen zoals een tandenborstel met ingebouwd afzuigsysteem voor bedlegerige mensen en anderen die niets kunnen uitspugen, aangepast bestek en andere kleine hulpmiddelen.

Naast de genoemde dingen was er nog veel meer te zien. Ook ontmoette ik nog andere mensen met aandoening Ehlers Danlos. Het is altijd goed om anderen te ontmoeten en ervaringen uit te wisselen.

Eind van de middag zagen we een beetje op tegen het zoeken naar een nieuwe camping en ook het weer leek weinig goeds te voorspellen. Daarom uiteindelijk het besluit gemaakt om naar huis te rijden.
En zo kwam het dat we rond 22.00 uur thuis kwamen.
Vandaar dus dat ik zo moe was en niks meer schreef.
Het was fijn weer op mijn eigen bed te slapen, al miste ik de frisse lucht van het slapen in een tent ook wel. Ik ben precies één maand weg geweest.

Voor ik afsluit wil ik iedereen die heeft meegelezen en vooral degene die hebben gereageerd via email, deze website, Facebook en Instagram bedanken. De reacties waren hartverwarmend. Zeker op de moeilijke momenten hielpen die reacties om door te gaan en hernieuwde het de moed die ik nodig had om de top te bereiken.

Helaas zullen jullie mijn dagelijkse blog vanaf nu moeten missen. Binnenkort zal ik weer een afsluitend blog schrijven maar eerst ga ik even goed uitrusten.

Wie zich op de homepage heeft ingeschreven voor de nieuwsbrief krijgt automatisch te horen wanneer ik weer iets plaats. Dus mocht je dit nog niet hebben gedaan kan het hier doen.

Tot snel,

Greetings,
Logo, gestileerd plaatje van vrolijke rolstoelster (ik) met kruis en schelp in de handWheelchair Pilgrim

 

 

oktober 22, 2022 door 

Eindelijk had ik tijd om de terugblik op de route Le-Puy-en-Velay naar Rocamadour te schrijven, de afgelopen mooie reis.
Na thuiskomst begon gelijk het gewone drukke leven weer met allerlei afspraken die ik had uitgesteld vanwege de pelgrimage. Maar ik heb nu eindelijk het afsluitend blog met alle cijfers en weetjes zoals locaties, afstanden, kosten, hoogtepunten en dieptepunten en ik eindig met een terugblik op deze pelgrimage.

Maar eerst wil ik dit nog zeggen: Alle blogs van dit jaar heb ik netjes op chronologische volgorde gezet op deze pagina .
Tijdens mijn pelgrimstocht kreeg ik de vraag of het mogelijk gemaakt kan worden dat mensen de foto’s in groter formaat kunnen bekijken en ook dat heb ik op die pagina mogelijk gemaakt, gewoon klikken op de foto die je wilt bekijken en hij vergroot.
Ook heb ik er kaartjes van de route bijgeplaatst.
De moeite waard dus om te bekijken! (Helaas nog niet in Engels en Frans maar ook dit zal binnenkort komen!)

Eerst begin ik maar even met alle info van de afgelopen reis:

Plaatsen en afstanden

Dag 1 Logo, gestileerd plaatje van vrolijke rolstoelster (ik) met kruis en schelp in de hand Le Puy-en-Velay naar Bains Logo, gestileerd plaatje van vrolijke rolstoelster (ik) met kruis en schelp in de hand Afstand: +/- 14 km
Dag 2 Logo, gestileerd plaatje van vrolijke rolstoelster (ik) met kruis en schelp in de hand Bains – Monistrol d’Allier Logo, gestileerd plaatje van vrolijke rolstoelster (ik) met kruis en schelp in de hand Afstand 17,6
Dag 3 Logo, gestileerd plaatje van vrolijke rolstoelster (ik) met kruis en schelp in de hand Monistrol d’Allier – Saugues Logo, gestileerd plaatje van vrolijke rolstoelster (ik) met kruis en schelp in de hand afstand 19,85
Dag 4 Logo, gestileerd plaatje van vrolijke rolstoelster (ik) met kruis en schelp in de hand Saugues – Chanaleilles Logo, gestileerd plaatje van vrolijke rolstoelster (ik) met kruis en schelp in de hand Afstand 15km
Dag 5 Logo, gestileerd plaatje van vrolijke rolstoelster (ik) met kruis en schelp in de hand Chanaleilles – Saint-Alban-sur-Limagnole Logo, gestileerd plaatje van vrolijke rolstoelster (ik) met kruis en schelp in de hand Afstand 25km
Dag 6 Logo, gestileerd plaatje van vrolijke rolstoelster (ik) met kruis en schelp in de hand Saint-Alban-sur-Limagnole – Aumont Aubrac Logo, gestileerd plaatje van vrolijke rolstoelster (ik) met kruis en schelp in de hand Afstand 16km
Dag 7 Logo, gestileerd plaatje van vrolijke rolstoelster (ik) met kruis en schelp in de handAumont Aubrac – Nasbinals Logo, gestileerd plaatje van vrolijke rolstoelster (ik) met kruis en schelp in de hand Afstand 24km
Dag 8 Logo, gestileerd plaatje van vrolijke rolstoelster (ik) met kruis en schelp in de hand Nasbinals – Saint-Chély-d’Aubrac Logo, gestileerd plaatje van vrolijke rolstoelster (ik) met kruis en schelp in de hand Afstand 17km
Dag 9 Logo, gestileerd plaatje van vrolijke rolstoelster (ik) met kruis en schelp in de hand Saint-Chély-d’Aubrac – Saint-Côme-d’Olt Logo, gestileerd plaatje van vrolijke rolstoelster (ik) met kruis en schelp in de hand Afstand 17,6km
Dag 10 Logo, gestileerd plaatje van vrolijke rolstoelster (ik) met kruis en schelp in de hand Saint-Côme-d’Olt – Estaing Logo, gestileerd plaatje van vrolijke rolstoelster (ik) met kruis en schelp in de hand Afstand 25km
Dag 11 Logo, gestileerd plaatje van vrolijke rolstoelster (ik) met kruis en schelp in de hand Estaing – Entraygues-sur-Truyère Logo, gestileerd plaatje van vrolijke rolstoelster (ik) met kruis en schelp in de hand Afstand 15km
Dag 12 Logo, gestileerd plaatje van vrolijke rolstoelster (ik) met kruis en schelp in de hand Entraygues-sur-Truyère – Cassaniouze Logo, gestileerd plaatje van vrolijke rolstoelster (ik) met kruis en schelp in de hand Afstand 23,7km
Dag 13 Logo, gestileerd plaatje van vrolijke rolstoelster (ik) met kruis en schelp in de hand Cassaniouze – Conques Logo, gestileerd plaatje van vrolijke rolstoelster (ik) met kruis en schelp in de handAfstand 12,73km
Dag 14 Logo, gestileerd plaatje van vrolijke rolstoelster (ik) met kruis en schelp in de hand Conques – Flagnac Logo, gestileerd plaatje van vrolijke rolstoelster (ik) met kruis en schelp in de hand Afstand 26,27
Dag 15 Logo, gestileerd plaatje van vrolijke rolstoelster (ik) met kruis en schelp in de hand Flagnac – Felzins Logo, gestileerd plaatje van vrolijke rolstoelster (ik) met kruis en schelp in de handAfstand 15,6km
Dag 16 Logo, gestileerd plaatje van vrolijke rolstoelster (ik) met kruis en schelp in de hand Felzins – Figeac Logo, gestileerd plaatje van vrolijke rolstoelster (ik) met kruis en schelp in de hand afstand 17,8km
Dag 17 Logo, gestileerd plaatje van vrolijke rolstoelster (ik) met kruis en schelp in de hand Figeac – Cardaillac Logo, gestileerd plaatje van vrolijke rolstoelster (ik) met kruis en schelp in de handafstand 14,16
Dag 18 Logo, gestileerd plaatje van vrolijke rolstoelster (ik) met kruis en schelp in de handCardaillac – Lacapelle Marival Logo, gestileerd plaatje van vrolijke rolstoelster (ik) met kruis en schelp in de handAfstand 15,7km
Dag 19 Logo, gestileerd plaatje van vrolijke rolstoelster (ik) met kruis en schelp in de hand Lacapelle Marival – Gramat Logo, gestileerd plaatje van vrolijke rolstoelster (ik) met kruis en schelp in de handAfstand 20,23km
Dag 20 Logo, gestileerd plaatje van vrolijke rolstoelster (ik) met kruis en schelp in de hand Gramat -Rocamadour Logo, gestileerd plaatje van vrolijke rolstoelster (ik) met kruis en schelp in de handAfstand 16,96km

Totaal: 369,2km gerold over 20 dagen
Gemiddeld 18,46km per dag gerold

Conclusie, uiteindelijk nog een redelijke gemiddelde afstand gerold. Zeker omdat ik in het centraal massief flink heb geklommen waren mijn afstanden vaak niet heel groot.
Het Hoogste punt was 1341m.

 

Kosten en slaapplekken

Dag 1 Logo, gestileerd plaatje van vrolijke rolstoelster (ik) met kruis en schelp in de hand Le Puy-en-Velay – Bains Logo, gestileerd plaatje van vrolijke rolstoelster (ik) met kruis en schelp in de hand Camping 9 euro
Dag 2 Logo, gestileerd plaatje van vrolijke rolstoelster (ik) met kruis en schelp in de hand Bains – Monistrol d’Allier Logo, gestileerd plaatje van vrolijke rolstoelster (ik) met kruis en schelp in de hand camping 6 euro
Dag 3 Logo, gestileerd plaatje van vrolijke rolstoelster (ik) met kruis en schelp in de hand Monistrol d’Allier – Saugues Logo, gestileerd plaatje van vrolijke rolstoelster (ik) met kruis en schelp in de hand Camping 6 euro
Dag 4 Logo, gestileerd plaatje van vrolijke rolstoelster (ik) met kruis en schelp in de hand Saugues – Chanaleilles Logo, gestileerd plaatje van vrolijke rolstoelster (ik) met kruis en schelp in de hand met tent in weiland 4 euro
Dag 5 Logo, gestileerd plaatje van vrolijke rolstoelster (ik) met kruis en schelp in de hand Chanaleilles – Saint-Alban-sur-Limagnole Logo, gestileerd plaatje van vrolijke rolstoelster (ik) met kruis en schelp in de hand 12.50
Dag 6 Logo, gestileerd plaatje van vrolijke rolstoelster (ik) met kruis en schelp in de hand Saint-Alban-sur-Limagnole – Aumont Aubrac Logo, gestileerd plaatje van vrolijke rolstoelster (ik) met kruis en schelp in de hand camping 6,80
Dag 7 Logo, gestileerd plaatje van vrolijke rolstoelster (ik) met kruis en schelp in de handAumont Aubrac – Nasbinals Logo, gestileerd plaatje van vrolijke rolstoelster (ik) met kruis en schelp in de hand 5,70
Dag 8 Logo, gestileerd plaatje van vrolijke rolstoelster (ik) met kruis en schelp in de hand Nasbinals – Saint-Chély-d’Aubrac Logo, gestileerd plaatje van vrolijke rolstoelster (ik) met kruis en schelp in de hand camping 6,50
Dag 9 Logo, gestileerd plaatje van vrolijke rolstoelster (ik) met kruis en schelp in de hand Saint-Chély-d’Aubrac – Saint-Côme-d’Olt Logo, gestileerd plaatje van vrolijke rolstoelster (ik) met kruis en schelp in de hand 10 euro
Dag 10 Logo, gestileerd plaatje van vrolijke rolstoelster (ik) met kruis en schelp in de hand Saint-Côme-d’Olt – Estaing Logo, gestileerd plaatje van vrolijke rolstoelster (ik) met kruis en schelp in de hand camping, niemand aanwezig, niet betaald
Dag 11 Logo, gestileerd plaatje van vrolijke rolstoelster (ik) met kruis en schelp in de hand Estaing – Entraygues-sur-Truyère Logo, gestileerd plaatje van vrolijke rolstoelster (ik) met kruis en schelp in de hand camping 6 euro
Dag 12 Logo, gestileerd plaatje van vrolijke rolstoelster (ik) met kruis en schelp in de hand Entraygues-sur-Truyère – Cassaniouze Logo, gestileerd plaatje van vrolijke rolstoelster (ik) met kruis en schelp in de hand 10,50 euro
Dag 13 Logo, gestileerd plaatje van vrolijke rolstoelster (ik) met kruis en schelp in de hand Cassaniouze – Conques Logo, gestileerd plaatje van vrolijke rolstoelster (ik) met kruis en schelp in de hand pelgrimsherberg achter kathedraal, vrije gift*
Dag 14 Logo, gestileerd plaatje van vrolijke rolstoelster (ik) met kruis en schelp in de hand Conques – Flagnac Logo, gestileerd plaatje van vrolijke rolstoelster (ik) met kruis en schelp in de hand 8 euro
Dag 15 Logo, gestileerd plaatje van vrolijke rolstoelster (ik) met kruis en schelp in de hand Flagnac – Felzins Logo, gestileerd plaatje van vrolijke rolstoelster (ik) met kruis en schelp in de hand 10,45 euro
Dag 16 Logo, gestileerd plaatje van vrolijke rolstoelster (ik) met kruis en schelp in de hand Felzins – Figeac Logo, gestileerd plaatje van vrolijke rolstoelster (ik) met kruis en schelp in de hand (semi)wild gecampeerd bij openbaar toilet aan rand van dorp
Dag 17 Logo, gestileerd plaatje van vrolijke rolstoelster (ik) met kruis en schelp in de hand Figeac – Cardaillac Logo, gestileerd plaatje van vrolijke rolstoelster (ik) met kruis en schelp in de hand 10,50 euro
Dag 18 Logo, gestileerd plaatje van vrolijke rolstoelster (ik) met kruis en schelp in de handCardaillac – Lacapelle Marival Logo, gestileerd plaatje van vrolijke rolstoelster (ik) met kruis en schelp in de hand15euro
Dag 19 Logo, gestileerd plaatje van vrolijke rolstoelster (ik) met kruis en schelp in de hand Lacapelle Marival – Gramat Logo, gestileerd plaatje van vrolijke rolstoelster (ik) met kruis en schelp in de hand Pelgrimsherberg, vrije gift*
Dag 20 Logo, gestileerd plaatje van vrolijke rolstoelster (ik) met kruis en schelp in de hand Gramat -Rocamadour Logo, gestileerd plaatje van vrolijke rolstoelster (ik) met kruis en schelp in de hand 10 euro

*bij vrije gift geef ik ongeveer het gemiddelde wat ik normaal kwijt ben aan kosten.

Kosten 152 euro totaal
7,60 euro gemiddeld per nacht.

De campings waren duurder dan eerdere jaren, 2021 betaalde ik gemiddeld 6,87 euro. Ik rolde ook door een duurder gebied heen, Aan rivier de Lot is het erg touristisch en er zijn erg weinig gemeente campings in die regio. Hopelijk kan het volgend jaar weer goedkoper (of kan ik vaker wild camperen, want dat camperen bij een openbaar toilet beviel me best goed!)

Eten

Qua eten merkte ik dat het ook duurder was, zoals ook in Nederland, maar ook omdat ik weinig echte supermarkten tegen kwam en vooral in kleine dorpswinkeltjes en bakkerijen mijn boodschappen deed. Maar uiteindelijk ben ik goed uitgekomen.
Ik heb mijn etenskosten niet precies bij gehouden, maar ik kocht gemiddeld om de dag een stokbrood (65ct tot 1 euro) en eens in de 2 tot 3 dagen een stukje kaas (1 tot 4 euro, afhankelijk welke kaas en hoeveel ik kocht).
Daarnaast af en toe wat fruit en groente voor dagen dat ik te weinig fruit vond in de natuur. vooral wortels, tomaat en komkommer kocht ik omdat dit handig te eten is onderweg, gemiddeld misschien 50ct per dag, zeker de winterwortels kosten haast niks en waren ook nog eens handig onderweg, wortels pletten tenminste niet als je ze in een tas stopt in tegenstelling tot tomaten! Daarom waren ze onderweg mijn favoriete groente. verder vond ik onderweg vaak pruimen, appels, vijgen, bramen en noten, heerlijk!
Ook heb ik altijd gezouten noten/pinda’s of een zak chips bij mij (ik denk tijdens die 20 dagen dat ik daar een euro of 6 aan heb uitgegeven). Niet zo zeer om de lekkere trek te stillen maar vooral voor de zout behoefte. Dat eet ik vooral na een flinke klim waarbij ik op de top extra zout en vocht moet aanvullen, naast de electrolyten (sport)drank die ik ook dagelijks drink en af en toe een stukje chocola of iets anders zoet dat energie geeft.
Qua warm (avond)eten, dat eet ik maar af en toe en dan is dat meestal iets van couscous met gedroogd fruit. ik had 4 porties meegenomen van thuis en had nog 1 portie over. Ik heb na het rollen vaak geen honger in warme maaltijden en eet dan liever rauwkost, kaas en brood en kruip dan snel m’n bed in.

Totaal:
Ik kom op een geschat bedrag van ongeveer 3 euro per dag, zo’n 60 euro voor 20 dagen. Scheelt niet heel veel met vorig jaar toen ik op 2,77 euro per dag zat.

Terugblik

Hoe kijk ik nu terug op afgelopen pelgrimage.
het was allereerst een heel mooie tocht. Ik heb genoten van de mooie natuur van het Centraal Massief.

Er waren hoogte en diepte punten. Letterlijk en figuurlijk. Letterlijk berg op en berg af. Hoewel de hellingen enorm zwaar waren heb ik het gehaald en dat gaf me het gevoel dat ik echt dingen doe die ik nooit verwacht had te kunnen, een soort overwinning op mijzelf. Toen ik 2016 begon had ik nooit gedacht dat ik door het centraal massief boven de 1300 meter zou kunnen rollen

Qua figuurlijke hoogte en dieptepunten waren er niet heel specifieke dingen. Er zaten kleine dingen tegen, zoals een gebroken tentstok, regenbuien op momenten die niet handig waren, lastig begaanbare routes (al is dat soms ook een hoogtepunt als het dan toch gelukt is) en de laatste dagen een rolstoelband die steeds langzaam leeg liep (ik heb inmiddels nieuwe banden!). Maar er waren gelukkig geen grote onoverkomelijke problemen onderweg, voor alles kwam een oplossing. Qua hoogtepunten vind ik het lastig om echt één ding te benoemen, er was niet echt één groot bijzonder iets. Soms was een hoogtepunt het mooie vlindertje op een bloem die netjes bleef zitten zodat ik een foto kon maken, een koel windje of schaduw op een hete dag, de rust en stilte in het bos, afkoelen in een riviertje na een te hete dag, een goed gesprek met een pelgrim of lokaal persoon, een stil moment of juist even zingen in een oude kerk. Veel kleine dagelijkse hoogtepuntjes die ook deze pelgrimage weer onvergetelijk maakte.

Wel moet ik zeggen dat ik dit jaar het pelgrimeren wel anders vond dan afgelopen jaren. Voorheen kwam ik nauwelijks anderen tegen en moest ik vaak zoeken naar slaapplekken en andere dingen.
Deze route was een bekende en drukst belopen route van Frankrijk, het is 1 van de vijf grote routes door Frankrijk die al in de middeleeuwen zijn beschreven.
Doordat dit zo’n bekende route was kwam ik hier heel veel pelgrims tegen en alle soorten en maten. Van zeer sober levende pelgrims die wildkamperen en hun hebben en houwen op hun rug tillen tot aan mensen die slapen in dure hotels en die hun rolkoffer laten vervoeren met een bus.

Al die drukte op de route had voor mij voor en nadelen. Het was een voordeel omdat er goede voorzieningen waren onderweg zoals overnachtingsplekken, watervulpunten en openbare toiletten en na een dag rollen was er altijd wel iemand om een praatje mee te maken. Maar tegelijkertijd vond ik het ook een nadeel juist omdat er zoveel voorzieningen zijn.
Het was zo goed geregeld op dit deel van de route dat er een stuk minder gelegenheden waren waar ik de stoute schoenen aan moest trekken en om hulp te vragen.
Dat klinkt fijn maar afgelopen jaren waren mijn mooiste ervaringen en ontmoetingen ontstaan doordat ik soms meer moeite moest doen om slaapplekken te vinden. Ik moest voor hulp (bv het vullen van mijn drinkfles) iemand aan spreken of bij iemand aan bellen, wat vaak leuke gesprekken opleverde terwijl ik het nu gewoon uit een kraan aan de weg haalde. Diverse keren werd ik afgelopen jaren onderweg bij mensen thuis uitgenodigd voor eten of om te slapen. Op deze (te?)veel belopen route zijn, doordat er tientallen (soms honderden) pelgrims per dag per etappe lopen, veel mensen langs de route een beetje “pelgrimsmoe”. Ze zien zoveel pelgrims dat ze er niet aan kunnen beginnen om ze uit te nodigen en houden zich wat afzijdig. Ook op campings merkte ik dat. Andere jaren had ik vaak leuke gesprekken met de locale bevolking en camping eigenaren in mijn gebroken Frans, nu was dat er soms ook maar minder dan andere jaren. het leukste vond ik het vaak als ik iets van de route af was, dan merkte ik gelijk verschil, zowel bij de campings als bij de locale bevolking.
Ook vind ik het heel fijn altijd om uren alleen te rollen, dat kon ook als ik mijn eigen, aangepaste route volgde. maar als mijn route gelijk liep met de officiële route zag ik vrijwel altijd een pelgrim voor en/of een pelgrim achter me lopen. Ik vind het heel gezellig af en toe een andere pelgrim tegen te komen maar op deze route vond ik het soms iets te veel van het goede.

Maar hoewel die nadelen er op de route waren heb ik vooral een heel goede reis gehad. Mooie natuur, schattige kerkjes en indrukwekkende basilieken/kathedralen, mooie ontmoetingen en heerlijke rust en stilte op de afgelegen plekjes.

Vooruitblik

Alles is weer opgeruimd en ligt weer klaar voor volgend jaar en ook het routeboekje staat weer bij alle pelgrimsboeken van afgelopen jaren. begin 2023 komt een nieuwe druk uit van het boekje waar ik volgend jaar mee ga pelgrimeren dus ik moet nog even geduld hebben. En dan is het wachten tot ik weer weg kan.
Als het allemaal volgens planning gaat is dat sneller dan jullie gewend zijn, want ik verwacht komend jaar in het voorjaar te gaan, tussen pasen en pinksteren.
Dan hoop ik te rollen van Rocamadour naar Lourdes via de fietsroute “langs oude wegen”. het is fijn dat er een fietsroute is voor deze etappe, die zijn in principe volledig toegankelijk voor mij met de rolstoel, is beter dan de wandelroutes. ook verwacht ik dat dit een rustigere route is omdat het boekje van deze fietsroute alleen in het Nederlands is uitgegeven en het niet een van de 5 hoofdroutes is zoals het stuk dat ik dit jaar rolde. Ik heb er nu alweer zin in!

En dan was dit de echte afsluiting van pelgrimstocht 2022, Le Puy-en-Velay naar Rocamadour.

Tot die tijd ga ik nog wel andere dingen doen, eerst komende week een ander soort pelgrimstocht, niet rollend met de rolstoel maar met een busje.
Volgend jaar zomer zijn in Portugal de Wereld Jongeren Dagen (WJD), een grote internationale katholieke jongeren bijeenkomst waar honderduizenden jongeren uit de hele wereld op af komen (vorige keer in Europa, 2016 in Krakau, waren er 3 miljoen mensen). Ik ben gevraagd om mee te gaan met een tour dwars door Nederland ter voorbereiding en promotie voor deze dagen en waarbij we een groot houten kruis (gezegend door de Paus) meenemen en alle bisdommen in Nederland aandoen. Deze tour duurt 3 weken (vorige week begonnen) en ik ga deze 2e week mee. We bezoeken dan onder andere jeugd/studentengroepen, daklozen opvang, kloosters en andere gemeenschappen.
Ik vertrek vandaag en later deze week zal ik over mijn belevenissen vertellen in een nieuw blog.

Greetings,
Logo, gestileerd plaatje van vrolijke rolstoelster (ik) met kruis en schelp in de handWheelchair Pilgrim

Dit was dan het eind van de pelgrimage van 2022. April 2023 verwacht ik weer verder te gaan, dit is te lezen op mijn blog en hier

Instagram
RSS