Weer thuis

Inmiddels ben ik al weer een aantal dagen thuis.
Ik heb een mooie terugreis gehad.

De laatste dagen in Taizé waren heel goed. Mooie gebedsvieringen, interessante workshops, en verse noten van de walnotenbomen! Ik had een erg gezellige groep waarmee ik veel tijd door heb gebracht. Niet alleen de tijd van de gesprek groepjes maar ook aten we samen en spendeerden andere momenten van vrije tijd samen. Veel gezelligheid en ook veel goede gesprekken gehad.
Maar zaterdag avond vertrokken de eerste en zondag de rest, ik denk dat ik als laatste van onze groep weg reed van het terrein en was de week Taizé weer ten einde. We hebben contact gegevens uitgewisseld en hopelijk houden we zo nu en dan contact. aan deze reis heb ik sowieso een aantal leuke contacten over gehouden.

Na mijn vertrek vanaf Taizé ben ik eerst gereden richting het Noord-Westen, naar het kasteel Guedelon in Treigny. Dit is in tegen stelling tot de vele andere kastelen die ik onderweg tegen kwam geen oud kasteel maar een kasteel waar ze pas in 1998 mee begonnen zijn om het te bouwen. Het word gebouwd als onderzoeksplek, wetenschappers kunnen hier zelf uitproberen hoe dingen in de middeleeuwen nu echt werden gebouwd en gedaan, experimentele archeologie.
Het kasteel word gebouwd van alle materialen die ze van het terrein zelf halen, diverse soorten steen voor de kasteelmuren, hout voor de balken, klei voor dakpannen en potten en pannen, en zand, kalk, en alle andere benodigdheden voor het cement om alle stenen aan elkaar te zetten.

Op het terrein word volledig op middeleeuwse wijze (12e eeuws) gebouwd met gereedschappen uit die tijd, ook die gereedschappen worden ter plekke door de smid gemaakt. De grote onderdelen (boomstammen, stenen) worden met paard en wagen naar de juiste plek vervoerd.
En nog veel meer ambachten zijn hier actief, houtbewerkers, wolververs, schilders die schilderen met pigmenten die ook van eigen terrein komen, mandenvlechters. Erg interessant om te zien.

Ik ben afgelopen 5 jaar al een keer of 4 eerder bij Guedelon geweest en het is erg leuk om te zien hoe het kasteel vorm krijgt. Op dit moment zijn ze bezig met de voorkant van het kasteel waar de ophaal brug gaat komen. de stenen worden omhoog gehesen met een soort hijskraan waar alles opgehesen word doordat mensen lopen in een soort hamster rad.
Voor mij is dit allemaal extra interessant om te zien omdat ikzelf als vrijwilliger werk bij het open lucht museum Archeon. Dit is een park waarin onder andere de middeleeuwen worden uitgebeeld met middeleeuwse huisjes, ambachten en hun bewoners. Ikzelf zit al enkele jaren (alleen dit jaar door covid19 helaas niet) als middeleeuws schoenmaker in het schoenmakershuis. Erg leuk om te doen.

De andere dagen dat ik onderweg was (4 dagen in totaal), heb ik gewoon rustig aan gereden over kleine wegen waar ik mooie dingen tegen kwam. mooie historische franse dorpjes, veel mooie kastelen en kerken. Ook reed ik weer veel langs plekken waar ik afgelopen jaar als pelgrim ook langs was gerold.

In de nachten sliep ik op campings. De laatste dag heb ik onderweg nog een vriendin bezocht en uiteindelijk kwam ik in de nacht van woensdag 23 op donderdag 24 september weer thuis.

Afgelopen dagen bezig geweest om alles weer op te ruimen en om weer een beetje te wennen aan het gewone leven. na zo’n pelgrimage moet ik altijd weer wennen aan de drukte van alledag. maar het is ook wel weer goed om thuis te zijn.

Binnenkort ga ik weer rustig aan beginnen met de eerste voorbereidingen van volgend jaar. Dan waarschijnlijk van Taizé naar Le Puy en Velay.
Maar voor ik daarmee begin ga ik eerst alle mooie ervaringen van afgelopen reis laten bezinken. Ook zal ik eerst nog een blog schrijven met een terugblik en met alle statistieken van deze pelgrimage, zoals over de afstanden, kosten, etc. die zal denk ik ergens komende week volgen.

Schrijf je in voor de nieuwsbrief op de homepage, dan blijf je op de hoogte als ik iets nieuws heb geplaatst.

Groetjes,

Rolstoelpelgrim


Volg Rolstoel pelgrim ook via Sociale Media

Taizé

Inmiddels ben ik bijna een week in Taizé. Al meerdere keren heb ik Taizé genoemd in mijn blogs, maar wat is Taizé nu eigenlijk?

Taizé is een klein dorpje in Bourgondië, Frankrijk. Zo’n 800km rijden vanaf Utrecht. Hier is een klooster met broeders.

 In 1940 is de Zwitser Roger Schütz hier aangekomen en heeft hier eennhuis gekocht met een idee om een soort klooster te starten maar dar kwam pas later echt op gang. In oorlogstijd ving hij hier mensen op die hulp nodig hadden. Van 1942 tot 1944 is hij vanwege de oorlog terug geweest in Zwitserland. Daarna is hij in 1944 terug gekomen in Taizé en hier is een gemeenschap van broeders ontstaan. Frere Roger was een protestant net als de eerste andere broeders maar eind jaren 60 trad de eerste katholieke broeder in en sindsdien is het een oecumenisch gemeenschap.

Al snel kwamen er ook veel jongeren op bezoek bij de broeders. Vaak jongeren van diverse achtergronden, Protestant, Katholiek oosters Orthodox en ook veel mensen die op zoek zijn. Elke week op zondag komen de nieuwe mensen aan die een week blijven. Andere jaren waren dit in de zomermaanden vaak wel 2 a 3 duizend mensen per week die hier ontvangen worden. Men slaapt in tenten en barakken. Maar dit jaar vanwege corona zijn er maximaal 500 toegestaan maar er zijn deze week nog geen 200 mensen. Ik kom hier al zo’n 9 jaar en het is voor mij nu heel anders om hier te zijn omdat we met zo’n kleine groep zijn, maar ondanks dat is het wel heel goed.

Maar wat is er nu tijdens een dag te doen in Taizé? Dat zal ik hieronder schrijven.

8.15 uur ochtendgebed met zang, stilte, lezing en communie. daarna mijn favoriete ontbijt met brood, chocoladereepjes (zijn de chocoladereepjes die ook worden gebruikt om chocolade croissantjes te maken) en thee of chocolademelk.

Om 10.00 uur is de bijbelintroductie door een broeder. Iedereen krijgt een blad met bijbeltekst en een aantal vragen om over na te denken. Niet alleen vragen over de bijbeltekst maar vooral persoonlijke en diepe vragen zoals “wat zou je graag uit deze week willen halen?”, “is er iets dat je wilt veranderen in je leven of in de maatschappij?”, “hoe ervaar jij God in je leven?”. Na de uitleg van de broeder is er een tijd van stilte waarin je zelf over die vragen na kan denken.

12.20 middag gebed met zang, lezing, stilte en aansluitend een warme lunch.

14.00 uur was er andere jaren zangrepetitie waar we de verschillende stemmen kunnen leren van de liederen van Taizé. Maar door de situatie met covid19 is er dit jaar geen koorttraining wat ik wel jammer vind maar aan de andere kant is dit nu de tijd dat ik even op bed kan liggen om uit te rusten.

15.15 hebben we gesprek naar aanleiding van Bijbel introductie met het kleine groepje waarin iedereen word ingedeeld. Dit jaar heb ik weer een erg leuke internationale groep met allemaal 30 tot 40 jarigen. We bespreken dan de vragen met elkaar. omdat we in groepen zitten van zeer verschillende mensen, diverse nationaliteiten, verschillende geloofsachtergrond, etc levert dit leuke en interesante gesprekken op. Sowieso heb ik een erg gezellige groep en ook met de maaltijden zitten we meestal samen.

17.00 Thee. Wie hier ooit is geweest kent de zoete “Taizé”thee. Met koud weer krijg je warme thee en met warm weer is het ijsthee Maar altijd dezelfde oplosthee die erg zoet is. En een koekje erbij.

Na de thee zijn er een paar keer per week workshops. Over uiteenlopende onderwerpen. Deze week ging het over ecologie en er was een workshop van een orthodox priester uit Amsterdam.

19.00 is het tijd voor de warme maaltijd. Meestal ook tijd om weer gezellig met de groep samen te zijn.

20.30 avond gebed. Er word gezongen, bijbellezing, gebed, en altijd een periode van stilte en daarna weer verder zingen. Aan deze dienst zit niet echt een eind. Al vertrekken op een gegeven moment wel de broeders en daarna is iedereen vrij om te gaan maar sommige mensen blijven tot diep in de nacht door zingen. Of mensen gaan als ze niet kunnen slapen nog even terug de kerk in.

In de avond na 22.00 is het een optie op Oyak te bezoeken, dit is een soort café waar je wat kan drinken of een snack kan halen. Vaak word er door mensen live muziek gespeeld. Een gezellige ontmoetingsplaats.

En daarna is het tijd voor bed.

Op vrijdag en zaterdag zijn de avond gebeden een beetje anders. In Taizé word elk weekeind pasen gevierd. Op vrijdag word net zoals op goede vrijdag de dood van jezus herdacht. Dit word gedaan op oostersorthodoxe wijze met een gebed rondom het kruis.

Op zaterdag avond word de opstanding van Jezus gevierd (pasen) met een lichtviering waar iedereen een kaarsje krijgt en dan word tijdens de dienst het licht aan elkaar doorgegeven. Altijd heel mooi.

Mocht je nieuwsgierig zijn geworden kan je hier de gebeden live meeluisteren en op zaterdag avond (ook vanavond) om ongeveer 20.30 kan je op Facebook de live uitzending van de viering zien. Het is ook later terug te zien. Hiervoor hoef je zelf geen facebook te hebben.

Morgen ochtend is er nog een afsluitende eucharistieviering en daarna is het tijd om weer langzaam richting Nederland te reizen. Ik zal hier weer een dag of 3 over doen.

Als ik onderweg nog leuke of bijzondere dingen tegen kom zal ik hier nog een blog over schrijven en anders na thuiskomst.

Groetjes,

Rolstoelpelgrim

Volg Rolstoel pelgrim ook via Sociale Media

Middag op kerkenpad

Geen dagelijks blog meer nu nu ik niet meer onderweg ben, maar komende week zal ik zo nu en dan nog wat schrijven over wat ik mee maak in Taizé en daarbuiten en misschien ook nog over dingen die ik onderweg heb meegemaakt maar toen niet heb beschreven.

Gistermiddag ben ik een middag weg geweest van Taizé. Ik werd opgehaald door de vrouw waar ik in Paray le Monial heb gelogeerd. We gingen in haar mooie voor de rolstoel aangepaste bus. Haar broer en degene die me door Paray le Monial heeft rondgeleid was er ook bij. Met z’n vieren gingen we op pad.

We bezochten eerst een bijzonder kapel. Chappel de Charcuble. Deze kapel is op 1 mei 1941 gebouwd in 24 uur tijd door een groep jonge mensen. De kapel is gewijd aan Sint Jeane d’Arc en Sint Philippe.

Daarna reden we door naar Blanot. Een erg mooi oud plaatsje met een mooie Romaanse kerk uit de 11e en 12e eeuw. Romaanse kerken vind ik zelf erg mooi en er staan er hier best veel in de omgeving.

Verder hebben we er ook een mooie oude broodoven gezien. Ik werk als vrijwilliger bij Archeon, een historisch openluchtmuseum. Bij het middeleeuwse deel van het park hebben we ook een brood oven en deze oven deed me daar aan denken.

Na Blanot reden we naar Tournus. Onderweg zagen we veel mooie dingen. Diverse kastelen, middeleeuwse kerkjes, leuke huizen en mooie uitzichten over de heuvels.

In Tournus staat een 11e eeuwse romaanse abdijkerk. Erg mooi. Bij de restauratie van de vloer in 2002 is een 11e eeuws mozaïek gevonden onder lagen tegels en beton die tussen de 16e en 18e eeuw over het mozaïek zijn gelegd. Gedeeltelijk is dit mozaïek nu zichtbaar. Heel mooi.

Ik vind het altijd leuk om in de kerk op zoek te gaan naar grappige dingen die de bouwers hebben gemaakt. Zo staan er vaak boven in de pilaren grappige afbeeldingen van mensen, dieren en/of monsters. Zo ook in deze kerk.

Daarna was het tijd om weer naar Taizé te gaan. Op de terugweg werd ik nog getrakteerd op pizza en een paar minuten nadat het avondgebed was begonnen kwamen we weer aan in Taizé. Met z’n allen zijn we nog naar het laatste deel van het avondgebed gegaan en daarna hebben we afscheid genomen.

Was een leuke middag, veel leuke dingen gezien. Nog bedankt!

Groetjes,

Rolstoelpelgrim

Volg Rolstoel pelgrim ook via Sociale Media

Dag 13

Vanochtend vanuit Cluny vertrokken. Eerst naar de kerk gegaan in de 12e eeuwse Saint Marcel kerk. Ik merk dat mijn Frans afgelopen 2 weken echt vooruit is gegaan want bij de lezingen kan ik nu aardig volgen welk verhaal ze lezen en ook van de preek kan ik grote lijnen begrijpen. Na de viering vroeg ik de priester een stempel maar helaas had hij die niet maar hij adviseerde me naar het parochiehuis iets verderop te gaan. Dus dat heb ik gedaan. Onderweg haalde een vrouw me in die ook ik de kerk zat en ze toonde mij het parochiehuis en haalde daar een stempel voor me. Dus die is weer gezet.

Daarna ging ik richting het klooster van Cluny. In het centrum werd ik regelmatig aangesproken. Sommige mensen zagen mijn schelp (pelgrimsteken) of hadden me in de kerk en/of krant gezien. Snap nu een beetje hoe beroemde mensen zich voelen.

Bij het klooster zelf werd ik helaas niet binnen gelaten. Volgens de bewakers past mijn rolstoel niet in hun lift. Ik weet dat het wel past omdat ik er eerder al eens geweest ben maar ik kon ze niet overtuigen. Heb alleen het winkeltje gezien en de buitenkant van het klooster of wat er nog van over is. In de middeleeuwen was het klooster van Cluny enorm belangrijk en enorm groot. Overal in de stad staan nog restanten van bouwwerken die bij het oorspronkelijke klooster hoorden. Mooi om te zien.

Een ander ding waar Cluny bekend om is zijn de paarden. Er zit een zeer grote paarden stoeterij. Een jaar of 5 geleden had ik die al eens bezocht en nu alleen gepasseerd. Op deze stoeterij worden diverse bijzondere paarden gefokt en er worden wedstrijden en shows gehouden. Vandaag was er een dressuur wedstrijd waar ik nog even naar heb gekeken. Ooit heb ik ook paard gereden en ik blijf het altijd leuk vinden en de paarden onderweg krijgen altijd nog wat extra aandaxht van mij. Nu rij ik op mijn stalen ros!

Onderweg naar Taizé reed ik op een mooi fietspad, genaamd voies vertes. Vaak zijn dit fietspaden die lopen over oude spoortrajecten, zo ook deze. En dat was regelmatig goed te zien. Zo staat er zelfs nog een station, alleen het spoor is veranderd in fietspad.

Na zo’n 10km rollen heb ik een eerste uitzicht op Taizé.

Taizé is gebouwd op een heuvel. Nadat ik die bedwongen had heb ik eerst het kleine romaanse kerkje bezocht.

Daarna doorgerold naar de voor velen bekende klokkentoren van Taizé en daar heb ik me aangemeld. Ik kreeg mijn barak toegewezen (117B) en nadat ik mijn spullen daar had neergezet ben ik voor theetijd terug naar de toren gerold en heb thee met koek gekregen. Daarna een stempel gehaald in mijn pelgrimspaspoort en daarmee is de pelgrimage van dit jaar voltooid.

Komende dagen zal ik nog zo nu en dan iets schrijven. Mochten jullie vragen hebben stel ze gerust, hieronder of per email. Dan zal ik die komende dagen gaan beantwoorden.

Ik ga zo naar het avond gebed en daarna slapen. Ben erg moe van deze reis maar het was weer enorm mooi!

Groetjes ,

Rolstoelpelgrim

Volg Rolstoel pelgrim ook via Sociale Media

Dag 12, van zusters naar historische kloosterstad

Vanochtend om 7.15 ging mijn wekker. Ben gaan inpakken en om 8.00 naar het ontbijt bij de zusters gegaan. Heerlijk ontbijt met brood, fruit, jam en een grote kom thee uit een schaaltje van Taizé. Nog in mijn beste Frans met de zusters gesproken tijdens het ontbijt en ze gaven mij ook nog een lekker lunchpakketje mee.

Na het ontbijt ben ik nog even naar de kapel gegaan en daarna was het tijd om te vertrekken. Ik werd hartelijk uitgezwaaid! Zusters, mochten jullie dit lezen, nogmaals dank!

Na te zijn vertrokken volgde ik netjes de navigatie op mijn mobiel. Stond op fietsroutes dus dat zou goed moeten gaan. Ik rolde over een asfaltweg de berg op. Behoorlijk steil. Halverwege besloot ik achteruit de berg op te rollen omdat ik dan meer kracht kan zetten (denk aan een roeiboot) en niet achterover kiep. Zo rolde ik langzaam maar zeker omhoog. Heel langzaam veranderde de weg van een asfalt pad naar een onverhard pad. Alleen tractorsporen. Werd ook nog door een boer in tractor ingehaald die zich afvroeg of ik echt wel deze kant op moest, maar het was veruit de kortste route dus ik rolde door. Gelukkig inmiddels minder steil maar wel onverhard. Halverwege kwam ik op de top en werd ik beloond met een mooi uitzicht. Daarna alleen nog naar beneden. Dat ging goed en daar kwam ik zelfs weer op een verharde weg terecht. Daarna helaas weer een zeer steile helling. Moest ook weer achteruit en iedere paar meter rusten en drinken. Bovenaan gekomen stonden er al bewoners, die me aan hadden zien komen, op me te wachten en ze vulden mijn inmiddels lege fles opnieuw met water. Na een praatje rolde ik weer door. Dat moment had ik 5km gerold en het 1e set accus was haast leeg (nog maar 2 van de 5 lichtjes brande, normaal kan ik dan nog ongeveer 5km rollen). Nog 20km te gaan naar Cluny.

Na die rit omhoog was ik uitgeput en hongerig dus tijd om de lunch van de zusters op te eten. De banaan had ik halverwege de helling al opgegeten maar nu was het tijd voor brood en kaas.

Na de lunch rolde ik verder. Vanaf dat moment ging de weg grotendeels naar beneden en dat hield de rest van de route zo aan. Heel fijn! Ik werd al snel getrakteerd op druiven. Een in het wild groeiende druivenplant met vele druiventrossen met lekker zoete vruchten! Lekker!

Ik rolde verder door de weilanden. Vele Franse koeien en 1 weide met Nederlandse zwart wit koeien.

In een dorpje zag ik weer een washuisje, die was zo netjes dat het zo weer in gebruik kan worden genomen. Vaak zit er smerig water in maar hier was het netjes.

Diverse keren reed ik ook door piepkleine dorpjes die ondanks de kleine grootte toch een openbaar toilet hadden. Ideaal, moeten ze in Nederland ook doen.

Ik ben onderweg ook in een kerk geweest met een soort moderne schilderingen. Leek alsof het bijbelse verhalen waren in “moderne” kleding. Bijzonder.

Na nog enkele kilometers rollen kwam ik aan in Cluny. Hier even avondeten gehaald en daarna door naar de camping.

De tent staat weer en ik lig nu lekker op bed. de rolstoel is aan het laden in het toiletgebouw.

Morgen ga ik de stad bekijken en dan naar Taizé rollen. Dan is het alweer het eind van de pelgrimage voor dit jaar.

Groetjes

Rolstoelpelgrim

Volg Rolstoel pelgrim ook via Sociale Media

Dag 11, berg op

Vanochtend werd ik weer rond 7.00 wakker. Ben toen maar begonnen met omkleden en inpakken. Nog even een praatje gemaakt met de Nederlanders op de camping en een poging gedaan om in het Frans aan Franse camping gasten uit te leggen wat ik doe. Toen ik ingepakt was ben ik vertrokken.

Gisteren was ik al bij de kerk in Charolles geweest en toen was er niemand om me een stempel te geven. Vanochtend voor ik de stad uit ging heb ik een nieuwe poging gedaan en die was meer succesvol. Deze keer was de priester aanwezig en hij gaf me weer een mooie stempel in mijn pelgrimspaspoort. Ik heb al een mooie collectie. 2 volle pelgrimspaspoorten en nu de 3e al weer aardig gevuld. Alle stempels op de foto zijn van dit jaar.

Het grootste deel van de dag heb ik omhoog gerold. Reed vooral in het begin door de weilanden met veel koeien en vooral veel stieren. Ik begin me langzamerhand af te vragen waarom ik hier zo enorm veel stieren zie. Vandaag meer stieren dan koeien gezien. Ze zijn enorm groot en gespierd maar staan maar achter een dun draadje prikkeldraad. Blijkbaar zijn ze best rustig.

Halverwege dag dag kwam er wat meer bos en lagen er ook weer grote stapels omgezaagde bomen. Die had ik niet meer gezien sinds ik de Morvan had verlaten.

Vandaag kwam ik veel beestjes tegen. De sprinkhanen zaten veel op de weg en sprongen/vlogen weg als ik aan kwam rijden. Ze hebben heel mooi blauw en rood gekleurde vleugels die ik dan goed kan zien maar ze springen/vliegen te snel voor een foto. Ook waren er veel hagedissen en de bloemen zaten vol bijen en andere insecten.

Ook vond ik allerlei lekkers onderweg. Appels, noten en bramen. Lekker!

Inmiddels ben ik aangekomen in Verosvres. Eerst heb ik de kerk bekeken en daarna een stempel bij de Mairie gehaald. Daarna door naar mijn slaapplek. Onderweg kwam ik nog een washuisje tegen. De eerste dit jaar. Vorig jaar was ik er veel tegen gekomen maar nu nog niet.

Ik logeer hier bij 2 zusters Fransiscanessen in het geboortehuis (al slaap ik eigenlijk in de voormalig stal) van Sint Marguerite Marie Alacoque ik al eerder over schreef toen ik in Paray le Monial was.

Ik heb net goed mijn Frans kunnen oefenen want de zusters spreken alleen Frans. Ik heb vanavond meegegeten en morgen om 8.00 uur staat het ontbijt weer klaar. We hebben gezellig gepraat en we zijn er aardig uit gekomen met behulp van gebaren en af en toe google translate.

Ik ga zo vroeg slapen. Ben weer erg moe. Morgen ga ik naar Cluny.

Groetjes,

Rolstoelpelgrim

Volg Rolstoel pelgrim ook via Sociale Media

Dag 10, weer aan het rollen

Vanochtend rond 7.30 opgestaan om daarna snel in te pakken en te ontbijten. Rond 8.45 vertrokken nadat ik uitgebreid werd uitgezwaaid door de broer en zus waar ik 2 nachten zo welkom was. Ik had zelfs nog een heerlijk brood voor de lunch mee gekregen.

Nadat ik vertrok ben ik nog even naar de kerk gegaan bij het Clarissen klooster (daar wonen zusters die eigenlijk de vrouwelijke tak zijn van de Fransiscanen). Helaas kwam ik net 5 minuten te laat maar ik kon gelukkig nog naar binnen. Was een mooie kerk. Helaas kan ik niet veel verstaan maar de lezingen kon ik gelukkig wel volgen in het Nederlands omdat die volgens een bepaald rooster gaan en ik dus van te voren de lezingen al wist.

In alle kloosters van Fransiscanen en Clarissen hangt een mooi icoon van het kruis. Het kruis van San Damiano. Dit zijn replica’s van het kruis dat in Assisi hangt in het klooster van St. Clara.

Na de mis en het afscheid van nog enkele anderen die ik afgelopen dagen leerde kennen vertrok ik uit Paray le Monial. Maar net voor ik de stad verliet kwam ik langs een winkel waar ze dingen verkopen die een aantal van mijn volgers herkent. Namelijk de volgers van de musicalgroep Kisi. Ik werd hierbij herinnerd aan de musical Joris en de Draak.

Eenmaal onderweg heb ik eerst een stukje drukke weg ontweken. Ik rolde toen over mooie boeren landwegen die helaas net waren geasfalteerd. Dit klinkt goed, maar in Frankrijk worden op dit soort wegen een laag grind gegooid dat in het plakkerige wegdek word gedrukt door de auto’s en in mijn geval de rolstoel. Dat grind ligt los en door de plakkerige lag er onder blijven regelmatig steentjes aan mijn wielen plakken. Gelukkig was het maar een paar kilometer.

Na het stukje grind kwam ik op een goede weg terecht. De weg liep langs de tolweg en was recht en rustig. Links de grote weg en rechts koeien en weilanden. De wolkenluchten waren erg mooi vandaag!

Onderweg ook nog lekker de lunch gegeten die ik mee had gekregen. Lekker brood wat er ook nog eens leuk uit ziet!

Daarna kwam ik aan in Charolles. Ik ben hier eerst even naar de kerk gegaan om die te bezichtigen en heb aangeklopt bij het huis ernaast waar de priester woont. Helaas was hij niet thuis. Daarom maar een stempel gehaald bij de touristeninformatie. Hier gelijk nog even gevraagd of ze een slaapplek wisten voor morgen, maar dat is tot nu toe nog best lastig. Dus voor morgen is het nog afwachten waar ik slapen kan. Misschien in een klooster maar omdat ze daar geen gastenhuis hebben wist ik nog niet of dit mogelijk is. De mensen waar ik in Paray le Monial sliep zoeken het voor me uit. En ik hoor terwijl ik dit schrijf dat ik hier inderdaad kan slapen. Dat is het fijne van dat ik inmiddels meerdere mensen in Frankrijk ken. (Bedankt!)

Nadat ik nog even foto’s had genomen van het gebouw van de touristeninformatie omdat op dit voormalig klooster een bordje hing waarop staat dat de heilige Marguerite Marie van Paray le Monial in dit klooster haar eerste communie heeft ontvangen. Naast dat was het verder ook een erg mooi gebouw. De rest van dit plaatsje is trouwens ook mooi. Veel mooie gebouwen.

Nu sta ik op de camping en ga zo vroeg slapen. Morgen weer op pad en ik ben blij dat ik weer een slaapplek heb.

groetjes ,

Rolstoelpelgrim

Volg Rolstoel pelgrim ook via Sociale Media

Dag 9. Rustdag?

Vandaag een dagje niet onderweg maar Paray le Monial bezichtigen. Gisteravond werd ik hiervoor uitgenodigd.

Paray le Monial is de plek waar de heilig hart verering vandaan komt. In de 17e eeuw kreeg de kloosterzuster Marguerite-Marie Alacoque hier verschijningen van Jezus die Zijn Heilig Hart toont. Veel mensen kennen dit misschien wel van het Heilig hart beels dat in vele kerken te vinden in (en ken je het niet, kijk de volgende keer dat je in een katholieke kerk bent eens of je een beeld van Jezus kan vinden met zijn hart zichtbaar).

Ik ben vanochtend eerst met Dina die mij rondleidde in ‘Chapel de Visitation’ geweest. De kerk op de plek van de verschijningen. Hier ben ik bij de mis geweest. Daarna even gebleven om deze mooie kerk te bezichtigen.

Daarna was het tijd om naar een 2e kerk te gaan. Dit was de kerk van ‘Saint Claude la Colombiere’. Hier zijn enorm mooie mozaïeken. Ook de rest van de kerk is erg mooi. Veel glas in lood. Allemaal met afbeeldingen van leden van de Jezuïetenorde (waar ook de huidige paus bij hoort) die heilig zijn verklaard.

Daarna zijn we nog naar een andere kapel vlak bij de 12e eeuwse basiliek waar ik gisteravond was geweest en heb ik een film/documentaire gezien over Paray le Monial en het verhaal van Marguerite-Marie Alacoque en Saint Claude la Colombiere. Daarna nog even met de priester gesproken die uitleg gaf bij de film.

Ik vergeet haast te vertellen dat ik in de krant stond vandaag. Ik werd aan veel mensen voorgesteld tijdens de rondleiding door de stad en heb mijn verhaal vaak gedaan en de krant getoont. Ik word nog eens bekend in Frankrijk.

Vanavond weer gezellig gegeten en tot (te) laat gekletst. Zo snel slapen want morgen is weer een reisdag.

groetjes,

Rolstoelpelgrim

Volg Rolstoel pelgrim ook via Sociale Media

Dag 8, tussenpunt bereikt

Vanochtend vroeg op. Om 7.45 moesten we al weg rijden. Maar eerst nog lekker ontbeten. Daarna van het bisschoppelijkpaleis in Autun waar ik heb geslapen weer terug rijden naar Gueugnon. Bijna een uur. Ondertussen nog met de bisschop gepraat. Was gezellig. en genoten van de mooi verlichte velden door de net opkomende zon. Uiteindelijk heeft de bisschop mij weer op de plek neer gezet als waar hij me had opgehaald en zo kon mijn reis gewoon weer verder.

Nadat de bisschop me had afgezegd ben ik weer gaan rollen. Best een drukke weg. Gelukkig ontdekte ik al snel een smal parallel weggetje. Hier aangekomen haalde een wandelaar me in. Ik had haar gisteren ook al gezien toen ik op de bisschop wachtte. Ze had me toen gevraagd of alles goed ging. En nu vroeg ze me hoe het was gegaan. Ze vond het zo bijzonder dat ik deze reis maak dat ze een vriend van haar belde. Die is journalist. Samen wandelden we een tijdje door tot die vriend was geariveerd. Die intervieuwde me zo goed en kwaad als het ging in het Frans en ik gaf hem mijn visitekaartje met mijn website. Hopelijk kan hij er dan een leuk verhaal van maken. Als het klaar is stuurt hij het naar me op.

Ik reed via Digoin. Hier maakte ik eennpraatje met Nederlanders. Zij vertelde me dat er iets verderop een kanaal is die over een rivier gaat. Bijzonder om te zien.

Daarna ben ik de kerk in gegaan. Mooie gestreepte kerk. Ik kreeg hier ook een mooie stempel in mijn paspoort vannde priester. Hem viel direct op dat is gisteren een stempel (met handtekening) van de bisschop had gehad.

Na Digoin rolde ik door naar Paray le Monial. Dit is een bedevaartsoort. Morgen meer hierover. Helaas was de camping weer dicht. Gelukkig heb ik hier meer opties maar ik besloot eerst naar de kerk te gaan. Hier voor de deur ontmoete ik een vrouw met een drie wiel fiets. Ik vertelde haar dat ik nog geen slaapplek heb. Ze zou even rondbellen om te kijken of ze iets kon regelen en we spraken af elkaar na de kerkdienst van 18.00 te zien. Toen had ze inderdaad een slaapplek gevonden maar met trappen. Maar dat lukt dus op zich niet zo’n groot probleem. Maar in de kerk zat ook nog een vrouw met rolstoel. Zij kwam naar me toe en we maakten een praatje in Engels/Frans en ze bood aan dat ik wel in haar aangepaste woning kan logeren. En daar ben ik nu. We hebben net gegeten, samen met nog meer mensen en werd uitgenodigd om morgen hier ook nog te blijven en zo wat meer van Paray le Monial te zien. Daar was ik vandaag niet aan toe gekomen want ik kwam pas laat na 32km rollen binnen. Ik heb nog een dag over op mijn planning (moet pas zaterdag in Taizé zijn). Dus morgen een soort rustdag hier, dan ga ik met verschillende mensen dingen bezoeken. Dus vandaar dat ik morgen meer over Paray le Monial zal schrijven.

Nu is het tijd om te slapen.

tot morgen!

groetjes ,

Rolstoelpelgrim

Volg Rolstoel pelgrim ook via Sociale Media

Dag 7. Al een week onderweg.

Vandaag een week aan het rollen. Vanochtend op de camping nog even met de andere mensen gesproken. Bleken Vlamingen.

Nadat ik de camping verliet ben ik naar het dorpje gerold. Een mooi oud centrum met een 12e eeuwse kerk. Eerst heb ik bij de touristen informatie om een stempel voor in mijn pelgrimspaspoort gevraagd. Helaas hadden ze die niet maar de mevrouw die me hielp was zeer behulpzaam en heeft rondgebeld tot ze iemand vond die een stempel had. De man die toen kwam gaf me de stempel en liet me de pelgrimsherberg zien de ze naast de kerk hebben. Mooi plekje.

Daarna leidde hij me nog rond in de kerk. Het is een Jacobskerk en er stond een mooi beeld van Jacobus. Ook was er nog een middeleeuwse fresco waar hij op stond, was maar goed dat die man dat vertelde want ik had het zonder uitleg niet herkend ivm de eeuwenlange slijtage.

De stijl van de kerk is romaans maar dan erg hoog uitgevoerd. Ze vermoeden dat de stijl invloeden komen vanuit Cluny (Gedeeltelijk Cluniacenzer stijl) al vanaf de 12 eeuw.

Nadat ik de kerk had bekeken rolde ik rustig het dorp uit en rolde ik door de heuvels. De Morvan ben ik sinds Luzy uit en dat is te merken. De hele omgeving is veranderd. Bos heeft plaats gemaakt voor weilanden.

In Gueugnon de stad in gegaan. Dit is een behoorlijk grote plaats. Eerst naar de kerk, hopelijk een stempel, altijd leuk. Het is een erg mooie kerk waar ik een tijdje heb rondgekeken en gezeten. Nadat ik wat foto’s had genomen ging ik kijken of er achter de kerk een parochiehuis/pastorie zou zitten want dat stond op de kaart. Net voor ik er was stapte een man uit de auto. Ik vermoedde een priester. Ik liep hem achteraan en vroeg om een stempel. We maakten een praatje en hij nodigde me binnen uit. Wat ik over het hoofd had gezien was dat hij naast een overhemd met priesterboordje ook een kruis droeg. Hij was namelijk de bisschop van Autun die in die kerk in Gueugnon op bezoek was. Er waren nog een aantal mensen en ik legde uit wat ik aan het doen ben. Ze waren allemaal erg geïnteresseerd en ik kreeg drinken en koekjes! Lekker. Nadat ik een mooie stempel had gekregen van de bisschop gaf hij mij zelfs zijn telefoonnummer voor het geval van nood. Heel bijzondere ontmoeting. Na op de foto te zijn gegaan ben ik weer verder gaan rollen.

Ik hoefde nog maar een paar kilometer naar de camping die net ten zuiden van Gueugnon ligt. Was een best grote weg vergeleken met wat ik afgelopen tijd gewend was geraakt maar het ging prima. Bij de camping aangekomen rolde ik het terrein op. Leeg. Receptie gesloten en toiletgebouw dicht… wat nu… volgende camping was 20km verderop.

Ik besloot uiteindelijk om dat telefoonnummer dat de bisschop mij had gegeven te gebruiken. Hij nam op en vroeg me even te wachten omdat er mogelijk iemand zou komen (toen ik bij de kerk was hadden ze gebeld naar de camping, en het leek alsof er iemand zou komen) en we spraken af dat ik hem na een uur nogmaals zou bellen. Dus daar zat ik te wachten. Niemand kwam. Alleen een voorbijganger. Die belde zelfs nog naar de Mairie (gemeentehuis) om te vragen hoe het zit met de camping maar dat leverde niks op.

Na een uur belde de bisschop mij op en vroeg hoe het ging. Ik vertelde dat ik nog altijd voor de camping stond in de hoop dat er iemand zou komen om te openen. Daarna vroeg de bisschop of ik anders bij hem kom logeren in het bisschoppelijk paleis in Autun. Hij moet morgen weer richting Gueugnon en kan me dan daar weer terugbrengen.

En zo gebeurde het dat ik nu in een kamer van het bisschoppelijk paleis lig met uitzicht op de kathedraal. Ik heb net heerlijk avondeten gehad met verse soep en salade met groenten uit de bisschoppelijke moestuin en leuke gesprekken met de bisschop.

Morgen ochtend weer vroeg op. Rond 6.45 vertrekken we al weer naar richting Gueugnon. Vanuit daar rol ik dan naar Paray-le-Monial. Nu ga ik snel slapen. Tot morgen.

En als je je nog niet in hebt geschreven voor de nieuwsbrief doe dit dan op de homepage. Dan blijf je op de hoogte.

Groetjes,

Rolstoelpelgrim

Volg Rolstoel pelgrim ook via Sociale Media

Dag 6.

Vanochtend al vroeg de tent opgeruimd en de rolstoel beladen. Stukje stokbrood gegeten en daarna vertrokken. Ik rolde eerst naar Luzy. Zo’n 15km. Ik hoopte dat de reis voorspoedig zou lopen want ik was toe aan boodschappen doen en aangezien ik al dagen geen echte supermarkt meer tegen was gekomen kon ik een bezoekje aan de supermarkt in Luzy wel gebruiken. De supermarkt was open tot 12.30 en ik kwam 12.00 aan dus kon nog precies even halen wat ik nodig had.

Na de supermarkt alles weer ingepakt, grote verpakkingen weggegooid (oa de buiten doos van de mueslirepen) zodat ik kleine dingen mooi in mijn tas kon puzzelen.

Net voorbij Luzy stond op de kaart een grote rode weg getekend. Meestal neem ik de witte (zeer kleine) of evt gele (iets minder kleine) wegen maar nu moest ik minimaal een aantal kilometer op die rode grote weg rijden. Bij die grote weg aangekomen bleek er niks aan de hand… was een gewone smalle en stille weg, geen idee waarom die weg zo groot op de kaart is getekend. Dus ik kon gewoon lekker door rollen.

Onderweg reed ik haast een enorme sprinkhaan over. Ik heb hem opgepakt (liet hij heel rustig toe) en daarna uitgebreid op de foto gezet. Uiteindelijk sprong hij het gras in. Zoek maar op het laatste plaatje hieronder of je hem kan vinden.

Ik ben nu in het zuidelijke deel van de Morvan en voorbij Luzy veranderde het landschap van bos in weilanden met veel koeien en af en toe een boerderij.

Onderweg kwam ik vandaag veel mooie grote huizen tegen.

Zo’n 5 kilometer voor de camping in Issy l’Éveque was mijn drinkwater op. Ik reed langs een leuk huis langs de weg met allemaal koeien en stieren er achter in de weide. Er stond een mooie auto met Nederlands kenteken voor de deur en de voordeur stond open. Ik riep even en een man kwam naar buiten. Ik vroeg water en nadat hij mijn fles gevuld had maakte we nog een tijdje een praatje. Over mijn pelgrimstocht en over hoe hij ooit besloot hier een huisje te kopen. Leuk! Daarna was het tijd om door te rollen.

Bij de camping aangekomen zag het er nogal verlaten uit. Op het gebouw van de receptie hing een briefje met een telefoonnummer om te bellen als je een plekje wilt. Maar net voordat ik kon bellen ging de deur open en kon ik me gewoon aanmelden. Daar was ik erg blij mee want na bijna 29 km was ik toe aan een camping!

Nu lig ik hier in mijn tentje op de camping. Er is nog 1 ander tentje iets verder op. Ik sta hier met uitzicht op een vismeertje. Verder is het hier lekker stil.

Morgen weer verder naar het zuiden. Waarheen precies moet ik nog uitzoeken.

Groetjes,

Rolstoelpelgrim

Volg Rolstoel pelgrim ook via Sociale Media

5e dag.

Gisteravond na een gezellige avond ben ik snel in slaap gevallen in het kleine caravannetje.

In de nacht werd ik even wakker en kon de bijna volle maan zien stralen door het gaas in het hefdakje. Mooi gezicht en zo droomde ik weer weg.

Rond 7.00 werd ik wakker en ben ik rustig gaan inpakken. Daarna lekker in het ochtend zonnetje gezeten tot de rest ook kwam. Ik kreeg een heerlijk ontbijtje met croissantjes en ander lekkers. Een lekkere start van de dag. Na het ontbijt werd ik door een een aantal uitgezwaaid en vertrokken we met de auto naar Arleuf, mijn beginpunt (waar ik gisteren was gestopt). Gedag gezegd en bedankt (nogmaals dank, het was geweldig om bij jullie te verblijven!) en toen weg gerold.

In het eerste dorpje stond een oudere meneer die mij aansprak in het Frans. Na wat Frans proberen te praten kwamen we er achter dat we beide Nederlands zijn. Ik vertelde toen verder in het Nederlands dat ik onderweg ben naar santiago en hij vertelde 20 jaar in Frankrijk te hebben gewoond maar net het huis verkocht te hebben vanwege zijn leeftijd. Ik reed weer verder. Nog geen 200 meter verderop zag ik een vrouw in een huis met deuren open. Ze zwaaide en ik zwaaide terug ennrolde door. Ze kwam meachteraan en vroeg of ik wilde mee eten. Ik had wel honger dus zag dat wel zitten. Ze sprak Engels en vertelde dat ze normaal met een foodtruc werkt. Het eten was lekker. Een tomatensalade, brood en diverse heerlijke Franse kazen (en 1 nederlandse). Was heerlijk. Daarna weer tijd om verder te gaan.

Onderweg kreeg ik ook nog bezoek (zie foto hieronder). Hij reed een tijdje met me mee voordat hij verder sprong.

Het was een mooie tocht vandaag, langzaam klom ik door de dag heen van een kleine 600 meter richting een kleine 800 meter. Omhoog, naar beneden en dan weer omhoog. Tot aan mijn hoogste punt. Op zo’n 17 km. Net voor het hoogste punt raakte de eerste set accu’s leeg en begonnen te piepen. Maar ik haalde het net tot boven. Daar de accu’s gewisseld maar achteraf gezien had ik dat beternniet kunnen doen…. Daarna was het vrijwel uitsluitend naar beneden rollen. Lekker makkelijk. Maar al snel begonnen mijn wielen foutmeldingen te geven en af te slaan waardoor ik heel hard ging maar gelukkig kon ik goed remmen met mijn voorwiel en mijzelf in de berm parkeren. Ik herkende de piepjes volgorde (die zegt iets over de reden van foutmelding) en de fout code zo snel niet maar vermoede dat het opgelost zou worden door ze aan/uit te zetten. En ja, dat hielp! Ik kon weer rijden. Maar na een paar minuten, net toen ik een fijne snelheid van zo’n 8km er uur had sloegen ze weer af en moest ik mijzelf weer de berm in helpen. Daarna andere dingen getest. Gekeken of de wielen goed vast zaten (soms geven ze zo’n melding dat ze los zitten als er een hobbeltje is of ik over een steen heen rijd) maar dit bleek niet het probleem. Uiteindelijk de handleiding van de wielen erbij gepakt (staat ergens digitaal op mijn mobiel) en toen ik het las wist ik het weer. Had dit eerder gehad. Het bleek dat het overladen accu’s waren…. doordat ze op de top van de berg vol er in waren gegaan en ik daarna ging rijden vannde berg laden ze een beetje bij en raakte ze overvol. Daarna kon ik rustig door rijden maar moest ik zorgen dat ik langzaam rolde en zo ging het goed!

Toen ik op de camping aankwam vleek de eigenaar Nederlands en vroegen hij gelijk of ik die rolstoel pelgrim was die gisteren een oproepje op facebook had gedaan. Ze hadden het blijkbaar gelezen.

Bij aankomst was is erg moe. Tent opgezet en rolstoel aan de stroom onder een afdak waar ik nu ook zit te schrijven want in deze hoek is wifi. Scheelt weer data.

Groetjes,

Rolstoelpelgrim

Volg Rolstoel pelgrim ook via Sociale Media

4e dag, mooie tocht met spannend einde

Om eerst maar te beginnen met hoe het afgelopen nacht in mijn uppie is vergaan, dat ging prima. Helaas geen camping personeel gezien (er stond op bordje dat die in avond en ochtend zou komen maar niemand gezien) en daarom niet kunnen betalen.

Ik werd vanochtend al vroeg wakker van alle hanen die begonnen te kraaien. Kukelekuuuu! Daardoor vroeg (rond 8.00 vertrokken. De maan stond toen nog mooi te schijnen. Eerst rolde ik door het dorpje, kocht een half stokbrood en wilde even bij een mini supermarktje van Nederlandse eigenaren kijken maar die was helaas gesloten. Daarna naar de Mairie voor een stempel in mijn pelgrimspaspoort. De mairie was open maar ik paste niet door de deur. Na wat roepen kwam er gelukkig iemand en kreeg ik de stempel.

Toen ik vertrok twijfelde ik nog hoever ik zou komen dus ik nam de route via een andere camping. Het eerste deel van de reis (12km) ging zo voorspoedig dat ik besloot nog 10km verder te gaan. Ik had ook nog genoeg stroom in mijn accu’s voor de volgende plaats. Al was dat deel van de route voor het grootste deel wel bergop. Ik had in het dorpje ook nog wat eten gekocht voor onderweg. Stond ook een leuk standbeeld van 2 mensen die draailier spelen en ik heb even de kerk bezocht.

onderweg zag ik een eekhoorn (foto maken ging helaas niet snel genoeg) en vele andere kleine beestjes. Het was heel stil, alleen het geluid van de wind door de bomen, af en toe een roofvogel in de lucht, sprinkhanen in het gras, het ruisen van mijn banden over het asfalt en verder niks. Behalve dan op de momenten dat een straaljager oorverdovend langs komt. Die vliegen hier regelmatig, de laatste 2 dagen zeker enkele keren per dag.

Het ging allemaal heel soepel vandaag. Ondanks de steile en lange hellingen in het 2e deel ging het prima tot het moment dat ik bij de camping in Arleuf kwam…. die was gesloten… het hek was dicht en ik kon niet naar binnen. Ik reed door het dorp en zag geen andere overnachtingsplek. Volgende camping was ruim 10km verder, zoveel stroom had ik niet meer in mijn accu’s.

Uit nood op een speciale facebook pagina voor Nederlanders in de Morvan een oproepje gedaan of er iemand een slaapplek wist. Letterlijk binnen 2 minuten reageerde iemand dat ik bij hun kan logeren. Helaas nog wel 15km verder weg maar ze zouden me ophalen. En zo is het gebeurd. Ik ben opgehaald en slaap nu bij de familie van Chris in de tuin. In een schattige caravan. Ik ben hier enorm verwend met lekker eten en een mooie slaapplek en het was ook nog eens erg gezellig (daarom is mijn blog zo laat!). Ze wonen hier sinds een jaar in Cussy en Morvan en verhuren hier 2 vakantiewoningen. Mocht je ooit in deze omgeving een vakantiewoning zoeken kan ik deze plek zeker aanraden!

Nu is het tijd om te slapen. Morgen weer rollen.

groetjes

Rolstoelpelgrim

Volg Rolstoel pelgrim ook via Sociale Media

Dag 3. O Denneboom, O Denneboom!

De titel zegt veel over waar ik vandaag door heen heb gerold. Tussen de dennebomen in alle soorten en maten. Of eigenlijk waren het sparren. Heel veel kerstbomen van piepklein tot reuze groot (zouden met kerst niet misstaan op een groot plein in een stad).

Naast dennebomen voor de kerst zie ik ook veel boomstammen (weet niet wat voor bomen) netjes opgestapeld. Zal wel veranderen in meubels of in het haardvuur belanden denk ik.

Gisteravond op de camping heb ik weer goed Frans kunnen oefenen want iedereen was behoorlijk nieuwsgierig naar die persoon in de volgeladen rolstoel en wilde weten wat ik aan het doen was.

Omdat er niet zo’n goede plek was om mijn rolstoel te parkeren voor de nacht en er bij de plek van opladen geen overkapping was heb ik mijn tarp er bijgepakt en met 4 haringen over mijn rolstoel heen vast gezet. Zo stond hij mooi droog voor de nacht.

Na vertrek van de camping in de ochtend eerst even naar de Mairie (gemeentehuis) geweest en daarna nog even de kerk bezocht. Later ook nog in een ander plaatsje weer in de kerk geweest. Meestal zijn de kerken dicht als ik er langs rol maar vandaag waren alle kerken open. Leuk.

Daarna rolde ik grotendeels door het bos, langzaam omhoog van zo’n 400m tot zo’n 600 meter. Mooie uitzichten aan top. Soms wat stijler dan weer wat vlakker maar gemiddeld genomen steeds iets meer om hoog dan naar beneden. Alleen het laatste stuk heb ik echt moeite gehad. De laatste kilometer klom gemiddeld 5% maar er zaten stukken van ruim boven de 10% bij. Het lastigste was dat de weg ook nog een soort van opnieuw was geasfalteerd/gerepareerd, ik kon het asfalt nog ruiken, hierdoor lag er heel veel los grind op de weg. Dat losse grind rolt zwaar, maar ik ben er gekomen!

Naast bos ook zo nu en dan een weiland met mooi Franse koeien. Erg leuk vind ik dat die vaak in een mooie weide met bomen staan. Anders dan de boomloze Nederlandse weides. Het meeste vee lijkt vleesvee te zijn, veel spieren weinig uier. Ze staan vaak met de hele familie samen in de wei. Leuk!

Er waren ook weer veel kleine beestjes en bloemetjes die mijn aandacht trokken, veel vlinders, bijen en andere insecten. De hele dag door hoor ik ook sprinkhanen en af en toe zie ik er ook eentje.

Ik sta met mijn tentje nu op de camping in Planchez. Het is te merken dat dit het eind van het camping seizoen is want toen ik arriveerde op de camping was het volledig leeg. Geen mens te bekennen. Er hing een briefje op de deur van de receptie dat de camping beheerder in de avond of ochtend langs komt. Tot nu toe is die nog niet geweest dus ik wacht af. Andere kampeerders zijn er tot nu toe niet. Al kwam er net een man de camping op lopen die vertelde dat hij in het bos woont en alleen af en toe op de camping komt douchen. Inmiddels is hij weer vertrokken. Verder zijn er mogelijk nog meer mensen in de kleine huisjes die aan de andere kant van de camping staan maar zie er geen autos bij staan. Ik zie wel af en toe iemand over het terrein lopen maar eigenlijk altijd met een hond en heb het idee dat die mensen gewoon mensen van het dorp zijn die een wandelingetje maken.

Vorig jaar was ik voor het eerst een nacht alleen op een camping en het ziet er naar uit dat ik vannacht ook hier alleen verblijf. Stiekem vind ik dat best spannend maar zal vast wel goed gaan. De tent staat in ieder geval en ik lig nu lekker even op bed. Mijn rolstoel staat in het toiletgebouw aan een stopcontact. Heb vandaag ruim 1 1/2 set accu’s nodig gehad dus halverwege de nacht moet ik ze wisselen zodat beide sets kunnen worden geladen voor ik morgen weer vertrek.

Vanavond weer optijd naar bed (heb ook weinig anders te doen) en dan hopen op een goede nacht slaap.

Voor wie het nog niet heeft gedaan, schrijf je op de homepage in voor de nieuwsbrief. Dan krijg je direct bericht als ik iets nieuws heb geplaatst.

Groetjes,

Rolstoelpelgrim

Volg Rolstoel pelgrim ook via Sociale Media

Dag 2. Marigny-l’Eglise naar Brassy

Gisteravond was het laatste dat ik schreef dat er 2 Franse pelgrims binnen kwamen. Ik heb inderdaad mijn Frans kunnen oefenen want we hebben samen gegeten. Zij spraken/verstaan ongeveer hetzelfde niveau Engels als ik Frans spreek waardoor we uiteindelijk best goed konden comuniceren. Het bleken pelgrims onderweg naar Assisi. De omgeving waar ik nu rol zit vol pelgrimsroutes die elkaar kruizen. Erg leuk maar soms ook lastig om te zien welke bordjes (met welkje kleur streep/afbeelding) er gevolgd moet worden.

na een goede nacht te hebben geslapen (ondanks dat ik midden in de nacht wakker moest worden om accus te wisselen en zo te zorgen dat de rolstoel weer vol stroom zit, later meer daarover) ging ik samen met de andere pelgrims naar het ontbijt. Heerijk Frans ontbijt met thee, sinaasappelsap, croissant en stokbrood. Croissant opgeteten en stokbrood meegenomen voor lunch. Tijdens ontbijt met de mensen van de herberg gesproken (voor zover dat lukte in het Frans) en uitgelegd wat ik doe en waar ik heen ga. Ben op de foto gegaan en daarna vertrokken. Ik bedacht me nog net voor vertrek dat ik nog moest betalen voor het ontbijt maar toen ik dat wilde doen vertelde ze me dat ik dit cadeau kreeg. Als jullie dit lezen, alsnog bedankt!

De dag begon met een mooie helling maar niet al te stijl en ook weer zo nu en dan naar beneden. Het was veel meer ontspannen rijden dan gisteren. Ik reed het grootste deel van de tijd door bos met hier en daar een mini dorpje en een paar weilanden. Als ik bovenop een berg/heuvel kwam was het genieten van het mooie uitzicht en verder vooral genieten van de rust en stilte. Ik reed over de weg waar ook auto’s komen maar in totaal zijn er maximaal 10 a 15 auto’s en een motor en wielrenner langs gekomen.

Doordat alles zo rustig was en het niet te zwaar was had ik ook de tijd en rust om te gebieten van alle mooie natuur. De bomen en planten, bloemen, vlindertjes, bijen en hommels en paddestoelen. En om die ook op de foto te zetten. En om te snoepen van alle heerlijke bramen onderweg!

Gisteren en vanochtend had ik het plan om naar Dun les Places te gaan maar halverwege de route heb ik mijn plan gewijzigd. Dun les Places ligt op de kaart wel mooi op de route maar dat is vooral voor wandelaars die bospaadjes nemen en kunnen klimmen. Ik neem de wegen en die gingen zo enorm om dat ik besloten heb om naar Brassy te gaan. Hier zou ik bijna langs komen op de route naar Dun les Places maar Brassy ligt eigenlijk nog gunstiger. Dus nu sta ik op de camping in Brassy.

Doordat de reis zo ontspannen verliep en het niet zo zwaar was als gisteren was ik veel sneller op bestemming dan verwacht. Al om 14.00 stont de tent op de camping. Ik heb 15 km gereden in ongeveer 4 uur op 1 set accu’s en gisteren 19km in 7 uur en 2 1/2 set accus! Wat een verschil.

Gisteren kreeg ik een paar keer de vraag hoe het nu zit met mijn rolstoel. Rij ik nu zelf of elektrisch. Beide! Mijn rolstoel is vergelijkbaar met een elektrische fiets. Hij ondersteunt de kracht die ik zet. Onder reviews heb ik hier eerder uitgebreider over geschreven: dit lees je hier https://rolstoelpelgrim.nl/reviews/#emotion

Ik ga zo eens uitzoeken waar ik morgen heen ga en welke route ik ga nemen (soms is het beter een kilometer om te rijden en daardoor een helling van 15% te ontwijken! ).

Groetjes,

Rolstoelpelgrim

Volg Rolstoel pelgrim ook via Sociale Media

1 september, 1e dag pelgimeren! Avallon naar Marigny-l’Eglise

Vandaag de eerste echte dag pelgrimeren. Van Avallon naar Marigny-l’Eglise. Vanochtend helaas mijn tent klam ingepakt ivm de dauw. Net voor ik wilde vertrekken werd ik door Nederlanders iets verderop de camping uitgenodigd voor een kopje thee. Daar ben ik gelijk op in gegaan een beetje warmte kon ik goed gebruiken want ik had het behoorlijk koud. Vannacht was ik gelukkig wel goed warm gebleven in mijn warme slaapzak maar toen ik die slaapzak moest verlaten was het gelijk koud.

Nadat ik gezellig thee had gedronken en had verteld over mijn pelgrimstocht ben ik wat later dan normaal vertrokken. Ik wist al dat het zwaar zou want via maps kan ik altijd hoogteprofielen van de route bekijken, het hoogte profiel van vandaag ging grotendeels alleen omhoog…

Ik rolde over de bergen/heuvels (ik schat gemiddeld rond 400m hoog) in de Morvan. Mooie landschappen, veel stille bossen, weides met Franse koeien en af een toe een dorpje dat eigenlijk niet meer is dan een groepje van 3 boerderijen. geen winkel en zelfs geen kerk gezien. Gelukkig had ik eten mee voor onderweg. Daarbij vond ik ook regelmatig wat eten. Heel veel appel en perenbomen die hun vruchten lieten vallen en onder die val appeltjes waren regelmatig exemplaren die er nog prima uit zagen en zo ook smaakten. Ook is het een goede tijd om bramen te plukken. Lekker! Ook reed ik nog langs een groot stuwmeer en ben over de stuw heen gerold.

Zoals ik al schreef wist ik dat het een zware dag zou worden. Dat bleek al na zo’n 9 kilometer, mijn rolstoel ging piepen…. de accu had ik door de steile hellingen al leeg gereden. Gemiddeld rij ik zeker 25km er op en als het vlak is met weinig bochten en warm weer kan ik er zelfs wel eens 40 km halen. Maar nu was het zo zwaar geweest dat die na 9 km al leeg was. Gelukkig heb ik reserve accu’s. Die heb ik er dus in gestopt en daarna kon ik weer lekker door rijden. In het midden van de route was het even iets minder steil en ging ik af en toe zelfs wat naar beneden maar al snel was het weer klimmen geblazen. Zo’n 500 meter voor ik in Marigny-l’Eglise aan kwam, na ongeveer 19km rollen, begon mijn linker wiel te piepen… weer leeg. Ik had nog 1 volle reserve accu dus die in het linker wiel gestopt. Zo kon ik weer rijden met 1 volle en 1 bijna lege accu.

Maar toen ik het bordje van Marigny-l’Eglise gepaseerd was begon ook de rechterkant te piepen en na korte tijd hield die er mee op…. Gelukkig hoefde ik nog maar 100 meter naar de herberg want met 1 wiel rijd niet fijn.

Bij de herberg aangekomen stond er een bord ‘gesloten’… ik heb aangebeld, niets…. toen het telefoonnummer gebeld van de herberg want het zou open moeten zijn want gisteren in avallon had de mevrouw van de touristen info nog speciaal gebeld om te vragen of ze open zijn. Maar nu leek het toch dicht en op de telefoon werd ook niet gereageerd. Toen ben ik met mijn ene wiel maar verder gaan rollen naar de mairie (gemeentehuis), die was ook gesloten maar ik zag dat er een raam open stond en ben maar ‘bonjour!’ Gaan roepen. Direct keek een man uit het raam en hij vroeg (in het frans) wat er was. Ik legde in mijn beste Frans (en handen en voeten) uit dat ik pelgrim ben en ergens wil overnachten en dat mijn rolstoel leeg is. Hij vroeg me even te wachten. Ondertussen begon ik me aadrig zorgen te maken. Naar een volgend dorp kon ik niet meer ivm de stroom in de accu en hier was de herberg dicht. Maar na een minuut of 5 kwam zijn collega die Engels sprak naar buiten en die vertelde me dat de man van de pelgrimsherberg was geroepen en dat hij er aan zou komen om me een slaapplek te geven!

Nu dus in de pelgrimsherberg. Er is hier plaats voor 12 (12 bedden, 12 persoons eettafel, etc) maar ik ben hier alleen. Er is boven een grote slaapzaal maar ik denk dat ik beneden ga slapen want er staat hier ook een opklapbed.

Terwijl ik dit schrijf komen er nog 2 pelgrims binnen. Fransen dus vanavond kan ik mijn Frans oefenen.

Verder vanavond vroeg proberen te slapen, niet alleen de accus van de rolstoel zijn op maar ook mijn energie en mijn armen.

Groetjes,

Rolstoelpelgrim

Volg Rolstoel pelgrim ook via Sociale Media

Aangekomen in Avallon, morgen begint het echt!

Eindelijk , na 4 reisdagen ben ik dan eindelijk op bij het startpunt in Avallon.

Gisterenavond heb ik na aankomst in Taizé gelukkig mijn tent kunnen laten drogen op de waslijn. Dus heb die ’s avonds laat al weer droog in mijn tas kunnen doen.

Verder ben ik bij het avondgebed geweest. Was zoals altijd mooi al is het wel benauwd zingen met een mondkapje op. Na het avond gebed ook nog bij Oyak geweest, zo heet het “café ” in Taizé. Andere jaren was het hier altijd erg druk en word er veel live muziek gemaakt maar aangezien het deze week niet zo druk is is Taizé waren er maar een handje vol mensen. Wel heb ik nog even gezellig gekletst met een vrouw die vroeger regelmatig in Taizé kwam maar nu al 20 jaar niet keer was geweest. Ze moest erg wennen aan alle veranderingen. Sowieso is er de laatste paar jaar best veel veranderd in Taizé. Niet inhoudelijk maar wel uiterlijk. Zo ziet het decor in de kerk er totaal anders uit en ze zijn nu ook bezig de rest van de kerk een nieuw verfje te geven. Vroeger was het voornamelijk rood, oranje, geel gekleurd en nu is er veel meer blauw (in verschillende tinten). Aan de rechterkant van de kerk staan nu steigers, ben benieuwd of die muur over een paar weken een nieuwe kleur geeft gekregen.

Ook zijn er door de terrorisme dreiging in Frankrijk enkele jaren geleden (net als bij alle grote religieuze gebouwen met een bepaalde hoeveelheid bezoekers) allemaal betonnen “bloembakken” en paaltjes geplaatst. Gelukkig voelt het ondanks die aanpassingen nog altijd veilig.

Vanochtend rond 6.30 werd ik wakker en ben maar in gaan pakken. Het meeste had ik ingepakt kunnen laten omdat ik een 2e tas had gepakt die in mij auto achter kon blijven met hierin de meest noodzakelijke spullen voor onderweg en in Taizé maar die niet mee hoeven (extra ondergoed, T-shirt, hoeslaken, lakenzak). Dat heb ik gebruikt en daardoor dus de dingen die mee moeten ingepakt kunnen laten.

Vanochtend dus de laatste dingen ingepakt, dingen die niet mee hoeven naar de auto gebracht en naar het ochtendgebed gegaan. Ik ben 5 minuten eerder weg gegaan zodat ik nog even naar de wc kon voor vertrek en heb zelfs nog een broodje met chocola kunnen regelen voordat het officiele ontbijt begon.

Daarna snel naar de bus. De bussen hier zijn heel goed aangepast. Ze lijken in eerste instantie totaal rolstoelontoegankelijk maar als de chauffeur komt en de achterdeur open doet komt er uit 1 van de treden van de achteringang een ruime lift die me zo naar binnen kon laden. De bus bracht me naar Chalon Sur Saone, vanaf hier kon ik de trein pakken naar Dijon. Alleen moest ik hiervoor wel 2 sporen oversteken en de enige manier om dat te doen leek een tunnel met een trap. Geen lift te bekennen. Ben maar naar de informatiebalie gegaan en daar leiden ze me naar het juiste spoor, niet onder het spoor door maar gewoon dwars over de rails. Bij elke overgang sprak de man die me begeleide met iemand die aangaf wanneer we mochten oversteken. De trein zelf was goed aangepast. Kon er met een korte hellingbaan in en in de trein zelf was een mooie ruime plek voor mijn rolstoel. Zelf ben ik op de stoel er schuin naast gaan zitten. Na aankomst in Dijon werd ik uit de trein geholpen en daar moest ik ook weer op zo’n zelfde manier over de sporen heen voor ik bik de bus kwam. Bij de bus aangekomen was er een probleem. De bus had een kapotte lift. Uiteindelijk heb ik de rolstoel gedemonteerd en hebben de chauffeur en 2 andere pasagiers mijn rolstoel ingeladen. Dus dat was weer opgelost. De laatste busrit duurde ruim 2 uur, allemaal slingerweggetjes en een chauffeur die daar flink op aan het racen en remmen was. Werd er reisziek van. Gelukkig redelijk goed gegaan maar na aankomst duurde het nog een paar uur voor mijn maag eindelijk rustig werd. Maar voorlopig gelukkig geen bus meer voor mij!

De komende weken lekker rollen. Na aankomst even in het centrum van Avallon gekeken. Hier is een erg mooie maar zeer rolstoel ontoegankelijke kerk. Vorig jaar heb ik de trappen gelopen en heb mijn rolstoel buiten laten staan maar vandaag vond ik het voldoende om vanaf de deur te kijken. Ze hebben ook iets met kikkers in Avallon, overal in de stad zijn die te vinden, standbeeld, bordjes, plaatjes op de grond. Er zijn veel steden hier die dit soort dingen hebben. Leuk!

Ook ben ik naar touristen info geweest. Info gevraagd over de opening van overnachtingsmogelijkheden voor morgen ivm corona. Gelukkig zijn de opties die er zijn allemaal open. Verder heb ik een stempel in mijn nieuwe pelgrimspaspoort laten zetten. Ik heb inmiddels 2 volle paspoorten met heel veel stempels. Erg leuke herinneringen zijn die stempels aan alle avonturen van afgelopen jaren.

Inmiddels sta ik op de camping. Op hetzelfde plekje als waar ik vorig jaar aan het eind stond. Ik begin morgen dus letterlijk waar ik vorig jaar ben geëindigd.

ik zit dit nu te schrijven in een soort huiskamer van de camping. Hier in internet en stroom zodat ik alles even kan opladen. En het bespaart me weer geld want als ik hier oplaad kost het me geen stroom op de camping (daar heb ik trouwens ook geen kabels voor mee, veel te groot en te zwaar)! Ik blijf toch een zuinige Nederlander!

Zometeen vroeg slapen en morgen weer vroeg vertrekken. Word een lange dag. Ik zie er naar uit om echt te starten!!!

Groetjes ,

Rolstoelpelgrim

Volg Rolstoel pelgrim ook via Sociale Media

3e reisdag naar eindpunt. Dan nog naar de start!

Een beetje raar, maar ik ben aangekomen op het eindpunt van mijn pelgrimage. Ik ben nu namelijk in Taizé al heb ik nu niet echt tijd om ervan te genieten want morgen ochtend om 9.15 vertrekt mijn bus alweer. Wel kan ik vanavond naar het avond gebed en morgen ochtend misschien nog naar het eerste deel van het ochtendgebed. Ik heb hier een fijne barrak om in te slapen (117B voor de kenners). Kan ik gelijk de tent mooi drogen want die was afgelopen nacht natgeregend.

De reis vandaag ging heel voorspoedig. Ik reed weer door veel wijngaarden. Het was erg leuk want de oogst was begonnen. Soms werden de druiven geoogst met machines (waarbij ik zag dat er daardoor ook best veel druiven op de grond belanden) maar vandaag zag ik vooral veel met de hand worden geoogst. Mooi gezicht al die mensen in het land met emmers en bakken op de rug voor de druiven.

Zoals gezegd stap ik dus morgen op de bus. Ik ga dan met bus, trein, bus naar Avallon. Vanaf hier ga ik overmorgen echt met de pelgrimstocht beginnen!

Ik zie best een beetje op tegen de reis, vooral vanwege het bijna 5 uur dragen van een mondkapje. Gelukkig mag ik tijdens de overstap even luchten maar het blijft lang.

Mocht je het nog noet hebben gedaan, schriif je in voor de nieuwsbrief. Dan krijg je vanzelf een email als ik iets heb geplaatst.

Groetjes ,

Rolstoelpelgrim

Volg Rolstoel pelgrim ook via Sociale Media

2e reisdag

vandaag mijn 2e reisdag. Ik rij al sinds België over kleine wegen waardoor ik onderweg veel mooie dingen zie. Kastelen, middeleeuwse kerken en heel veel mooie landschappen. Vandaag veel akkerbouw, veel Luzerne (Franse klaver), suikerbiet, zonnebloemen (mooi bloeiend en soms juist al helemaal uitgedroogd) en gemaaide graanvelden. Ik reed door de champagne streek en dus kwamen er ook regelmatig wijngaarden (champagnegaarden?) voorbij. Altijd een mooi gezicht.

Ook heb ik het dorpje Flavigny bezocht. Misschien kennen jullie dit van de anijssnoepjes in ovale blikjes. Heb even kort in het museum van de snoepjes gekeken (ik was er al eerder geweest) erg grappig hoe vroeger die snoepjes werden verkocht. Is een sigaarvormige verpakking speciaal voor rokers. Ook allerlei andere doosjes en blikjes en machines waarmee het werd gemaakt en verpakt gezien. daarna het oude plaatsje bezocht.

Mooie oude kerk (14e eeuws) en andere oude huizen. De film Chocolate is hier (gedeeltelijk?) opgenomen en ik heb 1 van die locaties (het gebouw van de chocolade winkel in de film) ook gezien.

Nu weer op een camping vlak bij flavigny. Morgen hoop ik aan te komen in Taizé.

Groetjes,

Rolstoelpelgrim

Volg Rolstoel pelgrim ook via Sociale Media

Opweg naar de nieuwe pelgrimage en terugblik op de oude.

Vandaag ben ik vertrokken richting Frankrijk. Het was een mooie reis en ook een mooie manier om terug te kijken op de pelgrimstochten van afgelopen jaren.

De autoroute kruisde vandaag meerdere keren de plekken waar ik ooit als pelgrim langs kwam. Ik passeerde oa Zaltbommel, en den Bosch in Nederland waar ik 2016 langs rolde.

In de 2017 bezocht tijdens mijn pelgrimstocht een vriendin in Kelpen-Oler (Noord Limburg) en ook vandaag ben ik heel even langs geweest. En natuurlijk reed ik door de rest van Limburg waar ik af en toe bekende plekken zag. Verder passeerde ik Maastricht waar ik dat jaar eindigde.

2018 starte ik in Maastricht en vervolgde mijn reis langs rivier de Maas. Ook vandaag heb ik de rivier gedeeltelijk gevolgd en zag vooral veel bekende naamplaatsen op de borden staan zoals Luik, Hoei, Dinant en vele kleine bekende dorpjes.

Nu sta ik op een camping in de Franse plaats Revin aan de Maas. Hier heb ik niet eerder geslapen tijdens een pelgrimage maar ik ben er toen wel langs gerold toen ik van Fumay naar Rocroi rolde. Mijn tentje is al weer opgezet en ga zo lekker een stukje stokbrood met brie en wat fruit eten.

Het was een goede maar vermoeiende reis en ik ga straks vroeg mijn tentje in.

Morgen rij ik weer verder richting Taizé. Ik verwacht daar zondag aan te komen. Morgen of overmorgen zal ik hier weer een nieuw berichtje schrijven.

Groetjes,

Rolstoelpelgrim

Volg Rolstoel pelgrim ook via Sociale Media

Toch op pelgrimstocht

Het is al even geleden dat ik geschreven heb, afgelopen tijd is door corona zo onzeker geweest en heb ik zo vaak plannen moeten aanpassen en omgooien dat ik eerst mee zekerheid wilde voor een nieuw bericht.

De pelgrimstocht van Vastenactie in April (en later verzet naar September) is niet door gegaan en ook de verzette datum in September gaat niet door, het is inmiddels duidelijk dat het 2021 gaat worden.
En mijn mini pelgrimage in Nederland heb ik om diverse redenen ook niet door laten gaan.
Maar nu is het dan bijna zo ver. Als corona in Frankrijk (Bourgondië) zo blijft zoals het nu is ga ik begin september weer op pad.
Nu alleen hopen dat komende 2 weken corona niet extra oplaait waardoor Frankrijk volledig oranje kleurt. Afgelopen week is o.a. regio Parijs en Marseille (waar ik niet in de buurt kom) oranje gekleurd. Oranje houd in dat naar dat gebied geen niet noodzakelijke reizen gemaakt mogen worden en men bij terugkeer in quarantaine moet.
Als het advies voor de morvan oranje word gaat het niet door. Maar als de situatie blijft zoals nu kan ik toch weg, weliswaar met een stapel mondkapjes voor in overdekte ruimtes, maar buiten kan ik gewoon vrijuit rollen. Ik slaap voornamelijk op campings in mijn eigen tentje en bijna alle campings zijn gelukkig open.



Normaal gesproken zou ik dan met flixbus naar het eindpunt van vorig jaar reizen en dan beginnen met wandelen, maar zelf vind ik dit nu een te groot risico om zo’n lange bustocht te maken met veel andere mensen in een bus. Daarom heb ik uiteindelijk besloten dat het beter is om dit jaar met de auto te gaan, in zo’n 3 dagen rij ik dan de 800km naar het eindpunt Taizé in Frankrijk (ik kan niet zo heel veel uur op een dag auto rijden, vandaar de kortere etappes) en onderweg overnacht ik op campings.
Taizé is het eindpunt van mijn pelgrimstocht van dit jaar en dan pak ik daar een bus naar Macon en vanuit daar de trein naar Avallon en dan ga ik beginnen met rollen.

Ik zie er erg naar uit om een paar weken onderweg te zijn, te rollen, nieuwe gebieden te ontdekken, tijd te hebben om mijn gedachten te laten gaan, rust, ontmoetingen, etc.
Zo’n pelgrimstocht doet mij, ondanks dat het fysiek zwaar, is altijd goed en ik kan dan ook haast niet wachten tot ik weer mag gaan.

Komende 2 weken ga ik de laatste dingen plannen en langzaam aan inpakken.
Ik heb in tegen stelling tot afgelopen jaren geen echt uitgezette route. dit komt omdat het een overbrugging is tussen 2 pelgrimsroutes (van Vezelay naar Le Puy) en daar wel een paar routes van bestaan maar geen enkele was helemaal zoals ik zou willen of is ingewikkeld vanwege te rotsige/onverharde paden en/of gebrek aan overnachtingsplekken (zeker nu een aantal plekken ook nog vanwege corona gesloten zijn). Daarom heb ik nu in de regio waar ik ga rollen alle campings en andere goedkope overnachtingsplekken opgezocht en op een kaart gezet. Iedere dag beslis ik wat mijn volgende eindpunt zal zijn afhankelijk van de campings die open zijn. Het gaat dus een zeer flexibele route worden.

Vlak voor vertrek zal ik een nieuw blog schrijven met hoe het er dan voorstaat en met de precieze datum van vertrek.

Groetjes,
Rolstoelpelgrim

Vergeet je niet in te schrijven voor de nieuwsbrief (als je dat nog niet hebt gedaan), dan krijg je een e-mail zodra ik iets nieuws heb geplaatst. dit kan je doen op de homepage


Volg Rolstoel pelgrim ook via Sociale Media

Hoe het er nu voor staat

Zoals jullie weten ben ik al even aan het voorbereiden voor mijn pelgrimage van Vezelay naar Taizé.
Helaas lijkt het er nu op dat Corona roet in het eten zal gooien.
Hierdoor kan ik sowieso niet rond 17 juni vertrekken zoals ik van plan was. Ik heb nog een beetje hoop voor September maar ook dat is (net als vele andere dingen) nu onzeker.
3, 4 en 5 september heb ik hopelijk ook nog de pelgrimstocht van Vastenachtie die in April helaas niet door kon gaan.
nu er bekend is geworden dat na 1 juli de campings in Nederland weer normaal open gaan opent dit wel andere opties.
Daarom ben ik met een alternatief plan bezig om toch nog even weg te kunnen.

De plek waar ik 2016 ben gestart in Haarlem


Ik ben 2016 in Haarlem gestart en wil nog altijd eens van huis naar Haarlem rollen, dit is niet zo heel ver en als ik dit via een mooie (kust)route wil doen is dat in 3 dagen makkelijk te doen.
Hiervoor ben ik dan nu ook aan het plannen. De datum staat nog niet vast, dit laat ik af hangen van de regelgeving rondom Corona en het weer.

Op dit moment ben ik nog opzoek naar een overnachtingsplek in de omgeving van Noordwijk. Natuurlijk zijn er daar in de omgeving genoeg (grote) campings en andere toeristenovernachtingen te vinden, maar ik zou het veel leuker vinden een alternatieve overnachting te hebben. Bijvoorbeeld bij een kerk (luchtbedje op de grond of in de tuin met mijn tentje), bij andere pelgrims of elke andere leuke plek die me word aangeboden (voor weinig budget).
Mocht iemand iets weten hoor ik het graag.

Verder ga ik ook door met voorbereidingen voor de route naar Taizé, maar voorlopig is nog niet duidelijk hoe dat zal gaan lopen want Frankrijk heeft op dit moment nog strenge corona regels, voordat die zijn versoepeld is er geen pelgrimage mogelijk.

Taizé, deze foto is genomen in 2018 toen ik hier samen met mijn zoon was.

Mijn cursus Frans is zoals ik vorige keer ook schreef eerder gestopt dan de bedoeling was. ik vind het lastig om hier zelf wat aan te doen zonder de stok van de cursus achter de deur.
Maar ik hoop toch dat het goed genoeg lukt om het bij te houden zodat ik de volgende keer in Frankrijk ik me beter verstaanbaar kan maken.
En volgende seizoen ga ik weer verder met Frans III.

Verder heb ik niet heel veel nieuws, zodra ik meer weet laat ik het weten.

Ik hoop dat jullie allemaal gezond zijn/blijven.


Groetjes,
Rolstoelpelgrim



Volg Rolstoel pelgrim ook via Sociale Media

Pelgrimstocht vasten actie verplaats ivm Corona

Beste allen,

Helaas gaat de pelgrimstocht van vastenactie waar ik eerder over schreef deze maand niet door ivm Corona (Covid-19).

Het word nu verplaatst naar 3, 4 en 5 september.

Ook is mijn Franse les stopgezet, ik hoop dat ik dit thuis nog voor elkaar krijg om het laatste hoofdstuk zelf te leren. En dan ga ik na de zomer hopelijk weer verder met de Franse les. Ik heb afgelopen jaar in ieder geval weer een hoop bijgeleerd en ik ben benieuwd of ik dat ook zal merken als ik in Frankrijk ben.

En zo zijn er denk ik voor velen van jullie ook zeer veel andere dingen afgezegd. Ik hoop nu vooral gezond te blijven en dat mijn plannen voor pelgrimeren in juni gewoon door kunnen gaan en dat alles tegen die tijd weer rustiger is. Ik heb inmiddels mijn nieuwe (Franstalige) routeboekje binnen wat ik gedeeltelijk hoop te volgen in mijn route door de Morvan heen. Nu alles stil ligt heb ik in ieder geval tijd voor alle voorbereiding.

Ik wens jullie allen toe dat je deze tijd gezond door zal komen.

Ik hou jullie op de hoogte bij veranderingen.

Sterkte me alles.

Groetjes,

Rolstoelpelgrim

Volg Rolstoel pelgrim ook via Sociale Media

Vastenactie 2020

Jaarlijks organiseert Vastenactie een 3 daagse pelgrimstocht ergens in Nederland.

Dit jaar is dat in Friesland, in de omgeving van Drachten op 2, 3 en 4 April. Ook ik rol dit jaar weer mee.

Naast dat er word gewandeld en er bezinningsmomenten zijn voor de pelgrims zelf is het ook een sponsortocht.

De opbrengst van de sponsoring gaat naar Vastenactie voor het project ‘Werken aan je toekomst’ om zo (jonge) mensen meer kansen te geven op een menswaardig leven.

Als je mij wilt sponsoren kan dit via de volgende link.

https://www.geef.nl/nl/actie/rolstoelpelgrim-vastenactie2020

Of door een bedrag over te maken op de rekening van vastenactie NL21 INGB 000 000 5850 o.v.v. ‘Pelgrimstocht sponsoring Rolstoelpelgrim Laura’.

Alvast heel erg bedankt.

Groetjes,

Laura

Volg Rolstoel pelgrim ook via Sociale Media

Gelukkig Nieuwjaar!!!

Ik wens jullie allemaal een heel mooi en gelukkig nieuw jaar! Bedankt dat jullie me afgelopen jaar (jaren) hebben gevolgd en ik hoop jullie in het komend jaar weer veel over mijn pelgrimages (September verwacht ik weer verder te reizen van Vézelay naar Avallon) en over de bijbehorende voorbereidingen te kunnen vertellen.

Volg Rolstoel pelgrim ook via Sociale Media

Website updates en bekendmaking winnaar van de winactie

Website update in English, I translated all the blogs from last pilgrimage in English. For now still by google translate, but I hope to make soon a proper translation, sorry for the wrong automatic translations. for English website click here

Pour mes adeptes Français, j’ai traduit mon blog via Google Translate en Français. désolé si elle contient des traductions étranges, malheureusement mon français n’est pas assez bon pour vérifier cela. laissez-moi savoir s’il contient des erreurs très étranges. Merci.
Vous pouvez trouver mon site web français ici.

Zoals je hierboven mogelijk kon lezen heb ik afgelopen tijd mijn website bijgewerkt in het Engels en Frans. ik krijg steeds meer volgers uit Frankrijk en andere landen die Engels of Frans beter lezen dan het Nederlands. Nu zijn mijn blogs van 2016 tot en met 2019 in 3 talen te lezen. Engels is nu nog vertaald met google translate maar dat loop ik komende tijd na om de fouten er uit te halen. Mijn Frans is helaas nog niet goed genoeg om dit zelf te vertalen, maar gelukkig helpt google translate om het toch online te hebben, en die fouten moet men maar overheen lezen (of anders is men welkom om mij helpen om de Franse vertaling op orde te krijgen).

Over de Franse taal gesproken, ik ben inmiddels wel weer begonnen aan mijn Franse les, dus hopelijk spreek ik voor mijn volgende etappe weer een beetje beter Frans! mijn cursus van vorig jaar heeft mij zeker geholpen in mijn communicatie met de Fransen onderweg.

Ook op het Nederlandse deel van www.rolstoelpelgrim.nl heb ik het blog omgezet tot een pagina, hier kan je nu makkelijk alle blogs, gesorteerd per jaar, op volgorde lezen zonder eindeloos heen en weer te hoeven scrollen. van de pelgrimage van 2019 lees je alles hier

Het was leuk om mijn website bij te werken, alle foto’s weer te bekijken en de verhalen opnieuw te lezen. Het was een mooie pelgrimage waar ik nog vaak aan terug denk. Ik zie er al weer naar uit om volgend jaar weer verder te rollen.

Naast mijn website ben ik ook langzaam aan begonnen met het uitzetten van mijn route van komend jaar. op dit moment verzamel ik voornamelijk slaap adressen die tussen Avallon en Taizé in liggen, aan de hand van de mogelijke slaapplaatsen ga ik dan langzaam aan uitzoeken wat de handigste route is. Waarschijnlijk ga ik dwars door de Morvan heen, al is het daar dunbezaaid met campings.

In mijn vorige bericht schreef ik over de win-actie van Uixi. de winnaar is bekend.
dit is geworden:

Trudi van der Zwaan!

Van harte gefeliciteerd en hopelijk heb je er net zoveel plezier van als ik heb.


Zodra er weer meer nieuws is zal ik het weer laten weten.
en voor wie nog niet is ingeschreven op de nieuwsbrief, dat kan op de homepage.

Groetjes,
Rolstoelpelgrim



Volg Rolstoel pelgrim ook via Sociale Media

Bijna 2 weken thuis

Inmiddels ben ik al weer bijna 2 weken thuis.
Het is altijd wel weer even wennen om weer het gewone leven in te gaan na een pelgrimage.
Als ik pelgrimeer ben ik vooral bezig met de basis basisbehoeften, dingen als: Waar ga ik vannacht slapen? Waar zit een winkel om eten te halen? Waar vul ik mijn waterfles als die leeg is? Waar is een Wc? Welke weg moet ik nemen? Kom ik die berg wel op? Kan ik mijn tent morgen droog meenemen? Hoe is het weer? Waar kan ik mijn rolstoel accu’s laden? echt de pure basisbehoeften, terwijl in het dagelijks leven er altijd zoveel andere dingen zijn die me mee bezig houden.
Maar ik kan de beslommeringen van thuis tijdens mijn tochten goed achter mij laten. Erg fijn! maar altijd wel weer wennen om dan thuis te komen en weer met heel andere dingen bezig te zijn. Maar langzaam maar zeker kom ik weer in het gewone ritme.

Ook ben ik begonnen met het bijwerken van mijn website. Ik heb nu bij alle blogs een kaartje geplaatst met mijn route en de hoeveelheid kilometers per etappe.
Ook staat er nu een foto van het krantenartikel van het Nederlands dagblad van 17 september. Dit kan je op leesbaar formaat vinden in het menu onder “rolstoel pelgrim in andere media”.

Verder heb ik een review geschreven over de Uixi, en nog leuker, ik mag er eentje weggeven aan mijn volgers! Nu vraag je je misschien af wat een Uixi is, dat kan je hier lezen (of kijk onder reviews) en daar staat ook hoe je er eentje kan winnen!

En dan heb ik hier nog de cijfers van de reis:

Afstanden
Dag 1 Reims – Cormontreuil 5,16km
Dag 2 Cormontreuil – Epernay 28,57km
Dag 3 Epernay – Montmort – Lucy 27,71km
Dag 4 Montmort Lucy – Sezanne 35,56km
Dag 5 Sezanne – Mery Sur Seine 34,26km
Dag 6 Mery sur Seine – Troyes 37,66km
Dag 7 Troyes – Sommeval 20,89km
Dag 8 Sommeval – Flogny la Chapelle 29km
Dag 9 Flogny la Chapelle – Chablis 26km
Dag 10 Chablis – Accolay 29,40km
Dag 11 Accolay – Châtel Censoir 24,62km
Dag 12 Châtel Censoir – Vézelay – St. Pere 24,07km
Dag 13 St- Pere – Avallon 21,35km

Subtotaal 344,25km
Gemiddelde dagafstand 26,46km

Dag 14 bezichtigen van Avallon en naar het busstation rollen 8,21
Dag 15 Bezichtigen Auxerre 10,42km

Totaal 362,88km
Gemiddelde dagafstand (incl. de laatste 2 stadbezichtigen na mijn officieel aankomst) 24,19km

Als ik dit vergelijk met vorig jaar lijkt dit een stuk minder, maar vorig jaar had ik in de eerste week vrijwel geen heuvels in tegenstelling tot dit jaar. en met al die heuvels is een dagafstand van rond de 25 km per dag vaak zwaarder dan 35 km plat rijden.

Kosten
Ook vragen mensen zich vaak af hoeveel zo’n reis nu kost, zeker omdat ik leef van een uitkering (arbeidsongeschiktheid, WIA) en mensen zich vaak afvragen hoe ik het financieel toch doe om jaarlijks zo’n reis te maken. Maar ik reis zeer sober en heb niet veel nodig, en eten en drinken doe ik thuis ook. maar ook kan dit interessant zijn voor mensen die een pelgrimage ook overwegen en willen weten wat voor kosten ze kunnen verwachten.
Daarom hier een overzicht.

Reiskosten (inclusief extra bagage kosten)
Heenreis: 19 euro FlixBus
Terugreis: Locale bus 10 euro, Flixbus 32 euro

totaal 61 euro

Overnachtingen:
Dag 1 Reims – Cormontreuil – €20 (klooster, vol pension)
Dag 2 Cormontreuil – Epernay €8 (camping)
Dag 3 Epernay – Montmort – Lucy €15 (pelgrimsonderdak, vol pension, zeer goed diner)
Dag 4 Montmort Lucy – Sezanne €20 (bejaardenhuis, vol pension)
Dag 5 Sezanne – Mery Sur Seine €15 (broeders Marianisten, vol pension)
Dag 6 Mery sur Seine – Troyes (vrienden)
Dag 7 Troyes – Sommeval (pelgrimsherberg, alleen aanvullen van gebruikte producten en/of vrijwillige bijdrage)
Dag 8 Sommeval – Flogny la Chapelle (pelgrimsherberg, alleen aanvullen gebruikte producten en/of vrijwillige bijdrage)
Dag 9 Flogny la Chapelle – Chablis €8 (camping)
Dag 10 Chablis – Accolay €4,50 (camping)
Dag 11 Accolay – Châtel Censoir €5,50 (camping)
Dag 12 Châtel Censoir – Vézelay – St. Pere €4,50 (camping)
Dag 13 St- Pere – Avallon €8 (camping)
dag 14 Auxerre €8 (camping, prijs bij benadering, heb het bonnetje niet meer)

Totaal 116 euro = gemiddeld 8,30 per nacht.

Eten en drinken
Buiten deze bedragen had ik op sommige dagen wat etenskosten, vaak kocht ik een stokbrood bij de bakker en af en toe bij de supermarkt een stukje kaas. Als avondeten at ik meestal couscous, noodles waar ik enkele porties van huis had meegenomen of een restje stokbrood met kaas of overschot lunchpakket die ik nog in m’n tas had zitten.
Ik heb denk ik maar zo’n 30 tot 40 euro uitgegeven aan eten en drinken voor deze 2 weken. Zeker omdat ik ook regelmatig onderweg dingen krijg toegestopt, ik kreeg deze reis oa, 2 cakes, een reep chocolade en veel uitgebreide lunchpakketjes waar ik vaak 2 of 3 maaltijden mee kon doen. en ik vond onderweg veel vers fruit (voornamelijk bramen, maar ook wilde druiven). Daarbij had ik dagen dat ik gewoon geen enkele supermarkt tegen kwam, hooguit een bakker waar ik dan voor 70ct tot een euro een (demi) baguette kocht, dan is het ook makkelijk om weinig uit te geven.

Samenvatting:
61 euro reiskosten
116 euro overnachtingen
40 euro eten/drinken (minder dan ik normaal thuis uitgeef in 2 weken)

Totale kosten: 217 euro.
Sommige mensen slapen 1 nacht in een hotel en zijn dit bedrag dan ook kwijt. Ik pelgrimeer er ruim 2 weken voor.

Planning
Komende tijd ga ik verder plannen met mijn reis voor volgend jaar. Helaas lopen er weinig tot geen officiële routes op de plek waar ik langs wil. Er is 1 route (die eigenlijk naar Rome loopt) die nog gedeeltes doet van de route die ik wil rollen dus dat ga ik komende tijd goed uitzoeken.
Volgend jaar hoop ik tot aan Taizé te rollen, dit is een oecumenisch klooster (de broeders zijn Protestant, Katholiek of Orthodox) in Bourgondië met ongeveer 100 broeders waar ik sinds zo’n 8 jaar bijna jaarlijks heen ga. Ze zijn vooral bekend van hun muziek (zoek maar eens in youtube op Taizé) en ontvangen jaarlijks duizenden jongeren (vooral in de leeftijd 16 tot 35, maar iedereen is er welkom). Voor mij is dit altijd een erg fijne plek en dat is ook de reden waarom ik mijn pelgrimage hier langs laat lopen.

Voorlopig zullen er weer wat minder blogs komen, maar als ik nieuws heb zal ik het hier melden. En als je dit nog niet hebt gedaan schrijf je dan in voor de nieuwsbrief want dan krijg je direct te horen als ik iets nieuws heb geplaatst.

En vergeet ook niet mee te doen aan de winactie die hierboven staat genoemd, wie weet win jij een Uixi!

Groetjes,
Rolstoelpelgrim






Volg Rolstoel pelgrim ook via Sociale Media

17 en 18 September, Auxerre, de terugweg en het einde van de reis.

Gisteravond heb ik hier op de camping mijn rolstoel opgeladen bij het toiletgebouw.

Ook sprak ik nog een stel dat hier op de camping staat, de man zit in een rolstoel en ze hebben een aangepaste camper met oa een extra breede deur en een rolstoel lift. Leuk om te zien wat er allemaal mogelijk is.

Vannacht heb ik weer prima geslapen. Mijn laatste nacht in mijn tentje. Ik moet wel wennen aan het feit dat mijn pelgrimage er voor dit jaar weer op zit. Vanaf de camping heb ik precies zicht op de kathedraal in het centrum.

Vanochtend alles weer ingepakt en op de rolstoel gebonden. Ik was al weer vroeg wakker en reed rond 9.00 alweer de camping af richting het centrum van Auxerre. Onderweg heb ik even met de huisarts gebeld, niet omdat ik ziek ben maar omdat ik altijd als ik bij de huisarts ben het Nederlands Dagblad in de wachtkamer lees. En omdat ik vandaag (dinsdag 17 september) in die krant sta wil ik graag een extra exemplaar van de krant. Dus ik heb de huisarts gevraagd om zijn krant en die mag ik inderdaad op komen halen als ik weer thuis ben. Fijn!

Auxerre ligt aan het water en het eerste deel vannde route naar het centrum is daardoor lekker vlak, maar daar komt net voor het centrum verandering in want het oude centrum ligt op een heuvel en dat zorgt voor een uitdagende klim, maar vergeleken Vezelay en Avallon valt het gelukkig mee. In het centrum bekijk ik de kathedraal, het was even een zoektocht om binnen te komen maar het is gelukt. De hoofdingang heeft namelijk flink wat trappen en de zij ingang was alleen de kleine deur in de grote deur open. Uiteindelijk hen ik andere mensen gevraagd om binnen voor mij te vragen hoe ik binnen kom. En toen is ook de grote zij deur open gedaan. En dus kon ik gewoon met de rolstoel naar binnen.

Ook heb ik nog andere kerken in het centrum bezocht en verder gewoon rondgereden. Het is een mooi stadje met veel oude vakwerk huizen. Ook staat er een toren met een mooie klok. Ook in deze plaats staan weer op de grond bordjes met de route. Deze keer met de afbeelding van iemand genaamd Kadet Rousselle. Ik zag ook nog een beeld van deze man in de stad staan.

Voor het eerst deze reis heb ik mijzelf getrakteerd op eten in een restaurantje, een goed gevulde crêpe met blauwe Franse kaas en groente. Lekker! En ik vond dat ik dat wel had verdiend aan het eind van mijn reis.

Na een paar uur had ik het centrum wel gezien en ben toen in een parkje aan het water gaan zitten. Het bleek dat hier internet was en ik heb toen nog even een stukje gekeken over prinsjesdag. Helaas net de troonrede gemist.

Daarna was het tijd om richting de bus te gaan. Onderweg nog wat kleine etenswaren en wat drinken voor onderweg gehaald bij de supermarkt. En daarna was het tijd voor de flixbus.

16.25 reed de flixbus naar Parijs voor. Helaas wilde de chauffeur graag dat ik mijn voorwiel er af haalde. Maar gelukkig ging dat goed. De bus was erg vol. Onderweg naar Parijs reed ik nog door een paar plaatsjes en over wegen waar ik zelf had gerold of had geslapen. Apart om de route nu op deze manier te zien. Voor Parijs hadden we enorme vertraging. Er was veel file en op het laatst was er ook nog een ongeluk gebeurd. Ik ariveerde pas 19.45 in Parijs terwijl ik er 18.20 had moeten aankomen. Maar dat was voor mij gelukkig niet erg omdat ik een extreem lange overstaptijd had. Mijn bus van Parijs naar Nederland ging namelijk pas om 22.25. Ik moest dus nog steeds lang wachten. Ben maar gewoon ergens gaan zitten en gaan wachten. Het is niet zo’n fijne plek (een soort parkeergarage, vrijwel zonder daglicht en veel lelijke gravity) maar ik moest de tijd doorkomen. Er zijn gelukkig wel veel mensen. Er werd ook nog door een groepje gitaar gespeeld. Helpt om de tijd door te komen. Om 22.00 verscheen gelukkig de plek op het bord waar de bus stond en toen ben ik daarheen gegaan.

Deze keer mocht mijn stoel er in z’n geheel in, altijd fijn. Weer was de bus vrij vol. Ik brn het eerste stuk nog wakker geweest maar ben na een uurtje ofzo gaan proberen te slapen. Ik heb voor een busreis nog redelijk geslapen, al was ik ieder half uur ofzo wel even wakker. We hadden diverse tussenstops, Lille, Brussel (2x), Rotterdam en daarna mijn eindstation Den Haag.

Daar werd ik opgehaald door mijn ouders en zoon. En dit was dan het echte einde van mijn reis.

Komende tijd zullen er weer minder vaak berichtjes van mij komen. Al zal ik jullie op de hoogte houden van de voorbereidingen van voor volgend jaar (pelgrimage van Avallon naar Taizé) en ook zal ik komende week de missende foto’s plaatsen en statistieken (afstanden, hoogtes, enz.) En andere aanvullingen plaatsten. De foto’s van gisteren heb ik inmiddels wel geplaatst.

Mocht je het nog niet hebben gedaan, schrijf je dan in voor de nieuwsbrief, op de homepage of hier, dan krijg je een berichtje als ik iets nieuws heb geplaatst en als ik weer onderweg ga en blijf je op de hoogte van mijn pelgrimages.

En als laatste wil ik nog iedereen bedanken voor het lezen, meeleven, de reacties, etc.

Groetjes, Rolstoelpelgrim

Volg Rolstoel pelgrim ook via Sociale Media

16 september. Avallon en Auxerre, De terugreis

Toch ook vandaag nog even een kort berichtje.
Vanochtend een stokbrood gegeten met een stuk chocola als beleg. Stokbrood was nog warm, lekker!


Een vogeltje kwam nog gezellig even langs terwijl ik aan het inpakken was. Zat op nog geen 2 meter afstand.


Iets voor 10 uur rolde ik de camping weer af, richting het treinstation. Ik wilde eigenlijk met de trein maar die ging maar eind van de middag en ik ontdekte dat er ook een bus ging die al rond 2 uur vertrok. Vanaf Avallon ging ik dus vanmiddag met de zeer goed aangepaste bus naar Auxerre. Het was een soort touringcar en in de trap van de trap bij de achterdeur zat een lift verstopt. Ideaal dus.


Nu sta ik met mijn tentje op de camping in Auxerre. Morgen heb ik dan nog even tijd om de stad te bezoeken en eind van de middag ga ik met de flixbus naar Nederland.
Morgen staat als het goed is het artikel over mijn pelgrimage in de krant, het Nederlands Dagblad.

Fotos komen later. Het internet hier is onvoldoende om foto’s te laden. (Inmiddels zijn de foto’s geplaatst zoals je ziet).


Groetjes,
Rolstoelpelgrim

Volg Rolstoel pelgrim ook via Sociale Media

15 september, Vezelay (Saint Pere) naar Avallon

Vezelay (Saint pere) naar Avallon
21,35km


Vannacht heb ik ondanks het festival naast de camping toch goed geslapen. Met mijn mummyslaapzak goed dichtgetrokken had ik weinig last en bleef ook nog warm. 2 vliegen in 1 klap! De maan was ook erg mooi en vol vannacht.


Gisteravond heb ik eerst mijn ene set accu’s geladen bij een Nederlandse vrouw die in een chalet sliep. Helaas kon mijn rolstoel daar niet overdekt staan maar de oplossing voor dat probleem kwam al snel. Ik werd namelijk aangesproken door een frans stel dat een beetje Engels spreekt en die ik kende van de camping in Chablis van een paar nachten geleden. Toen heeft mijn stoel in de nacht onder hun luifel de 2e set accu’s kunnen laden. Heel fijn!


Toen ik alles weer in had gepakt kon ik weer op pad. Gisteren had ik bijna alles vol geladen dus daarover had ik gelukkig geen zorgen.


Een beetje gekke dag was het wel vandaag, eigenlijk is dit de route die volgend jaar als mijn eerste etappe stond gepland. Dus volgend jaar rol ik 1 dagje korter. Maar dit is een veel handigere plek i.v.m. openbaar vervoer.
Gisteren had ik Vézelay al bezocht en ben daarom vanochtend maar gelijk doorgereden naar Avallon. Ik moest wel een flink stuk om omdat ik de grote weg wilde vermijden.
Ik reed door de Morvan, een middengebergte las ik op Wikipedia, het is hier nog niet zo erg hoog, meer een laaggebergte maar ik zit hier ook pas aan de rand van de Morvan. Wel waren er een aantal lange vrij zware hellingen, het fijne van een grote helling is dat nadat dit heel veel energie kost en zwaar is, je daarna bijna altijd word beloond met een mooi uitzicht en daarna naar beneden mag zonder iets te doen!
Vandaag bijna geen dorpjes gezien, en wat dan nog een dorpje zou kunnen heten bestond vaak maar uit 2 of 3 huizen/boerderijen en niet eens een kerk (en dat heeft elk gehucht hier). Het meest echte dorp was nog Usy, dit was een zeer klein dorpje met weer zo’n huisje met een bron waar ik al eerder over schreef. Alleen dit huisje was ingericht met een expositie. Hierin stonden etalage poppen met een soort klederdracht die ouderwets werk deden, lopen achter ploeg, spinnen, etc. Leuk om even te zien. In Usy zag ik ook een huis begroeid met druiven, bijzonder was dat elk trosje apart verpakt was in een netje of een papiertje. Net voorbij Usy waren er een aantal mannen bij een huis/boerderij en die heb ik gevraagd mijn fles te vullen. Dat leverde een volle fles en een leuk gesprek op.

In het begin rolde ik veel tussen akkerland door maar halverwege veranderde het in bos. Het was er heerlijk rustig, ik hoorde veel vogels, zag af en toe een roofvogel (helaas niet op de foto) en hoorde kleine beestjes in de berm wegspringen maar kon niet zien wat. Maar aangezien ik onderweg soms platte muizen (of zo iets) op de weg zag ga ik er maar van uit dat het muisjes zijn.
Ook stroomden er af en toe kleine beekjes door het bos Toen ik over een bruggetje rolde en even wilde kijken naar het beekje was ik wel even verbaasd, er stond namelijk een enorme stier in dat beekje! Er was ook een klein weilandje voor die stier afgezet maar op die manier dat hij het water in kon lopen.

Ik heb afgelopen tijd een paar keer de vraag gekregen van mensen hoe dat nu voor me is om uren door een bos te rollen zonder mensen tegen te komen. Hoe ik dat doe met eenzaamheid. Ik heb van eenzaamheid tijdens zo’n tocht geen last, ik ben wel alleen en zie geen andere mensen maar toch voelt het nooit eenzaam (zoals jullie denk ik wel weten ben ik christen en dus ook nooit echt alleen). Ik geniet er ook van om gewoon alleen te zijn, met mijn eigen gedachten. Vaak denk ik na over bijvoorbeeld eerdere ontmoetingen, vragen die ik kreeg die ik nog eens extra tot me laat doorwerken (zoals deze vraag die ik nu dus beantwoord), over dingen van het leven, de goede en minder goede. maar ik besteed mijn tijd in eenzaamheid in het bos ook vaak met zingen. Vaak Taizé liederen (voor wie het niet kent, Taizé is een klooster in Frankrijk waar jaarlijks vele (duizenden) jongeren (en een aantal ouderen) uit de hele wereld komen. Ze hebben hun eigen liederen, vaak bestaand uit een gezongen Bijbeltekst, gebed of anderszins christelijke korte tekst (bv een tekst van een heilige), die dan veelvuldig word herhaald zodat de tekst goed tot je door kan dringen, ik bezoek zelf Taizé al een jaar of 8 en voor wie wilt weten waar ik volgend jaar wil eindigen, dat is ook in Taizé). Voor mij werken die uren in stilte heel rustgevend en deze dingen zijn precies wat een pelgrimstocht voor mij een pelgrimstocht maakt en niet een gewone wandeling.

Bij Avallon aangekomen ontmoet ik een man, ik rolde al een tijdje achter hem maar hij stond even op zijn kaart te kijken toen ik hem inhaalde. Ik dacht dat hij een pelgrim was omdat hij met een bagagekarretje onderweg was. Maar hij was geen pelgrim maar een wandelaar. Hij woont zelf in Bretagne en wandelde naar zijn ouders in de Elzas. Hij was al 4 weken onderweg en verwachte of 3 weken te moeten. We zijn samen opgewandeld naar boven (het oude cebtrum ligt op 369 m hoogte). Ik ging alleen langzamer en moest ook nog onderweg accu’s wisselen. Hij ging vast vooruit en vertelde me op een drankje te trakteren als ik boven in het oude centrum zou zijn. Toen ik na het wisselen van de accu’s en het oprollen van de steile helling boven kwam zat hij al aan een drankje op een terrasje op me te wachten. Ik bestelde een appelsap en zo kletsten we (in het Engels dat hij goed sprak) een heel tijdje door. Nadat alles op was gingen we weer verder, hij wandelde nog een stuk door en ik ging de kerk bekijken.

In de kerk was het toen ik aan kwam best druk, heb de kerk even bekeken en kwam ook nog Nederlanders tegen waarmee ik even een praatje maakte over mijn pelgrimstocht. Nadat de Nederlanders verder gingen en ook alle andere mensen de kerk inmiddels hadden verlaten zag ik mijn kans schoon om nog even wat te zingen in de kerk. Het klinkt altijd zo lekker! Nadat ik was uitgezongen ben ik weer verder gegaan.
Ik zag een toeristen info die open was. Hier heb ik een stempel gehaald want in de kerk was helaas geen stempel. Nog 1 stempel en dan is dit pelgrimspaspoort ook weer vol. Op naar de volgende (die heb ik gisteren gekocht!).

Daarna nog even door het stadje gerold. Er staat ook een mooie toren. Avallon heeft iets met kikkers, op de grond staan een soort kikkerbordjes die een toeristische wandelroute aan geeft, ook staat er een enorm kikker beeld.

Maar daarna vond ik het tijd om de berg weer af te rollen en naar de camping te gaan. Dat was nog een mooi stuk route. Langs de rotsen naar beneden.
Inmiddels staat mijn tentje. Ik zit hier in een klein zaaltje op de camping waar stoelen, tafels, koelkast en magnetron staan. Hier ben ik nu mijn rolstoel aan het laden en ook alle andere zaken (mobiel, powerbank, camera, kilometerteller). Dan kan ik morgen weer vol geladen op pad.
Er is hier gelukkig ook weer wifi dus ik kan jullie weer dit bericht met foto’s sturen.


Morgenochtend ga ik eerst naar de supermarkt voor wat inkopen en daarna naar het treinstation. Ik neem de trein naar Auxerre. Daarna ga ik een flixbus naar huis boeken en dan ben ik over een paar dagen weer thuis.


Groetjes,
Rolstoelpelgrim


Ps. Vergeet je niet in te schrijven voor de nieuwsbrief als je dit nog niet hebt gedaan. Dat kan via de homepage of via deze link.

Volg Rolstoel pelgrim ook via Sociale Media

14 september, van Châtel Censoir naar Vezelay en camping in Saint Pere.

Châtel Censoir naar Vezelay en camping in Saint Pere.
24,07km

Afgelopen nacht gelukkig weer goed geslapen. Niet koud gehad. Ik werd alleen midden in de nacht rond een uur of 2 even wakker maar heb verder heerlijk geslapen. Rond 7.00 werd ik wakker en was het weer tijd om in te pakken.
Ik heb nog even bij de rivier die achter de camping liep gekeken en toen was het tijd voor vertrek.


Ik ben eerst maar het dorpje gegaan voor boodschappen. Een fles sap (dat helpt om het water dat hier naar chloor ruikt drinkbaar te krijgen. Half om half water en sap is lekker.)
Ook heb ik bij de supermarkt een demi baguette gehaald (half stokbrood). Het is altijd een verrassing, de ene keer krijg ik dan een stokbrood die gewoon kort is en de andere keer word het brood letterlijk door midden gesneden. Deze keer kreeg ik het laatste. Een lekker half broodje van de bakker.

Ook zie ik regelmatig petanque (jeux de boulle) velden. Soms verlaten maar ook zie ik velden waar met enthousiast aan het spelen is. Dat ziet er lekker Frans uit!

Verder rol ik door leuke dorpjes en leuke en soms bijzondere huizen.
Tussen de dorpjes in rol ik veel door het bos, wel merk ik dat het hier vochtiger is, er zijn veel kleine riviertjes, beekjes en andere watertjes die ik door het bos en door de dorpen zie lopen.
Onderweg zag ik bijna bij elk dorpje aan de kant van de rivier/beek een soort afdakje staan. Weet niet waar het echt voor dient maar in mijn gedachten lijkt het een plek waar men vroeger bijvoorbeeld de was deed. Wie het echt weer mag het mij vertellen!
Net als de huisjes met daarin bronnen, ook die staan in vele dorpen in deze omgeving.

Verder ook nog veel akkers waarvan ik niet meer kan zien wat er stond, gemaaid en/of geploegd.
De hele dag rolde ik omhoog, soms vals plat en soms enorm stijl. Net voor Vézelay rolde ik eindelijk voor 2 km naar beneden en hoefde ik even niet te ploeteren maar dat was alleen de stilte voor de storm (wist ik gelukkig al) want Vézelay ligt op een zeer steile heuvel. Tijdens de afdalingnkon ik voor het eerst Vézelay zien liggen. Daar eenmaal aangekomen begin de grote klim naar de kerk. Een deel van de heuvel heb ik achterstevoren gedaan omdat ik achterover kiepte. Het was wel leuk om naar boven te rollen en ik werd onderweg aangesproken door diverse mensen en aangemoedigd. Ook ontmoete ik nog een aantal andere pelgrims want dit is een belangrijk kruispunt van diverse pelgrimsroutes naar Santiago en voor velen ook een startpunt.
Onderweg naar boven ook nog een stempel gehaald bij het toeristenbureau. Op de grond zitten regelmatig metalen Santiago schelpen.


Boven op de heuvel van Vézelay aangekomen naar de Basiliek gegaan. Deze basiliek staat in het teken van Maria Magdalena. Ze hebben hier ook een reliek van maria Magdalena in de crypte van de kerk een Vlaams stel is voor mij even een paar foto’s gaan maken. Het is een erg mooie en oude kerk, licht van kleur maar veel leuke kleine details, vooral bij de pilaren. Van buiten staat de kerk helaas in de stijgers, dus helaas is dat deel niet te zien maar ik ben hier een paar jaar geleden geweest en heb toen gelukkig wel de kathedraal kunnen zien van buiten.
Er was een koor met orkest met oude instrumenten aan het oefenen. Erg mooi om te horen.
Ik heb ook nog een stempel bij de basiliek gehaald. Ik vroeg hier ook om een nieuw pelgrimspaspoort (credential) omdat ik nog maar plek heb voor 3 stempels. Helaas had ze die niet. Ik werd verwezen naar het pelgrimskantoor maar daar was ik al langs gekomen en die zit op de heuvel in een gebouw op de 2e verdieping. Hier kan ik niet komen. Zelfs als ik uit mijn rolstoel stap niet want als ik er dan kom rijd mijn rolstoel ondertussen de heuvel af want de heuvel is zo stijl dat mijn rem mijn zware rolstoel niet houd. Uiteindelijk is de vrouw van de kathedraal even met me meegelopen en heeft bij het pelgrimsbureau iemand geroepen en is toen weer terug gegaan. Ik kon toen mijn pelgrimspaspoort kopen. Heel fijn om nu weer ruimte te hebben voor nieuwe stempels!


Ik heb daarna nog even boven op de heuvel rondgekeken, wat religieuze toeristenwinkeltjes bezocht en daarna ben ik naar beneden gerold. Onderweg zaten nog allemaal kleine winkeltjes. Veel kunstenaars hebben daar hun werkplaats en verkoop. Leuk om te zien. En als het geen kunst was was het wel wijn!


Daarna was het tijd om de camping op te zoeken. Ik zit nu op een camping municipal in een gehucht maast Vezelay, Saint Pere. Een kleine camping met sobere faciliteiten maar het is prima. Mijn tentje staat met uitzicht op de beek, af en toe varen en kano’s langs. Net nog even met de voeten in de beek gezetten, lekker verfrissend.

Mijn stoel staat nu op te laden bij een Nederlander die hier op de camping staat en ik heb inmiddels ook een ander stopcontact gevonden. Hier zit ik nu naast met al mijn spullen (powerbank, camera, telefoon, kilometerteller) aan de stroom. Alles was goed leeg omdat ik afgelopen nacht alleen mijn rolstoel op heb kunnen laden. Nu gelukkig weer oplaadmogelijkheid.


Vezelay was officieel mijn eindpunt maar vanwege de terugreis en het gebrek aan openbaar vervoer in Vezelay ga ik morgen nog door naar Avallon (dat ligt op de route van volgend jaar, dan wil ik vanaf hier rollen naar Taizé). Waarschijnlijk neem ik vanaf Avallon een trein naar Auxerre en dan met een flixbus weer terug naar huis. Ik hou jullie komende dagen nog op de hoogte!

En vergeet je niet in te schrijven voor de nieuwsbrief als je dit nog niet hebt gedaan. Dat kan op de homepage of hier. Dan krijg je iedere keer dat ik iets plaats een berichtje en blijf je op de hoogte.

Groetjes,

Rolstoelpelgrim

Volg Rolstoel pelgrim ook via Sociale Media

13 september, Accolay naar Châtel Censoir

Accolay naar Châtel Censoir
24,62

Afgelopen nacht de camping voor mijzelf gehad. Best raar en een beetje spannend om zo alleen op een camping te slapen. Ook wel leuk, voelde bijna als een soort wildkamperen. En doordat er vrijwel geen licht op de camping was (op een kleine lamp bij het toiletgebouw na) waren de sterren erg mooi te zien. Ook de nachtdieren hadden het er goed want een uil (of meer) liet(en) goed van zich horen.

Ik had gisteravond bij het inchecken op de camping een klein stokbrood besteld. Die heb ik vanochtend opgehaald. Ontbijt had ik nog maar dit broodje word de lunch samen met nog wat kleine kaasjes die ik nog op voorraad had.


Na mijn vertrek rolde ik eerst over een wat grotere weg, gelukkig was het niet druk. Op een gegeven moment zag ik een in het wild groeiende druivenrank vol met zeer kleine rijpe druifjes. Ik heb 3 kleine trosjes meegenomen (3 waren ongeveer de maat van 1 tros normale druiven). Ze waren erg lekker en erg rood. Mijn vingers zagen helemaal paars na het eten van de druifjes. Ook zat in elk druifje dat de doorsnee had van 5 a 7 mm 2 a 3 flinke pitten. Maar ze waren wel erg lekker.


Vandaag ging het grootste deel van mijn route langs het kanaal. Van te voren leek me dit niet zo erg interessant want de vorige wandeling langs het kanaal was erg eentonig. Maar dat viel hier enorm mee en het was juist erg mooi. Sowieso had dit kanaal veel boten (vorige kanaal was niet meer in gebruik) en veel sluizen. De sluizen werden allemaal met de hand open gedraaid en bij elke sluis stond een sluiswachtershuisje die dat deed. Naast het kanaal stroomde ook de rivier. Vaak stroomde het water uit het kanaal zo de rivier in via een soort sluis. Het water in n het kanaal is ook heel erg helder. Ik zie de vissen vaak gewoon zwemmen. Leuk gezicht!

In het plaatsje Sery had ik afgesproken met een journalist. Maar nadat we elkaar daar hadden gesproken besloten we het interview een dorpje verderop te doen, daar kon hij ook wat eten halen voor een lunch. Dus ik rolde door naar Mailly la Ville. Onderweg kwam ik nog in een haven een schip uit Ter Aar. tegen (Ter Aar is een dorpje vlak bij mijn woonplaats), genaamd Johanna. Grappig om dat hier tegen te komen.
In Mailly aangekomen ontmoete ik al snel de journalist van het Nederlands Dagblad. We zochten een leuk picknick plaatsje op en onder genot van stokbrood met kaas hadden we een goed gesprek… en nog chocolade toe, lekker (en de rest van de reep heb ik meegekregen dus daar ga ik vanavond nog wat van opeten). Na het eten is hij nog even met me mee gewandeld langs het kanaal. Er zijn ook foto’s genomen terwijl ik rol. Ik vond het erg gezellig. Volgens mij heeft hij genoeg info om een halve krant vol te schrijven (en die plek zal er niet zijn) dus ik ben benieuwd welke onderwerpen hij uit zal kiezen. De datum wanneer het word geplaatst is nog niet bekend. Zodra dit bekend is zal ik het laten weten. Nadat we afscheid namen en hij weer naar zijn auto ging ben ik doorgerold langs het kanaal.

Terwijl ik rolde moest ik nog oppassen want de hagedissen en sprinkhanen renden flink over het pad. Ze bleven zelfs goed zitten voor foto’s en toen ik tijdens een stop even wat op de grond had gelegd had ik zelfs een sprinkhaan op mijn kaart zitten.

Hoe verder ik op mijn route kwam hoe hoger de heuvels werden en hoe rotsiger het werd. Ik zag ook nog een kasteel op de top staan. Vooral de zo’n 5 km voor ik er was waren er erg mooie ruige rotsen. Altijd mooi om te zien.
Rond die plek stond er ook veel munt in de kant van het kanaal. Ik heb wat geplukt zodat ik vanavond muntthee kan maken.

Nu ben ik op de camping. Hier heb ik ook eindelijk weer wifi dus heb het blog van afgelopen dagen voor jullie aangevuld met foto’s.

Morgen ga ik waarschijnlijk tot Vezelay of tot net aan de rand van de stad. Ik wil dan zondag ochtend naar de kerk voor mijn stempel.

Groetjes, Rolstoelpelgrim

Volg Rolstoel pelgrim ook via Sociale Media

12 september. Chablis naar Accolay

Chablis naar Accolay
29,40km

Eerst nog even wat dingen over gisteren voordat ik met vandaag door ga.
Ik was helemaal vergeten te vertellen dat ik in Chablis ook de kerk nog heb bezocht. Een grote en mooie kerk. Hier hadden ze helaas geen stempel. Gelukkig heb ik er wel een gekregen in Chablis bij de touristen info.
Gisteravond heb ik op de camping nog gezellig met een paar Nederlanders/Friezen bij hun caravan gekletst onder genot van een warm kopje thee en een stukje chocola. Van de man kreeg ik eennstuk transparant plastic zodat ik dat over mijn rolstoel kan hangen als die zoals afgelopen nacht buiten staat. Ik had namelijk stroom voor de deur van mijn tentje en heb de stoel daar opgeladen met dat plastic er overheen.



Nu eindelijk over vandaag.
In de ochtend had ik besloten eerst een beetje uit te slapen. Kwart over 8 ging mijn wekker pas, en dat was nodig want ik werd ook echt pas van de wekker wakker. Zelfs de druivenplukkers die vlak achter mij stonden heb ik niet weg horen gaan. Ik heb best goed geslapen. Alleen rond een uur of 4 even wakker geweest omdat ik het koud had. Toen mijn mummyslaapzak goed dicht gedaan (de rits was een beetje open) en aan het touwtje getrokken zodat alleen mijn neus nog naar buiten stak, toen werd ik al snel warm en sliep gelukkig weer verder.
Toen ik rond 8.30 eindelijk mijn bed uit (want het was zo koud buiten mijn slaapzak) was ben ik gaan inpakken en alles op mijn rolstoel gaan binden. Na alles te hebben ingepakt en opgeladen wilde ik de camping af rijden maar nog voor ik zover was werd ik door een andere kampeerder aagesproken. Een fietser die op reis is en door de hele wereld fiets, toen ik vroeg waar hij vandaan kwam zei hij: the Country with the crazy president (het land met de gekke president). Ik wist gelijk welk land dat moest zijn.
Deze man maakte een wereldreis op de fiets om oa om te leren gaan met het feit dat hij sinds enige tijd een oog mist en dus geen diepte meer ziet, en als kunstenaar is dat natuurlijk enorm lastig. We hebben een tijdje over onze beide uitdagingen gesproken en daarna ging ik weer verder. Een moment later werd ik nog door de Nederlanders/Friezen aangesproken en hebben we nog even gepraat en ik kreeg nog een banaan voor op reis. zo kwam het dat het al half 11 was voor ik goed en wel was vertrokken.

De eerste tijd reed ik door de wijnvelden. Hier was de oogst goed begonnen. Er werd voornamelijk machinaal geoogst maar een paar keer zag ik dat er ook nog door mensen werd geplukt.
Ik kwam naast de wijngaarden ook andere bedrijven tegen die met wijn te maken hebben. Oa bedrijven met allemaal stapels kratten met wijnflessen en winkels waar wijn word verkocht.

In het dorpje Saint-Cyr-les-Colons ontmoete ik een fietser, deze vrouw was vorig jaar in haar vakantie naar Spanje ook in Santiago geweest. Ze ging nu een rondje rijden en zei dat ze me misschien later op de dag weer zou treffen omdat ze haar rondje op het laatst precies tegen mijn route in zou lopen. Dus we zeiden maar tot straks tegen elkaar.

Net nadat ik haar had ontmoet begonnen mij wielen te piepen. Ik heb toen een mooi plekje gezocht en ben buiten het dorp mijn accus gaan verwisselen en heb gelijk even een korte pauze gehouden en hebbde banaan gegeten die ik vanochtend had gekregen.

Onderweg stopte ik verder nog regelmatig bij kerken (die meestal gesloten waren) en ik zag veel overkappinkjes met daar onder een soort bron/vijver/etc.

Na de wijngaarden kreeg ik wat afwisseling, maar het meeste was al geoogst. Ook heb ik nog een stukje door bos gereden.
In de berm vlogen steeds vlinders, die helaas sneller vlogen dan mijn camera ze kon vastleggen. Ook sprong er nog een keer een hert uit de bosjes die mij zag en gelijk de bosjes weer in sprong. Ook die kon ik helaas niet vastleggen. Maar wel leuk om het hert te hebben gezien!

In Cravant aangekomen ontmoette ik inderdaad die fietser weer. Leuk om haar nog even te hebben gezien. Ik heb haar een kaartje gegeven met mijn website dus misschien leest ze dit wel.
In Cravant ben ik nog even langs de kerk gereden. Deze was open en er liepen nog een paar mensen.
Daarna was het tijd om naar de camping te gaan in Accolay. Acolay is een pottenbakkersdorp en overal staan hier enorm grote potten. Leuk gezicht.
Op de camping aangekomen bleek het erg rustig. Er zater een stuk of 5 mensen op het terras en er staan 3 caravans. Ik ging er van uit dat die mensen op het terras bij de caravans hoorde maar dat bleek niet zo te zijn. Ik ben namelijk alleen op de camping. Ik heb wel het telefoonnummer van de beheerster voor in geval van nood.
Mijn rolstoel staat onder het afdakje van het washok te laden en daar heb ik net ook mijn powerbanks opgeladen. Dus morgen is alles weer helemaal klaar voor vertrek.
Nu ga ik maar slapen. Er is hier verder niet zo erg veel te beleven op een camping voor mijzelf.

Morgen rol ik trouwens niet de hele dag alleen, een journalist komt langs voor een interview. Later zal ik hierover wel meer schrijven.

Groetjes,
Rolstoelpelgrim

Ps. En als je het nog niet hebt gedaan, op de homepage kan je je inschrijven voor de nieuwsbrief. Dan krijg je direct te horen als er iets nieuws is geplaatst.

Volg Rolstoel pelgrim ook via Sociale Media

11 september. Flogny-la-chapelle naar Chablis.

Flogny la Chapelle – Chablis,
26 km

Vanochtend wilde ik een beetje langer uitslapen en had mijn wekker op 8 uur gezet, maar omdat ik om 7.00 wakker werd ben ik toch maar op tijd gaan inpakken. het was rond 8.30 toen ik vertrok. Eerst heb ik de sleutel weg gebracht naar het adres van de beheerster, moest ik in de brievenbus doen. Daarna ben ik naar de supermarkt gegaan. Ik moest eten voor het ontbijt halen en ook voor de rest van de dag. Zo kocht ik onder andere wat fruit. 1 appel en 1 banaan. Bij de kassa werd het gewogen en maakte de kassière een onhandige beweging waardoor de appel stootte tegen de weegschaal en het schilletje kapot ging. De kassière haalde een nieuwe appel en ik kreeg de andere mee. Zo had ik dus geluk want ik had 2 appels voor de prijs van 1 en die kapotte heb ik gelijk maar als deel van het ontbijt verorberd.

Net voor ik Flogny verliet keek ik nog even extra op de kaart. Een behulpzame man kwam me nog even extra helpen met de weg vinden maar door zijn ingewikkelde uitleg in het Frans en gedraai met de kaart werd het eigenlijk nog ingewikkelder welke weg ik nu moest hebben maar toen hij weer vertrokken was had ik de juiste weg gelukkig snel gevonden.

Ondanks dat ik niet de officiele route volgde kwam ik vandaag wel regelmatig de route bordjes tegen.

Het landschap was afwisselend, wel met een aantal flinke heuvels. Maar nadat ik de heuvels op was geklommen mocht ik ze gelukkig ook weer af en hoefde ik even niets te doen!

De boeren waren vandaag druk bezig met de oogst. Tractoren met aanhangers voor oogst reden af en aan. Op een heuvel waar ik omhoog moest kwam ik dezelfde tractor een aantal keer tegen. Hij ging heen met lading en terug zonder lading om dan na een tijdje mij weer vol te passeren etc. etc.
De manier waarop de boeren hun strobalen stapen is ook erg leuk om te zien.

Ook reed er regelmatig een hogesnelheidstrein voorbij. Ik denk wel iedere 5 a 10 minuten. Eerst op een afstand langs mij en later ben ik zelf nog over het spoor heen gegaan.

Het grootste deel van de dag rolde ik tussen de akkers en af en toe een weiland maar aan het eind vannde dag kreeg ik een gebied met bos en op het laatste stuk weer wijn. Ik ben nu in Chablis en deze plaats is ook bekend van de wijn.

In Chablis ben ik eerst even naar het centrum gerold. Hier veel wijn winkels. Maar ik ben eerst naar de touristen info gegaan voor een stempel in mijn pelgrimspaspoort. Daarna ging ik onderweg naar de supermarkt aan de andere kant van het dorp. Gelukkig eindelijk weer een echte supermarkt (waar ik vanochtend was in Flogny was echt een mini supermarkt met alleen het hoog nodige). Nu heb ik avondeten gehaald en wat eten en lekkers voor morgen. Ook weer nieuw fruit.
Na de supermarkt was het tijd om naar de camping te gaan. Hiervoor moest ik een stukje terug.
Inmiddels sta ik op de camping. Tent is opgezet. Er is hier wifi dus ik kan eindelijk weer fotos plaatsen (ook van afgelopen 2 dagen).

Groetjes,
Rolstoelpelgrim

Ps. De volgorde van de de foto’s klopt nog niet. Word later aangepast.

Volg Rolstoel pelgrim ook via Sociale Media

10 september. Sommeval naar Flogny-la-chapelle

Sommeval naar Flogny la Chapelle
29km

Vanochtend rond 7.30 opgestaan in mijn huisje in Sommeval. Ik had een beetje onrustig geslapen omdat mijn lijf veel pijn deed. Na het opstaan, inpakken en en medicijnen ging dat gelukkig langzaam beter.

Het begin van mijn route gaf mijn rolstoel wat problemen. Dat komt omdat ik volledig opgeladen was en het eerste stuk ging voornamelijk naar beneden. Mijn rolstoel laad een klein beetje op als ik een heuvel af rol maar doordat hij al vol was kreeg ik de foutmelding overbelading en dan schakelen de wielen volledig uit. Erg irritant omdat ik dan ook de remkracht kwijt ben en op eigen kracht moet remmen wat erg zwaar is voor mijn schouders, gelukkig heb ik nog een extra rem op mijn voorwiel waardoor ik toch nog kan afremmen en niet op volle vaart de heuvel af rol. En na 3 kilometer was de accu leeg genoeg om gewoon de afdalingen te kunnen nemen zonder overbelading.

Vandaag ben ik behoorlijk veel van de route afgeweken. Alleen het laatste stukje kwam ik dezelfde plaatsnamen tegen als in het boekje. De route was weer erg leuk en afwisselend. Veel akkers maar af en toe ook koeien en andere dieren zoals ezels en paarden en eenngroep tamme ganzen die de weg op liepen. Wat betreft de koeien waren het voornamelijk echte franse koeien maar ben ook nog een weiland vol zwart witte hollandse koeien.

Ik ben door veel kleine dorpjes gekomen. Ik heb het gevoel alsof ik in sommige van die dorpjes van het begin tot het eind werd uitgeblaft door alle waakhonden. Soms echte grote enge waakhonden, soms schoothondjes die denken dat ze een grote enge waakhond zijn. Bijna elk huis heeft wel 1 of meer honden in de tuin lopen en die gaan af als een alarm als ik langs kom rollen.
Op en gegeven moment werd ik aangehouden door een fietser. Een wat oudere man op een volgepakte racefiets. Hij vroeg me in een mix van Frans en Engels waar ik naar toe ging en vertelde dat hij nu maar een rondje van 5 dagen door Frankrijk reed maar dat hij volgend jaar naar Santiago wilt gaan fietsen.

Net nadat die man weer was weggefiets kwam ik langs een plek met enorm veel bramen. Ik had nog een leeg bakje bij me van de lunch van gisteren en heb daar bramen in geplukt. Ik denk dat ik wel bijna een halve kilo (doosje had ongeveer inhoud van een liter en zat tot 3/4 vol) had geoogst en die heb ik in de loop van de middag opgegeten bij gebrek aan een betere lunch want een supermarkt ben ik vandaag niet tegen gekomen.

Het laatste deel van de route ging door het bos. Was daar heerlijk rustig. Ben alleen een hardloper tegen gekomen. Hij kwam vanuit het dorp waar ik nu slaap en vertelde me waar ik het gemeentehuis kon vinden. Verder was en nauwelijks verkeer door dat bos. Alleen de vogeltjes die ik af en toe hoorde, ook een specht maar helaas kon ik die wel horen maar niet zien.

Vandaag zo’n 35km gerold. Vanochtend begon ik slecht met veel pijnklachten maar toen ik eenmaal onderweg was ging het eigenlijk best goed en die 35km viel best mee en rolde ik vandaag best ontspannen.

Ik ben geëindigd in Flogny-la-Chapelle. Hier verblijf ik weer in een pelgrimsherberg. Ik had me ook deze keer niet van te voren aangemeld zoals eigenlijk hoort (dan moet ik bellen met Fransen die geen Engels spreken en dat is niet erg succesvol dus neem iedere dag gewoon de gok dat het goed gaat). Ze deden bij het gemeentehuis eerst een beetje moeilijk omdat ik me dus niet had aangemeld maar uiteindelijk ging het goed en wees iemand me de weg naar de herberg (nog 2km vanaf het gemeentehuis).
Het is een mooi huisje. 2 slaapkamers (1 met stapelbed en 1 met tweepersoonsbed), keukentje, huiskamer. Doet eigenlijk niet onder voor een gewoon huisje. Ik lig nu onder in het stapelbed en ga zo slapen. Morgen weer verder naar het zuiden.

Helaas weer geen Wifi dus nog geen fotos van vandaag en gisteren. Hopelijk morgen ergens onderweg bij bijvoorbeeld een grote supermarkt.

Groetjes,
Rolstoelpelgrim

Ps. Als je je nog niet hebt aangemeld voor de nieuwsbrief doe dit dan op de homepage, dan krijg je direct te horen als ik een nieuw blog heb geplaatst.

Volg Rolstoel pelgrim ook via Sociale Media

9 september. Troyes naar Sommeval

Troyes naar Sommeval,
20,89km

Na een goede nacht slaap stond ik om 7.30 op en heb mijn spulletjes weer ingepakt. 8.00 stond het ontbijt alweer voor me klaar, brood, zelfgemaakte jam, bramen en druiven uit eigen tuin. Lekker! En boven op het ontbijt kreeg ik ook nog eens een uitgebreide lunch mee met brood en brie, ei en druiven.
Na nog wat te hebben gepraat met behulp van google translate was het weer tijd voor vertrek.
Ik ben eerst richting een grote supermarkt gegaan, ik wilde een banaan kopen maar helaas hadden zie die alleen in ingepakte trossen en niet los en 5 bananen is me iets te veel. Ook moest ik een geheugenkaart voor mijn camera halen, deze was vol (te veel foto’s genomen) en heb natuurlijk geen mogelijkheid om het te legen. Aangezien ze in de supermarkt alles verkopen wat je maar kan bedenken was ik daar gelukkig wel voor geslaagd. Dus ik kan weer nieuwe foto’s maken! En over foto’s gesproken, in de supermarkt hadden ze wifi en ik heb daar de foto’s van gisteren in het blog gezet. Dus die kunnen jullie nu alsnog bekijken.

Vandaag was weer een beetje zoeken hoe ik de route het beste kon rollen. De wandelroute uit het boekje liep veel over GR routes (lange afstand wandelroutes door voor mij onmogelijke “paden”) dus die sla ik liever over. Maar de hoofdweg was ook geen optie omdat die te groot was met te veel verkeer. Daarom een beetje om moeten rijden.
Ik heb nog 1 keer een stuk afgestoken door een boerenpad te nemen tussen de akkers door, dat ging gelukkig best goed maar zo wilde ik toch liever niet de hele tijd rollen. Vandaag waren er weer veel suikerbieten en graan. Maar ook veel andere dingen. Ook nog een zonnebloemveld gezien waar enkele bloemen nog bloeiden. Al waren de meeste al uitgebloeid.

Rond het middaguur heb ik mijn lunch gegeten en een cakeje die ik gisteren had gekregen. Toen was ik er niet aan toe gekomen om ze op te eten, nu wel. Erg lekker, smaakte als een goed bakkers cakeje!

Het eerste deel (voor de lunch) was vrijwel vlak, na de lunch kreeg ik een heuvelig deel. En net voor Sommeval begon het heel stijl te worden. Er waren ook wielrenners aan het trainen, die gingen steeds van boven naar beneden en weer terug. 1 van de wielrenners heb ik zeker 10 keer gezien tereijl hij op en neer ging tijdens mijn omhoog klimmen. Hij was een stuk sneller dan ik. Bijna boven aan de helling begon mijn rolstoel te piepen en was de batterij leeg. Toen gelijk maar pauze genomen in de berm en de accu’s verwisseld. Toen ik net weer in de rolstoel zat stopte er een auto en stapte een vrouw uit. Ze sprak Engels en vroeg me wat mijn eindbestemming zou worden. Uit eindelijk bleek dat ze in dezelfde straat woont als de pelgrimherberg staat waar ik nu overnacht.
Ze vertelde me waar ik moest zijn en toen vertrok ze naar huis. Ik rolde daarna het laatste stuk de heuvel op en daarna werd het gelukkig weer makkelijk en rolde ik lekker naar beneden zo het dorpje in. Ik ging eerst naar het gemeentehuis maar die was dicht. Al snel kwam ik die vrouw tegen die ik op de heuvel sprak en ze vertelde me dat deze pelgrimsherberg open is en dat ik er gewoon in kan zonder me ergens te hoeven melden.

Nu zit ik in dit leuke huisje. Er zit een soort keukentje in. Simpel maar wat nodig is (magnetron, waterkoker, kookplaat en warm en koud stomend water). Er is een douche (in het boekje stond dat die er niet was) en een echte Franse WC, zo’n gat. Altijd weer een uitdaging, ik ben blij dat in thuis niet zo’n gat heb, maar ach, het werkt.
Verder staat er een grote stenen tafel met houten banken. Je kan er zeker met 10 man zitten. En bedden zijn er niet dus ik kan hier op de grond met mijn luchtbedje en slaapzak slapen. Er is nog wel verwarming als dat nodig is maar vannacht red ik het wel zonder.

Ik heb net met de waterkoker mijn couscous klaar gemaakt. En zit dat terwijl ik met dit bericht bezig ben rustig op te eten. Na het eten ga ik snel slapen want ik ben vandaag erg moe. Hopelijk voel ik me dan morgen weer een beetje beter.

Wifi heb ik nu niet dus foto’s komen morgen.

Groetjes, Rolstoelpelgrim

Volg Rolstoel pelgrim ook via Sociale Media

8 september, Mery-sur-Seine naar Troyes

Mery sur Seine – Troyes,
37,66 km

Vanochtend om 7.00 ging mijn wekker af. Mijzelf klaar gemaakt en alles weer ingepakt en daarna naar beneden gegaan. De Engels sprekende broeder was al weer beneden en bezig met het ontbijt. Broodje met jam gegeten en een grote kom thee.



Daarna was het tijd om mijn spullen weer naar de rolstoel te brengen die daar in de schuur had staan opladen. De rolstoel kon namelijk niet naar binnen omdat de woning direct met een trap begon. Gelukkig kan ik die wel op komen.
Nadat de bagage weer op de rolstoel hing ben ik vertrokken.

In tegenstelling tot afgelopen dagen was het vandaag geen afwisselende omgeving. Ik reed namelijk de hele dag langs het Seine kanaal (kanaal naast de rivier), of eigenlijk zat ik tussen het kanaal en de rivier in. Bij de Seine stel ik me altijd die grote rivier door Parijs voor, maar dit deel van de Seine is maar een beetje meer dan een beek, soms zelfs een vertakte snelstromende beek. En als je je dan bij een kanaal het Amsterdam Rijnkanaal voorstelt moet je dat idee ook bijstellen want dit kanaal is heel smal, er pasten vroeger 2 trekschuiten precies langs elkaar. Er zitten wel veel sluizen in het kanaal en wat ik erg apart vond is dan soms de rivier de Seine onder het kanaal doorloopt, dan is het kanaal dus een soort aquaduct over de rivier.
Het kanaal eindigde heel abrupt en daarna waren nog resten te zien waar het kanaal ooit had gelopen. Het ziet er naar uit alsof ze het kanaal ook weer aan het herstellen zijn. Het fietspad naast het kanaal ligt er ook nog maar heel kort en aan de vele sluizen word gewerkt.

Zo langs de rivier rolled deed me aan vorig jaar denken toen ik een deel van de Maasroute volgde. Uren lang hetzelfde landschap. Het weer viel trouwens erg mee. Er was regen voorspeld en ik heb ook een aantal keer een oaar druppels gevoeld maar het bleef bij een paar druppels.

Aan het eind van het kanaal begon al snel de stad Troyes. Ik ben eerst naar de kathedraal gegaan. Hier heb ik een stempel gekregen. De kathedraal heb ik bezichtigd en er werd door muzikanten geoefend voor een concert vanavond. Helaas moest ik toch door. Door de straat rollend naar het centrum werd ik aangehouden door een vrouw, ze vroeg of ik een pelgrim ben en dat antwoorde ik bevestigend. Ze gaf me een pakketje met wat lekkers, bleken 2 cakejes te zijn. En toen liep ze snel weer door, naar het concert. Eigenlijk voor ik haar goed en wel kon bedanken was ze alweer verdwenen.

Toen ben ik door gegaan naar het centrum, dat staat hier vol met oude huizen uit de middeleeuwen en net daarna. Heel mooi oud vakwerk. Zeker gezien mijn vrijwilligerswerk bij Archeon (historisch openluchtmuseum waar ik in de middeleeuwen als middeleeuws schoenmaker werk) vind ik dit erg interessante huisjes on te bekijken. Veel van deze huisjes zouden prima passen in Archeon.
Een aantal van die huizen stonden zo dicht tegen over elkaar dat ze het smalle steegje genoem het straatje van de katten noemen, de katten konden namelijk bij de bovenramen van het ene naar het andere huis springen. Na de huizen te hebben bekeken was het tijd om naar mijn logeeradres te gaan.

Onderweg kwam ik nog over een enorm grote rommelmarkt. Leuk om even te kijken. Maar ik had niet veel tijd want ik wilde graag weer door.

Ik logeer nu bij mensen die ik vorig jaar in het zusterklooster in Reims/Cormontreuil heb leren kennen. Ik werd hartelijk ontvangen en rondgeleid door huis en tuin. Vanavond lekker meegegeten en met elkaar gepraat in het frans en een heleboel google translate maar zo hebben we toch een goed gesprek kunnen hebben. en nu ben ik weer op bed.


Foto’s komen morgen want helaas lukt het hier niet om met de wifi te verbinden. (Inmiddels zijn ze zoals je ziet geplaatst, de volgende morgen op het internet van de supermarkt).

Groetjes,
Rolstoelpelgrim

Volg Rolstoel pelgrim ook via Sociale Media

7 september. Sezanne naar Mery sur Seine

Sezanne naar Mery sur Seine.
34,26 km

Vanochtend opgestaant rond 7.00. Om 7.30 zou ontbijt zijn. Ik was een beetje te laat maar toen ik in de eetzaal kwam was er nog niemand. Het bleek dat het ontbijt op zaterdag een haalf uurtje later begint. Ik heb dua maar rustig even gewacht en om 8.00 kwam inderdaad de groep bejaarden binnen.

We kregen brood met jam, water, sinaasappelsap en een grote kom thee (het leek wel een soepkom). De zusters waren er ook weer. Een van de zusters word veel door de hond achtervolgd, is vast haar hond. De hond zat gisteravond ook al achter in de kapel tijdens de mis en is nu dus in de eetzaal. Leuk beest!

Na het ontbijt kreeg ik een stempel en ben ik vertrokken. Eerst naar de kerk gegaan. De toren ziet er uit alsof hij niet af is. Een beetje vreemd gezicht. De kerk was open dus ben even binnen geweest. Heb er ook nog gezongen, er was toch niemand en zingen in zo’n grote kerk klinkt altijd zo lekker.

Daana onderweg gegaan. Aan de rand vam Sezanne nog even naar de supermarkt geweest. Zo’n grote waar ze alles hebben, niet alleen levensmiddelen maar ook koelkasten, schoolspullen, kleding, etc. Altijd leuk. Een buitenlandse supermarkt is voor mij eigenlijk als een soort museum waar ik zie hoe de mensen leven en eten. Toen ik de supermarkt uit kwam regende het heel hard. Ik heb mijn regenkleding gepakt en aangetrokken en heb nog even gewacht en toen het iets minder hard ging ben ik op pad gegaan. Het werd gelukkig al snel beter weer. Al was het erg wisselvallig en heb een aantal kleine buitjes gehad. Maar door het weer besloot ik het toch maar te wagen op de hoofsweg in plaats van allerlei kleine wegen te nemen. Ook omdat de hoofdwegroute al ruim 30 km was en bij de andere route er nog wel 10 bij kwamen en dat is niks met regen. Gelukkig viel de hoofdwerg enorm mee. Wat op mijn kaart een grote weg leek bleek maar een kleine rustige weg te zijn. Niet vaker dan eens per 5 minuten een auto. Dus vrij ontspannen gerold. Het landschap was vandaag relatief vlak, licht golvend. Fijn voor de armen.

Ik reed veel door akkerland (suikerbiet, mais en andere granen, aardappels, luzerne, etc) en een beetje bos. In het bos waren veel bomen vol met maretakken (ik had het gisteren al over Asterix, hier moest ik nu weer aan denken, die druide zoekt ook altijd maretakken).

Ik kwam ook nog langs een frambozen kweker, lekker een bakje frambozen gehaald, mmmmmmm

Toen ik aan kwam in Mery sur Seine had ik 2 overnachtings adressen. Bij de broeders Marianisten en op de camping. Ivm het weer eerst de broeders maar geprobeerd, de camping heeft toch wel plek. Een man deed open maar ik kon niet met hem praten vanwege de taal. Hij haalde een Engels sprekende broeder. Ik had eigenlijk eerst moeten bellen maar kon uiteindelijk toch komen logeren. Dus dat is fijn.

In de avond hadden ze nog een mis een dorpje verderop en ik ben mee geweest. Er was ook nog een doop.

Nu lig ik in mijn kamer nog even dit berichtje te schrijven. Ik ga snel slapen. Morgen naar Troyes ( hoop ik want de afstand is nog best groot).

Groetjes,

Rolstoelpelgrim

Volg Rolstoel pelgrim ook via Sociale Media

Vrijdag 6 september. Montmort Lucy naar Sezanne.

Montmort Lucy naar Sezanne.
35,56 km

Vanochtend rond 7.00 ging mijn wekker. Gelukkig was de spierpijn al minder dan afgelopen dagen. De eerste 3 dagen zijn meestal het ergste.

Eerst kreeg ik een heerlijk Frans ontbijt. Thee, stokbrood en zelfgemaakte jam in meerdere smaken.
Net na 8.00 vertrok ik. Ik rolde weer het dorpje in. Hier ontmoete ik 2 franse pelgrims die ik gisteren ook al even had ontmoet. Even nog met elkaar gesproken in een mix van Frans en Engels en daarna ginen we beide een andere kant uit. Zij de officiele route en ik een onofficiële. Toen ik het dorpje uit was krijg ik gelijk de langste en stijlste helling vannde dag voor m’n kiezen. Gelukkig ging het redelijk goed en was de weg niet al te druk. Wel koste die helling een hoop van mijn accu waardoor ik maar hoopte niet al te veel van dit soort hellingen te hebben anders zou ik de 35km niet halen op mijn accus. Na de helling ging ik al gauw het bos in. Maar dat bos duurde niet lang want het was een zeer afwisselende dag. Ik begon dus met bos, daarna van alles en nog wat. Zonnebloemen (uitgebloeid maar ze stonden er nog), mais, diverse (gemaaide) granen, mosterd, wijn, appels en suikerbiet. Bij die laatste waande ik me weer even terug in de omgeving van Bazancourt waar ik vorig jaar op mijn pelgrimage (19 september) was, toen reed ik eindeloos door suikerbiet velden en daar staat een enorme suikerfabriek. Maar in de omgeving waar ik nu ben zijn het maar (relatief) kleine velden van alle dingen.

In veel van de dorpjes die ik tegen kom hebben ze bronnen. Vaak is er een soort huisje/afdakje met daarin een soort rechthoekige vijver (soms zelfs met vissen) waar het water dan in stroomt. Ook zag ik op een paar plekken een soort vergelijkbaar huisje (van binnen dan) maar dan met dichte muren waar op stond “lavoir” (wassen), misschien een voormalig badhuisje?

Net voor het plaatsje Reuves rolde ik door een groot moerasgebied. Dit voelde wel bekend omdat ik in Nieuwkoop ben opgegroeid met de plassengebieden. Wel vreemd om het ene moment nog in de heuvels te rollen met wijngaarden en het andere moment in een moerasgebied met rietstengels en water. In dat gebied stonden ook veel braamstuiken, de bramen waren rijp en heerlijk zoet dus ik heb er aardig van gegeten.

Al enige tijd zag ik een vreemd iets op een heuvel staan, enorm groot, hoger dan de kerk daarnaast. maar ik kon niet plaatsen wat het was. Toen ik bij het dorpje Mondement aan kwam had ik een vermoeden. Op een bordje werd verwezen naar een monument. Daar ben ik dus eerst maar heengerold. Onderweg kwam ik het gemeentehuis tegen waar ik iemand binnen zag en heb daar een stempel gekregen in mijn paspoort.
Daarna de heuvel op naar het enorme monument. De Dam in Amsterdam is er niets bij.

Het was een 33 meter hoog ding, het stond beschreven als een Menhir, daarbij moest ik dan gelijk denken aan Obelix die zo’n ding op zijn rug draagt. Voor deze Menhir was heel wat toverdrank nodig denk ik want het weegt 2000Ton! De Menhir heeft allerlei afbeeldingen en inscripties.
Het is een monument voor de 1e wereldoorlog en in 1939 was het klaar maar door de 2e wereldoorlog is het pas in 1951 officieel onthuld.

Daarna rolde ik door opnieuw een zeer afwisselend landschap naar Sezanne, grotendeels bergafwaards. Dus met de rolstoel accu’s is het helemaal goed gekomen.

Ik wilde eerst kamperen maar las in het boekje dat er ook een optie was om bij het bejaardenhuis dat word gerund door zusters (nonnen) te logeren. Dus nu heb ik een kamertje in het bejaardenhuis. Een speciaal pelgrimskamertje want op alle deuren staat de naam van wie die kamer is en op mijn deur staat Pèlerin de Compostelle.

Ik heb net samen met de bejaarden gegeten. Soep vooraf, daarna gebakken aardappel blokjes, spiegelei en salade, en als toetje pruimentaart met een soort bladerdeeg korstje. Lekker!
Omdat ik slecht kon comuniceren met de Franse bejaarden besloot ik maar iets anders te doen. Wie het nog niet weet, naast pelgrim ben ik ook (hobbymatig) goochelaar. Dus ik heb een paar goocheltrucs gedaan voor de 2 mensen waarmee ik aan tafel zat. Al snel zagen de mensen aan andere tafels dat ik dat deed en wilden ook een truc zien. Dus voordat ik er erg in had ging ik alle tafels af om een trucje te laten zien. Het sloeg enorm aan en de reacties waren geweldig, alsof ze nog nooit eerder een truc hadden gezien. Was een leuke ervaring.

Nu ga ik lekker slapen. Morgen ga ik weer verder. Waar heen precies weet ik nog niet, dat ga ik zo uitzoeken.

Groetjes,
Rolstoelpelgrim

Volg Rolstoel pelgrim ook via Sociale Media

5 september. Epernay naar Montmort Lucie

Epernay naar Montmort Lucy.
27,71km

Vanochtend opgestaan en alle spullen en de tent weer ingepakt. Net voor vertrek nog even de waterfles gevuld en naar de Wc. Daar kwam ik iemand tegen die ik kende (en die vooral mij kende, want ik twijfel waar ik hem van ken, ik denk de pelgrimstocht van vastenactie). We hebben even gepraat en hij vertelde dat hij me gisteren al had zien rijden en me was gepaseerd op de drukke weg waar ik gisteren op reed. Er waren al.meer campinggasten geweest die me hadden verteld dat ze me waren gepaseerd op die weg. Even een praatje gemaakt en toen was het tijd voor vertrek.

Eerst naar Epernay geweest, naar de kerk voor een stempel. De kerk zou open moeten zijn can 9.00 tot 17.00 maar de hoofddeur zat dicht. Uiteindelijk kwamen er nog 2 mensen aan wandelen. Die kwamen uit Nieuwzeeland. Zij vertelden ook dat ze me een dag eerder hadden zien rollen langs die drukke weg. Zij wilde ook de kerk bezoeken. Uiteindelijk zijn we andere deuren gaan proberen en vonden een open deur en zo konden we toch naar binnen. Mooie maar sobere kerk.
Er waren een aantal mensen in de kerk bezig maar helaas hadden ze geen stempel in de kerk maar ze verwezen me naar het parochie kantoor. Daar kreeg ik inderdaad een stempel.

Daarna ben ik op pad gegaan. Ik reed over kleinere wegen vandaag. Was wel om maar ik wilde niet weer over die drukke hoofdweg rijden. De wegen liepen in het begin vooral door de wijn/champagne velden. Eindeloos veel druiven. Het ene na het andere dal stond vol. Mooi om al die lijnen op de heuvels te zien.
Na de wijn kwam het bos. In het bos nog lekkere bramen gegeten. Helaas stonden de meeste buiten mijn bereik ( mijn banden houden niet van dorens) maar ik heb er toch nog een aantal te pakken gekregen.

Het was daar ontzettend stil. Ik hoorde alleen de blaadjes ruisen. Zelfs geen vogelgeluiden. Dat viel me erg op.
Langzaam ging het bos over in weilanden en akkers (graan). Eerst een weilandje met franse koeien in het bos en zo werden het steeds meer tot het bos weg was.
Uiteindelijk kwam ik aan in Montmort Lucy waar een mooi kasteel staat. Vanaf daar werd ik opgehaald door de mensen bij wie ik overnacht.
Hier heb ik heerlijk gegeten. Soep, hartige taart, daarna kaas en brood en dan nog zwartebessentaart.
Nu op mijn kamer. En ga zo slapen.

Ik heb hier geen internet dus jullie lezen dit pas een dag later.

Groetjes,
Rolstoelpelgrim

Volg Rolstoel pelgrim ook via Sociale Media

4 september. Reims (Cormontreuil) naar Epernay.

Cormontreuil naar Epernay.
28,57km

Vanochtend op tijd opgestaan voor het ochtendgebed met de zusters.
Na het ochtendgebed heb ik eerst ingepakt en daarna ontbeten. Daarna nog even een stempel gehaald voor in mijn paspoort. Dit jaar hadden ze een andere dan vorig jaar.
Iets voor 10 rolde ik weg.

Door de stad heen was het even zoeken maar al snel was ik opweg. Ik ontmoete nog een Duitse pelgrim, zij wandelde van Duitsland eerst naar Parijs en daarna richting Tours en Santiago. Na een kort gesprekje namen we beide weer onze eigen route. Zij de officiele en ik een onofficiele omdat de officiele route trappen bevat, en dat is wel erg lastig met een rolstoel. Wel kwam ik zo nu en dan de markeringen van de officiële route tegen.

Volgens de fiets route die google maps aangaf moest ik naar Rilly la Montagne. Die Montagne heb ik gemerkt want die moest ik op. Na anderhalf uur strijden tegen een enorm stijle helling recht de berg op was ik zo goed als aan de top, een top met een geweldig uitzicht, maar dat was dan ook het enige positieve want helaas was daar de doorgaande route afgesloten en was de enige oplossing weer naar beneden, dit ging een stuk sneller, in een minuut of 5 a 10 was ik alweer beneden…

Uiteindelijk heb ik grotendeels via de D951 gereden, een relatief grote weg (voor mensen uit Nieuwkoop en omgeving, het was vergelijkbaar met de Nieuwveenseweg). Gelukkig hield al het berkeer goed rekening met me en waren er zelfs een aantal chauffeurs die toeterden en dan uit hun raampje hun duim opstaken!
De paar keer dat ik even van de grote weg af was kon ik er niet omheen dat ik in de champagenstreek ben. Waar ik ook keek waren wijn/champagnevelden, champagne châteaux , wijn/champagne winkels, etc.

Veel wijn/champagneboeren waren in hun veld bezig met het snoeien van de druivenstok. Dit deden ze in een soort tractor die hoog op z’n wielen stond. Ze reden met de wielen tussen de paden en de druivenstok ging er onderdoor en als een grasmaaien werden de te hoge takken afgeknipt. (Zie foto’s beneden dit blog.)

Tussen die champagenvelden in lagen zeer onverharde paden die ik nog een paar keer heb genomen omdat dit de kortste route was. Maar na een paar van dit soort paden (berg afwaarts) vond ik het wel weer mooi geweest en ben toch weer verhard gaan rijden. (Zie foto’s)

Rond 18.00 kwam ik aan op de camping en nog net voor de regen (paar druppels, dus het viel mee) stond mijn tent.
Mijn rolstoel staat nu in het toiletgebouw op te laden. Altijd een beetje spannend buiten mijn zicht maar ik heb er een slot omheen gelegd dus het komt vast goed.

Zometeen vroeg slapen en morgen ga ik eerst Epernay bekijken en even een kerk opzoeken voor een stempel.
Hoe ver ik verder morgen kom zal ik morgen wel zien al ga ik vanavond nog wel even puzzelen over de beste route.

Sorry voor de foto’s die op z’n kant staan, het lukt me niet om ze rechtop te zetten.

Wel heb ik fotos bij het blog van gisteren geplaatst. Dus die kan je nog even bekijken.

Groetjes,
Rolstoelpelgrim

Volg Rolstoel pelgrim ook via Sociale Media

3 september. In Reims/Cormontreuil

Reims (station) naar Cormontreuil (clarissenklooster) 5,16km

Inmiddels ben ik in het Clarissen klooster in Cormontreuil (een plaatsje tegen Reims aan).
Toen ik hier aankwam waren de mensen die ik vorig jaar hier had ontmoet hier ook. Dus die heb ik even (met behulp van google translate) gesproken. Als ik in Troyes ben kan ik bij hun logeren, dan kan ik mijn Frans goed oefenen!

De busreis ging op zich gelukkig goed maar was wel erg vermoeiend. Ik was blij toen ik in Reims de bus uit kon. Daarna nog even 6km gerold en onderweg naar de supermarkt geweest om een broodje te kopen voor de lunch. Maar uiteindelijk heb ik het niet gegeten als lunch want toen ik aankwam in het klooster was ik zo moe dat ik eerst mijn bed in ben gegaan en bijna 4 uur heb geslapen. Daarna alsnog mijn lunch broodjes gegeten en om 17.30 was het avondgebed.
Daarna heb ik een goede avondmaaltijd gekregen (wortelsoep, aardappels en wortels, toetje, kaas en brood). En nu lig ik nog even dit te schrijven voordat ik weer ga slapen.

Vandaag even geen foto’s want ik heb hier geen wifi en moet zuinig zijn met mijn data bundel. (Inmiddels heb ik de foto’s geplaatst toen ik een dag later op de camping van Epernay stond)

Tot morgen.

Volg Rolstoel pelgrim ook via Sociale Media

Onderweg

Het is zover. Ik ben in de bus.
Om 23.35 reed de flixbus de halte op in Den Haag. mijn ouders en zoon hadden me hier gebracht en zwaaiden me uit.
Ik vind het altijd spannend omdat ik bij mijn flixbus ervaring vorig jaar een chauffeur had gehad die moeilijk deed over mijn rolstoel. Maar deze chauffeur vond het prima en mijn stoel mocht er in zijn geheel in. Dus dat was ideaal. Veel makkelijker dan wanneer ik de stoel uit elkaar moet halen wat officieel moet bij de flixbussen. Voor de zekerheid bestel ik ook altijd een tas extra bagage (die ik niet heb) en dan kan ik daar op wijzen als ze moeilijk doen.

De route gaat van Den Haag via Rotterdam, Brussel en Lille naar Parijs. Daar ben ik dan overgestapt op een andere bus die naar Reims gaat.
Tussen Brussel en Lille had ik een man naast me zitten die steeds in slaap viel en dan mij als kussen gebruikte. Die maakte ik dan steeds maar weer wakker/gaf duw. Was blij dat hij niet tot Parijs meeging.

Op het moment dat ik dit plaats ben ik op de tussenstop on Parijs en zit net in de volgende bus. Gelukkig mocht ik mee want mijn rolstoel bleek niet te zijn geregistreerd terwijl ik er wel over had gebeld….

In de bus heb ik gelukkig nog een beetje geslapen, 3 keer een uurtje dus wel erg weinig maar beter iets dan niets Tussendoor heb ik mijn Franse les opgehaald door af en toe wat te luisteren naar de geluids bestanden van de cursus van afgelopen jaar en een luistercursus frans die ik ooit eens bij de bibliotheek had gehaald. Ik heb het gevoel wel veel beter Frans te verstaan fan voorheen maar spreken wilt nog niet echt lukken. Ik ben benieuwd hoe dat onderweg zal gaan en of ik veel verbeteribg mert ten opzichte van vorig jaar. Sowieso heb ik me opgegeven voor het 2e deel van de Franse les op de volks universiteit.
Als ik in Troyes kom zal ik het merken. Dan zal ik logeren bij mensen die ik vorig jaar onderweg heb leren kennen. Toen comuniceerden we alles via google translate. Nu hoop ik ook wat gewoon te kunnen zeggen.
Ik ben benieuwd.
Maar voor nu duurt het nog een paar uur voordat ik in Reims aan kom.

Tot later,
Groetjes,
Rolstoelpelgrim

Volg Rolstoel pelgrim ook via Sociale Media

Nog 1 dag.

Nog maar een dag te gaan. Bijna alles is ingepakt en zelfs al bevestigd op mijn rolstoel. Gisteren en vandaag een korte testrit gedaan om de balans van de bagage te checken. Als het gewicht te veel op de voorkant zit rijd het zwaar en is bochten maken moeilijk maar is het gewicht te veel naar achteren kiep ik achterover. Alles zit er nu goed opgebonden. Ook de Jacobsschelp die ik tijdens mijn eerste etappe van de zusters bij klooster Cassella in Hilversum heb gekregen zit weer voorop mijn rolstoel gebonden.

Voor mijn tentje heb ik nu een waterdichte zak, die word nu niet meer nat als er een regenbui over gaat komen (al hoop ik dat het droog blijft). De weersverwachting lijken nu in ieder geval best goed te zijn. Dus dat is fijn.

Een tijdje geleden heb ik ook een nieuw vlaggetje gemaakt. Na 3 jaar was mijn oude vlaggetje helemaal versleten. Mijn nieuwe vlaggetje heb ik genaaid uit stof van een geel hesje en met reflecterend band heb ik mijn logo er op gestreken. Is prima gelukt al zeg ik het zelf. Voor de achterkant van mijn rolstoel heb ik met het zelfde materiaal een soort klein spandoek gemaakt zodat ook dat goed zichtbaar is. Zo kunnen de auto’s me van achteren goed zien als ik op autowegen rij.

Vanavond vroeg naar bed en morgen hopelijk uitslapen zodat ik hopelijk een beetje uitgerust ben voor vertrek. Want morgen avond laat vertrekt mijn bus en dan word het een nacht in de bus slapen (met ook nog een overstap rond een uur of 4 s’nachts) en dat zijn meestal niet de beste nachten slaap. Gelukkig heb ik mijn overnachting in het klooster al geboekt en kan ik daar hopelijk nog een goede nacht maken voordat ik echt lange dagen ga rollen.

Ik hou jullie op de hoogte.

Groetjes,

Rolstoelpelgrim

Volg Rolstoel pelgrim ook via Sociale Media

Nog 1 week voor vertrek

Na een jaar plannen is het dan nu ineens dichtbij gekomen.
Vandaag is het nog maar 1 week voordat ik vertrek. 3 September kom ik aan in Reims, dan ga ik de eerste 6 km rollen naar de zusters in het klooster waar ik vorig jaar ook ben geweest waar ik ga uitrusten van een nacht in de bus zitten en 4 september ga ik dan rollen naar het zuiden, waarschijnlijk tot aan Vezelay of verder de Morvan in (is afhankelijk hoe ik terplaatse mijn terugreis kan regelen).

Komende week zal ik vooral bezig zijn met de laatste dingen, tas inpakken, de laatste kledingstukken wassen, alles op mijn rolstoel puzzelen en vooral nog wat extra uitrusten (want dat heeft mijn lijf ook echt nodig, ik heb niet voor niets een rolstoel) en dan kan ik vertrekken!

Vanaf volgende week zal ik hier weer dagelijks een blog schrijven van alle belevenissen.
Vergeet je niet in te schrijven voor de nieuwsbrief mocht je dat nog niet hebben gedaan dan blijf je altijd op de hoogte.


Volg Rolstoel pelgrim ook via Sociale Media

Nog ongeveer 2 maanden te gaan

Traduction française (google translate)
English translation

Zoals de titel al zegt heb duurt het nog maar 2 maanden voordat ik weer verder ga met mijn pelgrimage.

Afgelopen week heb ik al de bus geboekt, vorig jaar was flixbus me goed bevallen dus ik reis nu in ieder geval op de heenweg met flixbus. Ik vertrek in de nacht van 2 op 3 september.

Ook de route begint langzaam aan vorm te krijgen, ik ga in grote lijnen de via Campaniensis aanhouden, of in ieder geval de plaatsen, niet altijd de officieel wandelroute ivm ontoegankelijke paden.
Ik ben nog wel bezig met een lijst met overnachtingsplekken, ik maak net als vorig jaar een lijst met alle (goedkope)overnachtingsplekken die op de route liggen en dan terplekke beslis ik wanneer en waar ik wil gaan stoppen. ik hoop vooral dat ik weer veel campings, kloosters en pelgrimsherbergen zal vinden om te kunnen slapen. want ook dit jaar zal ik weer de tent meenemen, dan is er altijd wel ergens een plekje te vinden. want ik boek niets op voorhand.

Alleen de eerste nacht (3 september) heb ik wel gereserveerd, als ik om 11 uur in de ochtend met de bus aan kom in Reims rol ik 6 km naar Cormontreuil , waar ik net als vorig jaar weer een nacht bij de zusters Clarissen zal overnachten. dan kan ik daar nog even bijkomen van de nachtbus en dan kan ik 4 september weer mijn eerste echte lange afstand gaan rollen.

Ik heb er zin in!

Schrijf je in voor de nieuwsbrief (als je dit nog niet hebt gedaan), dan krijg je vanzelf bericht als ik vertrek.



Traduction française (google translate)
English translation

Volg Rolstoel pelgrim ook via Sociale Media

Pelgrimstocht vastenactie, zaterdag, de 3e en laatste dag.

De laatste dag van de pelgrimstocht is alweer aangebroken, eerst weer erg lekker ontbeten in het hotel en daarna klaar gemaakt voor vertrek.
Deze zaterdag liepen we langs de Gein en de vecht. We begonnen net als afgelopen dagen in de grote kerk in Weesp. wat ik eerdere dagen nog vergat te schrijven was dat we ons elke ochtend opnieuw in de kerk moesten aanmelden, dit deden we bij iemand die ik al kende van de patiëntenvereniging, was leuk om weer iemand anders met Ehlers-Danlos te spreken. ook zij gebruikt een rolstoel en droeg heel toepasselijk een jas met zebra print, een zebra is de bijnaam van mensen met Ehlers-Danlos (is een heel verhaal, zal ik nu niet vertellen maar is wel via google te vinden, wie weet komt dat nog eens een andere keer).

In de ochtend liep ook bisschop Hendriks (van bisdom Amsterdam-Haarlem) met ons mee dus ook die ontmoete ik in de grote kerk in Weesp. na de aanmelding en het ophalen van het lunchpakket begonnen we met een dagopening. en daarna gingen we op pad. ik merk dat ik na 3 dagen Weesp al aardig begin te leren kennen. maar al snel waren we weer op onbekende wegen buiten Weesp.

bij Nigtevecht gingen we met een wandelbrug over het Amsterdam-Rijnkanaal, dit was een erg bijzondere brug met een heleboel bochten, een leuke plek om foto’s te maken van alle pelgrims. Net na de brug verzamelden we weer en hielden een bezinningsmoment. we waaiden er bijna weg en het was ijzig koud, de hongerdoek moest door 4 mensen worden vastgehouden omdat het er zo waaide. gelukkig scheen de zon wel.

Het grootste deel van de dag liepen we langs het water en zagen we veel water en weide vogels. ook waren er regelmatig fruitbomen die volop in de bloesem stonden, erg mooi.

Daarna gingen we door naar Abcoude waar we in een gebouw bij de de katholieke kerk stopten, we kregen eerst een lekkere kop soep en konden er onze lunch opeten en daarna gingen we de kerk echt in waar we een bezinningsmoment hadden. daarna liepen we verder via de Gein (rivier).
Later stopten we ook nog bij een kaasboerderij waar we koffie/thee kregen en een stukje kaas.

Onderweg heb ik weer veel mensen gesproken, een aantal mensen die ik al kende van eerdere tochten maar ook weer een hoop nieuwe mensen leren kennen. ik vind het erg leuk om na iedere stop (en soms ook tussendoor) te wisselen van plek waar ik wandel en zo verschillende mensen te spreken. Daarbij is het ook fijn om te wisselen van plek vanwege bepaalde voordelen/nadelen van de plek in de rij, vooraan word vaak lekker doorgelopen, dat is fijn want met mijn rolstoel rol ik toch al snel 6 km per uur, maar soms is het ook fijn om even wat rustiger aan te doen, bv om iets te eten en als ik langzamer ga kan ik af en toe wat foto’s nemen en dan is achteraan of in het midden ook wel fijn. Ik neem altijd graag foto’s van alles wat ik onderweg zie, dan kijk ik veel bewuster naar wat er om mij heen gebeurd. en er was ook deze rit weer veel te zien, onderaan de pagina staat een selectie van mijn foto’s.

In Weesp aangekomen namen veel mensen gelijk afscheid en gingen naar huis, ik ben nog even gebleven. Tussendoor ben ik nog even in het hotel geweest om mijn spullen in de auto te leggen en daarna was de maaltijd (Aziatisch) en daarna een eucharistieviering. na de mis heb ik nog even wat na gepraat met de laatste mensen die er nog over waren en ik ben toen zelf moe maar voldaan ook op huis aangegaan.

Het waren weer 3 mooie dagen, medepelgrims en vastenactie (en vooral Guus Prevoo) heel erg bedankt en hopelijk zien we elkaar volgend jaar weer.

Vergeet je niet in te schrijven voor de nieuwsbrief als je dit nog niet hebt gedaan, dan krijg je vanzelf te horen als ik weer nieuwe pelgrimages ga maken, komende september hoop ik weer mijn nieuwe etappe naar Santiago te doen (van Reims naar Vezelay) en dat zal ook hier verschijnen.

http://rolstoelpelgrim.nl/nieuwsbrief/

Bedankt voor het lezen en tot de volgende keer!

Volg Rolstoel pelgrim ook via Sociale Media

Pelgrimstocht vastenactie dag 2 Muiden

Na een goede nacht slapen m’n spullen voor onderweg gepakt en naar het ontbijt gegaan. Het was weer een heerlijk uitgebreid ontbijtbuffet met wat ik maar wilde. Ik ben vooral voor veel fruit gegaan. Lekker!

Mijn rolstoel stond weer volgeladen in de hal van het hotel waar ik hem gisteren aan de stroom had gelegd. Ik kan weer kilometers maken. Toen de groep gereed was gingen we op pad.

We bezochten een Joodse begraafplaats, bij binnenkomst kegen alle mannen die geen hoed droegen een keppeltje. De begraafplaats was enorm uitgestrekt. In een gebouw kregen we uitleg over de Joodse begraaf rituelen, bv dat ze zo snel mogelijk worden begraven (vaak al in 24 uur) en over de verschillen van rituelen, bv geen bloemen of kaarsen bij de graven. Was erg interessant.

In Muiden wandelden we langs het Muiderslot. vlak daarvoor splitste de groep op in 2 delen, ik ging met een groep de eenvoudige route over de weg en de rest van de groep namen een pad over een dijk met hekjes waar ze overheen moesten klimmen. eenmaal weer samen gekomen hadden we een stop bij een kerk waar lekkere soep voor ons klaar stond. Lekker warm want het was toch best koud. We hebben zelfs nog 3 vlokken sneeuw gehad.

Ook hadden we onderweg weer verschillende stops waar we iets zongen en een mooie tekst lazen en er werd dan iets vertrld over het hongerdoek. En bij diverse plekken konden we ons pelgrimspaspoort laten stempelen.

Na aankomst in Weesp kregen we een heerlijke Afrikaanse maaltijd. In het avondprogramma mochten we zelf een hongerdoek (maar dan klein) tekenen of knutselen. En daarna was het tijd om weer lekker te gaan slapen.

Nog maar 1 wandeldag te gaan. Tot morgen!

Volg Rolstoel pelgrim ook via Sociale Media

Pelgrimstocht vastenactie, dag 1

Na een nacht lekker slapen heb ik m’n spullen voor onderweg ingepakt en ben naar de eetzaal gegaan. Daar met een groep medepelgrims heelijk ontbeten. Er was een uitgebreid ontbijtbuffet met diverse soorten brood, beleg, eieren, fruit, yoghurt en nog veel meer. Ik heb daar heerlijk van gegeten en daarna zijn we naar het vertrekpunt gegaan.

Het weer was vandaag erg goed, het grootste deel van de dag een stralend blauwe lucht. Wel was het erg koud en het was goed dat ik een extra warme broek aan had gedaan (een zelfgemaakte broek van een wollen deken en daar overheen een regenbroek. Houd kou en wind goed weg).

We zij via Nederhorst den Berg richting de Ankeveense plassen gewandeld.

Op diverse plekken zijn we gestopt voor een beznningsmoment waar wat werd gezongen, een bijbeltekst gelezen en er was een overdenking. Meestal in kerken en een keer bij een boerderij.

Tijdens de wandeling heb ik met veel verschillende mensen samen gelopen. Er waren veel bekende gezichten die ik herkende van vorig jaar.

Rond het middaguur kregen werden we bij een stop getrakteerd op poffertjes. Daarna gingen we naar een kerk die op een heuvel staat. De kerk was te berijken via een hoge stijle trap, ik dacht er niet op te kunnen maar uiteindelijk bleek er een leuke oplossing te zijn. Er is namelijk een lift waarmee ik naar boven kon en zo kon ik toch de kerk bezoeken.

De natuur was erg mooi, er was enorm veel mooie bloesem in alle tinten roze en wit en overal schattige pasgeboren lammetjes en kalfjes in de weide. Echt lente.

Na aankomst terug in Wezep hadden we een heerlijke maaltijd en daarna kregen we uitleg over de hongerdoeken en nog een lezing over het rijke roomse leven in Weesp. Beide erg interesant.

Terug in het hotel gingen velen nog even wat drinken maar ik ben samen met mijn kamergenoot naar mijn kamer gegaan waar vrij snel zijn gaan slapen.

Morgen (eigenlijk vandaag op het moment dat ik dit upload) weer een dag wandelen.

De fotos staan nog niet op volgorde en op z’n kant. Dit zal ik later aanpassen.

Volg Rolstoel pelgrim ook via Sociale Media

Pelgrimstocht vastenactie, aankomstdag

Vandaag, woensdag 10 april ben ik naar Weesp gegaan. Vanaf hier ga ik komende 3 dagen rollen met vastenactie.

Toen ik rond een uur of 5 aan kwam zaten er al een aantal mensen op het terras voor het hotel waar ik zal overnachten. In mijn vorige bericht vroeg ik om een overnachtingsplek en die heb ik gevonden, ik werd gebeld dat deze overnachtingsplek onverwachts vrij was gekomen en dat ik hier mocht overnachten en dat de kosten zijn voldaan, bijdeze bedank ik hiervoor degene die dit hebben gedaan. En ook alle anderen bedankt die met oplossingen en slaapplekken kwamen maar die niet meer nodig bleken.

Ik heb dus eerst even lekker in het zonnetje op het terras gezeten met de eerste mensen die hier waren. Toen we met wat meer mensen aanwezig waren hebben we wat gegeten en om 19.00 uur was er een stadswandeling met een gids door Weesp. Erg leuk om de geschiedenis van deze kleine stad te horen en te zien. We liepen langs diverse kerken en een synagoge, hier lagen stenen voor de deur met daarop de namen van vermoorde Joden. Verder zagen we veel oude pakhuizen, een oude bierbrouwer, molens waar behalve graan voor de bakker ook graan voor jeneverstokerijen werd gemalen en veel mooie bruggen over de grachten.

Ik heb ook een aantal foto’s gemaakt, die staan onderaan dit bericht.

Na de wandeling had ik het behoorlijk koud maar in het hotel was het gelukkig warm. Daarna nog even in de gemeenschappelijke ruimte met gekletst met alle mensen die ik al van voorgaande keren ken. Leuk om zoveel mensen weer te zien.

Nu lig ik op bed, mijn kamergenoot komt morgen pas dus vannacht heb ik de kamer voor mijzelf. Ik ga zo nog even wat lezen en dan lekker slapen. Het bed ligt in ieder geval goed. Morgen gaan we ongeveer 25km wandelen en daarvan zal ik in de avond een berichtje plaatsen.

Tot morgen!

Volg Rolstoel pelgrim ook via Sociale Media
Instagram
RSS