Pelgrimage 2021, Einde

Zoals beloofd hier dan eindelijk het afsluitende blog. het einde van de pelgrimage van 2021.
onderaan alle conclusies, afstanden en bedragen van deze mooie reis.

Maar eerst nog een nieuwtje. Naast dat ik in 2 Franse kranten heb gestaan ben ik ook benaderd door Johanna Kroon. Zij maakt podcasts over pelgrims. Een paar dagen geleden is ze langs geweest bij mij thuis en hebben we een gesprek/interview gehad dat is opgenomen. Zelf heeft ze ook gepelgrimeerd dus het was ook buiten de opnames een leuk gesprek.

Mijn verhaal nu te beluisteren is in Camino NL, te vinden op Spotify en via Apple podcasts. 
en ook vind je hem hier https://camino.buzzsprout.com/1203329/9302621-laura-feenstra-de-rolstoelpelgrim

Ook werd ik door een meester van mijn basisschool gemaild. Hij had via mijn ouders over mijn pelgrimstocht gehoord en wilde 1 van mijn blogs, degene die ik vorige jaar had geschreven over Taizé in het kerkblad plaatsen.
Het artikel kan je lezen onder “rolstoel pelgrim in andere media” Daar staan trouwens ook alle eerdere interviews / krantenartikelen die er zijn gemaakt over mij.

De cijfers

En dan nu alle cijfers van deze reis.
Hieronder vind je mijn reis met de etappes en de afstanden:

Heenreis (auto)
17 aug 1e reisdag  Alphen – Revin 330km
18 2e reisdag Revin – Vitteaux 316km
19 aug 3e reisdag Vitteaux – Taizé 123km

pelgrimage

20 augustus 1  Taizé – Cluny 11,43 km
21 augustus 2 Cluny – Saint Jacques des arrets 28 km
22 Augustus 3 Saint Jacques des arrêts – col du crie 10.04 km
23 Augustus 4 Col du crie – propieres 18,14 km
24 Augustus 5 Propieres – Charlieu camping municipal 24,3 km
25 Augustus 6 Charlieu – Roanne/Mably 23,24km
26 Augustus 7 Mably – Saint Jodard 27,99km
27 Augustus 8 Saint Jodard – Pommiers 16,10km
28 Augustus 9 Pommiers – Boen 16,14km
29 Augustus 10 Boen – Montbrisson 29,89km
30 Augustus 11 Montbrisson – Margarie chantagret 10,72km
31 Augustus 12 Margarie chantagret – Marols/la citre   12,04 km
1 September 13 la citre – Estivareilles 11,49
2 September 14 Estivareilles  retournac 33,47km
3 September 15 retournac – Vorey sur arzon 15,23km  
4 September 16 vorey sur arzon – Lavoute-sur-Loire 15,83km
5 September 17 Lavoute-sur-Loire – le puy 23,50km
6 September dagje le puy 15,46

dinsdag 7 September. trein le puy, saint etienne lyon mâcon. auto naar taize 4,70km in Le-Puy-en-Velay gerold, camping naar station.
7 tot 12 september Taize (geen echte afstand, alleen van barrak naar etenstent en kerk)

taize 2020

Terugreis:
12 september taize Paray-le Monial 51km
13 september Paray-le-Monial naar Villiers aux choux 271km
14 september Villiers naar les hirondelles 239km
15 september Les hirondelles naar huis. 240km

Totaal aantal kilometers pelgrimage: 327,55km.
Gemiddeld per dag 19,27km
en de kortste dagetappes waren de zwaarste. sowieso was dit een fysiek zwaardere reis dan eerdere jaren, meer steile bergen. maar ondanks dat het zwaar was was het ook enorm mooi.

Totaal aantal auto kilometers : heenweg 769 + terugweg 801 = 1570km

kosten overnachting

20 augustus, reisdag 1  Cluny camping municipal €8,80
21 augustus, reisdag 2 Saint Jacques des arrets, camping municipal € 6,22
22 augustus, reisdag 3 col du crie (gelogeerd bij een geitenboer) vrije gift €10
23 augustus, reisdag 4 propieres camping municipal €6,22
24 augustus, reisdag 5 Charlieu camping municipal €11,80
25 augustus, reisdag 6 Roanne/Mably bij mensen thuis uitgenodigd, onbetaalbaar
26 augustus, reisdag 7 Saint Jodard Broeders van st. Jan, onbetaalbaar
27 augustus, reisdag 8 Pommiers camping de l’aix €13,30
28 augustus, reisdag 9 Boen camping de L’orangerie domaine de giraud €10,65
29 augustus, reisdag 10 Montbrisson, bij mensen thuis, tegenover zusters, onbetaalbaar
30 augustus, reisdag 11 Margarie chantagret bij mensen thuis vrije gift €10
31 augustus, reisdag 12 la citre, bij mensen thuis, onbetaalbaar
1 september, reisdag 13 Estivareilles camping 5,20
2 september, reisdag 14 Retournac camping municipal, geen betaal mogelijkheid
3 september, reisdag 15 Vorey sur arzon €12  
4 september, reisdag 16 Lavoute-sur-Loire camping les ombrelles €13,50
5 september, reisdag 17 le puy €8
6 september, reisdag 18 dagje le puy €8

Totaal kosten voor overnachtingen €123,69
Gemiddeld 6,87 voor slapen

Boodschappen

Totaal: €50,03 uitgegeven in supermarkten en bakkerijen.
Gemiddeld per dag €2,77
van huis had ik ook het een en ander meegenomen, onder andere volkoren couscous en gedroogd fruit.
Onderweg kreeg ik veel eten, bijvoorbeeld mensen waar ik logeerde die mij nog een grote lunch mee gaven. Soms kon ik er 2 dagen van eten (ik eet niet zo veel)! En als ik bij mensen sliep kreeg ik heerlijke 3 a 4 gangen diners, zelf vonden ze het vaak eenvoudig eten maar voor mij was het een bijzonder luxe maaltijd. en dan kon ik de dagen erna op de camping weer simpel eten, oud stokbrood met kaas of een bakje couscous met gedroogd fruit. En onderweg vond ik vaak lekker fruit, vooral de bramen stonden er dit jaar heel goed bij, hier heb ik wel kilo’s van geplukt/gegeten tijdens mijn pelgrimage!



Totaal kosten pelgrimage:
€123,69 overnachting
€50,03 voor eten
€173,72 Totaal
Gemiddelde kosten (tijdens pelgrimage) €8,90

Kosten heen/terugweg

Overnachtingen:

17 augustus 1e reisdag  Revin camping municipal €8,24
18 augustus 2e reisdag Vitteaux camping municipal €7,33
19 augustus 3e reisdag 1 nacht Taizé €20

7 tot 12 september Taize  90 euro
12 september taize Paray-le Monial 51km gelogeerd, onbetaalbaar
13 september Paray-le-Monial naar Villiers aux choux (camping) geen betaal optie
14 september Villiers naar Les Hirondelles (vlak bij lille) cadeau van zus
15 september Les Hirondelles naar huis.

Totaal kosten overnachtingen heen/terugreis en Taizé:
heenweg/terugweg €35 +Taizé €90 = €125

Reiskosten:

di 7 sept. trein le puy, saint etienne lyon mâcon. ongeveer 35 euro, kan mijn ticket even niet vinden voor de precieze prijs.

Verbruik 5.1 liter per 100km, is ongeveer 80 liter benzine. gemiddeld betaalde ik 1,50 voor benzine (getankt in Frankrijk en België). De kosten waren dan 120 euro aan benzine.

Eten bestond uit wat ik mee had genomen vanuit huis. en op terugweg wat over was van de reis. kosten daarvan zijn daarom slecht te bepalen.

Kosten heen/terugreis:
€35 slapen +€35 trein+ €120 benzine = €190

Totaal kosten hele reis

pelgrimage €173,72
Taizé €90 euro
heen/terugreis €190
Totaal €453,72 voor 30 dagen.
gemiddeld 15,12 per dag

Tijdens de pelgrimage zat ik op een prijs van 8,90 per dag (gemiddeld) maar door de heenreis (gemiddeld 23,75 per dag) en Taizé (18 per dag) is dat flink opgelopen naar ruim 15 euro gemiddeld per dag.

Stel dat ik met flixbus had gegaan (wat nu met corona niet ideaal is, en ook de locaties waren slecht bereikbaar via flixbus) was ik maar 40-60 euro aan de reis kwijt geweest ipv 190 euro. Maar aan de andere kant had ik dan 1 zware reisdag in een bus gehad en voelde nu de dagen heen en terug reizen als een soort mini vakantie aan. Dus uiteindelijk ben ik toch blij dat ik hiervoor heb gekozen.

Einde

Dit was dan weer de afsluiting van deze pelgrimage.

Het is een enorm mooie reis geweest.
veel hoogte punten. Die toevalligerwijs ook nog eens vaak letterlijke hoogtepunten waren.
1 hoogtepunt was dat ik eigenlijk bijna strande op een berg, ik was rond de 1100 meter en mijn accu was bijna leeg. de camping zou ik zeker niet halen. maar toen de accu bijna leeg was kwam ik in een klein gehucht waar ik mensen ontmoette en waar ik kon logeren. een mooie avond. het blog vind je hier.

Een andere hoogtepunt was de klim naar de kathedraal in Le-Puy-en-Velay. Enorm zwaar maar ik ben heel blij dat ik het gedaan heb (ondanks dat mijn knie nu nog steeds een beetje problemen geeft, maar dat hersteld met der tijd wel weer). de aanmoedigng tijdens die klim was hartverwarmend. bedankt! dit blog kan je hier lezen

Ik kan nog heel veel andere mooie ontmoetingen noemen, en momenten dat ik genoot van rust en stilte maar dan word het blog te lang. Lees hiervoor mijn oude berichten gerust nog eens terug.

Voor dat ik afsluit wil ik iedereen nog bedanken voor het lezen. En vooral ook voor alle lieve berichtjes die ik onderweg via deze website, email, facebook of instagram kreeg.
Op de moeilijke momenten (bijvoorbeeld tijdens een pauze tijdens een zware helling) las ik die en gaven ze mij de moed om door te gaan.
Ik hoop dan ook dat jullie mij blijven volgen want volgend jaar vervolg ik mijn reis weer.

Vanaf nu word het weer voorbereiden op de komende tocht.
Waarschijnlijk word dit Le-Puy-en-Velay naar Rocamadour.

Wie zich nog niet heeft ingeschreven voor mijn nieuwsbrief kan dit doen via de homepage. Dan krijg je vanzelf te horen wanneer ik iets nieuws heb geplaats op het blog.

Groetjes,
Rolstoelpelgrim.

Weer thuis

Ik ben weer thuis. woendag avond laat ben ik aangekomen.
maar eerst zal ik even vertellen hoe de laatste reisdag is verlopen.


In de ochtend gezellig samen met mijn zus lekker ontbeten en ingepakt voor vertrek. in het leuke oude huisje waar we sliepen waren heel aparte plafonds van baksteen, ieder stukje weer in een ander patroon.


Eerst zijn we even naar het plaatsje Komen (Comines) gegaan. Hier hebben we even bij de kerk gekeken. En bijzonder exemplaar. op het eerste gezicht heeft het wel wat weg van een moskee met minaret.

Van binnen lijken er ook oosterse invloeden te zijn met allemaal mooie kleine tegeltjes, bijzonder soort koepel en een bijzondere vorm van de ramen. Maar in het mooie, kleurrijke glas in lood staan mooie christelijke afbeeldingen.

ook de preekstoel, altaar, beelden en lampen vond ik erg bijzonder. Anders dan de meeste franse kerken. In het gebied waar ik di jaar rolde stamden de meeste kerken uit de 11e tot 15e eeuw en was de enkele 18 of 19e eeuwse kerk al een soort van nieuw.
Deze kerk is gebouwd in de jaren 20. Dit omdat er in de eerst wereldoorlog vele kerken zijn vernietigd. In de jaren 20 hebben ze deze kerken herbouwd in soms bijzondere stijlen, ik ben al diverse bijzondere kerken in (Noord)-Frankrijk tegen gekomen die in de tijd tussen de 2 wereldoorlogen in waren gebouwd, vaak in Art Deco stijl.

Na de kerk hebben we Frankrijk verlaten. daarop zijn we naar België, Kortrijk, gereden. Daar hebben we het Vlasmuseum bezocht.
was erg leuk om te zien wat er allemaal van vlas kan worden gemaakt. Veel dingen waren me wel bekend zoals linnen kleding en kanten mutsjes.

Maar dat mensen met vlas ook nog heel veel andere dingen doen en maken had ik niet verwacht (een ukulele), of had ik in ieder geval minder bij stil gestaan (verf, spaanplaat, veevoer, isolatiemateriaal).

Ook waren er in het museum allerlei onbewerkte en halfbewerkte vlas te zien.
en de machines waarmee het bewerkt werd/word.


Na het museum was het tijd om naar huis te gaan. was nog een flink aantal uur rijden.

Ik was erg moe en moest onderweg veel rusten. Pas rond 21.30 kwam ik bij mijn ouders aan om mijn zoon op te halen en rond 22.30 was ik thuis. Helemaal uitgeput maar voldaan van de reis. Komende tijd zal ik flink moeten uitrusten, maar die vermoeidheid is het meer dan waard en ik kan terugkijken op een heel bijzondere plegrimstocht.

Komende tijd zal ik weer alle cijfers uit gaan zoeken en dan schrijf ik nog een afsluitend blog.
Volgend jaar weer verder.

Voor wie het nog niet heeft gedaan kan zich inschrijven op de Nieuwsbrief. hiermee hou ik je dan op de hoogte van wanneer er een nieuw blog word geplaatst. Inschrijven kan op de homepage (onderaan).

Groetjes,

Rolstoelpelgrim

2e reisdag naar huis

(oeps, ik dacht dit blog te hebben geplaatst op woensdag ochtend, maar ik kwam er nu pas achter dat er iets fout is gegaan met plaatsen, mijn laatste blog volgt later vandaag.)

Eergisteravond op de camping ben ik snel in slaap gevallen en in de ochtend werd ik weer vroeg wakker. rond 6.00. het was nog donker maar ik besloot toch al in te gaan pakken. het begon namelijk een beetje te regenen en er werd nog meer regen voorspeld voor de uren daarna. Het inpakken ging voorspoedig en binnen een uur zat alles op mijn rolstoelgeladen en rolde ik de camping af. De receptie was nog dicht en die zou pas om 9.00 open gaan, dus ik heb alles maar in de auto geladen en ik ben maar vertrokken.

De zon kwam op toen ik weg reed, helaas was het bijna niet te zien doordat er overal donkere regenwolken in de lucht hingen. alleen boven die grote schoorstenen van de kerncentrale zag ik een mooi stuk roze lucht. zo word zo’n lelijk ding nog bijna mooi. De regen bleef de hele ochtend, in de middag werd het grotendeels droog maar nog altijd grijs.

Het begin van de route reed ik nog over leuke kleine D-wegen maar hoe noordelijker ik kwam, en hoe meer in de buurt van Parijs, hoe drukker het werd en hoe groter de wegen werden.
Ik rij het liefst over heel kleine wegen, die door kleine dorpjes, gehuchten en natuur slingeren en waar ik als ik wil ieder moment even kan stoppen. Meestal stop ik bij mooie oude kerkjes die vaak wel open zijn. helaas waren nu alle kerken dicht. Het valt me op dat in het zuiden van Frankrijk sowieso meer kerken open zijn dan in het noorden.

Gelukkig geen echte file gehad, wel af en toe gereden achter trekkers en andere grote agrarische voertuigen. Sommigen zo groot dat ze 2 rijbanen in beslag namen en begeleid werden door andere auto’s die mij in de berm lieten stoppen.

Onderweg nog een paar boodschappen (komende maanden eet ik Frans eten en bak ik zelf Frans brood) gehaald, bij de supermarkt maar ook bij een heel leuk boerderij winkeltje waar ik mooie grote gewone en gerookte knofloken heb gekocht van de boerin.

Daarna kwam ik al snel aan bij mijn slaap adres net ten noorden van Lille, bijna op de Belgische grens.

Deze keer geen camping maar een leuk huisje, eigenlijk een deel van een oude boerderij. Dit huisje was door mijn zus geboekt. Zij woont in Engeland en was met de boot via Frankrijk gekomen om daarna Nederland te kunnen bezoeken. Erg leuk om elkaar weer te zien, zeker nu was het door corona lang geleden dat we elkaar hadden gezien, ongeveer een jaar.

Vandaag ga ik naar Nederland rijden, maar eerst even rustig wakker worden en ontbijten.

Mijn laatste etape zal ik morgen beschrijven.
Daarna zit de reis er op en dan zal ik (na het verslag over vandaag dat ik waarschijnlijk morgen schrijf) binnenkort een afsluitend blog schrijven met allerlei andere weetjes en cijfers van mijn reis (Kilometers, kosten, etc).
Wil je weten wanneer ik dit schrijf kan je je inschrijven voor mijn nieuwsbrief. Dit kan op de homepage of hier.

Groetjes,

Rolstoelpelgrim

Taizé en het eerste deel van de terugreis.

Eindelijk weer een blog van mij.
uit mijn vorige blog was al op te maken dat ik behoorlijk uitgeput in Taizé aan was gekomen en het duurde even voor ik weer een beetje functioneerde.
maar ik ben weer terug.

ik heb fijne dagen in Taizé gehad. Veel mensen ontmoet. Heel veel nieuwe mensen maar ook diverse mensen die ik de afgelopen jaren dat ik in Taizé ben geweest heb leren kennen. ik heb heel veel goede gesprekken gehad en genoten van de rust van de vieringen. Toen ik aan kwam moest ik wel even wennen aan de drukte na zoveel dagen in de rust te hebben gezeten, en dat terwijl er nu maar enkele honderden mensen in Taizé waren en ik er ook wel eens ben geweest toen er duizenden mensen waren, en daar is het ook op gebouwd, het is met al die barakken een dorpje. Ik mocht weer slapen in mijn favoriete barak, sober maar dicht bij de wc en goed bereikbaar met de rolstoel.
Wil je meer weten over Taizé, ik heb er vorig jaar heel veel over geschreven, dit vind je hier.

Gisteren heb ik in de ochtend alles weer ingepakt. Na de ochtend kerkdienst, en na iedereen gedag te hebben gezegd ben ik vertrokken. Voor de eerste terugreis dag had ik maar een korte route gepland. ik ben naar Paray-le-Monial gereden.
onderweg nog even kort gestopt bij de zusters in Verosvres waar ik vorig jaar heb gelogeerd. daarna had ik in Paray-le-Monial afgesproken om bij de mensen waar ik vorig jaar heb gelogeerd op visite te gaan en een nachtje te blijven logeren. was erg gezellig! ze hebben me ook nog even meegenomen voor een rit door de omgeving met hun aangepaste bus en een erg mooi kasteel laten zien.

Vanochtend was het weer tijd om terug te rijden richting huis. Onderweg nog boodschappen gedaan, niet alleen de boodschappen voor onderweg maar vooral voor thuis. ik neem altijd Frans eten en drinken mee naar huis om ook door het jaar heen nog af en toe een beetje Frankrijk te hebben. Het bekijken van een supermarkt is voor mij altijd de manier om de eetgewoontes van een land te leren kennen.

Onderweg kwam ik nog diverse plaatsen tegen waar ik afgelopen jaren als pelgrim had gerold. leuk om te zien. ik heb vrijwel de hele dag door Bourgondië gereden, vooral het gebied de Morvan. maar nu zit ik op de camping net in een hoekje van de Champagne-Ardennen.

Ik vind dit altijd een mooi gebied om doorheen te rijden. erg afwisselend met bos, weilanden en velden met o.a. zonnebloemen, hennep, (gemaaid) graan, suikerbieten, etc.

Ik ben nu op een camping in Nogent-sur-Seine.
ik kwam al aan na zonsondergang en de camping receptie was al dicht. helaas de slagboom ook…. gelukkig had ik mijn spullen nog gunstig ingepakt en ik heb alles op mijn rolstoel uit en opgeladen en ben via het wandelpad naast de slagboom gerold en ik heb een plekje dicht bij de wc gekozen om mijn tent op te zetten. helaas past mijn rolstoel niet in het onhandige toiletgebouw (met te smalle deurtjes) maar gelukkig kan mijn rolstoel (zonder voorwiel, die ligt in de auto) met veel puzzelen precies in mijn voortentje. Nu zit ik nog voor mijn tentje maar ik ga er zo maar snel eens in, om te slapen maar ook omdat het hor dan dicht kan want ik word hier opgegeten door de muggen, heel kleine mugjes die heel grote bulten creëren.

Ik kan vanaf mijn tentje 2 enorme schoorstenenen zien staan van een kerncentrale, zie is hier heel dichtbij. ik kan he behalve zien ook horen. een zacht geruis.

Nu eerst lekker slapen. Morgen of overmorgen zal ik het vervolg van mijn reis richting huis schrijven.

Groetjes,
Rolstoelpelgrim

Terug in Taizé

Even een kort blog om te zeggen dat ik een goede reis heb gehad maar nu enorm moe ben.

ik ben weer terug in Taizé waar mijn auto ook staat.

Ik blijf hier tot en met zondag.

Tot die tijd zal ik geen dagelijks blog meer schrijven (al zal ik komende dagen mogelijk nog een wat uitgebreider verslag doen van de terugweg naar Taizé) maar als ik maandag weer echt opweg naar huis ga zal ik weer verslagen schrijven.

o ja, naast die vorige keer in de krant stond stond ik

nog een keer in de krant (wist niet eens dat het een interview was toen de foto werd genomen, zal het wel weer eens maar half hebben verstaan) .

alle krantenartikelen vinden jullie hier

https://rolstoelpelgrim.nl/rolstoel-pelgrim-in-andere-media/

Nu is het eerst tijd om uit te rusten.

Groetjes,

Rolstoelpelgrim

De dag na aankomst


Ondanks dat ik niet meer van de ene plaats naar de andere reis heb ik nog genoeg meegemaakt om nog wat te schrijven.

Vandaag Le-Puy-en-Velay bezocht.
Le-Puy-en-Velay heeft 3 grote hoogtepunten, letterlijk op bergtoppen. het staat zelfs in het logo van de stad.
De kathedraal waar ik gisteren heen ben geklommen, een bijzondere kapel en een Mariabeeld die beiden ook hoog op een top staan. die laatste 2 zijn alleen met heel lange trappen te bereiken maar vanaf de grond kan ik ze gelukkig heel goed zien.

Gisteren had ik de grote kathedraal al bezocht en ik heb het hoogliggende deel van de stad overgeslagen.

Nadat ik iets meer had uitgeslapen dan tijdens mijn pelgrimstocht (maar eigenlijk nog altijd vroeg op was) ben ik in de ochtend eerst naar het station gerold. Daar treinkaartjes geregeld voor mijn terugreis naar mijn auto. helaas ben ik officieel te laat met reserveren van begeleiding voor mijn rolstoel (moet 3 dagen voor vertrek) maar de vrouw achter de kassa heeft me gezegd dat ze het alsnog gaat proberen, ik moet alleen zorgen dat ik morgen ruim een half uur voor vertrek op het station ben. Ik hoop dat het gelukt is want er zijn nog best een aantal overstappen.

Daarna heb ik wat boodschappen gedaan en ben ik naar het lager liggende deel van het centrum gerold.
Le-Puy-en-Velay heeft ieder jaar een renaissance festival. ze zijn daarvoor al druk om de boel te versieren. leuk om te zien.

Er is ook een winkel waar ze kleding uit die tijd verkopen maar helaas was die gesloten. (ik hoor regelmatig van mensen dat ikzelf nooit op de foto sta, maar als je goed kijkt ben ik hieronder toch te zien in de etalageruit)


Kantklossen is ook iets wat echt een belangrijk iets is in deze stad. overal vind je gekantkloste kleedjes maar ook modernere dingen die met deze techniek gemaakt zijn.
gisteren, toen ik richting de kathedraal ging, had ik een man ontmoet voor een kantkloswinkel die zelf heel mooi en snel aan het kantklossen was. Didier Barry van www.lacebook.net (leuke woordspeling).
Na afloop van het gesprek kreeg ik van hem een lavendelbuideltje met daarop een borduurwerkje van het beeld van Maria en Kind dat hier op een bergtop staat en de tekst Le-Puy-en-Velay. Ik heb hem voor nu aan mijn tas gehangen. Echt een mooie herinnering.
Vandaag bij het dwalen door de stad kwam ik ook weer langs die locatie. daar sprak ik hem nog even terwijl hij een gekleurd band aan het kantklossen was, hij kantklost dat met een aantal verschillende kleuren en enorm veel klosjes, zag er heel ingewikkeld uit. ik heb een tijdje gekeken hoe hij kantklostte en heb foto’s genomen. ook heb ik in de winkel rondgekeken waar hij kanten kleedjes en kanten band verkoopt maar ook spullen om te kantklossen en kantkloskussens die hij zelf maakt in wintertijd.
(ik geloof niet dat ik het woord kantklossen ooit zovaak heb geschreven als in dit stukje!)

uiteindelijk ben ik weer naar de camping gegaan, hier ga ik zo weer lekker vroeg slapen want ik ben heel erg moe en mijn lijf heeft een flinke klap gekregen van die helling naar de kathedraal van gisteren waardoor ik veel last heb van mijn knie (bij zo’n steile helling achteruit is mijn hele lijf aan het werk, niet alleen mijn armen).


Vannacht hopelijk lekker en lang slapen , dan krijgt het lijf weer wat rust.
En dan morgen een lange dag met openbaarvervoer.

Groetjes,
Rolstoelpelgrim

In de krant!

Gisteravond was ik zo moe dat ik het nieuws van gisterochtend ben vergeten.

Ik stond namelijk in de krant! Een paar dagen geleden stond er ineens een journalist voor mijn tent die mij in het Frans heel minimaal interviewde. Ik gaf maar mijn visitekaartje mee in de hoop dat hij hiermee achter de juiste informatie zou komen. Zo merkte ik al dat hij mijn woonplaats te ingewikkeld vond en maakte hij er voor het gemak maar Amsterdam van. Maar ondanks dat mijn Frans onvoldoende is om alles te lezen merk ik aan anderen dat het een goed artikel is. Zo ging ik gisterochtend een winkel in voor een brood en daar werd ik als beroemdheid ontvangen en maakten ze foto’s. Ik heb daarna maar 2 kranten gekocht en een halfje stokbrood.

hieronder het artikel voor jullie.

groetjes

Rolstoelpelgrim

Dag 17, laatste pelgrimeerdag, aankomst Le-Puy-en-Velay

Vandaag de laatste reisdag, ik stond weer vroeg op en al voor 9.00 rolde ik de camping af.
Al snel kwam ik aan in het dorpje Lavoute sur Loire waar ik het kerkje bezocht, weer een Romaanse kerk. die zijn er enorm veel op de route die ik rol.
het was eerst heel donker in de kerk maar toen ik de kerk verder in rolde ging het licht aan, het scheen voornamelijk op het kruis dat midden in de kerk hing en nu was ook de rest van de kerk goed zichtbaar.

Na dat kerkje rolde ik door. van te voren zag ik een beetje op tegen dit stuk route omdat ik over een vrij grote weg leek te moeten rollen. dit viel gelukkig mee en er was ook nog eens het hele eind een fietspad langs de weg.
Ook had ik goed uitzicht op de rivier de Loire (al moest ik over een muurtje heenkijken, en dat lukte gelukkig precies met de rolstoel).
al snel nadat ik langs de Loire reed zag ik een kasteel, door het kronkelen van de rivier zag ik hem steeds weer van een andere kant, erg leuk.

ook zag ik veel grote bruggen met hoge bogen. dit waren spoorbruggen voor de trein die ook de rivier volgde.

In Le Puy aangekomen rolde ik eerst door buitenwijken en langzaam het centrum in. ik zag weer diverse mooi beschlderde huizen in pelgrimsstijl.

daarna rolde ik door de leuke straatjes in het lage deel van het centrum, daarna klom ik de berg op naar de kathedraal. dit is niet zomaar een steile helling maar een enorm steile helling. Er kwamen diverse mensen vragen of ze konden duwen maar ik vertelde dat ik het graag zelf wilde proberen. uiteindelijk waren er een aantal mensen die mij tijdens die hele klim naar boven hebben aangemoedigd. vooral 2 Nederlanders, hebben goed geholpen met hun aanmoedigingen en met richting aanwijzingen (ik reed achteruit en reed soms bijna tegen stoeprandjes aan op de hobbelige wegen met kinderkopjes).

Het was een verschrikkelijk zware klim en onderweg moest ik nog een keer accu’s wisselen. maar door de positiviteit en aanmoedigingen kwam ik boven. Daar heb ik de cathedraal bezocht en een stempel gehaald.


De Nederlanders nodigden me uit om mee te komen naar hun groep met pelgrims, zij gingen vanuit Le-Puy met een groep pelgrimeren.
ze zaten in het Saint Jaques cafe. was erg gezellig en ik werd daarna door de groep uitgenodigd om mee te eten.
ondanks dat het laat zou worden als ik op de camping aan zou komen besloot ik mee te eten. ik heb een heerlijke maaltijd salade met blauwe kaas gegeten.
aan het eind van de maaltijd kreeg ik deze maaltijd cadeau van de groep. (Nogmaals dank als jullie dit lezen).


het begon al te schemeren en eer ik, bij de camping aan kwam was het donker.

het was een mooie en op het laatst zware dag, maar ik heb het gehaald!

Nu ga ik slapen,
morgen zal ik nog wat meer schrijven over Le-Puy-en-Velay, dan ga ik het lage deel van de stad nog verder verkennen.

groetjes,
Rolstoelpelgrim

Dag 16, Bijna maar nog niet helemaal

Vandaag alweer mijn op een na laatste dag rollen. Het eind is in zicht.
Vandaag een wat kortere rit, 12 kilometer, al heb ik door een omweg te nemen die mooier was wel ongeveer 16 kilometer gerold.
Ik wilde vroeg vertrekken, maar besloot om er toch maar weer 9.00 van te maken en wat achterstallig werk van mijn website te doen.
nu staan er bij dag 13, de dag zonder foto’s, eindelijk ook foto’s en ik heb ook enkele extra dingen er bij geschreven (dingen waar ik aan moest denken toen ik de foto’s bekeek).
https://rolstoelpelgrim.nl/dag-13-2/

Toen ik eenmaal weg gerold was van de camping ben ik eerst richting de kerk gerold. Helaas kon ik niet naar binnen, ze waren ermee aan het werk, de kerk stond gedeeltelijk in de steigers en er stond een grote hijskraan bij. daarom maar weer verder gerold.
even bij de supermarkt mijn etensvoorraad weer aangevuld en daarna heb ik Vory verlaten.

ik ontmoette onderweg ook nog een pelgrim die liep van zijn woonplaats (geen idee waar, maar was maar een aantal dagen) naar Le-Puy-en-Velay.

Bramen kon ik vandaag naar hartelust plukken en dat heb ik dan ook gedaan. Er waren niet alleen veel struiken met veel vrij grote rijpe vruchten, maar ze waren ook nog eens binnen handbereik van mij in de rolstoel. Ik heb heel vaak dat ik lekkers aan mij voorbij moet laten gaan omdat ze te hoog, te ver of achter een greppel zitten. maar vandaag heb ik denk ik wel een pond bramen op gesnoept.

Ik rolde de eerste helft van de dag tussen de Loire en de spoorlijn, en af en toe tussen de Loire en een rotswand. die rotswand  was erg mooi begroeid met allerlei vetplantjes, bloemetjes, mossen en grassen. Daartussen zaten veel hagedisjes en vlinders en bijen wisten de bloemetjes te vinden. En op mijn beurt wist ik hen weer te vinden en vast te leggen met de camera.

halverwege de route ben ik een brug over gestoken naar de overkant van de Loire. Daar kwam ik weer langs een mooi kasteel dat op de rots stond.

Na die oversteek kwam ik via kleinere wegen weer in een dorpje waar ik de kerk bezocht.


Nu ben ik in Lavoute-sur-Loire op de camping en schrijf ik dit terwijl ik op mijn luchtbedje in de tent lig.

Ik heb net op de camping nog even gekeken naar een groepje die Petanque (jeu de boulle) speelden. leuk om even mee te kijken. Als ik normaal op vakantie ben in Frankrijk neem ik vaak wel een setje ballen mee en speel ik dat ook, maar nu liet ik het aan hen over.

Morgen de laatste dag rollen en dan kom ik aan in  Le-Puy-en-Velay. Vanaf daar moet ik de terugweg regelen via bus en trein.
Maar straks eerst vroeg slapen, ondanks dat het een korte en niet al te zware afstand was ben ik toch erg moe.

Groetjes,
Rolstoelpelgrim

Dag 15, Rivier en Bergen

Nadat ik gisteravond laat sliep werd ik na een korte maar gelukkig wel goede nacht vroeg wakker. Rond 8.30 was ik dan ook al volledig ingepakt en klaar voor vertrek. Het duurde nog zo lang omdat het voor die tijd regende en ik niet in de regen wilde vertrekken. Helaas heb ik wel weer mijn tent nat moeten inpakken.

Gisteravond kwam ik pas na 20.00 aan op de camping en de receptie was dicht, vanochtend was het nog hetzelfde. Ze leken wel volledig gesloten alsof ze al heel lang niet open zijn geweest. meestal staat er in zo’n geval dan ergens wat de camping kost en waar je het geld kan brengen (bijvoorbeeld bij het gemeentehuis) maar hier kon ik niks vinden. Ik denk dat degene die verantwoordelijk is voor de camping hier sowieso niet vaak komt gezien de staat van de toiletten.
Na nog even te hebben rondgekeken of ik toch iets had gemist ben ik maar vertrokken en heb ze in gedachte bedankt voor de gratis overnachting.

Allereerst moest ik een helling op, die was ik gisteren al af gegaan en toen vroeg ik mij al af hoe ik hier ooit weer omhoog moest gaan komen, zelfs naar beneden rollen was bijna niet te doen. Maar ik begon vol moed aan de klim. Eerst vooruit, toen achteruit. een voorbijganger vroeg me nog op hij kon helpen maar ik zei dat ik het zelf wilde proberen. opeens ging het mis, mijn voorwiel raakte los van mijn rolstoel, toen zat ik ineens met een probleem…. gelukkig kwam die voorbijganger alsnog aangesnelt en hielp hij mij met de rolstoel en het voowiel. Er was gelukkig niks kapot en ik kon gelukkig alles weer snel in elkaar krijgen. Ik had niet goed gecontroleerd of alles nog vast zat. door alle regen was ik tijdens het inpakken afgeleid geraakt en was ik vergeten alles te controleren.

In het dorpje Chamalieres-sur Loire zag ik een mooie kerk waar ik heen wilde. Op weg daar heen kwam ik de Mairie (gemeentehuis) tegen waar ik een stempel wilde halen. Voor het gemeentehuis stonden allemaal dingen (borden en afbeeldingen en het de straatnaam was “place Saint Jaques, plein van sint Jacob/Santiago) die wezen op de route naar Santiago, maar toen ik een stempel vroeg snapte de gemeentebeambte niet waar ik nu eigenlijk die stempel voor wilde. Hij deed alsof ik hem zomaar iets wilde laten ondertekenen. Pas toen zijn collega er bij kwam kwam het goed en kreeg ik er weer een stempel bij in mijn pelgrimspaspoort.

Daarna was het tijd voor de kerk, een mooie Romaanse kerk die onderdeel uit had gemaakt van een klooster.
Toen ik bij de deur kwam om er weer uit te gaan zat het plein vol met vogeltjes, die lieten zich heel makkelijk op de foto zetten.

Ook was er een mooie tuin bij in middeleeuwse stijl.
Leuk om al die verschillende kruiden te zien en te ruiken. Ook hadden ze een object staan met daarop allerlei verschillende stenen die hier in de rotsen zitten. mooi om te zien.


Er stond ook een struik met enorme bramen, die heb ik ook nog geproefd. ze waren wel heel mooi, maar de kleine die ik onderweg tegen kom zijn toch lekkerder. Ik kwam vandaag sowieso veel bramen tegen en heb er ook enorm veel gegeten. 1e foto is de grote braam en de 2e een relatief grote braam die ik ook heb opgesnoept.

Daarna rolde ik door, eerst nog door een gebied waar nog veel huizen stonden, maar uiteindelijk kwam ik (gelukkig) toch ook weer in een gebied met meer natuur. Vandaag had ik de rivier de Loire aan de ene kant en de berghelling aan de andere kant. Soms rolde ik bijna op de hoogte van de rivier en soms klom ik dan toch weer de berg op. De omgeving waar ik nu zit is wel ander dan bijvoorbeeld een week geleden, dat waren op het gezicht gewoon grote heuvels, hier zijn ze misschien niet veel hoger maar zijn de bergen rotsachtig en wilder, met regelmatig indrukwekkende kastelen en ruines op de toppen en ook rolde ik vandaag voor zover ik mij kan herinneren voor het eerst door een echte berg tunnel met de rolstoel. Erg mooi hier!

Net aangekomen in Vorey ontmoette ik ook nog 2 andere pelgrims, in de verte had ik hen al eens zien lopen maar ontmoet had ik ze nog niet. We maakten een praatje en gingen daarna beide naar verschillende slaapadressen. ik naar de camping waar ik nu sta.

Morgen weer verder, het eindpunt van dit jaar komt nu al dichterbij, zondag hoop ik al aan te komen in Le-Puy-en-Velay.
morgen meer.

Groetjes,
Rolstoelpelgrim

Dag 14

Vanochtend rond 7.00 weer opgestaan, het was koud geweest vannacht, maar behalve dat ik een keer wakker was geworden rond 4 uur en toen dieper in mijn slaapzak ben gekropen heb ik er geen echte last van gehad.
Daarna inpakken en klaar maken. bij het toiletgebouw (met alleen Franse gaten) haalde ik mijn rolstoel op die daar aan de stroom had gestaan.
Ik kwam een vlinder tegen en begreep nu eindelijk hoe het komt dat vlinders zo mooi zijn, als ze allemaal zijn zoals deze dan komt dit omdat ze zich mooi maken voor de spiegel.

rond 9.00 rolde ik weer weg van de camping, eerst langs de kerk, die was open en ik vond er naast alle mooie ook verschillende grappige dingen, zoals fantasie dieren op pilaren en op de koorbanken.
en daarna naar de bakker. ik kocht een half stokbrood. toen ik de winkel uit kwam werd ik aangesproken door een aantal mensen die daar stond te praten. ze vroegen naar mijn reis en voor ik er erg in had stond er een hele groep mensen om me heen. soms voel ik me hier net een soort beroemdheid,

de rit vandaag was enorm mooi, door de bergen (rond de 800 meter dat ik rolde) en veel in bos gebied met af en toe stukken met weilanden met enkele koeien of paarden of akkers met mais of gemaaid graan, sommige boeren maaien echt heel mooi wat op afstand voor mooie strepen zorgt.

ook kwam ik nog langs een heel mooie plek waar ik in de kloof van de rivier de Loire keek met een mooi kasteel in de bergen. hier heb ik maar even uitgebreid pauze gehouden en me vergaapt aan het mooie uitzicht.

onderweg at ik verschillende keren bosbessen en bramen, lekker! en natuurlijk at ik het stokbrood met het laatste stukje kaas uit Montbrison, een lekkere stevige blauwe kaas.

Uiteindelijk kwam ik aan op de camping in Retournac, die bestond gelukkig want ik twijfelde hierover omdat ik tegenstrijdige info vond.

Alles ging heel voorspoedig vandaag. maar op de camping ging mijn rolstoel oplader stuk, een kabelbreuk…. wat een ramp en het huilen stond me nader dan het lachen. ik ging er al vanuit dat dit mijn laatste rit was geweest want zonder lader kan ik niet rollen.
gelukkig was er een buurman op de camping met een camper die handig was en ook de juiste spullen bij zich had. hij heeft me gered en de oplader gemaakt! wat een opluchting. ik zag me echt al weer op de trein stappen naar mijn auto (waar ik nog een reserve lader heb liggen) en naar Nederland terug reizen. maar nu mag ik toch de laatste dagen nog afmaken.

mijn eerste set accu’s is al weer bijna vol, zo nog even accus’s wisselen en dan slapen. dan kan ik morgen weer een stukje verder. vandaag was een erg lange dag (ongeveer 34 kilometer) maar wel een heel mooie, morgen weer iets korter en ik ben benieuwd waar de route me dan weer heen leid.

groetjes,
Rolstoelpelgrim

Dag 13

Vandaag een blog zonder foto’s (inmiddels zijn ze geplaast), helaas, mijn internet is hier te slecht en te onregelmatig om foto’s te uploaden, maar niet getreurd, ik heb genoeg te (be)schrijven en de foto’s komen als ik weer ergens ben met goed internet.

Gisteren na een gezellige avond bij het haardvuur ben ik snel in slaap gevallen.
vanochtend werd ik te vroeg wakker van kukelende hanen. ik kon nog even liggen maar eigenlijk moest ik naar de wc, maar daar zag ik nogal tegenop. dit is een erg oud huis en gebouwd voor de tijd van rioleringen. in huis hebben ze een wc waar wel een plasje op mag worden gedaan maar voor de rest moet je honderd meter door een weiland lopen naar een buitenhuisje. ondanks dat het nog vroeg en koud was besloot ik het maar op te wagen. Het was een flinke wandeling voor mij, eigenlijk meer dan ik normaal loop, maar met een rolstoel door een weiland is ook niet ideaal (al was het wel gemaaid dus had wel gekunt). gelukkig mocht ik daarna even fijn zitten op een gewone moderne pot, en nadat ik was uitgerust en ik kwijt was wat ik kwijt wilde spoelde ik door (vanuit een kan) en startte ik mijn honderd meter wandeling terug naar het huis waarbij de zon de velden goudgeel verlichte. op mijn kamer aangekomen opende ik de luiken en was onder de indruk van het geweldige uitzicht. ik voelde me een beetje als Heidi die (in de disney versie van de film) de luiken open doet bij haar opa op zolder en geniet van het uitzicht.


Het is wel te merken dat dit huis op ongeveer 1000 meter hoogte staat want het is echt enorm koud, bij terug komst kroop ik dan ook nog even een half uurtje mijn warme slaapzak in alvorens ik weer in ging pakken.
Toen alles was ingepakt en ik met de familie had ontbeten (en ik nog kaas en fruit mee kreeg voor onderweg, brood had ikzelf nog en wilde ik niet oud laten worden) was het tijd om te vertrekken. Mijn rolstoelwas in de mooie oude schuur onder het huis geparkeerd. Ik werd door iedereen uitgezwaaid. het was een zeer geslaagde overnachting!

Ik moest 3 kilometer bergop klimmen, ook deze klim was heel zwaar en moest ik weer voor ongeveer de helft achteruit rollen, maar ondanks dat het zwaar was vond ik het een heel mooie rit. ik rolde door een zeer dun bevolkt gebied en het was heel stil in het bos, geen enkel menselijk geluid behalve de geluiden die ik maakte zelfs toen ik een snoepje pakte met een zeer krakend plastic dingetje er omheen had ik al het gevoel de stilte te verstoren. ik hoorde vogels, vooral krijsende roofvogels, krekels, af en toe gerommel in de bosjes en ik hoorde (en zag af en toe) eekhoorntjes springen van tak naar tak. naast de geluiden genoot ik ook van de geuren van het bos, de naaldbomen. De lucht is hier sowieso zoveel schoner dan de randstad in Nederland waar ik woon. Ook ontdekte ik heel veel bosbessen, zoveel lekkerder dan de blauwe bessen uit de winkel en hier waren er enorm veel. heerlijk om tijdens de stops om uit te rusten te kunnen snoepen.
en uiteindelijk kwam ik aan in Montacher, op een top van 1140 meter hoogte (in 3 kilometer dus 140 meter geklommen).



Wat een schattig dorpje is dat, een mooie 13e eeuwse kerk en een geweldig uitzicht naar alle kanten.
Ik parkeerde mijn rolstoel want helaas was deze kerk wel heel mooi maar had die ook een trap van ongeveer 12 treden. mijn Knie wilde niet zo goed maar uiteindelijk is het me gelukt om ook in de kerk te kijken en om weer terug naar mijn rolstoel te gaan. grappig detail, 2 vogeltjes hadden hun nestje in deze kerk en vlogen heen en weer.


nadat ik nog had genoten van het uitzicht was het tijd om te gaan. Onderweg nog mijn waterfles gevuld bij het fonteintje waarbij stond dat het drinkwater was ben ik weer doorgerold.

ik was op het hoogste punt aangekomen en de route naar mijn camping van 8 kilometer was alleen maar berg af, op 1 kleine helling na. Ook hier genoten van de stilte, op die 8 kilometer ben ik misschien maar 4 auto’s tegen gekomen. Dit deel van de route ging soms door het bos maar vooral aan de rand van het bos met weilanden met enkele koeien.

het was een fijne rit en nu ben ik op de camping in Estivareilles, een kleine camping municipal. morgen weer verder.

groetjes,
Rolstoelpelgrim

Dag 12

Na een heerlijke nacht slapen kreeg ik een goed ontbijt. de hond was ook weer blij met alle aandacht van mij.

ik had ook nog een stempel gekregen in mijn pelgrimspaspoorten, ik heb een foto gemaakt van alle pelgrimspaspoorten toe nu toe. al een hele verzameling.

ik wist dat ik de hele dag zo’n beetje omhoog zou rijden, soms wat minder steil maar het grootste deel flink steil omhoog.

Het begon best goed, het was een mooie rit, mooie uitzichten en veel dieren in de weide, berm en lucht.

en al voor het middag uur kwam ik in Marols. ik voelde me nog goed en ikzelf kon nog wel zo’n soort afstand aan. maar mijn eerste set accu’s was al leeg, daarom besloot ik in Marols naar de kerk te rollen en daar mijn rolstoel aan de stroom te leggen. zo gezegd, zo gedaan. het was trouwens nog wel een klus om de rolstoel de kerk in te krijgen maar 2 mannen kwamen helpen en tilden mijn zware stoel de 3 treden op.stopcontacten zitten bijna altijd vooraan. normaal rij ik dan mijn rolstoel naar voren maar hier waren de gangpaden te smal dus moest mijn wielen er af halen en die vooraan zetten om te laden.

Marols vond ik een erg plaatje met een mooie kerk dus het was geen straf om er een tijdje te moeten wachten. de rolstoel heeft 3 uur aan de lader gestaan en hij was toen weer bijna vol (4 van de 5 “streepjes” volledig vol en de 5e bijna). ik wilde naar een dorpje op 7 kilometer afstand  (berg op). ik had aan 2 sets accu’s dan ook meer dan genoeg om daarheen te rollen en als dat goed zou gaan en de tijd was nog redelijk kon ik misschien zelfs nog een stukje verder want dat zou berg af zijn. maar hoe goed dit ook klinkt. het liep anders.

ik rolde omhoog de berg op, het was zwaar maar tegelijk ook heel mooi. de helling werd steeds steiler, bij elke nieuwe bocht hoopte ik dat het iets minder steil zou worden maar het werd juist steeds erger. hoe steil precies weet ik niet. ik heb een fietscomputer die normaal netjes aangeeft hoeveel procent de helling is maar ik reed zo langzaam dat hij het niet echt kon meten.
ik moest zelfs lange stukken achteruit rollen omdat ik dan minder snel achter over kiep en omdat ik dan meer kracht kan zetten (net als roeiers).


mijn batterij lading slonk snel en al na zo’n 2 kilometer waren de eerste accu’s leeg. het bleef enorm steil en na ongeveer een kilometer was ik alweer door een halve accu lading heen, gelukkig kwam ik in een gehucht aan, verder gaan durfde ik niet. ik was in die 3 kilometer afstand sinds Marols gestegen van 830m naar 1040 meter en in de 3km die ik eigenlijk nog moest tot aan het hoogste punt zou ik ook nog 100 meter omhoog moeten. Dit was dus niet haalbaar en ik wilde niet stranden in het niks. in het gehucht aangekomen zag ik ineens een familie uit een huis komen en besloot hen aan te spreken en te vragen om hulp. dat boden ze direct. ik kreeg hier een mooie kamer met een geweldig uitzicht en werd uitgenodigd mee te eten. het was een enorm gezellige avond bij een lekker haardvuur (het is hier nu best koud) in een geweldige oude openhaard. dit huis is uit 1770 en er zitten nog enorm veel mooie oude dingen in, o.a. meerdere haarden en mooie oude balken. ook staan er her leuke oude voorwerpen,de leukste vond ik de Franse houten klompen, niet alleen Nederlanders droegen/dragen die!

nu ga ik eerst heerlijk slapen.
morgen die laatste  zware kilometers, daarna bergaf.

Groetjes,
Rolstoelpelrim

Dag 11, hoe het afliep

toch nog even een kort bericht.

Ik ben tot een uur of 6 in de kerk geweest. Mijn rolstoel was bijna vol geladen toen een wat oudere mevrouw de kerk in kwam lopen met een mooie sleutelbos vol grote ouderwetse sleutels. Ik wist direct dat dit de vrouw was die de kerk zou sluiten. Ik vertelde haar in mijn beste Frans dat ik een slaapplek zocht. Ze verwees me naar hotel dat iets terug zat, maar die was me te duur. Toen ik dat vertelde wist ze nog een andere plek. Het adres wist ze niet alleen de naam van de familie en een beschrijving hoe ik er moest komen die ik natuurlijk niet kon onthouden.

Toen ik de kerk verliet om dat adres op te zoeken wist ik alleen nog maar dat ik eerst linksaf moest. Gelukkig kwam ik 2 andere vrouwen tegen die een rondje wandelden met een hond. 1 van de 2 sprak een beetje Engels en ik vroeg of zij wisten waar ik heen moest. Ze wisten het niet maar vroegen het na aan die oudere vrouw en zij wisten de weg. Ze besloten met mij mee te lopen naar het nieuwe huis. Een huis met mooie grote jacobsschelpen bij het hek.

Hier logeer ik nu bij een ouder echtpaar die mij direct een goede maaltijd voorzette en waar ik een mooie kamer heb om te slapen. En mijn rolstoel is inmiddels vol geladen. Dus klaar voor morgen.

Het is dus allemaal weer goed afgelopen. Morgen weer een dag waarbij ik niet weet waar ik terecht ga komen. De camping is nog altijd te ver weg om te halen.

Maar nu ga ik eerst lekker slapen en morgen weer een nieuw blog.

Voor wie het nog niet heeft gedaan. Op de homepage kan je je inschrijven voor de nieuwsbrief dan hoor je het direct als het blog is geplaatst.

Welterusten

Groetjes,

Rolstoelpelgrim

Dag 11, Klimmen en laden

Meestal schrijf ik mijn berichtjes vanaf mijn tent of een bed op de plek waar ik slaap. Vandaag moet ik bekennen weet ik nog niet eens waar ik zal slapen, al heb ik gelukkig inmiddels wel een paar mogelijke (iets wat ongebruikelijke) opties.
daarover later meer.

Gisteravond heb ik bij een geweldige familie mogen slapen die mij zomaar onverwachts op bezoek kregen. al vingen ze wel eens vaker pelgrims op die bijvoorbeeld bij het klooster aanklopten of die op andere manieren bij hun binnen kwamen. e hadden oa 2 honden en een kat, dus dat vond ik ook weer erg leuk!

Ik vind het mooi te merken hoeveel mensen hun huis voor mij open stellen, en dat zal ik vermoedelijk komende nachten ook nog veel nodig hebben.
gisteren had ik al gezien dat het halen van de volgende camping (of andere betaalbare slaapplek) op 30 kilometer niet haalbaar is, in Nederland rol ik gerust 30 kilometer maar die 30 kilometer is gemiddeld met een helling van 5%, en dan vind mijn set batterijen het na zo’n 8 kilometer mooi geweest en stoppen ze. nu heb ik nog een extra set maar dan is het bereik dus nog niet zo groot.

Vanochtend ging ik samen met de vrouw waar ik logeerde nog even naar de mis in het klooster waar ik gisteren aanklopte. leuk om het nog even van binnen te zien en de zusters te ontmoeten en ik kreeg een stempel in mijn pelgrimspaspoort. ze hebben ook een erg leuk winkeltje met christelijke boeken, beeldjes van heiligen en kruisjes maar het leukste vind ik dat ze enorm veel dingen hebben die door hun eigen en andere kloosters zijn gemaakt. iconen, kaarsen, zeep, alcoholische drank, jam, honing, snoepjes en allerlei andere (al dan niet eetbare) kunstwerken. helaas kan ik nu niks kopen en meenemen want daarvoor ontbreekt me de ruimte in de bagage. Het was trouwens een Clarissenklooster net als waar ik in Reims (Cormontruil) heb geslapen, daar heb ik toen een kruisje gekocht en die hangt nog altijd aan mijn tas.

Uiteindelijk afscheid genomen van mijn gastgezin en ben ik vertrokken.

Ik rolde berg op met de navigatie richting de volgende camping en zo veel mogelijk de weg volgend van de officiële pegrimsroute.
het uitzicht was geweldig, enorm mooie bergen in de verte aan weerszijden van de weg. halverwege de ochtend hingen er wel lage wolken waardoor sommige bergen verdwenen.
Het weer is vandaag sowieso een beetje fris.

Al die bergen zijn wel heel steil om te beklimmen maar over een tijdje zijn er volgens mij een stuk minder bergen want die graven ze hier weg.

Andere dagen kwam ik veel koeien tegen maar vandaag ook veel paarden en een muildier( of mogelijk muilezel).


na 8 kilometer was inderdaad mijn eerste set batterijen op.
ik had mijzelf voorgenomen om te stoppen in het dorpje nadat mijn 1e set op zou zijn omdat ik anders mogelijk ergens strand waar geen mens woont. met mijn 2e set accu’s haalde ik gelukkig het dorpje Margerie Chantagret, een dorpje van zo’n 500 inwoners, een kerk en een paar kleine winkeltjes (die helaas dicht zijn op maandag). die kerk is het belangrijkste want daar is altijd stroom te vinden.
mijn lege rolstoel accu’s staan dan nu ook te laden in de kerk.


waar ik vannacht ga slapen weet ik nog niet. mogelijk ontmoet ik nog iemand die de kerk bezoekt of de kerk vanavond af komt sluiten die mij uitnodigd, misschien mag ik wel in de kerk slapen of anders zet ik mijn tentje bij de kerk op het veldje waar ook een openbaar toilet is. ik heb de rolstoel dan in de kerk kunnen laden, naar de wc kan ik en er is water, dus dat is alles wat ik nodig heb.
voorlopig duurt het nog een paar uur (zo’n 6 uur voor een volledig lege accu) om te laden. ik ben hier ongeveer vanaf 13.00 uur en op het moment dat ik blog schrijf is het ongeveer 15.00 dus ik heb nog even te wachten.
Voorlopig vermaak ik me wel met het schrijven van dit blog, ik heb digitale boeken bij me en ik kan Frans leren of zingen in de kerk (dat klinkt zo lekker).

Morgen zal ik laten weten waar ik uiteindelijk heb geslapen.

Groetjes,

Rolstoelpelgrim.

dag 10

Gisteravond een vrij rustige avond op de camping gehad, wel een enkel kort praatje maar de camping was rustig en dat was ook wel prima, want ik moest toch ook weer een beetje op tijd slapen.

ik heb een aardig goede nacht gemaakt. Gisteren bij het bezoeken van de kerk in Boëen had ik gezien dat er vanochtend een mis was, ik zat enorm te twijfelen of ik zou gaan omdat ik toch wel weer een dag van 25km zou moeten rollen, maar ik besloot vanochtend het toch maar te doen. ik was al vrij vroeg ingepakt en rolde richting de kerk (1 kilometer de berg op). ik was er te vroeg dus eerst nog een rondje door het stadje, mijzelf verwend met een zondagse croissant (die had ik nog niet op) en  daarna maar te vroeg naar de kerk. was wel leuk om te zien hoe druk een aantal vrouwen bezig was de kerk in gereedheid te brengen, microfoons aansluiten, bloemen netjes etten en afgevallen blaadjes wegvegen, kleedjes en doekjes neerleggen voor de eucharistie, etc.
ook hadden ze nog tijd om tussendoor te vragen wat ik in de kerk deed. zo vaak komt er niet zo’n gekke rolstoel volbepakt in de kerk (ik denk nooit).
ook de priester maakte nog een praatje voor hij zich ging klaar maken.
in de viering werd er ook diverse keren weer naar mij verwezen, wat hij precies zei tijdens de preek weet ik alleen helaas niet, alleen dat hij mijn naam noemde. het is maar goed dat ik me alweer heb ingeschreven voor Franse les, want hoewel het beter gaat dan vorig jaar moet er echt nog iets verbeteren, vooral qua spreken.
na de viering kwamen ook nog diverse mensen een praatje maken en ik kreeg nog een stempel in mijn pelgrimspaspoort.
gisteren bij de camping had ik er ook nog een gekregen en daarmee was mijn pelgrimspaspoort vol en ben ik met een nieuwe begonnen.

ik vertrok dus veel later dan gepland. onderweg kwam ik heel veel bramen tegen waarvan ik flink heb gesnoept, er zijn nu veel meer bramen rijp dan vorig jaar. al had ik toen veel ander fruit zoals appels en walnoten maar die hangen nu nog aan de boom (ik was toen een paar weken later in het jaar).

Ik rolde door heel mooi landschap, ik had geen extreem stijlle heuvels/bergen maar ik zag ze links en rechts van mij wel liggen. een mooi gezicht. dichterbij zijn vaak een beetje vreemd soort bergen.
ik las dat de bergen die hier liggen oude vulkanen zijn. onderweg zag ik ook een aantal keer kloosters (bij Montverdun) en kastelen (op grotere afstand) op die vreemde bergtoppen liggen.

ik heb ook weer vlinders op de foto gezet, zoals bijna dagelijks, maar zo een als die van vandaag heb ik nog niet eerder gehad. er zat een mooie zwart/wit gestreepte heel stil, ik twijfelde zelfs of hij leefde maar maakte een paar foto’s van heel dichtbij, mijn camera op 3 cm van het beestje en hij bleef gewoon zitten maar begon wel wat te bewegen. uiteindelijk sprong/vloog die op mijn camera, en daarna nog op mijn hand, daarna besloot hij dat het einde van de fotoshoot was gekomen en vloog hij weg. heel bijzonders zo’n vlindertje van zo dichtbij. 

ik zag ook nog een beestje dat ik niet ken, een soort grote zwarte bij.

Weten jullie wat dit is?

ik rolde vandaag voor een groot deel van de dag over de officiële route. voornamelijk over kleine gewone wegen, maar ik had ook een deel een onverharde weg, ik vind dat altijd spannend, want als ik de keus maak om zo’n weg te nemen ziet het er vaak redelijk uit of ik er kan rollen maar soms veranderd het ineens in een zand/modder pad of met zulk hoog gras of keien dat ik er niet dor kan, nu bleef het redelijk goed, wel wat kleinere keien, maar altijd nog begaanbaar en het zijn wel mooie paden dus ben blij dat ik toch het er weer eens op heb gewaagd.

bij Montbrisson aangekomen wilde ik logeren bij de zusters clarissen, bij hun zusterklooster sliep ik ook toen ik in Reims was en dat was een goede ervaring dus hoopte hier ook terecht te kunnen maar dat liep iets anders. Zij zijn vanwege o.a. hun leeftijd gestopt met het opvangen van pelgrims vertelde de zuster toen ik er aanbelde, maar ze wist nog wel iemand die ze belde en binnen een paar minuten stond de vrouw van mijn nieuwe gastgezin voor me.
ik heb daar heerlijk gegeten en ik lig nu op een prima slaapkamer.

morgen weer verder, waarheen weet ik nog niet omdat de volgende camping niet alleen 30 kilometer van hier is maar ook omdat die camping 800 meter hoger dan hier ligt en die afstand en stijging zorgen dat mijn accu’s en armen die afstand niet gaan halen en ik eerder een slaapplek nodig heb. er zit hier weinig dus het is nog een verrassing waar ik morgen terecht zal komen. best spannend maar ik probeer er maar op te vertrouwen dat er wel weer een slaapplek zich aanbied.

Groetjes,
Rolstoelpelgrim

.

Dag 9,

Laat ik mijn verhaal eerst maar eens beginnen bij gisteravond.

Ik lag zo rond een uur of zeven even lekker op mijn buik vanuit de tent op bed naar buiten te kijken toen er een vrouw en 2 jongetjes aan kwam wandelen. ik had eerder al met haar een praatje gemaakt en haar mijn verhaal verteld en een visite kaartje mee gegeven met daarop deze website
Nu kwam ze me een heerlijke maaltijd brengen, rattatouille, brood met heerlijke blauwe kaas en later nog een paar koekjes. ze zei er bij dat het is om mij op te warmen en dat was heel fijn want het was inmiddels best fris geworden,
Bijzonder hoe mensen mij zo komen verzorgen.
na de lekkere maaltijd ben ik gaan slapen.

Vanochtend  werd ik rond 7.30 wakker maar was nog erg moe. uiteindelijk de moed gevat om te gaan inpakken, ontbijten en vertrekken, maar het was al 10.00 uur voor ik vertrok. Gelukkig is de afstand om te rollen niet al te lang vandaag.
omdat de afstand niet zo groot was (ongeveer 15km) besloot ik rustig aan te doen, ik nam onderweg de tijd om regelmatig foto’s te nemen (en dan ook geduldig te wachten tot die vlinder zijn vleugels spreid)  en om kleine stukjes om te rijden als daar iets te zien was. ik he vrij veel de officiele route kunnen volgen en door het boekje werd ik dan gewezen op speciale punten. en zo heb ik oa twee mooie paleizen gezien.

Ook ben ik gestopt bij een paar visvijvers (er zijn hier regelmatig een soort gekke vierkante “meertjes” die speciaal zijn gemaakt om te vissen, meestal op prive grond.


ook heb ik eindeloos veel vlinders, vogels, spinnen, hagedissen en andere kleine beestjes op de foto gezet. Vooral 1 soort spin vond ik erg bijzonder, een mooie geel zwart gestreepte.

ook ben ik bij verschillende kerken gestopt. de eerste was

Eglise Saint Martin uit de 14e eeuw in Bussy-Albieux, aan deze kerk en zijn omgeving was goed te zien dat dit een kerk is waar veel pelgrim langs komen. overal zijn Jacobsschelpen te zien, waaronder een heel grote in de straat voor de kerk.

de volgende kerk was er eentje op het kerkhof, ik las er over in mijn boekje (en dat zegt wel iets over mijn Frans, dat lezen gaat al een stuk beter, nu het praten nog).
dit is een 11e eeuwe kerk met een monumentaal altaar. de kapel is geopend voor pelgrims maar ook maandelijks als kerk in de zomermaanden in gebruik.
toen ik toch op het kerkhof was heb ik gelijk mijn drinkfles bijgevuld. op kerkhoven zijn altijd kranen en die zijn ideaal om even wat water bij te vullen.

En als laatste ben ik nog even kort in de kerk van Boën-sur Lignon geweest. Een kerk met een vrij moderne inrichting.

Daarna was het tijd om even naar de supermarkt te gaan voor de weekeind boodschppen en daarna naar de camping.


Zo weer lekker slapen.

Groetjes, 

Rolstoelpelgrim

dag 8, kloosters!

Al weer meer dan een week onderweg.
Gisteravond 1 batterij bijna vol gekregen, die heb ik vannacht rond 1.00 gewisseld met de andere lege batterij (al was die 1e nog niet helemaal vol).
Vanochtend opgestaan om 6.15. mijn 2e set batterijen is gelukkig opgeladen maar die batterijen die ik vannacht wisselde waren nog net niet helemaal vol dus heb ik die nogmaals van stroom voorzien. dit stukje schrijf ik in de ochtend en mijn batterij staat nu (8.30) nog te laden. hij heeft geen zin om vol te zijn, goede training voor geduld want ik ben eigenlijk klaar. hopelijk is die batterij zo om 9.00 vol en kan ik vertrekken.

ondertussen zal ik vertellen waarom ik zo enorm vroeg op was. dat was omdat speciaal voor mij een mis om 7.00 werd georganiseerd. ik vroeg gisteravond broeder Jean (John) hoe laat de mis zou zijn. dit was pas tegen de middag en voor mij dus te laat om op te wachten. maar omdat hijzelf en een andere broeder vook vroeg weg moeten besloot hij om 7.00 een mis te gaan vieren. was heel mooi. we waren met z’n drieen en het werd half engels half Frans gedaan. ikzelf mocht de eerste lezing in het Engels voorlezen.
De preek was heel persoonlijk, een verbinding tussen de lezingen van de dag en mijn pelgrimstocht. Dus dat was weer een bijzondere ervaring.

Daarna kreeg ik mijn ontbijt, heerlijk brood, cake en een grote kom thee. fijn om zo de dag te beginnen.

zo de laatste dingen inpakken en dan ga ik weg. de rest schrijf ik later.
…….

Inmiddels is het eind van de middag, tijd om de rest te schrijven, liggend in mijn tentje.
Na het ontbijt bij de broeders heb ik de laatste dingen ingepakt.
Ik zag buiten een mooie grote Jacobsschelp liggen, die kon ik wel goed gebruiken. voorop mijn rolstoel zit een mooie grote die ik in 2016 van de zusters Augustinessen had gekregen (het eerste klooster dat ik bezocht tijdens mijn pelgrimstocht) maar aan mijn rugtas achterop zit maar een piepklein schelpje. Van de broeders mocht ik deze hebben. ben ik heel blij mee. Nu alleen nog iemand vinden die er een gaatje in kan boren.


Toen mijn rolstoel vol geladen was (de tijd dat ik het eerste stukje schreef) ben ik, na afscheid te hebben genomen, vertrokken.
1 wiel was nog niet helemaal vol geladen en dat was eigenlijk maar goed ook. de dag begon namelijk met een lange afdaling en het volledig opgelade wiel protesteerde en viel zo nu en dan uit door overlading. tijdens die afdaling rende ook nog een eekhoorntje over, ik was net op tijd met de camera, al staat die eekhoorn er niet heel mooi op.

het landschap was enorm mooi. ik rolde over een brug over de rivier de Loire die hier door het landschap kronkeld. Er zijn hier flinke heuvels (lage bergen?) maar niet meer zo stijl als een paar dagen geleden. ik rolde steeds wat omhoog en dan weer naar beneden. op iedere top weer een enorm mooi uitzicht.


In Pommiers rolde ik langs weer een oud klooster. ook deze was gebouwd in de stijl van  het klooster in Cluny. Ik heb nagevraagd of ik naar binnen kon met mijn enorm lange rolstoel en dit kon gedeeltelijk. helaas boven en beneden niet (ik paste niet in de lift) maar wel op de beganegrond en de kerk. Ik kreeg een rondleiding, ze vertelde over de mooie 11e a 12e eeuwse kerk en over de geschiedenis van het klooster. daarna kon ik zelf nog even rondkijken.

Er was ook een erg grappige kunst expositie van iemand die de meest kleurrijke en grappige figuurtjes had gemaakt van afval zoals flessen doppen en plastic zakjes en bijbehorende foto’s. Als ik niet had geweten dat het afval was had ik het niet op het eerste gezicht gezien. zo leuk!



Daarna rolde ik verder. na een stukje rollen kreeg ik ineens heel mooi zicht op het klooster. ik kwam daarna ook nog een oude brug tegen die nu op het droge leek te staan. ik wilde eigenlijk nog zo’n 14 kilometer verder maar toen ik langs een camping rolde vond ik het ineens mooi geweest en besloot ik mijn tentje op deze camping op te zetten. Daarom vandaag eens een vroege blog.

Ik ben nu dus op de camping in Pommiers, een camping met wifi wat het een stuk makkelijker maakt met het bijwerken van deze website.



Morgen weer verder.

Groetjes,

Rolstoelpelgrim

Dag 7, Waar slaap ik vannacht?

Het was maar goed dat ik mijn wekker had gezet, ik was nog diep in slaap. Eerst mijn spullen grotendeels ingepakt en daarna naar het ontbijt. heerlijk brood met zelfgemaakte jam en een lekker grote bak kruidenthee er bij.

de vrouw des huizes was eerst nog even weg om haar kleinkinderen op te halen en toen die er ook waren heb ik een paar ballonnen opgepompt en een mooie bloem voor ze gemaakt. volgens mij zijn er maar weinig pelgrims die ballonnen mee nemen!

Daarna ben ik gerold naar Roanne. hier heb ik eerst de kerk opgezocht. en die was nog open ook. dus even naar binnen gerold via de helling en een rondje door de kerk gereden. er stond naast de kerk ook een heel mooi oud huis. wat ik ook opvallend vond in Roanne was dat ik op verschillende plekken heel mooie muurschilderingen heb gezien. Op lelijke zijwanden van huizen hebben ze heel mooie geveltjes geschilderd waardoor het ineens een heel mooie aanblik krijgt. er zijn vaak grappige dingen in verwerkt zoals een ridder en een jonkvrouw die uit het raam van het huis kijken.

Onderweg rolde ik door een landschap met bomen en weilanden. veel koeien en stieren in de wei, in tegenstelling tot in Nederland waar je eigenlijk alleen maar vrouwlijke runderen ziet met heel soms er nog een kalf bij, lopen hier heel vaak volledige families samen. stieren zie ik hier trouwens ook wel alleen of met een groepje stieren in de wei staan. bijna alle koeien hebben ook gewoon hun horens. Ook zag ik weer heel veel vlinders in de bermen. vandaag reed ik voornamelijk over gewone wegen heen, geen mooie fietpaden zoals gisteren.

deze keer was ik niet onderweg naar een camping maar naar een klooster van de broeders van sint Jan. van deze orde wonen ook broeders in Nederland in Den Haag, waar ze wonen en bier brouwen, de Haagse Broeder. en in Utrecht. en bij beide ben ik diverse keren geweest en het leek me leuk om ook een in Frankrijk bij deze van oorsprong Franse orde te kijken. ik kon er weinig over dit specifieke klooster vinden maar waagde het er op. Ze laten een arme pelgrim als ik toch niet voor de deur staan (hoop ik). en dus ging ik er maar gewoon naar toe en vertrouwend dat er anders wel een oplossing zou komen.
toen ik bij het klooster aan kwam zag het er nogal leeg en een beetje verwaarloosd uit. ik kreeg mijn twijfels. een enorm gebouw maar geen broeder of zuster te zien en volgens google zouden die hier beide wonen. google zat er (gedeeltelijk) naast.
uiteindelijk vond ik 1 broeder. hij stond een auto in/uit te laden en schrok volgens mij een beetje toen hij mij zag en ik vertelde dat ik een slaapplek zocht voor de nacht (ik was allang blij dat ik iemand had gezien). hij vertelde dat er nu bijna geen broeders zijn. ik dacht eerst dat ze tijdelijk weg waren. hij moest navragen of ik er kon slapen en dit kon gelukkig. ze vonden op het terrein nog een goede gastenkamer. toen ik mij hier instaleerde kwamen 1 voor 1 de nieuwschierig geworden broeders langs en langzaamaan werd het verhaal van dit klooster mij duidelijk. er zijn hier nu nog maar 5 mensen, en vanaf morgen nog maar 3. de zusters zijn jaren geleden al vertrokken. door te weinig nieuwe roepingen zijn er een stuk minder broeders dan toen ze hier 30 jaar geleden starten. toen waren er meer dan honderd broeders die hier woonden en ook nog zusters. nu zijn de resterende broeders van dit klooster naar de andere 25 locaties van de broeders van sint Jan gegaan en gaan ze deze locatie sluiten. De broeders die er nu nog over zijn zitten hier nog om alles op te ruimen en alle spullen te verdelen over andere kloosters en over enkele maanden is het eind van deze locatie. ik ben dus nog net op tijd. doet me denken aan 2 jaar geleden, ik denk Mery-sur-Seine, ook daar sliep ik als laatste gast in een klooster enkele weken voor de laatste broeder daar vertrok, die broeder woont nu in Lyon, ik kreeg pas nog een email van hem.

Vanavond bij het avond gebed geweest. was heel mooi. Ze zijn maar met 5 broeders maar ze zingen allemaal enorm goed.


Morgenochtend om 7 uur is er nog een mis dus ik ga zo snel slapen.

groetjes,Rolstoelpelgrim

Dag 6, met vallen en opstaan!

Vanochtend werd ik wakker van mijn wekker maar ik was vrijwel gelijk echt wakker. Als eerste ging ik naar de wc om daar mijn rolstoel op te halen die ik daar vannacht opgeladen had. Daarna ben ik gaan inpakken.
ook heb ik nog een handje heerlijke bramen geplukt voor bij het ontbijt.

Op de camping stond een grote groep met motorrijders, niet gewone motoren maar heel mooie oldtimers en sommige met zijspan (mijn favoriet). erg leuk om al die oude motoren te zien. ik sprak met een aantal van de motorrijders. ze waren een rondreis door Frankrijk aan het maken.Langzaam vertrok te groep terwijl ik nog stond in te pakken maar uiteindelijk, toen ik alles had opgeladen vertrok ik gelijk met hun bezemwagen.

ik rolde naar het centrum van Charlieu. ik wilde daar de oude abdij zien. die is in dezefde stijl gebouwd als de abdij in Cluny. Onderweg kwam ik nog even op de markt. ik kocht hier wat fruit, en kreeg omdat ik pelgrim ben dubbel zoveel als ik vroeg. lekker!

Daarna rolde ik door de stad en vroeg bij het toeristenbureau een stempel voor in mijn pelgrimspaspoort. Ze hadden weer een mooie, met een afbeelding van de abdij.
Ik rolde naar buiten en ging daar een stoeprandje een beetje verkeerd scheef af. Die rand was dieper dan ik had gedacht en wat me nooit is overkomen gebeurde. mijn rolstoel kantelde en voor ik het goed en wel doorhad lag ik met rolstoel en al gekanteld op de weg… er kwamen zeker 8 mensen op me af gerend om me te helpen. ik had wonder boven wonder helemaal niks, ik zat zo tussen mijn bagage en mijn nieuwe rugleuning in dat ik me nergens had gestoten of pijn gedaan. Ik zei snel dat het goed met me ging (de omstanders waren nog harder geschrokken dan ikzelf) en wurmde mij uit de rolstoel. was nog een heel gedoe. ik vreesde eigenlijk meer voor mijn rolstoel dan voor mijzelf. ik vroeg de mensen of ze mijn rolstoel rechtop konden zetten en met een aantal mensen deden ze dat. Ook mijn rolstoel (en vooral de gevoelige elektrische “emotionwielen” mankerden helemaal niks. ik bedankte mijn helpers en stapte weer in en kon weer gewoon mijn weg vervolgen. inmiddels ben ik een halve dag verder en de rolstoel is het prima blijven doen en ook ik mankeer echt geen schrammetje (op zo’n moment zelf, in alle drukte, zie ik zelf wel eens een pijntje meer of minder over het hoofd maar het gaat gewoon echt goed).


Charlieu is een mooie oude stad. veel middeleeuwsehuizen. velen zouden zo in een museumpark als Archeon kunnen staan. erg leuk zo’n oude stad. Ook staat er veel (moderne) kunst op straat.  ik zal een paar foto’s hiervan plaatsen. Vooral eentje was erg goed omdat dit een pelgrim voor moet stellen. ik vond het wel een leuk ding.


Bij de abdij aangekomen heb ik de boel van buiten bekeken. Om binnen te kijken had ik eigenlijk geen tijd. Ik zag inderdaad veel dat me aan Cluny moest denken.
Toen ik bij de Abdij stond maakte ik een praatje met een vrouw, ze sprak naast Frans ook Duits en nog wat Engels dus we kwamen goed uit het gesprek, al klonk het voor een buitenstaander vast vreemd met 3 talen gemengd. We spraken over het plan waar ik naar toe zou rollen vandaag. Mijn plan was om naar de camping te gaan ten zuiden van Roanne. Maar dat was wel een flinke afstand, 30 kilometer en meestal worden dat er nog wel een paar meer. Deze mevrouw woonde zelf in Mably, net ten noorden van Roanne en ze bood aan dat ik bij haar mocht logeren. Dat leek me wel wat. Ze gaf haar adres en en we wisselden telefoonnummers uit en zo veranderde ik ineens mijn route voor vandaag.

Nadat ik Charlieu uit was rolde ik al snel over de Voies vertes, de goede Franse fietspaden. Aan het begin daarvan kwam ineens een vrouw naar me toe die mijn naam riep. als ik het goed heb begrepen in mijn beste Frans (mocht je dit lezen en ik heb het niet goed begrepen plaats dan hieronder een berichtje of stuur me een email) was zij de vrouw van een man die ik in Cluny had ontmoet en daarna ook nog in Saint-Jaques-des-Arretes. best vreemd als mensen ineens naar me toe komen en me blijken te “kennen”.
sowieso hoor ik af en toe van wielrenners en motor rijders dat ze al via via van mij haddden gehoord.  afgelopen week ontmoette ik ook nog iemand die van mij had gehoord toen ze een lezing over de reis naar Santiago bij woonde. Daar werd verteld dat ik in mijn rolstoel onderweg ben en mensen zich niet hoeven te laten beperken door bepaalde dingen. raar om ineens als voorbeeld te worden gebruikt.

   
Het was een mooie rit, vrijwel vlak. Afwisselend met wat bos (niet zo veel) en boerenland. Tusen de 2 Voies Vertes in stopte ik bij een mooie kerk met een erg mooi dak. hier ben ik een tijdje geweest en heb ik pauze gehouden. ik vond het een erg mooie kerk met fijne accoustiek (die ik getest heb aangezien ik alleen in de kerk was (openbare optredens doe ik maar niet).


Het laatste deel ging langs het kanaal, leuk om al die sluizen te zien. boten heb ik alleen niet zien varen. wel waren er vrij veel fietsers. vooral wielrenners en gezinnen. Er vlogen ook heel veel vlinders, libelles en andere insecten.

bij het afgesproken adres werd ik hartelijk ontvangen en heb ik heerlijk gegegeten. ik heb hier weer een fijn kamertje om te slapen. dat ga ik dan ook snel doen want ik ben enorm moe.

waar ik morgen heen ga dat zoek ik morgen ochtend wel weer uit.

Groetjes,
Logo, gestileerd plaatje van vrolijke rolstoelster (ik) met kruis en schelp in de handRolstoelpelgrim

5e reisdag, heuvel op, heuvel af!

Ook afgelopen nacht heb ik weer goed geslapen. De hele nacht stond ik alleen met mijn tentje p de camping, alleen gisteravond kwam nog wel even een mevrouw van de camping langs voor de betaling. Mijn rolstoel had ik in het  toiletgebouw gegezet om het op te laden, dus die was vanochtend weer helemaal klaar voor een nieuwe dag. ikzelf vanochtend niet. het was vanochtend nog enorm koud en kon haast mijn warme slaapzak niet uitkomen. ik was vannacht ook blij dat ik een goede slaapzak heb waardoor ik ondanks de kou goed warm bleef.
toen ik uiteindelijk toch het bed uit was en in had gepakt ging ik weer op pad. ik had al gezien dat mijn tocht van vandaag zou beginnen met een stijle helling, maar hoe stijl wist ik niet. dat heb ik geweten, hij was zo stijl dat ik over een helling van 1,7km ongeveer 2 uur heb gedaan. halverwege ben ik nog even (een paar minuten) gestopt bij een kaasboerderij en heb ik een klein geitenkaasje gekocht.

toen kwam de 2e helft…. enorm zwaar en ik moest weer achteruit rollend die berg op. opeens kwam er een boer die op het land aan het werk was met zijn trekker aanlopen. Hij vroeg of ik geduwd wilde worden, dit klonk wel aantrekkelijk maar ik wilde het toch zelf proberen en bedankte de boer voor het aanbod.
het was maar goed dat die helling aan het begin en niet aan het eind van mijn dag zat. van de 5 streepjes van mijn accu waren er al 3 op, en dat in 1,7km! en ik had er nog zeker 25 te gaan. maar na die helling begon het makkelijke deel van de dag. ik reed vanaf dat moment alleen nog maar bergaf en vlak of alleen een heel klein stukje berg op. het gekke was dat ik aan het eind zo veel naar beneden was gerold (waarbij de rolstoewaeen beetje terug laad) dat ik na uiteindelijk 32km te hebben gereden nog bijna even veel batterij heb als net na die helling.

vandaag ben ik diverse keren een grens van een departement over gegaan, steeds heen en weer, dat komt door al die bochten in de wegen hier.

het was een heel mooie rit. stukken door het bos, akkers met mais en andere granen en heel veel koeien. die laatste kijken altijd enorm nieuwschierig als ze mij met zo’n volgeladen rolstoel langs zien rijden. doordat ik langzaam naar de beneden rolde kon ik heel vaak het dal in kijken en kon ik genieten van het mooie uitzicht.

er staan hier heel veel mooie huizen, boederijen en kastelen (en gebouwen die er een beetje tussen in hangen, bv kasteelachtige boererijen). erg leuk om te zien vind ik dat in ieder gebied  (soms een groot gebied, maar soms maar enkele dorp de huizen van een ander soort steen gebouwd zijn, altijd van lokale steen en dat zorgt er voor dat in sommige gebieden vrijwel alle huizen van een beetje gele steen zijn gebouwd, in andere gebieden weer bruin of grijs en de laatste dagen zag ik veel huizen waarvan de stenen geelachtig met zwart waren.

Ik sta nu in Charlieu op de camping municipal. strak ga ik nog even de route voor morgen uitzoeken en daarna weer vroeg slapen. ik hoop ook morgen weer redelijk op tijd te vertrekken (rond 9.00 op z’n laatst.) want ik wil ook proberen om nog iets van deze historische stad te zien,

groetjes,

Rolstoelpelgrim

4e dag. mooie landschappen met veel bloemen

Vanochtend ging heel vroeg mijn wekker, om 6 uur. om 7 uur moest alles ingepakt zitten voor het ontbijt en om 7.30 vertrokken we. Ik kreeg een echt Frans ontbijt. Brood, jam en een grote kom thee. Fransen drinken geen thee uit een klein theekopje of een mok maar uit een grote kom waar Nederlanders soep uit eten. ik vind dit wel heel fijn want ik drink graag uit grote glazen/bekers. Thuis heb ik altijd (thee)glazen met een inhoud van een halve liter en als ik dan ergens een klein theekopje krijg (zoals vroeger bij mijn oma) voelt dit alsof ik nog maar een slok op heb. Maar zoals gezegd kreeg ik ontbijt en daarna vertrokken we. De mooie schapen met een dubbel set horens (2 aan elke kant) achter latend achter het hek.

Ik werd weer afgezet waar ik gisteren werd opgehaald. Ik ben toen eerst een tijdje bij het bezoekerscentrum gebleven omdat daar gratis wifi was. Nu kon ik de foto’s van de vorige twee blogs uploaden en het blog van gisteren plaatsen.

Nadat dit was gebeurd ben ik gaan rollen. tot halverwege de route heb ik getwijfeld naar welke camping ik wilde gaan. maar uiteindelijk besloten richting Propièrs te gaan.
het eerste deel van de route was berg op, gelukkig net als gisteren een niet al te stijle hellingen maar wel kilometers lang.

onderweg vandaag heel veel bloemen op de foto gezet, vooral veel kleine berm bloemetjes. erg mooi vind ik dat om te zien. ook heb ik nog een mooie grote roofvogel (wie weet welke roofvogel mag het zeggen!) op de foto gekregen en diverse vlinders.

het tweede deel van de route ging berg af, heel fijn, al betekend dit niet dat ik me alleen maar hoef te laten rollen want mijn rolstoel schakelt zichzelf uit als hij harder gaat dan 10 km per uur, normaal krijg ik ook ondersteuning bij het remmen, maar als dit uitvalt heb ik onvoldoende kracht om zelf te remmen en is de enige optie om overdwars op de weg te gaan staan. ik let dus tijdens het rollen voortdurend op of de stoel niet te hard gaat rollen. maar het ging helemaal goed.

ik rolde hier op 600 a 700 meter hoogte en dat zorgt dat ik ook steeds heel mooie uitzichten heb.



In Propièrs aangekomen ben ik eerst even naar de winkel geweest voor eten. de pruimen die ik had gekocht waren heerlijk! in de supermarkt werd ook gevraagd of ik een stempel wilde voor in mijn pelgrimspaspoort. In een supermarkt heb ik die nooit eerder gekregen. ik was al teleurgesteld dat de mairie dicht was maar nu had ik alsnog een stempel. en ook nog een erg mooie. deze reis heb ik nu al aardig wat stempels verzameld. ik ben aan bezig aan mijn derde boekje en die is inmiddels ook al flink bestempeld.

daarna ging ik nog even langs de kerk, helaas kon ik daar niet in. Toen maar naar de camping, hiervoor een enorm stijle helling af die ik nooit meer op zou kunnen. gelukkig had ik al gecontroleerd of ik deze morgen weer terug op moet maar dat is gelukkig niet het geval, ik verlaat de camping via een andere weg.

nu sta ik op de camping. geen campingbaas of andere camping gast te bekennen. gelukkig is het toiletgebouw open en wie weet komt er nog iemand vanavond langs, dat is wel eens vaker zo bij camping municipal.

vanavond ga ik het rustig aan doen en vroeg slapen. ik verwacht morgen weer een lange rit te hebben maar als google maps Rolstoelpelgrim (is niet altijd het geval, maar wel meestal) worden het geen erg stijle hellingen.

Terwijl ik dit schrijf komt er steeds een roodborstje bij me langs, zo schattig. Echt op 50cm afstand bovenop mijn schoenen.

Groetjes,

Rolstoelpelgrim

3e reisdag, klimmen naar een beestenboel

Heerlijk geslapen op de camping in en daar wilde ik de kerk nog even bezoeken. Nu is het zo dat deze kerk, net als vele Franse kerken een voordeur hebben met mooie trappen, ziet er mooi uit maar niet erg toegankelijk. Ik wilde daarom de kerk lopend bezoeken (ik loop net voldoende om dit te kunnen) maar dit bleek niet nodig. Juist toen ik bij de kerk kwam was een mevrouw die een fles water droeg bezig om naar de kerk te gaan, ze deed de achterdeur voor mij open waardoor ik zo de kerk in kon rijden. het was een mooie kerk met schilderijen van Jean Fusaro. Ikzelf ken deze schilder niet maar hij schijnt erg beroemd te zijn.

Na de stop bij de kerk bedacht ik me nog dat ik vergeten was om 1 fles bij te vullen en ben toen nog even terug gerold naar de camping, bij het toiletgebouw de fles bijgevuld en daarna ben ik vertrokken.

Vrijwel de hele dag rolde ik weer omhoog maar in tegenstelling tot gisteren aan het eind van de dag was dit een heel rustige klim die vrij goed te doen was. ik moest kracht zetten maar niet op de toppen van mijn kunnen.

Ik zag in de verte een mooie kerk staan, later bleek ik hier langs te komen en las ik dat het Clunisienser stijl gebouwd is, dat is gebouwd in de stijl van het klooster in Cluny, vaak door (in opdracht van) de broeders van die gemeenschap.

Bij het dorpje bij die kerk, st. Mamert, was een mandenwever aan het werk, hij gaf les aan 2 leerlingen. heb hem even gesproken (hij sprak Engels) en hij vertelde mij over zijn bedrijfje en over de route die ik nog te gaan had. Hij vertelde me dat ik nog een klim te gaan had maar dat het over 1 a 2 dagen rollen minder stijl zou worden, dat is fijn!

daarna rolde ik over Route du col de Crie, die gaat naar de bergpas waar die weg naar was genoemd. het was nog een flinke klim maar ook deze klim was goed te doen.

Het was heel grijs weer en zo’n 22 graden, na de dag van gisteren met ruim 30 graden vond ik dit wel fijn.
Tijdens de klim heb ik nog even een fijne pauze gehouden en even in het gras gelegen met heel mooi uitzicht over het dal, maar toen ik een paar druppels besloot ik verder te gaan. het bleef eerst bij een paar druppels, maar op een gegeven moment werd dit toch meer. ik ben toch op die momenten wel heel blij dat ik een waterdichte tas heb zodat ik in ieder geval weet dat mijn spullen altijd droog blijven.

Gelukkig bleef het niet heel lang regenen. en ondertussen rolde ik langzaam nog iets omhoog maar al snel ging het iets naar beneden.

Hier stond een soort bezoekerscentrum met speeltuin. een startpunt voor wandelaars.
aangezien mijn batterijen de camping over 15km niet meer zouden halen besloot ik te vragen om een slaapplek, ik vroeg naar een camping maar ze kende iemand die pelgrims op ving. ze belde en vroeg of ik daar kon overnachten en dat kon. maar dan wel pas vanaf 19.00. Tot die tijd kon ik daar wachten. dat deed ik. toevallig had ik juist een telefoontje gehad van degene waar ik in Paray le Monial had gelogeerd, ze vroeg waar ik was en of ze langs kon komen. aangezien ik nog een aantal uur moest wachten tot mijn slaapplek was dit perfect. en zo had ik ineens visite. erg leuk om elkaar weer te zien.

ik werd al rond 18.00 opgehaald door een gezellige Engels sprekende man met zijn dochter. hij had gelukkig een vrij grote auto en met wat moeite kon mijn rolstoel er in. En zo reed ik een deel van mijn route opnieuw, ik was bijna langs zijn huis gerold.

eerst bezochten we het huis van de moeder van de dochter waar we heerlijk hebben gegeten. Als dierenliefhebber kon ik mijn hart ophalen, 2 honden en 12 katten die allemaal enorm knuffelig waren! erg leuk! Na het eten gingen we naar het huis waar ik zou slapen. ook hier erg waren leuke katten, en hij heeft ook zo’n 20 schapen en een aantal koeien waar hij van de melk heerlijke kaas van maakt, die heb ik met het avondeten ook mogen proeven.

Ik kreeg een goed bed en heb daar nog een het blog van gisteren geschreven en ben toen snel gaan slapen. midden in de nacht moest ik weer een accu wissel doen omdat ik weer meer dan 1 set had opgereden. maar het was een goede reisdag geweest.
Nu sta ik bij het bezoekerscentrum waar ik gisteren ben opgehaald, hier is internet dus kan nu ook foto’s plaatsen van gisteren en eergisteren en daarna vervolg ik mijn tocht.

Groetjes,

Rolstoelpelgrim

dag 2 (deel 2), zware klim

Gisteren geen blog geschreven, ik was zo enorm moe bij aankomst dat ik alleen nog de moed had om toen mijn tent stond een kort berichtje te schrijven en daarna te gaan slapen. het blog van vandaag volgt ook nog, maar weet niet of dit vanavond nog komt of morgen.

Gisterochtend vertrokken vanuit Cluny, deze keer niet de stadd in gegaan omdat ik wist dat ik nog een lange dag te gaan had, maar hoe lang, dat wist ik toen nog niet.
Op de kaart had ik al wel gezien dat ik de hele dag berg op zou rijden, soms vals plat en soms heel stijl

onderweg heb ik regelmatig bramen kunnen vinden die rijp waren, altijd lekker.

Ik kwam ook nog lang een kasteel, ik ben uiteindelijk niet binnen geweest maar heb wel een leuk gesprek gehad met degene die buiten tickets verkocht. Aan het eind gaf ze mij een anzicht kaart van het kasteel als souvenir mee.


daarna doorgerold, langzaam de berg op. mijn eerste accu set moest ik dan ook onderweg wisselen, gelukkig had ik nog extra accu’s bij mij. zo’n 5 km voordat ik er was moest ik een weg in die mij wel heel moeilijk leek, en soort traktor pad. maar volgens google een fietspad.

de enige omweg was 5km en omdat dit pad maar 800 meter was en nog naar beneden ook waagde ik het er maar op. het ging eigenlijk best goed, tot ik na zo’n 500 meter in een net gemaaid graanveld belande. de boer en boerin waren nog bezig met de strobalen op te laden. ze kwamen naar me toe en maakte me zeer duidelijk dat ik terug moest. deed ik dan ook maar, al kon ik haast niet naar boven komen op dat begroeide pad. de boerin begon me zelfs maar te duwen omdat ze inmiddels met de traktor ook naar boven wilde. het huilen stond me nader dan het lachen toen ik eenmaal weer op de gewone weg terug was. het was al het eind van de dag en nu kwamen er no 5 kilometer extra bij. maar ik ben maar gaan rollen. gelukkig bleken die 5kilometer extra kilometers naar beneden te zijn, ipv een stijle afdaling in 800 meter was het nu een langzame afdaling over 5 kilometer.

Enkele kilometers voor de camping moest ik een berg op om in het dorpje te komen waar de camping was begon een heel steile helling, over 2 kilometer ongeveer 200 meter klimmen. Het was enorm zwaar en mijn armen trokken het haast niet. mijn accu’s trouwens ook niet. bijna boven aangekomen (ik weet niet meer goed hoe lang maar heb er denk ik wel ruim 1,5 uur over gedaan) begonnen mijn wielen te piepen, in normale omstandigheden betekend dit dat ik dan nog een kilometer heb, maar in deze omstandigheden ging dat over enkele tientallen meters, net voor het bord stopte mijn accu’s er helemaal mee, helemaal leeggereden. wel hoorde ik iets verderop mensen aankomen. Ze vroegen of ze me konden helpen en die hulp was zeer welkom. ze hielpen mij om de camping te bereiken, ik denk dat ik het anders niet had gehaald. de hulp kwam op tijd. het was een loodzware klim, maar de naam van deze plaats maakte het deze klim wel waard, het heet Saint-Jaques. Dus eigenlijk Santiago, alleen niet de Compostella maar Saint-Jaques-des-Arrets dat betekend zo iets als een stop op weg naar Santiago.

Hier stond ik op een heel leuke kleine camping, plaats voor 6 tenten. er stond er nog eentje, van een fietser die ik ook al had gezien in Cluny, heb met hem nog een tijd gekletst. hij is ook onderweg naar Santiago op de fiets.

Er was een een klein toiletgebouw. Maar daar was wel een invalidentoilet waar mijn
rolstoel kon opladen. aangezien ik 2 sets accu’s had leeggereden kon ik de eerste laden en heb ik de tweede set rond 2 uur ‘s nachts gewisseld. daarvoor en daarna heb ik gelukkig heerlijk geslapen.

Wat die dag er na gebeurde lezen jullie later in mijn blog van vandaag (die komt vandaag of morgen). net als de foto’s die ik plaats als ik wifi heb.

Groetjes,
Rolstoelpelgrim

Tweede reisdag

Vandaag even een veel korter blog dan jullie van me gewend zijn, maar ik wilde toch even een levensteken geven. vanochtend vertrokken vanuit Cluny en ik heb een zware reis berg op gehad. M’n tentje staat weer en de rolstoel staat te laden maar de rest van het verhaal schrijf ik morgen, ik moet eerst even een nacht goed slapen.

groetjes,

Rolstoelpelgrim

Dag 1 pelgrimeren, op het juiste spoor

Franse vlag. Plaatje geeft aan dat je hiermee naar Franstalige deel van website kan
Vlag voor Engelstalig deel van de website

Vanochtend vroeg opgestaan, ik wilde alles ingepakt en op mijn rolstoel geladen hebben voor dat het ochtend gebed van Taizé zou beginnen.Slaapzak, luchtbed, kleding , medicatie en andere spullen weer in mijn rugzak. Nog wat veranderen aan mijn balans door 1 accu van mijn ondertas (onder mijn zitting) te verplaatsen naar de voortas. En zo maakte ik nog een paar kleine veranderingen van bepakking. Toen alles weer was geladen ben ik naar mijn auto gegaan waar ik alles heb achter gelaten dat ik onderweg niet nodig heb (bv hoeslaken die in Taizé nodig is, maar niet voor onderweg). De bellen begonnen al te luiden en het was tijd om alles op te pakken en de deur van de auto op slot te doen. Daarna naar de kerk voor het gebed. Naast de bekende liederen werden ook weer een paar nieuwe gezongen, altijd lastig om een vreemde taal voor het eerst mee te zingen (In Taize worden liederen gezongen in heel veel talen), maar het is ook wel erg leuk als het lukt (zeker de oosteuropese talen vind ik vaak lastig, te veel klinkers achter elkaar en heel veel s, z, sz, zs, czh, klanken). Maar na zo’n 9 jaar Taizé bezoeken spreek (zing) ik heel veel talen!

Na het ochtendgebed was het tijd voor mijn favoriete maaltijd in Taizé. Het ontbijt met zoete Taizé thee, brood en chocoladereepjes!

Bij het ontbijt sprak ik nog een aantal mensen. 1 vlaamse vrouw die ik in mijn eerste 2 jaar Taizé had leren kennen, leuk om even bij te praten, al was het kort. Een vlaamse man die ik gisteren ook tijdens de maaltijd had gesproken, Hij wees mij op 1 van zijn groepsgenoten, een vrouw die ik gisteren ook gesproken had.
Zij werkte als clown. aangezien ik goochel en vroeger ook clown speelde leverde dat ook nog een erg leuk gesprek op.
Maar na al die gesprekken was het tijd om te vertrekken.en zo verliet ik Taizé, de klokkentoren achter me latend.

Vandaag rolde ik dezelfde route als ik vorig jaar ook had gedaan, ik ging nu alleen de andere kant op. ik reed over een mooi aangelegd fietspad, een zogenaamde Voies Vertes, groene weg.
Dit zijn fietspaden die aangelegd zijn en worden op plekken waar vroeger spoorlijnen liepen. soms staan er zelfs nog stationnetjes met perrons. heel grappig om zo’n perron te zien naast het fietspad.
De weg zelf was verder vrij saai en recht maar de beestjes in de mooi begroeide bermen met veel bloemen waren een mooi foto object.

Onderweg kwam ik ook nog een bord tegen waar wat bij was geschreven, normaal hou ik niet zo van dat geklieder op verkeersborden, maar deze vond ik wel leuk! een pelgrims groet.

Nu ben ik op de camping in Cluny. Het was maar een klein stuk van zo’n 11 km en ik had eigenlijk plannen om nog naar een volgende camping te gaan. maar het was tijd om te gaan liggen. en dat doe ik nu dan ook. Nog altijd hoor ik treinen want de trein loopt langs de camping

Morgen ga ik weer verder.

Schrijf je in voor de nieuwsbrief mocht je dit nog niet hebben gedaan, dan krijg je direct bericht als ik een nieuw blog plaats.

Groetjes,

Logo, gestileerd plaatje van vrolijke rolstoelster (ik) met kruis en schelp in de handRolstoelpelgrim

derde reisdag

Vanochtend werd ik iets voor 7 uur wakker met het geluid van een specht die in de boom voor mijn tent zat, leuke wekker!
Na die op te foto te hebben gezet heb ik de tent ingepakt en ben weer vertrokken van de camping.

Eerst gereden richting Beaune, een stad gelegen net onder Dijon. Daar heb ik Hotel Dieu bezocht, voor de mensen die denken dat dit een Hotel voor God is zal ik vertellen wat dit wel is. het is namelijk een ziekenhuis, oftewel het was een ziekenhuis en is dat al sinds de middeleeuwen geweest.
Naast dat het van binnen interessant is om te zien hoe het er toen uit zag is het van buiten ook een erg mooi gebouw. Van binnen zie je bijvoorbeeld de bedden en de apotheek. En van buiten is het meest opvallend het dak, die heeft een heel mooi motief van verschillende kleuren dakpannen. In deze omgeving zie je dit wel vaker op bijvoorbeeld kerktorens, maar dit gebouw is denk ik wel het mooiste.

Ik vond het ook interessant om te zien hoe ze de bedden hadden staan, allemaal aan de wand en aan het eind van de zaal was een plek waar de religieuze zusters hun eucharistievieringen hielden, de zieken lagen dus een soort van met hun bed in de kerk.


Het was trouwens behoorlijk druk bij Hotel Dieu, voor de deur stond zelfs een rij omdat er natuurlijk maar een bepaald aantal mensen binnen mag. Een rolstoel heeft vaak nadelen, maar op dit soort momenten niet. ik werd namelijk direct meegenomen naar een andere mooie grote deur en hoefde geen entree te betalen. Altijd leuk zo’n voordeeltje!

Na dit bezoek ben ik doorgereden naar Taizé. Hier heb ik een barak gekregen en morgen zal ik er nog wel meer over schrijven. dan gaat mijn echte pelgrimstocht beginnen!

Groetjes,
Rolstoelpelgrim

tweede reisdag

Franse vlag. Plaatje geeft aan dat je hiermee naar Franstalige deel van website kan
Vlag voor Engelstalig deel van de website

Afgelopen nacht een hoop herrie van andere camping gasten die na middernacht terug kwamen van een avond uit ofzo en luidkeels spraken met draaiende motoren. Uiteindelijk werd het gelukkig alsnog stil en heb ik goed geslapen. helaas ging de regen wel de hele nacht door. Rond 7.00 werd ik wakker. Ik merkte wel dat ik gisteren veel had gezeten, mijn lijf was niet helemaal zoals ik zou willen maar uiteindelijk kwam het wel op gang. De beste manier om mijzelf zover te krijgen om die heerlijk warme slaapzak te verlaten is door gewoon maar mijn luchtbed leeg te laten lopen. Toen ik het lekker warme bedje uit was heb ik alles weer ingepakt en ben ik met mijn natte tent vertrokken.

Het weer was erg wisselvallig maar toch vooral regen en grijs. gelukkig was het tijdens een van mijn stops droog genoeg om mijn tent grotendeels te laten drogen. ik hing hem over mijn openstaande kofferbak en hield het andere uiteinde af en toe vast om de wind er goed door te kunnen laten gaan. helas was hij nog niet helemaal droog toen het ook toen weer begon te regenen. Ik heb hem toen maar achter in m’n auto gelegd, wijd open zodat het in de auto kon drogen, iets dat soms wel zorgde voor beslagen ramen maar met wat extra ventilatie was dat weer opgelost.

Onderweg kwam ik diverse oorlogsmonumenten en begraafplaatsen tegen, de meeste van de 1e wereldoorlog. Bij de grootste begraafplaats ben ik gestopt. Ik vond het bijzonder dat het eigenlijk niet een maar twee begraafplaatsen waren, een met Franse soldaten en een met Duitse soldaten, en dat naast elkaar. Indrukwekkend, meer dan 30.000 kruisjes. Alhoewel, het waren niet alleen maar kruizen. Het viel me op dat er ook enkele graven waren met een ander model. Dit waren moslims, vaak stond er bij dat ze uit de kolonieen (Marokko) kwamen, de meeste heette Mohammed en Ali. Ik had er nooit bij stil gestaan dat die ook meevochten en zij natuurlijk geen kruis als grafmonument krijgen.

Na de begraafplaats weer doorgereden. Vandaag veel afwisseling qua omgevng. Bossen, dorpen en steden. zonnebloemvelden, akkers waar graan op heeft gestaan maar nu alleen mooie ronde strobalen liggen, luzerne en degene die ik nog niet eerder had gezien waren velden vol hennep. vast voor touw, zaden, etc.

Vanmiddag heb ik ook nog een routeboekje gekocht van de route van Cluny naar Le-Puy-en-Velay, de precieze routes gebruik ik wel niet maar het is heel fijn om een boekje met te volgen plaatsnamen en logeeradressen te hebben.

Nu ben ik weer op de camping. Ik lig weer in mijn tent en hoor heel zachtjes af en toe een paar druppels maar ik ben blij dat ik hem weer droog heb kunnen opzetten.

groetjes,

rolstoelpelgrim

Eerste reisdag

Franse vlag. Plaatje geeft aan dat je hiermee naar Franstalige deel van website kan
Vlag voor Engelstalig deel van de website

Vandaag is het dan toch echt mijn eerste reisdag

Gisteravond had ik de meeste spullen al in de auto gedaan en vanochtend hoefde ik alleen nog de laatste dingetjes zoals mijn oplader, handtas en eten voor onderweg te pakken. Daardoor kon ik rond half 8 wegrijden.

Normaal zet ik de navigatie gelijk op mijn eindbestemming maar ik had nog andere afspraken staan.

Mijn eerste afspraak was in Helmond. Ik heb volgens mij wel eens geschreven over mijn vrijwilligerswerk in het openluchtmuseum Archeon waar ik voor corona (en hopelijk snel weer opnieuw) regelmatig werkte als middeleeuws schoenmaker. Deze keer had ik geen middeleeuwse schoenen gemaakt maar wel een paar leren sandalen die gebruikt zullen worden in de musical Ruth van Kisi. Deze groep zit in Helmond en deze week word er hard gewerkt aan de musical (voor geintereseerden zijn entree kaarten hier te bestellen).

Toen ik er aan kwam werd er druk geoefend maar gelukkig kon degene voor wie de schoenen zijn bedoeld wel even passen, ze pasten goed dus nog even en ze worden in de voorstelling gedragen. Leuk! Na het passen nog even blijven kijken naar het oefenen en daarna weer door naar de volgende afspraak. Nu bij een vriendin die ik altijd op probeer te zoeken als ik in Limburg ben. Door onze beider gezondheid en de grote afstand van onze woon adressen zien we elkaar niet heel vaak maar het is altijd gezellig. Ik zou een uurtje blijven maar het werden er al snel 2 maar toen moest ik toch echt richting Frankrijk gaan rijden.

Helaas werd het hoe zuidelijker ik kwam hoe slechter het weer, in Belgie reed ik door de mooie Ardennen maar door het natte weer was het geen weer om lang te stoppen en foto’s nemen werd het ook niet echt. Dus alleen noodzakelijk stops gemaakt want die waren met mijn zere rug toch wel nodig.
in Frankrijk klaarde het gelukkig wel iets op maar echt droog werd het niet. Gelukkig was het bijna droog toen ik mijn tentje op moest zetten want een tent op zetten in een hoosbui is verschrikkelijk, gelukkig bleef het bij wat druppels.
ik sta net als vorig jaar op de camping in Revin aan de Maas. Een fijn plekje vlak bij het toiletgebouw waardoor ik die afstand net kan lopen. Net mijn tanden gepoetst en nu lig ik weer in de tent, de regen tikt op het tentdoek maar ik lig gelukkig warm en droog binnen en ga zo slapen.

Tot morgen!

Groetjes,
Rolstoelpelgrim

Eerder weg met een steuntje in de rug!

Vlag voor Engelstalig deel van de website
Franse vlag. Plaatje geeft aan dat je hiermee naar Franstalige deel van website kan

Het is nu een aantal dagen voor vertrek.
Ik was van plan om zaterdag de 20e te vertrekken maar door omstandigheden kan ik nu een paar dagen eerder weg, namelijk dinsdag de 17e. Mijn tas is al grotendeels ingepakt.

Normaal zie ik enorm uit naar mijn pelgrimstocht maar de laatste tijd voelde het een beetje dubbel. Naast dat ik uitzag naar het pelgrimeren zag ik er ook enorm tegen op vanwege enorme rug klachten met uitstraling in mijn been. Hierdoor kon ik ondanks een flinke lading pijnstillers niet tot nauwelijks zitten in mijn rolstoel. Thuis breng ik al jaren mijn dag voornamelijk liggend door met korte stukjes lopen om iets te doen als afwisseling. Zitten doe ik alleen tijdens auto rijden of als ik met de rolstoel ergens heen ga. Normaal red ik me hier prima mee maar de laatste tijd lukte zelfs die kortere momenten zitten niet goed. Ik had al fysiotherapie andere medicatie gekregen waardoor de zenuwpijn gelukkig afnam maar zitten in mijn rolstoel bleef een probleem.

Na wat zoekwerk, tips en ervaringen die ik las op de faceboekpagina van de patientenvereniging vond ik een rugleuning die me wel geschikt leek voor mijn probleem. Dat moest dat weer aangevraagd worden via de gemeente, WMO, en dat schoot niet op. De rolstoel leverancier was al verschillende keren gekomen om de spanbanden in mijn oude rugleuning bij te stellen maar hier werd het nauwelijks beter van. Er moest gewoon iets nieuws komen. Ik zei tegen de rolstoelleverancier dat de Tarta rugleuning me wel wat leek maar dit zag hij niet zitten (waarschijnlijk vanwege de prijs). Hij dacht het nog wel zelf op te lossen met losse stukjes schuimruber tussen de rugleuning. En zo gebeurde het.

Helaas hielp dit niet. Uiteindelijk heb ik zelf contact gezocht met Summit revalidatietechniek, het bedrijf van de Tarta rugleuning. Zij boden gelijk aan om langs te komen. 2 dagen later stonden ze al op de stoep met een uitprobeer rugleuning van Tarta. Dit is een volledig aanpasbaar systeem. Ze maakten het op maat en toen kon ik die rugleuning proberen. Dat zat zo fijn, eindelijk ook zijwaardse steun zonder dat het mij belemerde in het rollen. Na die passing heb ik mijn rolstoelleverancier maar weer gebeld en nogmaals aangegeven dat ik toch echt een andere rugleuning nodig heb omdat ik haast niet kon zitten. Hij zou het overleggen en ik moest maar weer afwachten.

Dit was 2 weken geleden en ik begon me behoorlijk zorgen te maken over mijn pelgrimage. Langer dan een uur zitten in mijn rolstoel was niet te doen, eigenlijk was 10 minuten al niet fijn. Maar 2 dagen later kreeg ik ineens een telefoontje van Summit. Zij hadden bericht van de rolstoelleverancier dat de Tarta rugleuning geleverd mocht worden! Ik was heel blij maar er was nog wel 1 probleem, namelijk de levertijd… de rugleuning was op voorraad maar ze hadden hun agenda tot eind september vol staan. Eerder konden ze niet langs komen. Gelukkig had ik de helderheid van geest om te vragen wanneer ik terecht kon als ik bij hun langs zou komen. En die vraag loste het probleem op! Ik kon afgelopen dinsdag terecht. Nadeel was dat het in Deventer was (voor mij 2 uur rijden), maar daardoor kan ik nu wel op pelgrimstocht met een goede rugleuning. Binnenkort zal ik over de rugleuning een review plaatsen maar eerst wil ik de rugleuning goed uittesten.

Deventer

En zo reed ik afgelopen dinsdag naar Deventer. Eerst naar Summit voor de rugleuning. De man die mij hielp nam alle tijd om die rugleuning perfect passend te krijgen. dat was nog een flinke puzzel. Ik heb een behoorlijk holle rug en wil graag een lage rugleuning die wel steun geeft, niet alleen aan de achterkant maar ook aan de zijkant bij mijn instabiele bekken en onderrug. Maar na 1 1/2 uur was het helemaal goed afgesteld en kon ik Deventer bezoeken.
Deventer was een mooie stad, was er nooit (bewust) geweest.
Ik bezocht de Broederkerk, die kerk is gebouwd rond 1335 en heeft door de jaren heen diverse kerkgenoodschappen gehuisvest, nu weer een RK-kerk.

Verder bezocht ik nog de Lebuiniuskerk uit 1450, ook dat was een erg mooie kerk met mooi glas in lood van de evangelisten. Ook waren er enkele mooie oude muurschilderingen.

Naast deze mooie oude gebouwen vond ik het moderne gemeentehuis van Deventer ook heel opvallend.

stadhuis deventer, geel met vingerafduk vorige vlakken

Ook kocht ik nog een lekkere Deventerkoek bij J. Bussink die al sinds 1593 deze kruidkoeken bakt. lekker!

Na een korte rondrit door de stad moest ik weer naar huis. Het rollen ging met mijn nieuwe rugleuning een stuk beter en ik had veel minder pijn. Dat geeft weer hoop voor mijn pelgrimstocht.
Na bijna 2 uur rijden met een aantal stops waarbij ik even ging liggen op een doek op bij de parkeerplaats was ik weer thuis met mijn nieuwe stoel.

Zo had ik een erg leuke maar vermoeiende dag.

Afgelopen dagen heb ik mijn rugleuning verschillende keren uitgetest en het rolt zoveel beter, ik heb veel minder pijn.
Ik zie nu veel minder op tegen het zitten tijdens het rollen en zie weer uit naar mijn tocht.

Vandaag en morgen de laatste dingen inpakken en dan ga ik dinsdag weer op pad. Eerst een paar dagen met de auto en dan begint de echte pelgrimage.
Het dagelijkse blog zal er weer zijn vanaf dinsdag.

Groetjes,

Rolstoelpelgrim

Aftellen naar de Pelgrimstocht 2021

Het is augustus en pelgrimstocht 2021 komt in zicht. Als alles volgens planning gaat vertrek ik 20 Augustus richting Frankrijk.

Van waar start ik pelgrimstocht 2021?

Helaas heb ik er ook dit jaar weer voor moeten kiezen om met eigen auto te gaan. Vanwege corona durf ik de reis met flixbus zoals ik eerder deed niet aan. Ik zal daarom met mijn auto richting Taize reizen (daar ben ik vorig jaar geeindigd) en vanuit daar gaan rollen. Na mijn aankomst in Le-Puy-en-Velay kan ik met bus en trein weer terug naar mijn startpunt. Maar eerst moet ik me nog klaar gaan maken voor vertrek.

Wat je thuis laat is mooi meegenomen

Komende weken ga ik langzaam mijn spullen bij elkaar zoeken en inpakken.
Als je met een rolstoel op reis gaat zijn er altijd extra dingen om op te letten. Zo komen ze deze week van het rolstoelbedrijf mijn banden vervangen. ik ga dus fijn op nieuwe banden weg. Ik neem ook altijd een extra binnenband mee zodat ik in geval van nood altijd iemand kan vragen mijn band te vervangen. Het ontbreek mij zelf aan kracht om dat te doen maar er zijn (hopelijk) altijd behulpzame mensen te vinden.

Ik probeer altijd met zo min mogelijk bagage te reizen. “Wat je thuis laat is mooi meegenomen!” Dat is een gezegde dat ik vaak onder pelgrimst hoor. Helaas lukt het mij niet om ultra light te reizen. ik zit namelijk altijd vast aan een enorme lading spullen die een gezonde wandelaar niet heeft. Zo heb ik net mijn medicatie uitgezocht voor een paar weken pelgrimeren. Dat neemt aan het begin van de reis ongeveer 1/3 van mijn rugtas in beslag. Gelukkig word dit onderweg steeds minder dus krijg ik meer ruimte.

En dan heb ik mijn rolstoel accu’s, Ik denk dat ik voor zo’n 10 kilo aan accu’s en ander rolstoel materiaal (gereedschapsetje, reserveband, fietspomp, etc) mee heb. ik ben blij dat ik dit niet op mijn rug hoef te tillen!

Kleding van een rolstoelpelgrim

Ook qua reis kleding is het anders als roller dan als wandelaar. Met kleding let ik altijd op of de mouwen aansluitend zijn. anders zitten die mouwen steeds tegen mijn wiel en worden ze heel snel vies. ook bij mijn heup moet het niet te wijd zijn, dan hangt het over de zijschotten heen, alsnog tegen mijn wiel aan. dat is dan het shirt.

Mijn broeken wil ik, vooral als ik lang zit, graag niet te strak bij de taille en hoog op de rug. bij veel broeken, zeker spijkerbroeken krijg ik na eenlange dag zitten buikpijn omdat het zo hard en stijf is. ik draag vaak joga broeken als ik onderweg ben. draagt fijn en ze zijn ook nog eens makkelijk te wassen en ze zijn snel droog.

Op veel fora/faceboekpagina’s met pelgrims lees je over goede schoenen, dit is voor mij natuurlijk niet van belang. handschoentjes deste belangrijker. Ik heb leren handschoenen waar geen vingers aan zitten maar wel een duim. hier is moeilijk aan te komen maar ook dit jaar is het dankzij mijn zus gelukt om weer een nieuw paar te vinden. Ik neem altijd 3 paar mee zodat ik altijd een schoon of heel paar aan kan doen. Elke reis verslijt er ongeveer 1 paar leren handschoenen. (Na beschrijving: ik kreeg vragen over waar rolstoelhandschoenen te koop zijn. Het merk die ik nu heb kan ik online nu niet vinden maar wel een andere die ik ook heb. Vind ik persoonlijk iets minder prettig en stevig dan de zwarte leren maar deze zijn alsnog beter dan de andere die ik heb geprobeerd. Je vind ze via onderstaande link, mocht je ze kopen via die link steun je mijn website https://amzn.to/3CgO0le )

Nu alles bij elkaar zoeken en dan kan ik snel op pad. Net voor vertrek zal ik nog een blog schrijven.
Ik zie er enorm naar uit om weer op pad te gaan!

Groetjes,

Rolstoelpelgrim

Planning en bepakking

English Français

Het is al weer twee maanden geleden sinds mijn laatste berichtje over mijn interview in het tijdschrift Eva dus tijd voor een nieuw blog.

Langzaam maar zeker ben ik nu toch begonnen met iets meer plannen. Ik hoop eind augustus te gaan vertrekken als de corona regels dit toestaan. maar voor nu lijkt dat tegen die tijd te gaan lukken dus ik probeer de hoop te houden dat dit ook gaat lukken.

Qua route twijfel ik nog over 2 mogelijke routes. ik kan de officiele route gaan volgen (een Jacobsweg via Cluny vanuit Duitsland ) of een volledig zelf uitgezette route via Lyon waarbij ik het eerste deel langs de rivier de Saone zal rollen en daarna door een nationaal park . beide hebben zo hun voor en nadelen zoals steile hellingen en/of stukken met langere afstanden tussen de campings. Tot vorig jaar zou vooral het kiezen van een route met genoeg slaapplekken de voorkeur hebben maar inmidels heb ik wel meer geleerd dat juist op de wat lastigere plekken er wel weer een mooie en vaak ook originele slaaplek op m’n pad komt waarbij ik heel bijzondere ontmoetingen heb en ik merk steeds meer dat het juist die ontmoetingen zijn die deze tocht zo speciaal maakt. en dat zelfde geldt eigenlijk ook voor de weg kwaliteit van de route, de makkelijke stukken onthoud ik niet of herinner ik me als een saai stuk terwijl juist de zware kilometers over onverharde wegen of waar ik haast niet omhoog kon klimen met mijn rolstoel me bij zijn gebleven en me boven op die berg een gevoel gaven van overwinning en waarbij ik enorm kon genieten van het uitzicht.

Voor nu plan ik beide route opties gedeeltelijk en waarschijnlijk beslis ik net voor vertrek welke kant ik op ga. Dus daarover meer in een van de volgende blogs van de komende maanden.

Binnenkort wil ik ook vast even goed naar mijn bepakking kijken. Dingen die ik vorig jaar te veel bij me had en ongebruikt zijn gebleven en tegelijk ook kijken of er dingen zijn die ik vorig jaar heb gemist en nu mee moet (dat laatste zal minimaal zijn, ik heb weinig gemist). het liefst zou ik met minimale bagage reizen, maar door mijn rolstoel moet ik toch altijd meer mee dan lopende pelgrims. gelukkig hoef ik die bagage niet zelf te tillen, dus dat is weer een geluk bij een ongeluk.

Regelmatig krijg ik de vraag waar ik de spullen laat op mijn rolstoel. hieronder een foto en daarbij de beschrijving van mijn spullen

  1. Rugzak, daarin heb ik mijn luchtbed, slaapzak, kleding en 1 reserve accu.
  2. Aan mijn stuur heb ik verschillende dingen. een fietscomputer, een tasje waarin ik een powerbank heb zitten en heel belangrijk een bel.
  3. Dit is mijn zonnepaneel, 30w, hiermee laad ik mijn powerbanks en telefoon op.
  4. Tas waarin ik mijn (vaak gekregen) lunchpakket of boodschapen bewaar, hier is die erg vol omdat ik net boodchappen had gedaan en wist dat ik de daarop volgende dag geen supermarkt zou treffen maar vaak zit er niet veel meer in dan een stuk stokbrood en wat kaas.
  5. Grote waterdichte tas. hierin zit mijn tent, de hamer en de oplader van mijn rolstoel.
  6. Mijn handtas en de transparante kaarten houder. Ze staan hier op de grond maar onderweg ligt dit op schoot. velen noemen mijn handtas een hutkoffer, ik hou van grote tassen die comfortabel en stabiel op schoot liggen en waar alles in past wat ik onderweg bij de hand moet hebben. een tas om mee te lopen die smal en hoog is werkt niet fijn als je in een rolstoel zit en een tas op schoot hebt, dan moet een tas breed en laag zijn, lastig te vinden. In mijn handtas zitten natuurlijk mijn portemonee en paspoort maar ook medicatie voor onderweg, klein ehbo setje, reserve handschoentjes en heel belangrijk mijn pelgrimspaspoorten (credential), dat worden er steeds meer, ik ben nu met de 3e bezig en ik heb ook altijd een lege bij mij voor het geval het pelgrimspaspoort dat ik nu gebruik vol is.
    De hoes voor de kaarten is ideaal, het is transparant en heeft een touwtje dat ik om mijn nek kan hangen of aan mijn tas kan binden. Ik gebruik altijd losse kaartten die eigenlijk uit een michelin kaartenboek komen, hierdoor heb ik mooie gedetailleerde kaarten maar heb ik soms wel 6 of meer kaarten nodig voor 2 weken rollen. In deze transparante hoes kan ik alle kaarten bewaren en dan degene die ik nodig heb vooraan leggen en zo vouwen dat ik die dag klaar ben en de route kan volgen. Ook stop ik vaak mijn mobiel hierin als ik plekken heb waar de kaart onvoldoende is om te navigeren, dan gebruik ik google maps en door die hoes blijft alles netjes op schoot liggen.
  7. Onder de zittting van mijn rolstoel heb ik een tas hangen met daarin 2 reserve accu’s en ook bewaar ik daarin mijn andere stroomkabels.
  8. Metalen drinkfles, overdag om te drinken en in nacht ook vaak in gebruik als kruik.
  9. Gereedschap setje aan mijn rolstoelframe. hierin zit van alles om probemen onderweg op te lossen, ductape, tiewraps, inbussleutels, schroeven, tangetje, bandenplaksetje, reserveband, schroevendraaier en nog meer.

Ik ben dus behoorlijk beladen, maar gelukkig krijg ik nog steeds alles op mijn rolstoel gepuzzeld. ondanks dat ik zo beladen ben kan ik helaas niet heel veel minderen met baggage, zeker niet qua rolstoel spullen (zoals gereedschap, accu’s en laders en kabels) en kampeerspullen (tent, luchtbed, slaapzak), juist die spullen zijn zwaar en/of groot.

Als je meer wilt horen van mijn bepakking vraag me gerust. ook op mijn paklijst op de website is veel info te vinden over wat ik meeneem.

Bedankt voor het lezen van het blog, op de homepage kan je je inschrijven voor mijn nieuwsbrief, dan hou ik je op de hoogte al er een nieuw blog geplaats word.

Groetjes,
Rolstoelpelgrim

Interview voor website van Tijdschrift Eva

Even een kort bericht waarin ik jullie wil vertellen dat ik vorige week een interview had met het tijdschrift Eva voor hun website.

Je kan het hier lezen op hun website,
https://eva.eo.nl/artikel/2021/03/rolstoelpelgrim-laura-feenstra-maakt-pelgrimstochten-in-haar-rolstoel

en ik heb het ook geplaatst op de pagina met al mijn interviews van afgelopen jaren. https://rolstoelpelgrim.nl/rolstoel-pelgrim-in-andere-media/

Het weer wordt nu weer mooier weer, de lente is begonnen en ik hoop binnenkort weer vaker langere afstanden te gaan rollen. een goede training voor de volgende pelgrimage

Hoe het zit met het vervolg voor mijn pelgrimstocht weet ik nog niet precies maar ik hoop in September weer een stuk verder te rollen als de corona maatregelen dit toelaten. voor nu ga ik daar maar even van uit en plan ik rustig door.

Als je op de hoogte wilt blijven van dit blog, schrijf je dan in op de homepage voor de nieuwsbrief.

Groetjes,
Rolstoelpelgrim

Rollen door Nederland

Vandaag eens geen blog over verre avonturen en pelgrimages maar een wat lokalere locatie.
Afgelopen week had ik wat extra vrije tijd en besloot ik daarom een stuk in de omgeving te rollen.

Dinsdag eerst een relatief kort rondje, ik moest aan de andere kant van mijn woonplaats wat ophalen en besloot te gaan rollen. het was ondanks dat het koud was wel heel mooi weer en bij aankomst had ik toch bijna 10 km op de teller.
Dat bleek een goede oefening want vrijdag had ik een hele dag niks in de agenda staan en mijn zoon was uit logeren en daarom heb ik een mooie lange wandeling gemaakt.

Ik begon vanuit huis te rollen, er is hier vlakbij een soort mini natuurgebied/wandelpad waar mooie Galloway koeien loslopen, ik vind dat zulke leuke beesten.

Ik reed een rondje om mijn woonplaats, dat klinkt als een klein rondje maar het is een route van bijna 30 kilometer. De route ging vooral door de polders in het groene hart, een echt Hollandse omgeving met weilanden, dijken, koeien, sloten met riet, etc.

Vooral voor de mensen die hier meelezen van buiten Nederland (ik weet dat ik inmiddels volgers heb uit diverse landen in Europa, verenigde staten, Australie en zelfs Azië) zullen deze verhalen en foto’s het typische beeld van Nederland weergeven.

Onderweg zag ik vele vogels zoals zilverreigers, blauwereigers, eenden, zwanen en net voor ik weer thuis was kwam ik ook nog een fazant tegen.

Ook zag ik de eerste krokussen opkomen en reed ik door vele Hollandse wegen met aan weerszijde knotwilgen, sommige helemaal geknot en andere nog met de takken er aan.

Rond de lunch ben ik bij een boerderij met koeien gestopt waar ze kaas verkochten, hier heb ik een stukje van meegenomen en met behulp van mijn zakmes en wat brood dat ik bij me had heerlijk van genoten.

Na thuiskomst voelde mijn tenen half bevroren en had ik behoorlijk spierpijn, ik had al maanden niet meer zover gerold. Maar het was wel heel fijn om weer een dag lekker er op uit te zijn.

Maar hiermee was ik nog niet klaar met rollen.
Zaterdag moest ik mijn zoon in Brabant ophalen bij de vrienden waar hij gelogeerd had. Ik hoefde hem pas in de avond op te halen maar ik besloot al vroeger weg te gaan omdat ik na een dag door de polders van het groene hart van Nederland te rollen behoefte had aan een andere omgeving, en Brabant is daarin behoorlijk anders.

In de ochtend werd ik wakker met nog meer spierpijn dan de avond ervoor. Maar toen ik eenmaal een beetje op gang kwam werd dat gelukkig snel minder.
Ik moest eerst ruim een uur rijden naar de plek waar ik wilde rollen.

Ik ben gestart bij de zandverstuiving van Rosmalen, hier kon ik makkelijk parkeren dus dat was fijn. de zandverstuiving was heel mooi, maar de verstuiving zelf is natuurlijk niet zo toegankelijk. gelukkig lag er een bospad naast waar ik me redelijk door kon worstelen. geen makkelijk pad maar wel een leuke uitdaging. Onderweg ontmoete ik een vrouw met haar hondje, we maakten een praatje over mijn pelgrimage (ze herkende de schelp die ik voorop mijn rolstoel voorwiel heb hangen), zelf droomt ze er van om nog eens met paard en hond die route af te leggen. ze nodigde me uit voor wat drinken en we liepen samen een stukje op richting haar huis. was gezellig. Na nog even wat te hebben gedronken ging ik weer verder.

Ik heb toen nog een stuk door het bos gerold, voornamelijk de wandelpaden. Ondanks dat het eigenlijk niet erg rolstoeltoegankelijk was was het voor mijn rolstoel best goed toegankelijk en zo was het veel mooier wandelen dan over het mooi aangelegde fietspad. Na wat zigzaggen door het bos was het tijd om terug te gaan, de zon ging ook al onder en toen ben ik via het fietspad naar mijn auto gerold waarna ik mijn zoon heb opgehaald en we net voor de avondklok weer thuis waren. Toch een mooi rondje van zo’n 10 km gerold over bospaden.

Het was goed om afgelopen week weer eens zoveel te kunnen rollen. ik hoop dat in het voor of najaar zich de kans weer voordoet om weer een stuk in Frankrijk te gaan rollen, van Taizé naar Le-Puy-en-Velay.
Inmiddels heb ik alles zo goed als voorbereid. Alle slaapplekken net als vorig jaar weer op een kaart genoteerd. Nu afwachten hoe alles loopt, de tijd zal het leren.

Ik hou jullie op de hoogte als ik nieuws heb over mijn vertrek of tussentijdse korte tochten.
Mocht je je nog niet ingeschreven hebben voor de nieuwsbrief dan kan dit op de homepage.

Groetjes,

Rolstoelpelgrim

Oud en Nieuw

de laatste dag van het jaar ik hoop dat jullie mooie kerstdagen hebben gehad.

Zo aan het eind van het jaar wil ik even terug blikken op 2020.

begin 2020, januari, dacht ik nog dat ik in mei of juni zou gaan pelgrimeren in Frankrijk en daarvoor in april nog 3 dagen in Friesland zou pelgrimeren met stichting “Vasten Actie”.
Maar zoals bij iedereen liep ook bij mij dingen dit jaar anders dan gepland. Al in maart bleek dat de pelgrimstocht van ‘Vasten Actie’ niet door kon gaan door Covid-19 en die word verplaatst naar september.
In maart had ik toch ook niet mee gekund met de pelgrimstocht want ik ben zelf erg ziek geweest in die periode, achteraf gezien denk ik toch Corona, ik had alle klachten maar omdat er in die periode niet getest werd weet ik het niet helemaal zeker. wel weet ik dat ik nog altijd niet helemaal de oude ben en nog steeds wat sneller benauwd ben dan voor maart. 

In mei en juni naar Frankrijk gaan voor mijn pelgrimage was ook geen optie met de situatie van toen. en juli en Augustus wilde ik zelf niet pelgrimeren omdat het dan veel te heet is in Frankrijk. Maar wel ben ik nog op vakantie geweest met mijn zoon en hebben door Frankrijk een rondreis gemaakt.
Uiteindelijk besloot ‘vasten actie’ de pelgrimstocht in September af te blazen.
en omdat september de situatie nog wel zo goed was dat het mogelijk was om naar Frankrijk te gaan besloot ik eind augustus toch mijn plannen door te zetten zodat ik September toch kon gaan pelgrimeren. Ik had het geluk dat de omgeving van de Morvan op dat moment niet veel Covid gevallen waren en dat er sowieso weinig mensen wonen waardoor afstand houden een stuk makkelijker was. Vaak reed ik uren alleen door het bos, heerlijk vind ik dat. genieten van de stilte en alleen maar wat vogels en beesten op de achtergrond en af en toe het geluid van houthakkers ergens ver weg.

Ik ben erg blij dat ik toch ben gaan pelgrimeren. Het was een heel bijzondere pelgrimstocht. Door de Covid-19 kwam ik wel af en toe in lastige situaties zoals dichte campings en pelgrimsherbergen, maar juist die lastige situaties hebben deze reis de mooiste herinneringen en ontmoetingen opgeleverd. 
De hoogtepunten van deze pelgrimstocht zijn sowieso vrijwel allemaal gevolgen van de lastige dingen. om er een paar op te noemen:

Na terugkomst in Nederland ben ik bezig geweest met de website die nu voor een groot deel in NederlandsEngels en Frans te lezen is.
en afgelopen week heb ik de pagina met reviews ge-update , nu is het overzichtelijker en alle nieuwe dingen die ik onderweg gebruik staan er op, en komende tijd zal ik de reviews nog verder uitbreiden met afbeeldingen en extra info.
 
Voor mij is 2020, ondanks alles toch nog een goed jaar geweest waarin ik een mooie reis heb mogen maken.

 

Langzaam ben ik ook gestart met voorbereiding voor volgend jaar, het is de bedoeling in het voorjaar weer verder te gaan (mei, juni) maar de tijd zal het leren want met corona  is het niet van te voren te plannen.
Door de jaren heen merk ik dat ik steeds minder uitgebreid plan. 
Ik ben van plan de komende etappe weer vergelijkbaar voor te bereiden als afgelopen jaar. Ik had in 2020 in de wijde omgeving van de route alle slaapplekken op een kaart gezet (digitaal maar ook op een fysieke kaart) en ik besloot onderweg pas (vaak de avond van te voren) welke route ik die dag precies zou gaan nemen, afhankelijk van welke interessante steden/dorpen/kastelen/kerken/etc. er in de plaatsen zijn en waar ik zou kunnen slapen.
2021 hoop ik van Taize naar Le-Puy-en-Velay te gaan.
 
Zodra ik weer meer nieuws heb zal ik een nieuw bericht schrijven. Mocht je het nog niet hebben gedaan schrijf je dan op de homepage in voor de nieuwsbrief.
 
En voor nu wens ik jullie allemaal een gelukkig en gezond 2021!!!
 
 
Groetjes,
Rolstoel Pelgrim

2020, een mooie pelgrimage, afsluiting en statistieken

tentje in het bos/camping

Français English

Het heeft even geduurd maar hier is dan eindelijk mijn afsluitende blog met alle statistieken van mijn afgelopen pelgrimage.
Afgelopen weken ben ik bezig geweest met het updaten van de website en mijn blog hier netjes op volgorde te beschrijven met daarbij alle routekaartjes en hoogteprofielen. Erg leuk om te doen want door al die foto’s en verhalen weer door te gaan komen er veel herinneringen terug, degene die ik heb opgeschreven maar ook vele andere dingen.
Ook ben ik bezig geweest met de Engelse vertaling van de website (voor nu nog gedeeltelijk automatisch vertaal ivm tijdgebrek) en de Franse vertaling van de website (volledig automatische vertaling omdat mijn Frans helaas niet goed genoeg is om het zelf te vertalen). Er komen namelijk steeds meer niet Nederlands sprekende volgers bij. vaak mensen die ik onderweg heb ontmoet.

Nu ik het toch over mijn volgers heb wil ik alle trouwe lezers bedanken en iedereen die hier reageerde en/of per email mij berichtjes stuurden, die berichtjes hielpen mij om deze mooie en bijzondere pelgrimage te maken, zeker op de moeilijke momenten was het mooi te weten dat er zoveel mensen met mij mee reizen. Ik vond het heel leuk om iedere dag mijn belevenissen met jullie te mogen delen, te weten dat er mensen meelezen hielp mij ook om bewust naar dingen te kijken en om op dingen te letten waar ik vaak zo langs loop (die mooie paddestoel, bloemetjes of beestjes zoals sprinkhanen).

Er zijn vele mensen die mij onderweg hebben geholpen, sommigen met kleine dingen zoals alle keren dat iemand me gedag zei, en de duimen omhoog die uit auto’s kwamen terwijl ze mij inhaalden als ik een zware helling op rolde.
Ook mensen die mij hielpen om de weg te vinden, die mijn waterflesje vulden, een praatje maakten of hun maaltijd met me deelden. Kleine dingen die voor mij zeer belangrijk waren.
Soms ook grotere dingen, mensen die ik niet kende en mij mij welkom hebben geheten in hun huis waar ik 1 of soms zelfs 2 nachten heb mogen genieten van hun gastvrijheid. mensen die mij op kwamen halen om naar hun huis te brengen als ik in nood zat omdat ik voor een dichte camping stond. Sommigen zijn inmiddels vrienden geworden.

Dat zijn de dingen die mijn pelgrimage nog mooier hebben gemaakt.
Bedankt!

Maar hier dan de statistieken:

Data, Etappes, en aantal kilometer

1 september, Avallon – Marigny-l’Eglise 19,55km
2 september, Marigny-l’Eglise – Brassy 13,3km
3 september, Brassy – Planchez 21,94 km
4 september, Planchez – Arleuf 25,37km
5 september, Arleuf – Larochemillay 22,86km
6 september, Larochemillay – Issy-l’Évêque 22,81km
7 september, Issy-l’Évêque – Gueugnon (Autun) 26,55km
8 september, Gueugnon – Paray le Monial 34,99km
9 september, Dagje Paray le Monial
10 september, Paray le Monial – Charolles 21,52km
11 september, Charolles- Verosvres 19,31km
12 september, Verosvres – Cluny 28,13km
13 september, Cluny – Taize 15,94 km

Totaal 272,27km
13 roldagen maakt dat tot een gemiddelde dagafstand van 20,94km per dag

Waar doe ik het van???

Wat betreft de kosten probeer ik onderweg zo sober mogelijk te leven om diverse redenen. de eerste is omdat ik van een minimumuitkering leef (vanwege mijn gezondheid ben ik afgekeurd) en op de tweede plaats vind ik het ook fijn om zo sober mogelijk te leven tijdens zo’n pelgrimstocht, hierdoor ben ik me nog meer bewust dat een mens niet veel nodig heeft. Ik wil niet afhankelijk zijn van het geld dat ik mee neem (waarmee de meeste problemen onderweg stukken makkelijker kunnen worden opgelost) maar ik wil vertrouwen op God en de goedheid van mensen. Mijn ervaring is dat als ik dingen met geld oplos in plaats van met vertrouwen ik veel minder bijzondere dingen mee maak en minder contact heb met mensen onderweg.

Als ik dorst heb bel ik ergens aan om mijn drinkfles te laten vullen wat mij naast vers water meestal ook een mooi gesprek op levert en soms zelf nog een maaltijd. of als ik voor een dichte budget camping sta kan ik natuurlijk een duur hotel nemen maar als ik durf te vertrouwen dat er een oplossing komt brengt me dat op de meest bijzondere plekken, dat is terug te lezen op dit blog of mijn nieuwe web pagina waar de reis beschreven staat, oa bij dag 4, dag 7 en dag 9 is te lezen hoeveel dat vertrouwen mij op heeft geleverd.

Juist de dingen die geen geld hebben gekost waren de meest waardevolle dingen en de meest bijzondere ontmoetingen. Gratis maar onbetaalbaar!

Maar ondanks dat vertrouwen geef ik wel geld uit, en ik zal hieronder beschrijven hoeveel ik heb uitgegeven en waaraan ik dit heb besteed.

Allereerst de overnachtingen:

Heenreis
1 Alphen –  Revin , camping municipal les bateaux 8 euro
2 Revin – Vitteaux, camping  municipal Vitteaux geen betalingsoptie… was niemand aanwezig.
3 Vitteaux- Taize, Barak in Taize (geen kosten)
4 Taize-Challon sur Saone-Dijon-Avallon, Camping Sous Rouche   7,65 euro

Totaal 15,65 euro

Pelgrimage
1 Avallon – Marigny-l’Eglise Pelgrimsherberg, L’auberge du Crescent 15,-
2 Marigny-l’Eglise – Brassy Camping Municipal 6
3 Brassy – Planchez camping Municipal geen beheer
4 Planchez – Arleuf Dichte camping, bij nederlanders in Cussy en morvan gelogeerd) Gratis maar onbetaalbaar!
5 Arleuf – Larochemillay Camping la Forrêt du Morvan 15,85
6 Larochemillay – Issy-l’Évêque camping Les portes du Morvan 10 euro (pelgrimstarief)
7 Issy-l’Évêque – Gueugnon (Autun) Dichte camping, slapen in Bisschopshuis. Gratis maar onbetaalbaar!
8 Gueugnon – Paray le Monial Dichte camping, 2 nachten gelogeerd bij mensen die ik daar leerde kennen. Gratis maar onbetaalbaar
9 Dagje Paray le Monial
10 Paray le Monial – Charolles camping municipal Charolles 7,50
11 Charolles- Verosvres Zusters Franciscanessen Verosvres, gratis maar onbetaalbaar!
12 Verosvres – Cluny camping Municipal Cluny 7,80
13 Cluny – Taize Taize

Totaal kosten overnachting – 62,15

Taizé
105 euro, week inclusief eten

Terugreis
1 Taizé – Saints-en-Puisayes Camping Municipal 4,80 euro
2 Saints en Puisayes – Arcis-sur-aube camping Arcis sur aube 12 euro? (bonnetje kwijt)
3 Arcis-sur-Aube – Revin Camping municipal les Bareaux 8 euro
4 Revin – Huis!

Terugreis 24,80 euro overnachtingen

Totale prijs voor 4 weken overnachtingen 207,60

Maaltijden

Behalve slapen moet ik natuurlijk ook eten.

Kosten eten:
-Dagelijks stokbrood (soms half of klein stokbrood), gemiddeld 60 cent
-1 keer per 3 dagen stukje kaas, gemiddeld 3 euro per stuk is 1 euro per dag
-Iets energierijks voor de zware stukken en omdat het gewoon lekker is! chocola, snoepjes, muesli reep gemiddeld 0,50 per dag
-fruit uit de natuur (appels, peren, bramen), gratis
-lunch en lekkers dat ik onderweg of bij logeerplekken kreeg, gratis en onbetaalbaar!

Totaal gemiddeld 2,10 euro per dag

Tijdens pelgrimstocht ongeveer 30 euro uitgegeven aan eten.
heen/terugreis ongeveer 20 euro.

In Taizé was eten/drinken inbegrepen in de overnachtingsprijs. 3 maaltijden en in middag snack en thee. in de avond mogelijkheid om nog iets te kopen bij Oyak (cafe), 2 keer gedaan, koste 20 cent voor de kop kruidenthee die ik daar dronk. dus 40 cent uitgegeven.

Verder had ik nog een zakje biologische volkoren couscous met gedroogd fruit meegenomen van huis en wat 1 persoons pannekoekmix met alleen water toevoegen. het was voor het eerst dat ik een paar keer had gekookt op een kleine camping gasbrander. het bedrag dat ik hier voor heb uitgegeven tel ik niet mee. qua eten gaat dit misschien om 3 euro voor de hele periode van instant maaltijden.

ik hou het daarom op ongeveer 50 euro eetkosten.

Reiskosten

Omdat ik dit jaar vanwege Covid19 had besloten met mijn auto te gaan heb ik een stuk meer kosten dan voorgaande jaren aan de reiskosten.
Via de route die ik heb gereden was het 1964 km (heen en terugreis) met een verbruik van 5,1 Liter per 100 km. de benzine koste gemiddeld 1,35 euro per liter.
Ik heb ongeveer 100 liter verbruikt en dan kom ik op ongeveer 135 euro aan benzinekosten (andere autokosten zoals slijtage reken ik nu maar niet mee, word te ingewikkeld).

Verder heb ik nog openbaar vervoerkosten gehad om van mijn parkeerplaats van de auto/eindpunt) punt naar mijn startpunt te komen. dit was in totaal 12 euro.

Totaal uitgaven

slapen 207,60
eten 50 euro
benzine 135 euro
trein/buskaartjes 12 euro  

Voor 4 weken (1 week op en neer reizen, 2 weken pelgrimeren, 1 week Taizé) is dat totaal 414,60 euro
zonder de reis is het voor de pelgrimage 92,15 euro en Taize 105 Euro = 197,15 euro

De pelgrimage (alleen het deel rollen) koste mij ongeveer 7,10 per dag.
over de hele reis genomen koste het 14,80 per dag.

Met de auto gaan heeft me dus een flink bedrag extra gekost, dit jaar was het vanwege corona niet anders, maar komende jaren hoop ik toch weer met flixbus te gaan. dan zijn de reiskosten niet meer dan 40 a 60 euro retour (afhankelijk wanneer ik boek). had me zeker 150 euro gescheeld in de kosten. 
Maar ik ben blij en ook dankbaar dat door mijn auto deze pelgrimstocht maken toch mogelijk was in deze gekke coronatijd.

Ik hoop dat jullie me allemaal ook volgend jaar weer gaan volgen, inmiddels beginnen de eerste plannen voor volgend jaar al vorm te krijgen. Ik hoop komend jaar in mei te gaan rollen, de route zal dan lopen van Taizé naar Le-Puy-en-Velay.
Zodra de plannen meer vorm krijgen zal ik weer een nieuwsbrief uit sturen en een blog plaatsen.

Wie het nog niet heeft gedaan kan zich inschrijven op de homepage voor de nieuwsbrief (vergeet de inschrijving niet te bevestigen in de email die dan direct word gestuurd, controleer als je hem niet in enkele minuten ontvangt je junkmail).

Blijf gezond!

Groetjes,

Rolstoelpelgrim

Weer thuis

Inmiddels ben ik al weer een aantal dagen thuis.
Ik heb een mooie terugreis gehad.

De laatste dagen in Taizé waren heel goed. Mooie gebedsvieringen, interessante workshops, en verse noten van de walnotenbomen! Ik had een erg gezellige groep waarmee ik veel tijd door heb gebracht. Niet alleen de tijd van de gesprek groepjes maar ook aten we samen en spendeerden andere momenten van vrije tijd samen. Veel gezelligheid en ook veel goede gesprekken gehad.
Maar zaterdag avond vertrokken de eerste en zondag de rest, ik denk dat ik als laatste van onze groep weg reed van het terrein en was de week Taizé weer ten einde. We hebben contact gegevens uitgewisseld en hopelijk houden we zo nu en dan contact. aan deze reis heb ik sowieso een aantal leuke contacten over gehouden.

Na mijn vertrek vanaf Taizé ben ik eerst gereden richting het Noord-Westen, naar het kasteel Guedelon in Treigny. Dit is in tegen stelling tot de vele andere kastelen die ik onderweg tegen kwam geen oud kasteel maar een kasteel waar ze pas in 1998 mee begonnen zijn om het te bouwen. Het word gebouwd als onderzoeksplek, wetenschappers kunnen hier zelf uitproberen hoe dingen in de middeleeuwen nu echt werden gebouwd en gedaan, experimentele archeologie.
Het kasteel word gebouwd van alle materialen die ze van het terrein zelf halen, diverse soorten steen voor de kasteelmuren, hout voor de balken, klei voor dakpannen en potten en pannen, en zand, kalk, en alle andere benodigdheden voor het cement om alle stenen aan elkaar te zetten.

Op het terrein word volledig op middeleeuwse wijze (12e eeuws) gebouwd met gereedschappen uit die tijd, ook die gereedschappen worden ter plekke door de smid gemaakt. De grote onderdelen (boomstammen, stenen) worden met paard en wagen naar de juiste plek vervoerd.
En nog veel meer ambachten zijn hier actief, houtbewerkers, wolververs, schilders die schilderen met pigmenten die ook van eigen terrein komen, mandenvlechters. Erg interessant om te zien.

Ik ben afgelopen 5 jaar al een keer of 4 eerder bij Guedelon geweest en het is erg leuk om te zien hoe het kasteel vorm krijgt. Op dit moment zijn ze bezig met de voorkant van het kasteel waar de ophaal brug gaat komen. de stenen worden omhoog gehesen met een soort hijskraan waar alles opgehesen word doordat mensen lopen in een soort hamster rad.
Voor mij is dit allemaal extra interessant om te zien omdat ikzelf als vrijwilliger werk bij het open lucht museum Archeon. Dit is een park waarin onder andere de middeleeuwen worden uitgebeeld met middeleeuwse huisjes, ambachten en hun bewoners. Ikzelf zit al enkele jaren (alleen dit jaar door covid19 helaas niet) als middeleeuws schoenmaker in het schoenmakershuis. Erg leuk om te doen.

De andere dagen dat ik onderweg was (4 dagen in totaal), heb ik gewoon rustig aan gereden over kleine wegen waar ik mooie dingen tegen kwam. mooie historische franse dorpjes, veel mooie kastelen en kerken. Ook reed ik weer veel langs plekken waar ik afgelopen jaar als pelgrim ook langs was gerold.

In de nachten sliep ik op campings. De laatste dag heb ik onderweg nog een vriendin bezocht en uiteindelijk kwam ik in de nacht van woensdag 23 op donderdag 24 september weer thuis.

Afgelopen dagen bezig geweest om alles weer op te ruimen en om weer een beetje te wennen aan het gewone leven. na zo’n pelgrimage moet ik altijd weer wennen aan de drukte van alledag. maar het is ook wel weer goed om thuis te zijn.

Binnenkort ga ik weer rustig aan beginnen met de eerste voorbereidingen van volgend jaar. Dan waarschijnlijk van Taizé naar Le Puy en Velay.
Maar voor ik daarmee begin ga ik eerst alle mooie ervaringen van afgelopen reis laten bezinken. Ook zal ik eerst nog een blog schrijven met een terugblik en met alle statistieken van deze pelgrimage, zoals over de afstanden, kosten, etc. die zal denk ik ergens komende week volgen.

Schrijf je in voor de nieuwsbrief op de homepage, dan blijf je op de hoogte als ik iets nieuws heb geplaatst.

Groetjes,

Rolstoelpelgrim


Taizé

Inmiddels ben ik bijna een week in Taizé. Al meerdere keren heb ik Taizé genoemd in mijn blogs, maar wat is Taizé nu eigenlijk?

Taizé is een klein dorpje in Bourgondië, Frankrijk. Zo’n 800km rijden vanaf Utrecht. Hier is een klooster met broeders.

 In 1940 is de Zwitser Roger Schütz hier aangekomen en heeft hier eennhuis gekocht met een idee om een soort klooster te starten maar dar kwam pas later echt op gang. In oorlogstijd ving hij hier mensen op die hulp nodig hadden. Van 1942 tot 1944 is hij vanwege de oorlog terug geweest in Zwitserland. Daarna is hij in 1944 terug gekomen in Taizé en hier is een gemeenschap van broeders ontstaan. Frere Roger was een protestant net als de eerste andere broeders maar eind jaren 60 trad de eerste katholieke broeder in en sindsdien is het een oecumenisch gemeenschap.

Al snel kwamen er ook veel jongeren op bezoek bij de broeders. Vaak jongeren van diverse achtergronden, Protestant, Katholiek oosters Orthodox en ook veel mensen die op zoek zijn. Elke week op zondag komen de nieuwe mensen aan die een week blijven. Andere jaren waren dit in de zomermaanden vaak wel 2 a 3 duizend mensen per week die hier ontvangen worden. Men slaapt in tenten en barakken. Maar dit jaar vanwege corona zijn er maximaal 500 toegestaan maar er zijn deze week nog geen 200 mensen. Ik kom hier al zo’n 9 jaar en het is voor mij nu heel anders om hier te zijn omdat we met zo’n kleine groep zijn, maar ondanks dat is het wel heel goed.

Maar wat is er nu tijdens een dag te doen in Taizé? Dat zal ik hieronder schrijven.

8.15 uur ochtendgebed met zang, stilte, lezing en communie. daarna mijn favoriete ontbijt met brood, chocoladereepjes (zijn de chocoladereepjes die ook worden gebruikt om chocolade croissantjes te maken) en thee of chocolademelk.

Om 10.00 uur is de bijbelintroductie door een broeder. Iedereen krijgt een blad met bijbeltekst en een aantal vragen om over na te denken. Niet alleen vragen over de bijbeltekst maar vooral persoonlijke en diepe vragen zoals “wat zou je graag uit deze week willen halen?”, “is er iets dat je wilt veranderen in je leven of in de maatschappij?”, “hoe ervaar jij God in je leven?”. Na de uitleg van de broeder is er een tijd van stilte waarin je zelf over die vragen na kan denken.

12.20 middag gebed met zang, lezing, stilte en aansluitend een warme lunch.

14.00 uur was er andere jaren zangrepetitie waar we de verschillende stemmen kunnen leren van de liederen van Taizé. Maar door de situatie met covid19 is er dit jaar geen koorttraining wat ik wel jammer vind maar aan de andere kant is dit nu de tijd dat ik even op bed kan liggen om uit te rusten.

15.15 hebben we gesprek naar aanleiding van Bijbel introductie met het kleine groepje waarin iedereen word ingedeeld. Dit jaar heb ik weer een erg leuke internationale groep met allemaal 30 tot 40 jarigen. We bespreken dan de vragen met elkaar. omdat we in groepen zitten van zeer verschillende mensen, diverse nationaliteiten, verschillende geloofsachtergrond, etc levert dit leuke en interesante gesprekken op. Sowieso heb ik een erg gezellige groep en ook met de maaltijden zitten we meestal samen.

17.00 Thee. Wie hier ooit is geweest kent de zoete “Taizé”thee. Met koud weer krijg je warme thee en met warm weer is het ijsthee Maar altijd dezelfde oplosthee die erg zoet is. En een koekje erbij.

Na de thee zijn er een paar keer per week workshops. Over uiteenlopende onderwerpen. Deze week ging het over ecologie en er was een workshop van een orthodox priester uit Amsterdam.

19.00 is het tijd voor de warme maaltijd. Meestal ook tijd om weer gezellig met de groep samen te zijn.

20.30 avond gebed. Er word gezongen, bijbellezing, gebed, en altijd een periode van stilte en daarna weer verder zingen. Aan deze dienst zit niet echt een eind. Al vertrekken op een gegeven moment wel de broeders en daarna is iedereen vrij om te gaan maar sommige mensen blijven tot diep in de nacht door zingen. Of mensen gaan als ze niet kunnen slapen nog even terug de kerk in.

In de avond na 22.00 is het een optie op Oyak te bezoeken, dit is een soort café waar je wat kan drinken of een snack kan halen. Vaak word er door mensen live muziek gespeeld. Een gezellige ontmoetingsplaats.

En daarna is het tijd voor bed.

Op vrijdag en zaterdag zijn de avond gebeden een beetje anders. In Taizé word elk weekeind pasen gevierd. Op vrijdag word net zoals op goede vrijdag de dood van jezus herdacht. Dit word gedaan op oostersorthodoxe wijze met een gebed rondom het kruis.

Op zaterdag avond word de opstanding van Jezus gevierd (pasen) met een lichtviering waar iedereen een kaarsje krijgt en dan word tijdens de dienst het licht aan elkaar doorgegeven. Altijd heel mooi.

Mocht je nieuwsgierig zijn geworden kan je hier de gebeden live meeluisteren en op zaterdag avond (ook vanavond) om ongeveer 20.30 kan je op Facebook de live uitzending van de viering zien. Het is ook later terug te zien. Hiervoor hoef je zelf geen facebook te hebben.

Morgen ochtend is er nog een afsluitende eucharistieviering en daarna is het tijd om weer langzaam richting Nederland te reizen. Ik zal hier weer een dag of 3 over doen.

Als ik onderweg nog leuke of bijzondere dingen tegen kom zal ik hier nog een blog over schrijven en anders na thuiskomst.

Groetjes,

Rolstoelpelgrim

Middag op kerkenpad

Geen dagelijks blog meer nu nu ik niet meer onderweg ben, maar komende week zal ik zo nu en dan nog wat schrijven over wat ik mee maak in Taizé en daarbuiten en misschien ook nog over dingen die ik onderweg heb meegemaakt maar toen niet heb beschreven.

Gistermiddag ben ik een middag weg geweest van Taizé. Ik werd opgehaald door de vrouw waar ik in Paray le Monial heb gelogeerd. We gingen in haar mooie voor de rolstoel aangepaste bus. Haar broer en degene die me door Paray le Monial heeft rondgeleid was er ook bij. Met z’n vieren gingen we op pad.

We bezochten eerst een bijzonder kapel. Chappel de Charcuble. Deze kapel is op 1 mei 1941 gebouwd in 24 uur tijd door een groep jonge mensen. De kapel is gewijd aan Sint Jeane d’Arc en Sint Philippe.

Daarna reden we door naar Blanot. Een erg mooi oud plaatsje met een mooie Romaanse kerk uit de 11e en 12e eeuw. Romaanse kerken vind ik zelf erg mooi en er staan er hier best veel in de omgeving.

Verder hebben we er ook een mooie oude broodoven gezien. Ik werk als vrijwilliger bij Archeon, een historisch openluchtmuseum. Bij het middeleeuwse deel van het park hebben we ook een brood oven en deze oven deed me daar aan denken.

Na Blanot reden we naar Tournus. Onderweg zagen we veel mooie dingen. Diverse kastelen, middeleeuwse kerkjes, leuke huizen en mooie uitzichten over de heuvels.

In Tournus staat een 11e eeuwse romaanse abdijkerk. Erg mooi. Bij de restauratie van de vloer in 2002 is een 11e eeuws mozaïek gevonden onder lagen tegels en beton die tussen de 16e en 18e eeuw over het mozaïek zijn gelegd. Gedeeltelijk is dit mozaïek nu zichtbaar. Heel mooi.

Ik vind het altijd leuk om in de kerk op zoek te gaan naar grappige dingen die de bouwers hebben gemaakt. Zo staan er vaak boven in de pilaren grappige afbeeldingen van mensen, dieren en/of monsters. Zo ook in deze kerk.

Daarna was het tijd om weer naar Taizé te gaan. Op de terugweg werd ik nog getrakteerd op pizza en een paar minuten nadat het avondgebed was begonnen kwamen we weer aan in Taizé. Met z’n allen zijn we nog naar het laatste deel van het avondgebed gegaan en daarna hebben we afscheid genomen.

Was een leuke middag, veel leuke dingen gezien. Nog bedankt!

Groetjes,

Rolstoelpelgrim

Dag 13

Vanochtend vanuit Cluny vertrokken. Eerst naar de kerk gegaan in de 12e eeuwse Saint Marcel kerk. Ik merk dat mijn Frans afgelopen 2 weken echt vooruit is gegaan want bij de lezingen kan ik nu aardig volgen welk verhaal ze lezen en ook van de preek kan ik grote lijnen begrijpen. Na de viering vroeg ik de priester een stempel maar helaas had hij die niet maar hij adviseerde me naar het parochiehuis iets verderop te gaan. Dus dat heb ik gedaan. Onderweg haalde een vrouw me in die ook ik de kerk zat en ze toonde mij het parochiehuis en haalde daar een stempel voor me. Dus die is weer gezet.

Daarna ging ik richting het klooster van Cluny. In het centrum werd ik regelmatig aangesproken. Sommige mensen zagen mijn schelp (pelgrimsteken) of hadden me in de kerk en/of krant gezien. Snap nu een beetje hoe beroemde mensen zich voelen.

Bij het klooster zelf werd ik helaas niet binnen gelaten. Volgens de bewakers past mijn rolstoel niet in hun lift. Ik weet dat het wel past omdat ik er eerder al eens geweest ben maar ik kon ze niet overtuigen. Heb alleen het winkeltje gezien en de buitenkant van het klooster of wat er nog van over is. In de middeleeuwen was het klooster van Cluny enorm belangrijk en enorm groot. Overal in de stad staan nog restanten van bouwwerken die bij het oorspronkelijke klooster hoorden. Mooi om te zien.

Een ander ding waar Cluny bekend om is zijn de paarden. Er zit een zeer grote paarden stoeterij. Een jaar of 5 geleden had ik die al eens bezocht en nu alleen gepasseerd. Op deze stoeterij worden diverse bijzondere paarden gefokt en er worden wedstrijden en shows gehouden. Vandaag was er een dressuur wedstrijd waar ik nog even naar heb gekeken. Ooit heb ik ook paard gereden en ik blijf het altijd leuk vinden en de paarden onderweg krijgen altijd nog wat extra aandaxht van mij. Nu rij ik op mijn stalen ros!

Onderweg naar Taizé reed ik op een mooi fietspad, genaamd voies vertes. Vaak zijn dit fietspaden die lopen over oude spoortrajecten, zo ook deze. En dat was regelmatig goed te zien. Zo staat er zelfs nog een station, alleen het spoor is veranderd in fietspad.

Na zo’n 10km rollen heb ik een eerste uitzicht op Taizé.

Taizé is gebouwd op een heuvel. Nadat ik die bedwongen had heb ik eerst het kleine romaanse kerkje bezocht.

Daarna doorgerold naar de voor velen bekende klokkentoren van Taizé en daar heb ik me aangemeld. Ik kreeg mijn barak toegewezen (117B) en nadat ik mijn spullen daar had neergezet ben ik voor theetijd terug naar de toren gerold en heb thee met koek gekregen. Daarna een stempel gehaald in mijn pelgrimspaspoort en daarmee is de pelgrimage van dit jaar voltooid.

Komende dagen zal ik nog zo nu en dan iets schrijven. Mochten jullie vragen hebben stel ze gerust, hieronder of per email. Dan zal ik die komende dagen gaan beantwoorden.

Ik ga zo naar het avond gebed en daarna slapen. Ben erg moe van deze reis maar het was weer enorm mooi!

Groetjes ,

Rolstoelpelgrim

Dag 12, van zusters naar historische kloosterstad

Vanochtend om 7.15 ging mijn wekker. Ben gaan inpakken en om 8.00 naar het ontbijt bij de zusters gegaan. Heerlijk ontbijt met brood, fruit, jam en een grote kom thee uit een schaaltje van Taizé. Nog in mijn beste Frans met de zusters gesproken tijdens het ontbijt en ze gaven mij ook nog een lekker lunchpakketje mee.

Na het ontbijt ben ik nog even naar de kapel gegaan en daarna was het tijd om te vertrekken. Ik werd hartelijk uitgezwaaid! Zusters, mochten jullie dit lezen, nogmaals dank!

Na te zijn vertrokken volgde ik netjes de navigatie op mijn mobiel. Stond op fietsroutes dus dat zou goed moeten gaan. Ik rolde over een asfaltweg de berg op. Behoorlijk steil. Halverwege besloot ik achteruit de berg op te rollen omdat ik dan meer kracht kan zetten (denk aan een roeiboot) en niet achterover kiep. Zo rolde ik langzaam maar zeker omhoog. Heel langzaam veranderde de weg van een asfalt pad naar een onverhard pad. Alleen tractorsporen. Werd ook nog door een boer in tractor ingehaald die zich afvroeg of ik echt wel deze kant op moest, maar het was veruit de kortste route dus ik rolde door. Gelukkig inmiddels minder steil maar wel onverhard. Halverwege kwam ik op de top en werd ik beloond met een mooi uitzicht. Daarna alleen nog naar beneden. Dat ging goed en daar kwam ik zelfs weer op een verharde weg terecht. Daarna helaas weer een zeer steile helling. Moest ook weer achteruit en iedere paar meter rusten en drinken. Bovenaan gekomen stonden er al bewoners, die me aan hadden zien komen, op me te wachten en ze vulden mijn inmiddels lege fles opnieuw met water. Na een praatje rolde ik weer door. Dat moment had ik 5km gerold en het 1e set accus was haast leeg (nog maar 2 van de 5 lichtjes brande, normaal kan ik dan nog ongeveer 5km rollen). Nog 20km te gaan naar Cluny.

Na die rit omhoog was ik uitgeput en hongerig dus tijd om de lunch van de zusters op te eten. De banaan had ik halverwege de helling al opgegeten maar nu was het tijd voor brood en kaas.

Na de lunch rolde ik verder. Vanaf dat moment ging de weg grotendeels naar beneden en dat hield de rest van de route zo aan. Heel fijn! Ik werd al snel getrakteerd op druiven. Een in het wild groeiende druivenplant met vele druiventrossen met lekker zoete vruchten! Lekker!

Ik rolde verder door de weilanden. Vele Franse koeien en 1 weide met Nederlandse zwart wit koeien.

In een dorpje zag ik weer een washuisje, die was zo netjes dat het zo weer in gebruik kan worden genomen. Vaak zit er smerig water in maar hier was het netjes.

Diverse keren reed ik ook door piepkleine dorpjes die ondanks de kleine grootte toch een openbaar toilet hadden. Ideaal, moeten ze in Nederland ook doen.

Ik ben onderweg ook in een kerk geweest met een soort moderne schilderingen. Leek alsof het bijbelse verhalen waren in “moderne” kleding. Bijzonder.

Na nog enkele kilometers rollen kwam ik aan in Cluny. Hier even avondeten gehaald en daarna door naar de camping.

De tent staat weer en ik lig nu lekker op bed. de rolstoel is aan het laden in het toiletgebouw.

Morgen ga ik de stad bekijken en dan naar Taizé rollen. Dan is het alweer het eind van de pelgrimage voor dit jaar.

Groetjes

Rolstoelpelgrim

Dag 11, berg op

Vanochtend werd ik weer rond 7.00 wakker. Ben toen maar begonnen met omkleden en inpakken. Nog even een praatje gemaakt met de Nederlanders op de camping en een poging gedaan om in het Frans aan Franse camping gasten uit te leggen wat ik doe. Toen ik ingepakt was ben ik vertrokken.

Gisteren was ik al bij de kerk in Charolles geweest en toen was er niemand om me een stempel te geven. Vanochtend voor ik de stad uit ging heb ik een nieuwe poging gedaan en die was meer succesvol. Deze keer was de priester aanwezig en hij gaf me weer een mooie stempel in mijn pelgrimspaspoort. Ik heb al een mooie collectie. 2 volle pelgrimspaspoorten en nu de 3e al weer aardig gevuld. Alle stempels op de foto zijn van dit jaar.

Het grootste deel van de dag heb ik omhoog gerold. Reed vooral in het begin door de weilanden met veel koeien en vooral veel stieren. Ik begin me langzamerhand af te vragen waarom ik hier zo enorm veel stieren zie. Vandaag meer stieren dan koeien gezien. Ze zijn enorm groot en gespierd maar staan maar achter een dun draadje prikkeldraad. Blijkbaar zijn ze best rustig.

Halverwege dag dag kwam er wat meer bos en lagen er ook weer grote stapels omgezaagde bomen. Die had ik niet meer gezien sinds ik de Morvan had verlaten.

Vandaag kwam ik veel beestjes tegen. De sprinkhanen zaten veel op de weg en sprongen/vlogen weg als ik aan kwam rijden. Ze hebben heel mooi blauw en rood gekleurde vleugels die ik dan goed kan zien maar ze springen/vliegen te snel voor een foto. Ook waren er veel hagedissen en de bloemen zaten vol bijen en andere insecten.

Ook vond ik allerlei lekkers onderweg. Appels, noten en bramen. Lekker!

Inmiddels ben ik aangekomen in Verosvres. Eerst heb ik de kerk bekeken en daarna een stempel bij de Mairie gehaald. Daarna door naar mijn slaapplek. Onderweg kwam ik nog een washuisje tegen. De eerste dit jaar. Vorig jaar was ik er veel tegen gekomen maar nu nog niet.

Ik logeer hier bij 2 zusters Fransiscanessen in het geboortehuis (al slaap ik eigenlijk in de voormalig stal) van Sint Marguerite Marie Alacoque ik al eerder over schreef toen ik in Paray le Monial was.

Ik heb net goed mijn Frans kunnen oefenen want de zusters spreken alleen Frans. Ik heb vanavond meegegeten en morgen om 8.00 uur staat het ontbijt weer klaar. We hebben gezellig gepraat en we zijn er aardig uit gekomen met behulp van gebaren en af en toe google translate.

Ik ga zo vroeg slapen. Ben weer erg moe. Morgen ga ik naar Cluny.

Groetjes,

Rolstoelpelgrim

Dag 10, weer aan het rollen

Vanochtend rond 7.30 opgestaan om daarna snel in te pakken en te ontbijten. Rond 8.45 vertrokken nadat ik uitgebreid werd uitgezwaaid door de broer en zus waar ik 2 nachten zo welkom was. Ik had zelfs nog een heerlijk brood voor de lunch mee gekregen.

Nadat ik vertrok ben ik nog even naar de kerk gegaan bij het Clarissen klooster (daar wonen zusters die eigenlijk de vrouwelijke tak zijn van de Fransiscanen). Helaas kwam ik net 5 minuten te laat maar ik kon gelukkig nog naar binnen. Was een mooie kerk. Helaas kan ik niet veel verstaan maar de lezingen kon ik gelukkig wel volgen in het Nederlands omdat die volgens een bepaald rooster gaan en ik dus van te voren de lezingen al wist.

In alle kloosters van Fransiscanen en Clarissen hangt een mooi icoon van het kruis. Het kruis van San Damiano. Dit zijn replica’s van het kruis dat in Assisi hangt in het klooster van St. Clara.

Na de mis en het afscheid van nog enkele anderen die ik afgelopen dagen leerde kennen vertrok ik uit Paray le Monial. Maar net voor ik de stad verliet kwam ik langs een winkel waar ze dingen verkopen die een aantal van mijn volgers herkent. Namelijk de volgers van de musicalgroep Kisi. Ik werd hierbij herinnerd aan de musical Joris en de Draak.

Eenmaal onderweg heb ik eerst een stukje drukke weg ontweken. Ik rolde toen over mooie boeren landwegen die helaas net waren geasfalteerd. Dit klinkt goed, maar in Frankrijk worden op dit soort wegen een laag grind gegooid dat in het plakkerige wegdek word gedrukt door de auto’s en in mijn geval de rolstoel. Dat grind ligt los en door de plakkerige lag er onder blijven regelmatig steentjes aan mijn wielen plakken. Gelukkig was het maar een paar kilometer.

Na het stukje grind kwam ik op een goede weg terecht. De weg liep langs de tolweg en was recht en rustig. Links de grote weg en rechts koeien en weilanden. De wolkenluchten waren erg mooi vandaag!

Onderweg ook nog lekker de lunch gegeten die ik mee had gekregen. Lekker brood wat er ook nog eens leuk uit ziet!

Daarna kwam ik aan in Charolles. Ik ben hier eerst even naar de kerk gegaan om die te bezichtigen en heb aangeklopt bij het huis ernaast waar de priester woont. Helaas was hij niet thuis. Daarom maar een stempel gehaald bij de touristeninformatie. Hier gelijk nog even gevraagd of ze een slaapplek wisten voor morgen, maar dat is tot nu toe nog best lastig. Dus voor morgen is het nog afwachten waar ik slapen kan. Misschien in een klooster maar omdat ze daar geen gastenhuis hebben wist ik nog niet of dit mogelijk is. De mensen waar ik in Paray le Monial sliep zoeken het voor me uit. En ik hoor terwijl ik dit schrijf dat ik hier inderdaad kan slapen. Dat is het fijne van dat ik inmiddels meerdere mensen in Frankrijk ken. (Bedankt!)

Nadat ik nog even foto’s had genomen van het gebouw van de touristeninformatie omdat op dit voormalig klooster een bordje hing waarop staat dat de heilige Marguerite Marie van Paray le Monial in dit klooster haar eerste communie heeft ontvangen. Naast dat was het verder ook een erg mooi gebouw. De rest van dit plaatsje is trouwens ook mooi. Veel mooie gebouwen.

Nu sta ik op de camping en ga zo vroeg slapen. Morgen weer op pad en ik ben blij dat ik weer een slaapplek heb.

groetjes ,

Rolstoelpelgrim

Dag 9. Rustdag?

Vandaag een dagje niet onderweg maar Paray le Monial bezichtigen. Gisteravond werd ik hiervoor uitgenodigd.

Paray le Monial is de plek waar de heilig hart verering vandaan komt. In de 17e eeuw kreeg de kloosterzuster Marguerite-Marie Alacoque hier verschijningen van Jezus die Zijn Heilig Hart toont. Veel mensen kennen dit misschien wel van het Heilig hart beels dat in vele kerken te vinden in (en ken je het niet, kijk de volgende keer dat je in een katholieke kerk bent eens of je een beeld van Jezus kan vinden met zijn hart zichtbaar).

Ik ben vanochtend eerst met Dina die mij rondleidde in ‘Chapel de Visitation’ geweest. De kerk op de plek van de verschijningen. Hier ben ik bij de mis geweest. Daarna even gebleven om deze mooie kerk te bezichtigen.

Daarna was het tijd om naar een 2e kerk te gaan. Dit was de kerk van ‘Saint Claude la Colombiere’. Hier zijn enorm mooie mozaïeken. Ook de rest van de kerk is erg mooi. Veel glas in lood. Allemaal met afbeeldingen van leden van de Jezuïetenorde (waar ook de huidige paus bij hoort) die heilig zijn verklaard.

Daarna zijn we nog naar een andere kapel vlak bij de 12e eeuwse basiliek waar ik gisteravond was geweest en heb ik een film/documentaire gezien over Paray le Monial en het verhaal van Marguerite-Marie Alacoque en Saint Claude la Colombiere. Daarna nog even met de priester gesproken die uitleg gaf bij de film.

Ik vergeet haast te vertellen dat ik in de krant stond vandaag. Ik werd aan veel mensen voorgesteld tijdens de rondleiding door de stad en heb mijn verhaal vaak gedaan en de krant getoont. Ik word nog eens bekend in Frankrijk.

Vanavond weer gezellig gegeten en tot (te) laat gekletst. Zo snel slapen want morgen is weer een reisdag.

groetjes,

Rolstoelpelgrim

Dag 8, tussenpunt bereikt

Vanochtend vroeg op. Om 7.45 moesten we al weg rijden. Maar eerst nog lekker ontbeten. Daarna van het bisschoppelijkpaleis in Autun waar ik heb geslapen weer terug rijden naar Gueugnon. Bijna een uur. Ondertussen nog met de bisschop gepraat. Was gezellig. en genoten van de mooi verlichte velden door de net opkomende zon. Uiteindelijk heeft de bisschop mij weer op de plek neer gezet als waar hij me had opgehaald en zo kon mijn reis gewoon weer verder.

Nadat de bisschop me had afgezegd ben ik weer gaan rollen. Best een drukke weg. Gelukkig ontdekte ik al snel een smal parallel weggetje. Hier aangekomen haalde een wandelaar me in. Ik had haar gisteren ook al gezien toen ik op de bisschop wachtte. Ze had me toen gevraagd of alles goed ging. En nu vroeg ze me hoe het was gegaan. Ze vond het zo bijzonder dat ik deze reis maak dat ze een vriend van haar belde. Die is journalist. Samen wandelden we een tijdje door tot die vriend was geariveerd. Die intervieuwde me zo goed en kwaad als het ging in het Frans en ik gaf hem mijn visitekaartje met mijn website. Hopelijk kan hij er dan een leuk verhaal van maken. Als het klaar is stuurt hij het naar me op.

Ik reed via Digoin. Hier maakte ik eennpraatje met Nederlanders. Zij vertelde me dat er iets verderop een kanaal is die over een rivier gaat. Bijzonder om te zien.

Daarna ben ik de kerk in gegaan. Mooie gestreepte kerk. Ik kreeg hier ook een mooie stempel in mijn paspoort vannde priester. Hem viel direct op dat is gisteren een stempel (met handtekening) van de bisschop had gehad.

Na Digoin rolde ik door naar Paray le Monial. Dit is een bedevaartsoort. Morgen meer hierover. Helaas was de camping weer dicht. Gelukkig heb ik hier meer opties maar ik besloot eerst naar de kerk te gaan. Hier voor de deur ontmoete ik een vrouw met een drie wiel fiets. Ik vertelde haar dat ik nog geen slaapplek heb. Ze zou even rondbellen om te kijken of ze iets kon regelen en we spraken af elkaar na de kerkdienst van 18.00 te zien. Toen had ze inderdaad een slaapplek gevonden maar met trappen. Maar dat lukt dus op zich niet zo’n groot probleem. Maar in de kerk zat ook nog een vrouw met rolstoel. Zij kwam naar me toe en we maakten een praatje in Engels/Frans en ze bood aan dat ik wel in haar aangepaste woning kan logeren. En daar ben ik nu. We hebben net gegeten, samen met nog meer mensen en werd uitgenodigd om morgen hier ook nog te blijven en zo wat meer van Paray le Monial te zien. Daar was ik vandaag niet aan toe gekomen want ik kwam pas laat na 32km rollen binnen. Ik heb nog een dag over op mijn planning (moet pas zaterdag in Taizé zijn). Dus morgen een soort rustdag hier, dan ga ik met verschillende mensen dingen bezoeken. Dus vandaar dat ik morgen meer over Paray le Monial zal schrijven.

Nu is het tijd om te slapen.

tot morgen!

groetjes ,

Rolstoelpelgrim

Dag 7. Al een week onderweg.

Vandaag een week aan het rollen. Vanochtend op de camping nog even met de andere mensen gesproken. Bleken Vlamingen.

Nadat ik de camping verliet ben ik naar het dorpje gerold. Een mooi oud centrum met een 12e eeuwse kerk. Eerst heb ik bij de touristen informatie om een stempel voor in mijn pelgrimspaspoort gevraagd. Helaas hadden ze die niet maar de mevrouw die me hielp was zeer behulpzaam en heeft rondgebeld tot ze iemand vond die een stempel had. De man die toen kwam gaf me de stempel en liet me de pelgrimsherberg zien de ze naast de kerk hebben. Mooi plekje.

Daarna leidde hij me nog rond in de kerk. Het is een Jacobskerk en er stond een mooi beeld van Jacobus. Ook was er nog een middeleeuwse fresco waar hij op stond, was maar goed dat die man dat vertelde want ik had het zonder uitleg niet herkend ivm de eeuwenlange slijtage.

De stijl van de kerk is romaans maar dan erg hoog uitgevoerd. Ze vermoeden dat de stijl invloeden komen vanuit Cluny (Gedeeltelijk Cluniacenzer stijl) al vanaf de 12 eeuw.

Nadat ik de kerk had bekeken rolde ik rustig het dorp uit en rolde ik door de heuvels. De Morvan ben ik sinds Luzy uit en dat is te merken. De hele omgeving is veranderd. Bos heeft plaats gemaakt voor weilanden.

In Gueugnon de stad in gegaan. Dit is een behoorlijk grote plaats. Eerst naar de kerk, hopelijk een stempel, altijd leuk. Het is een erg mooie kerk waar ik een tijdje heb rondgekeken en gezeten. Nadat ik wat foto’s had genomen ging ik kijken of er achter de kerk een parochiehuis/pastorie zou zitten want dat stond op de kaart. Net voor ik er was stapte een man uit de auto. Ik vermoedde een priester. Ik liep hem achteraan en vroeg om een stempel. We maakten een praatje en hij nodigde me binnen uit. Wat ik over het hoofd had gezien was dat hij naast een overhemd met priesterboordje ook een kruis droeg. Hij was namelijk de bisschop van Autun die in die kerk in Gueugnon op bezoek was. Er waren nog een aantal mensen en ik legde uit wat ik aan het doen ben. Ze waren allemaal erg geïnteresseerd en ik kreeg drinken en koekjes! Lekker. Nadat ik een mooie stempel had gekregen van de bisschop gaf hij mij zelfs zijn telefoonnummer voor het geval van nood. Heel bijzondere ontmoeting. Na op de foto te zijn gegaan ben ik weer verder gaan rollen.

Ik hoefde nog maar een paar kilometer naar de camping die net ten zuiden van Gueugnon ligt. Was een best grote weg vergeleken met wat ik afgelopen tijd gewend was geraakt maar het ging prima. Bij de camping aangekomen rolde ik het terrein op. Leeg. Receptie gesloten en toiletgebouw dicht… wat nu… volgende camping was 20km verderop.

Ik besloot uiteindelijk om dat telefoonnummer dat de bisschop mij had gegeven te gebruiken. Hij nam op en vroeg me even te wachten omdat er mogelijk iemand zou komen (toen ik bij de kerk was hadden ze gebeld naar de camping, en het leek alsof er iemand zou komen) en we spraken af dat ik hem na een uur nogmaals zou bellen. Dus daar zat ik te wachten. Niemand kwam. Alleen een voorbijganger. Die belde zelfs nog naar de Mairie (gemeentehuis) om te vragen hoe het zit met de camping maar dat leverde niks op.

Na een uur belde de bisschop mij op en vroeg hoe het ging. Ik vertelde dat ik nog altijd voor de camping stond in de hoop dat er iemand zou komen om te openen. Daarna vroeg de bisschop of ik anders bij hem kom logeren in het bisschoppelijk paleis in Autun. Hij moet morgen weer richting Gueugnon en kan me dan daar weer terugbrengen.

En zo gebeurde het dat ik nu in een kamer van het bisschoppelijk paleis lig met uitzicht op de kathedraal. Ik heb net heerlijk avondeten gehad met verse soep en salade met groenten uit de bisschoppelijke moestuin en leuke gesprekken met de bisschop.

Morgen ochtend weer vroeg op. Rond 6.45 vertrekken we al weer naar richting Gueugnon. Vanuit daar rol ik dan naar Paray-le-Monial. Nu ga ik snel slapen. Tot morgen.

En als je je nog niet in hebt geschreven voor de nieuwsbrief doe dit dan op de homepage. Dan blijf je op de hoogte.

Groetjes,

Rolstoelpelgrim

Dag 6.

Vanochtend al vroeg de tent opgeruimd en de rolstoel beladen. Stukje stokbrood gegeten en daarna vertrokken. Ik rolde eerst naar Luzy. Zo’n 15km. Ik hoopte dat de reis voorspoedig zou lopen want ik was toe aan boodschappen doen en aangezien ik al dagen geen echte supermarkt meer tegen was gekomen kon ik een bezoekje aan de supermarkt in Luzy wel gebruiken. De supermarkt was open tot 12.30 en ik kwam 12.00 aan dus kon nog precies even halen wat ik nodig had.

Na de supermarkt alles weer ingepakt, grote verpakkingen weggegooid (oa de buiten doos van de mueslirepen) zodat ik kleine dingen mooi in mijn tas kon puzzelen.

Net voorbij Luzy stond op de kaart een grote rode weg getekend. Meestal neem ik de witte (zeer kleine) of evt gele (iets minder kleine) wegen maar nu moest ik minimaal een aantal kilometer op die rode grote weg rijden. Bij die grote weg aangekomen bleek er niks aan de hand… was een gewone smalle en stille weg, geen idee waarom die weg zo groot op de kaart is getekend. Dus ik kon gewoon lekker door rollen.

Onderweg reed ik haast een enorme sprinkhaan over. Ik heb hem opgepakt (liet hij heel rustig toe) en daarna uitgebreid op de foto gezet. Uiteindelijk sprong hij het gras in. Zoek maar op het laatste plaatje hieronder of je hem kan vinden.

Ik ben nu in het zuidelijke deel van de Morvan en voorbij Luzy veranderde het landschap van bos in weilanden met veel koeien en af en toe een boerderij.

Onderweg kwam ik vandaag veel mooie grote huizen tegen.

Zo’n 5 kilometer voor de camping in Issy l’Éveque was mijn drinkwater op. Ik reed langs een leuk huis langs de weg met allemaal koeien en stieren er achter in de weide. Er stond een mooie auto met Nederlands kenteken voor de deur en de voordeur stond open. Ik riep even en een man kwam naar buiten. Ik vroeg water en nadat hij mijn fles gevuld had maakte we nog een tijdje een praatje. Over mijn pelgrimstocht en over hoe hij ooit besloot hier een huisje te kopen. Leuk! Daarna was het tijd om door te rollen.

Bij de camping aangekomen zag het er nogal verlaten uit. Op het gebouw van de receptie hing een briefje met een telefoonnummer om te bellen als je een plekje wilt. Maar net voordat ik kon bellen ging de deur open en kon ik me gewoon aanmelden. Daar was ik erg blij mee want na bijna 29 km was ik toe aan een camping!

Nu lig ik hier in mijn tentje op de camping. Er is nog 1 ander tentje iets verder op. Ik sta hier met uitzicht op een vismeertje. Verder is het hier lekker stil.

Morgen weer verder naar het zuiden. Waarheen precies moet ik nog uitzoeken.

Groetjes,

Rolstoelpelgrim

5e dag.

Gisteravond na een gezellige avond ben ik snel in slaap gevallen in het kleine caravannetje.

In de nacht werd ik even wakker en kon de bijna volle maan zien stralen door het gaas in het hefdakje. Mooi gezicht en zo droomde ik weer weg.

Rond 7.00 werd ik wakker en ben ik rustig gaan inpakken. Daarna lekker in het ochtend zonnetje gezeten tot de rest ook kwam. Ik kreeg een heerlijk ontbijtje met croissantjes en ander lekkers. Een lekkere start van de dag. Na het ontbijt werd ik door een een aantal uitgezwaaid en vertrokken we met de auto naar Arleuf, mijn beginpunt (waar ik gisteren was gestopt). Gedag gezegd en bedankt (nogmaals dank, het was geweldig om bij jullie te verblijven!) en toen weg gerold.

In het eerste dorpje stond een oudere meneer die mij aansprak in het Frans. Na wat Frans proberen te praten kwamen we er achter dat we beide Nederlands zijn. Ik vertelde toen verder in het Nederlands dat ik onderweg ben naar santiago en hij vertelde 20 jaar in Frankrijk te hebben gewoond maar net het huis verkocht te hebben vanwege zijn leeftijd. Ik reed weer verder. Nog geen 200 meter verderop zag ik een vrouw in een huis met deuren open. Ze zwaaide en ik zwaaide terug ennrolde door. Ze kwam meachteraan en vroeg of ik wilde mee eten. Ik had wel honger dus zag dat wel zitten. Ze sprak Engels en vertelde dat ze normaal met een foodtruc werkt. Het eten was lekker. Een tomatensalade, brood en diverse heerlijke Franse kazen (en 1 nederlandse). Was heerlijk. Daarna weer tijd om verder te gaan.

Onderweg kreeg ik ook nog bezoek (zie foto hieronder). Hij reed een tijdje met me mee voordat hij verder sprong.

Het was een mooie tocht vandaag, langzaam klom ik door de dag heen van een kleine 600 meter richting een kleine 800 meter. Omhoog, naar beneden en dan weer omhoog. Tot aan mijn hoogste punt. Op zo’n 17 km. Net voor het hoogste punt raakte de eerste set accu’s leeg en begonnen te piepen. Maar ik haalde het net tot boven. Daar de accu’s gewisseld maar achteraf gezien had ik dat beternniet kunnen doen…. Daarna was het vrijwel uitsluitend naar beneden rollen. Lekker makkelijk. Maar al snel begonnen mijn wielen foutmeldingen te geven en af te slaan waardoor ik heel hard ging maar gelukkig kon ik goed remmen met mijn voorwiel en mijzelf in de berm parkeren. Ik herkende de piepjes volgorde (die zegt iets over de reden van foutmelding) en de fout code zo snel niet maar vermoede dat het opgelost zou worden door ze aan/uit te zetten. En ja, dat hielp! Ik kon weer rijden. Maar na een paar minuten, net toen ik een fijne snelheid van zo’n 8km er uur had sloegen ze weer af en moest ik mijzelf weer de berm in helpen. Daarna andere dingen getest. Gekeken of de wielen goed vast zaten (soms geven ze zo’n melding dat ze los zitten als er een hobbeltje is of ik over een steen heen rijd) maar dit bleek niet het probleem. Uiteindelijk de handleiding van de wielen erbij gepakt (staat ergens digitaal op mijn mobiel) en toen ik het las wist ik het weer. Had dit eerder gehad. Het bleek dat het overladen accu’s waren…. doordat ze op de top van de berg vol er in waren gegaan en ik daarna ging rijden vannde berg laden ze een beetje bij en raakte ze overvol. Daarna kon ik rustig door rijden maar moest ik zorgen dat ik langzaam rolde en zo ging het goed!

Toen ik op de camping aankwam vleek de eigenaar Nederlands en vroegen hij gelijk of ik die rolstoel pelgrim was die gisteren een oproepje op facebook had gedaan. Ze hadden het blijkbaar gelezen.

Bij aankomst was is erg moe. Tent opgezet en rolstoel aan de stroom onder een afdak waar ik nu ook zit te schrijven want in deze hoek is wifi. Scheelt weer data.

Groetjes,

Rolstoelpelgrim

4e dag, mooie tocht met spannend einde

Om eerst maar te beginnen met hoe het afgelopen nacht in mijn uppie is vergaan, dat ging prima. Helaas geen camping personeel gezien (er stond op bordje dat die in avond en ochtend zou komen maar niemand gezien) en daarom niet kunnen betalen.

Ik werd vanochtend al vroeg wakker van alle hanen die begonnen te kraaien. Kukelekuuuu! Daardoor vroeg (rond 8.00 vertrokken. De maan stond toen nog mooi te schijnen. Eerst rolde ik door het dorpje, kocht een half stokbrood en wilde even bij een mini supermarktje van Nederlandse eigenaren kijken maar die was helaas gesloten. Daarna naar de Mairie voor een stempel in mijn pelgrimspaspoort. De mairie was open maar ik paste niet door de deur. Na wat roepen kwam er gelukkig iemand en kreeg ik de stempel.

Toen ik vertrok twijfelde ik nog hoever ik zou komen dus ik nam de route via een andere camping. Het eerste deel van de reis (12km) ging zo voorspoedig dat ik besloot nog 10km verder te gaan. Ik had ook nog genoeg stroom in mijn accu’s voor de volgende plaats. Al was dat deel van de route voor het grootste deel wel bergop. Ik had in het dorpje ook nog wat eten gekocht voor onderweg. Stond ook een leuk standbeeld van 2 mensen die draailier spelen en ik heb even de kerk bezocht.

onderweg zag ik een eekhoorn (foto maken ging helaas niet snel genoeg) en vele andere kleine beestjes. Het was heel stil, alleen het geluid van de wind door de bomen, af en toe een roofvogel in de lucht, sprinkhanen in het gras, het ruisen van mijn banden over het asfalt en verder niks. Behalve dan op de momenten dat een straaljager oorverdovend langs komt. Die vliegen hier regelmatig, de laatste 2 dagen zeker enkele keren per dag.

Het ging allemaal heel soepel vandaag. Ondanks de steile en lange hellingen in het 2e deel ging het prima tot het moment dat ik bij de camping in Arleuf kwam…. die was gesloten… het hek was dicht en ik kon niet naar binnen. Ik reed door het dorp en zag geen andere overnachtingsplek. Volgende camping was ruim 10km verder, zoveel stroom had ik niet meer in mijn accu’s.

Uit nood op een speciale facebook pagina voor Nederlanders in de Morvan een oproepje gedaan of er iemand een slaapplek wist. Letterlijk binnen 2 minuten reageerde iemand dat ik bij hun kan logeren. Helaas nog wel 15km verder weg maar ze zouden me ophalen. En zo is het gebeurd. Ik ben opgehaald en slaap nu bij de familie van Chris in de tuin. In een schattige caravan. Ik ben hier enorm verwend met lekker eten en een mooie slaapplek en het was ook nog eens erg gezellig (daarom is mijn blog zo laat!). Ze wonen hier sinds een jaar in Cussy en Morvan en verhuren hier 2 vakantiewoningen. Mocht je ooit in deze omgeving een vakantiewoning zoeken kan ik deze plek zeker aanraden!

Nu is het tijd om te slapen. Morgen weer rollen.

groetjes

Rolstoelpelgrim

Dag 3. O Denneboom, O Denneboom!

De titel zegt veel over waar ik vandaag door heen heb gerold. Tussen de dennebomen in alle soorten en maten. Of eigenlijk waren het sparren. Heel veel kerstbomen van piepklein tot reuze groot (zouden met kerst niet misstaan op een groot plein in een stad).

Naast dennebomen voor de kerst zie ik ook veel boomstammen (weet niet wat voor bomen) netjes opgestapeld. Zal wel veranderen in meubels of in het haardvuur belanden denk ik.

Gisteravond op de camping heb ik weer goed Frans kunnen oefenen want iedereen was behoorlijk nieuwsgierig naar die persoon in de volgeladen rolstoel en wilde weten wat ik aan het doen was.

Omdat er niet zo’n goede plek was om mijn rolstoel te parkeren voor de nacht en er bij de plek van opladen geen overkapping was heb ik mijn tarp er bijgepakt en met 4 haringen over mijn rolstoel heen vast gezet. Zo stond hij mooi droog voor de nacht.

Na vertrek van de camping in de ochtend eerst even naar de Mairie (gemeentehuis) geweest en daarna nog even de kerk bezocht. Later ook nog in een ander plaatsje weer in de kerk geweest. Meestal zijn de kerken dicht als ik er langs rol maar vandaag waren alle kerken open. Leuk.

Daarna rolde ik grotendeels door het bos, langzaam omhoog van zo’n 400m tot zo’n 600 meter. Mooie uitzichten aan top. Soms wat stijler dan weer wat vlakker maar gemiddeld genomen steeds iets meer om hoog dan naar beneden. Alleen het laatste stuk heb ik echt moeite gehad. De laatste kilometer klom gemiddeld 5% maar er zaten stukken van ruim boven de 10% bij. Het lastigste was dat de weg ook nog een soort van opnieuw was geasfalteerd/gerepareerd, ik kon het asfalt nog ruiken, hierdoor lag er heel veel los grind op de weg. Dat losse grind rolt zwaar, maar ik ben er gekomen!

Naast bos ook zo nu en dan een weiland met mooi Franse koeien. Erg leuk vind ik dat die vaak in een mooie weide met bomen staan. Anders dan de boomloze Nederlandse weides. Het meeste vee lijkt vleesvee te zijn, veel spieren weinig uier. Ze staan vaak met de hele familie samen in de wei. Leuk!

Er waren ook weer veel kleine beestjes en bloemetjes die mijn aandacht trokken, veel vlinders, bijen en andere insecten. De hele dag door hoor ik ook sprinkhanen en af en toe zie ik er ook eentje.

Ik sta met mijn tentje nu op de camping in Planchez. Het is te merken dat dit het eind van het camping seizoen is want toen ik arriveerde op de camping was het volledig leeg. Geen mens te bekennen. Er hing een briefje op de deur van de receptie dat de camping beheerder in de avond of ochtend langs komt. Tot nu toe is die nog niet geweest dus ik wacht af. Andere kampeerders zijn er tot nu toe niet. Al kwam er net een man de camping op lopen die vertelde dat hij in het bos woont en alleen af en toe op de camping komt douchen. Inmiddels is hij weer vertrokken. Verder zijn er mogelijk nog meer mensen in de kleine huisjes die aan de andere kant van de camping staan maar zie er geen autos bij staan. Ik zie wel af en toe iemand over het terrein lopen maar eigenlijk altijd met een hond en heb het idee dat die mensen gewoon mensen van het dorp zijn die een wandelingetje maken.

Vorig jaar was ik voor het eerst een nacht alleen op een camping en het ziet er naar uit dat ik vannacht ook hier alleen verblijf. Stiekem vind ik dat best spannend maar zal vast wel goed gaan. De tent staat in ieder geval en ik lig nu lekker even op bed. Mijn rolstoel staat in het toiletgebouw aan een stopcontact. Heb vandaag ruim 1 1/2 set accu’s nodig gehad dus halverwege de nacht moet ik ze wisselen zodat beide sets kunnen worden geladen voor ik morgen weer vertrek.

Vanavond weer optijd naar bed (heb ook weinig anders te doen) en dan hopen op een goede nacht slaap.

Voor wie het nog niet heeft gedaan, schrijf je op de homepage in voor de nieuwsbrief. Dan krijg je direct bericht als ik iets nieuws heb geplaatst.

Groetjes,

Rolstoelpelgrim

Dag 2. Marigny-l’Eglise naar Brassy

Gisteravond was het laatste dat ik schreef dat er 2 Franse pelgrims binnen kwamen. Ik heb inderdaad mijn Frans kunnen oefenen want we hebben samen gegeten. Zij spraken/verstaan ongeveer hetzelfde niveau Engels als ik Frans spreek waardoor we uiteindelijk best goed konden comuniceren. Het bleken pelgrims onderweg naar Assisi. De omgeving waar ik nu rol zit vol pelgrimsroutes die elkaar kruizen. Erg leuk maar soms ook lastig om te zien welke bordjes (met welkje kleur streep/afbeelding) er gevolgd moet worden.

na een goede nacht te hebben geslapen (ondanks dat ik midden in de nacht wakker moest worden om accus te wisselen en zo te zorgen dat de rolstoel weer vol stroom zit, later meer daarover) ging ik samen met de andere pelgrims naar het ontbijt. Heerijk Frans ontbijt met thee, sinaasappelsap, croissant en stokbrood. Croissant opgeteten en stokbrood meegenomen voor lunch. Tijdens ontbijt met de mensen van de herberg gesproken (voor zover dat lukte in het Frans) en uitgelegd wat ik doe en waar ik heen ga. Ben op de foto gegaan en daarna vertrokken. Ik bedacht me nog net voor vertrek dat ik nog moest betalen voor het ontbijt maar toen ik dat wilde doen vertelde ze me dat ik dit cadeau kreeg. Als jullie dit lezen, alsnog bedankt!

De dag begon met een mooie helling maar niet al te stijl en ook weer zo nu en dan naar beneden. Het was veel meer ontspannen rijden dan gisteren. Ik reed het grootste deel van de tijd door bos met hier en daar een mini dorpje en een paar weilanden. Als ik bovenop een berg/heuvel kwam was het genieten van het mooie uitzicht en verder vooral genieten van de rust en stilte. Ik reed over de weg waar ook auto’s komen maar in totaal zijn er maximaal 10 a 15 auto’s en een motor en wielrenner langs gekomen.

Doordat alles zo rustig was en het niet te zwaar was had ik ook de tijd en rust om te gebieten van alle mooie natuur. De bomen en planten, bloemen, vlindertjes, bijen en hommels en paddestoelen. En om die ook op de foto te zetten. En om te snoepen van alle heerlijke bramen onderweg!

Gisteren en vanochtend had ik het plan om naar Dun les Places te gaan maar halverwege de route heb ik mijn plan gewijzigd. Dun les Places ligt op de kaart wel mooi op de route maar dat is vooral voor wandelaars die bospaadjes nemen en kunnen klimmen. Ik neem de wegen en die gingen zo enorm om dat ik besloten heb om naar Brassy te gaan. Hier zou ik bijna langs komen op de route naar Dun les Places maar Brassy ligt eigenlijk nog gunstiger. Dus nu sta ik op de camping in Brassy.

Doordat de reis zo ontspannen verliep en het niet zo zwaar was als gisteren was ik veel sneller op bestemming dan verwacht. Al om 14.00 stont de tent op de camping. Ik heb 15 km gereden in ongeveer 4 uur op 1 set accu’s en gisteren 19km in 7 uur en 2 1/2 set accus! Wat een verschil.

Gisteren kreeg ik een paar keer de vraag hoe het nu zit met mijn rolstoel. Rij ik nu zelf of elektrisch. Beide! Mijn rolstoel is vergelijkbaar met een elektrische fiets. Hij ondersteunt de kracht die ik zet. Onder reviews heb ik hier eerder uitgebreider over geschreven: dit lees je hier https://rolstoelpelgrim.nl/reviews/#emotion

Ik ga zo eens uitzoeken waar ik morgen heen ga en welke route ik ga nemen (soms is het beter een kilometer om te rijden en daardoor een helling van 15% te ontwijken! ).

Groetjes,

Rolstoelpelgrim

1 september, 1e dag pelgimeren! Avallon naar Marigny-l’Eglise

Vandaag de eerste echte dag pelgrimeren. Van Avallon naar Marigny-l’Eglise. Vanochtend helaas mijn tent klam ingepakt ivm de dauw. Net voor ik wilde vertrekken werd ik door Nederlanders iets verderop de camping uitgenodigd voor een kopje thee. Daar ben ik gelijk op in gegaan een beetje warmte kon ik goed gebruiken want ik had het behoorlijk koud. Vannacht was ik gelukkig wel goed warm gebleven in mijn warme slaapzak maar toen ik die slaapzak moest verlaten was het gelijk koud.

Nadat ik gezellig thee had gedronken en had verteld over mijn pelgrimstocht ben ik wat later dan normaal vertrokken. Ik wist al dat het zwaar zou want via maps kan ik altijd hoogteprofielen van de route bekijken, het hoogte profiel van vandaag ging grotendeels alleen omhoog…

Ik rolde over de bergen/heuvels (ik schat gemiddeld rond 400m hoog) in de Morvan. Mooie landschappen, veel stille bossen, weides met Franse koeien en af een toe een dorpje dat eigenlijk niet meer is dan een groepje van 3 boerderijen. geen winkel en zelfs geen kerk gezien. Gelukkig had ik eten mee voor onderweg. Daarbij vond ik ook regelmatig wat eten. Heel veel appel en perenbomen die hun vruchten lieten vallen en onder die val appeltjes waren regelmatig exemplaren die er nog prima uit zagen en zo ook smaakten. Ook is het een goede tijd om bramen te plukken. Lekker! Ook reed ik nog langs een groot stuwmeer en ben over de stuw heen gerold.

Zoals ik al schreef wist ik dat het een zware dag zou worden. Dat bleek al na zo’n 9 kilometer, mijn rolstoel ging piepen…. de accu had ik door de steile hellingen al leeg gereden. Gemiddeld rij ik zeker 25km er op en als het vlak is met weinig bochten en warm weer kan ik er zelfs wel eens 40 km halen. Maar nu was het zo zwaar geweest dat die na 9 km al leeg was. Gelukkig heb ik reserve accu’s. Die heb ik er dus in gestopt en daarna kon ik weer lekker door rijden. In het midden van de route was het even iets minder steil en ging ik af en toe zelfs wat naar beneden maar al snel was het weer klimmen geblazen. Zo’n 500 meter voor ik in Marigny-l’Eglise aan kwam, na ongeveer 19km rollen, begon mijn linker wiel te piepen… weer leeg. Ik had nog 1 volle reserve accu dus die in het linker wiel gestopt. Zo kon ik weer rijden met 1 volle en 1 bijna lege accu.

Maar toen ik het bordje van Marigny-l’Eglise gepaseerd was begon ook de rechterkant te piepen en na korte tijd hield die er mee op…. Gelukkig hoefde ik nog maar 100 meter naar de herberg want met 1 wiel rijd niet fijn.

Bij de herberg aangekomen stond er een bord ‘gesloten’… ik heb aangebeld, niets…. toen het telefoonnummer gebeld van de herberg want het zou open moeten zijn want gisteren in avallon had de mevrouw van de touristen info nog speciaal gebeld om te vragen of ze open zijn. Maar nu leek het toch dicht en op de telefoon werd ook niet gereageerd. Toen ben ik met mijn ene wiel maar verder gaan rollen naar de mairie (gemeentehuis), die was ook gesloten maar ik zag dat er een raam open stond en ben maar ‘bonjour!’ Gaan roepen. Direct keek een man uit het raam en hij vroeg (in het frans) wat er was. Ik legde in mijn beste Frans (en handen en voeten) uit dat ik pelgrim ben en ergens wil overnachten en dat mijn rolstoel leeg is. Hij vroeg me even te wachten. Ondertussen begon ik me aadrig zorgen te maken. Naar een volgend dorp kon ik niet meer ivm de stroom in de accu en hier was de herberg dicht. Maar na een minuut of 5 kwam zijn collega die Engels sprak naar buiten en die vertelde me dat de man van de pelgrimsherberg was geroepen en dat hij er aan zou komen om me een slaapplek te geven!

Nu dus in de pelgrimsherberg. Er is hier plaats voor 12 (12 bedden, 12 persoons eettafel, etc) maar ik ben hier alleen. Er is boven een grote slaapzaal maar ik denk dat ik beneden ga slapen want er staat hier ook een opklapbed.

Terwijl ik dit schrijf komen er nog 2 pelgrims binnen. Fransen dus vanavond kan ik mijn Frans oefenen.

Verder vanavond vroeg proberen te slapen, niet alleen de accus van de rolstoel zijn op maar ook mijn energie en mijn armen.

Groetjes,

Rolstoelpelgrim

Aangekomen in Avallon, morgen begint het echt!

Eindelijk , na 4 reisdagen ben ik dan eindelijk op bij het startpunt in Avallon.

Gisterenavond heb ik na aankomst in Taizé gelukkig mijn tent kunnen laten drogen op de waslijn. Dus heb die ’s avonds laat al weer droog in mijn tas kunnen doen.

Verder ben ik bij het avondgebed geweest. Was zoals altijd mooi al is het wel benauwd zingen met een mondkapje op. Na het avond gebed ook nog bij Oyak geweest, zo heet het “café ” in Taizé. Andere jaren was het hier altijd erg druk en word er veel live muziek gemaakt maar aangezien het deze week niet zo druk is is Taizé waren er maar een handje vol mensen. Wel heb ik nog even gezellig gekletst met een vrouw die vroeger regelmatig in Taizé kwam maar nu al 20 jaar niet keer was geweest. Ze moest erg wennen aan alle veranderingen. Sowieso is er de laatste paar jaar best veel veranderd in Taizé. Niet inhoudelijk maar wel uiterlijk. Zo ziet het decor in de kerk er totaal anders uit en ze zijn nu ook bezig de rest van de kerk een nieuw verfje te geven. Vroeger was het voornamelijk rood, oranje, geel gekleurd en nu is er veel meer blauw (in verschillende tinten). Aan de rechterkant van de kerk staan nu steigers, ben benieuwd of die muur over een paar weken een nieuwe kleur geeft gekregen.

Ook zijn er door de terrorisme dreiging in Frankrijk enkele jaren geleden (net als bij alle grote religieuze gebouwen met een bepaalde hoeveelheid bezoekers) allemaal betonnen “bloembakken” en paaltjes geplaatst. Gelukkig voelt het ondanks die aanpassingen nog altijd veilig.

Vanochtend rond 6.30 werd ik wakker en ben maar in gaan pakken. Het meeste had ik ingepakt kunnen laten omdat ik een 2e tas had gepakt die in mij auto achter kon blijven met hierin de meest noodzakelijke spullen voor onderweg en in Taizé maar die niet mee hoeven (extra ondergoed, T-shirt, hoeslaken, lakenzak). Dat heb ik gebruikt en daardoor dus de dingen die mee moeten ingepakt kunnen laten.

Vanochtend dus de laatste dingen ingepakt, dingen die niet mee hoeven naar de auto gebracht en naar het ochtendgebed gegaan. Ik ben 5 minuten eerder weg gegaan zodat ik nog even naar de wc kon voor vertrek en heb zelfs nog een broodje met chocola kunnen regelen voordat het officiele ontbijt begon.

Daarna snel naar de bus. De bussen hier zijn heel goed aangepast. Ze lijken in eerste instantie totaal rolstoelontoegankelijk maar als de chauffeur komt en de achterdeur open doet komt er uit 1 van de treden van de achteringang een ruime lift die me zo naar binnen kon laden. De bus bracht me naar Chalon Sur Saone, vanaf hier kon ik de trein pakken naar Dijon. Alleen moest ik hiervoor wel 2 sporen oversteken en de enige manier om dat te doen leek een tunnel met een trap. Geen lift te bekennen. Ben maar naar de informatiebalie gegaan en daar leiden ze me naar het juiste spoor, niet onder het spoor door maar gewoon dwars over de rails. Bij elke overgang sprak de man die me begeleide met iemand die aangaf wanneer we mochten oversteken. De trein zelf was goed aangepast. Kon er met een korte hellingbaan in en in de trein zelf was een mooie ruime plek voor mijn rolstoel. Zelf ben ik op de stoel er schuin naast gaan zitten. Na aankomst in Dijon werd ik uit de trein geholpen en daar moest ik ook weer op zo’n zelfde manier over de sporen heen voor ik bik de bus kwam. Bij de bus aangekomen was er een probleem. De bus had een kapotte lift. Uiteindelijk heb ik de rolstoel gedemonteerd en hebben de chauffeur en 2 andere pasagiers mijn rolstoel ingeladen. Dus dat was weer opgelost. De laatste busrit duurde ruim 2 uur, allemaal slingerweggetjes en een chauffeur die daar flink op aan het racen en remmen was. Werd er reisziek van. Gelukkig redelijk goed gegaan maar na aankomst duurde het nog een paar uur voor mijn maag eindelijk rustig werd. Maar voorlopig gelukkig geen bus meer voor mij!

De komende weken lekker rollen. Na aankomst even in het centrum van Avallon gekeken. Hier is een erg mooie maar zeer rolstoel ontoegankelijke kerk. Vorig jaar heb ik de trappen gelopen en heb mijn rolstoel buiten laten staan maar vandaag vond ik het voldoende om vanaf de deur te kijken. Ze hebben ook iets met kikkers in Avallon, overal in de stad zijn die te vinden, standbeeld, bordjes, plaatjes op de grond. Er zijn veel steden hier die dit soort dingen hebben. Leuk!

Ook ben ik naar touristen info geweest. Info gevraagd over de opening van overnachtingsmogelijkheden voor morgen ivm corona. Gelukkig zijn de opties die er zijn allemaal open. Verder heb ik een stempel in mijn nieuwe pelgrimspaspoort laten zetten. Ik heb inmiddels 2 volle paspoorten met heel veel stempels. Erg leuke herinneringen zijn die stempels aan alle avonturen van afgelopen jaren.

Inmiddels sta ik op de camping. Op hetzelfde plekje als waar ik vorig jaar aan het eind stond. Ik begin morgen dus letterlijk waar ik vorig jaar ben geëindigd.

ik zit dit nu te schrijven in een soort huiskamer van de camping. Hier in internet en stroom zodat ik alles even kan opladen. En het bespaart me weer geld want als ik hier oplaad kost het me geen stroom op de camping (daar heb ik trouwens ook geen kabels voor mee, veel te groot en te zwaar)! Ik blijf toch een zuinige Nederlander!

Zometeen vroeg slapen en morgen weer vroeg vertrekken. Word een lange dag. Ik zie er naar uit om echt te starten!!!

Groetjes ,

Rolstoelpelgrim

3e reisdag naar eindpunt. Dan nog naar de start!

Een beetje raar, maar ik ben aangekomen op het eindpunt van mijn pelgrimage. Ik ben nu namelijk in Taizé al heb ik nu niet echt tijd om ervan te genieten want morgen ochtend om 9.15 vertrekt mijn bus alweer. Wel kan ik vanavond naar het avond gebed en morgen ochtend misschien nog naar het eerste deel van het ochtendgebed. Ik heb hier een fijne barrak om in te slapen (117B voor de kenners). Kan ik gelijk de tent mooi drogen want die was afgelopen nacht natgeregend.

De reis vandaag ging heel voorspoedig. Ik reed weer door veel wijngaarden. Het was erg leuk want de oogst was begonnen. Soms werden de druiven geoogst met machines (waarbij ik zag dat er daardoor ook best veel druiven op de grond belanden) maar vandaag zag ik vooral veel met de hand worden geoogst. Mooi gezicht al die mensen in het land met emmers en bakken op de rug voor de druiven.

Zoals gezegd stap ik dus morgen op de bus. Ik ga dan met bus, trein, bus naar Avallon. Vanaf hier ga ik overmorgen echt met de pelgrimstocht beginnen!

Ik zie best een beetje op tegen de reis, vooral vanwege het bijna 5 uur dragen van een mondkapje. Gelukkig mag ik tijdens de overstap even luchten maar het blijft lang.

Mocht je het nog noet hebben gedaan, schriif je in voor de nieuwsbrief. Dan krijg je vanzelf een email als ik iets heb geplaatst.

Groetjes ,

Rolstoelpelgrim

2e reisdag

vandaag mijn 2e reisdag. Ik rij al sinds België over kleine wegen waardoor ik onderweg veel mooie dingen zie. Kastelen, middeleeuwse kerken en heel veel mooie landschappen. Vandaag veel akkerbouw, veel Luzerne (Franse klaver), suikerbiet, zonnebloemen (mooi bloeiend en soms juist al helemaal uitgedroogd) en gemaaide graanvelden. Ik reed door de champagne streek en dus kwamen er ook regelmatig wijngaarden (champagnegaarden?) voorbij. Altijd een mooi gezicht.

Ook heb ik het dorpje Flavigny bezocht. Misschien kennen jullie dit van de anijssnoepjes in ovale blikjes. Heb even kort in het museum van de snoepjes gekeken (ik was er al eerder geweest) erg grappig hoe vroeger die snoepjes werden verkocht. Is een sigaarvormige verpakking speciaal voor rokers. Ook allerlei andere doosjes en blikjes en machines waarmee het werd gemaakt en verpakt gezien. daarna het oude plaatsje bezocht.

Mooie oude kerk (14e eeuws) en andere oude huizen. De film Chocolate is hier (gedeeltelijk?) opgenomen en ik heb 1 van die locaties (het gebouw van de chocolade winkel in de film) ook gezien.

Nu weer op een camping vlak bij flavigny. Morgen hoop ik aan te komen in Taizé.

Groetjes,

Rolstoelpelgrim

Opweg naar de nieuwe pelgrimage en terugblik op de oude.

Vandaag ben ik vertrokken richting Frankrijk. Het was een mooie reis en ook een mooie manier om terug te kijken op de pelgrimstochten van afgelopen jaren.

De autoroute kruisde vandaag meerdere keren de plekken waar ik ooit als pelgrim langs kwam. Ik passeerde oa Zaltbommel, en den Bosch in Nederland waar ik 2016 langs rolde.

In de 2017 bezocht tijdens mijn pelgrimstocht een vriendin in Kelpen-Oler (Noord Limburg) en ook vandaag ben ik heel even langs geweest. En natuurlijk reed ik door de rest van Limburg waar ik af en toe bekende plekken zag. Verder passeerde ik Maastricht waar ik dat jaar eindigde.

2018 starte ik in Maastricht en vervolgde mijn reis langs rivier de Maas. Ook vandaag heb ik de rivier gedeeltelijk gevolgd en zag vooral veel bekende naamplaatsen op de borden staan zoals Luik, Hoei, Dinant en vele kleine bekende dorpjes.

Nu sta ik op een camping in de Franse plaats Revin aan de Maas. Hier heb ik niet eerder geslapen tijdens een pelgrimage maar ik ben er toen wel langs gerold toen ik van Fumay naar Rocroi rolde. Mijn tentje is al weer opgezet en ga zo lekker een stukje stokbrood met brie en wat fruit eten.

Het was een goede maar vermoeiende reis en ik ga straks vroeg mijn tentje in.

Morgen rij ik weer verder richting Taizé. Ik verwacht daar zondag aan te komen. Morgen of overmorgen zal ik hier weer een nieuw berichtje schrijven.

Groetjes,

Rolstoelpelgrim

Toch op pelgrimstocht

Het is al even geleden dat ik geschreven heb, afgelopen tijd is door corona zo onzeker geweest en heb ik zo vaak plannen moeten aanpassen en omgooien dat ik eerst mee zekerheid wilde voor een nieuw bericht.

De pelgrimstocht van Vastenactie in April (en later verzet naar September) is niet door gegaan en ook de verzette datum in September gaat niet door, het is inmiddels duidelijk dat het 2021 gaat worden.
En mijn mini pelgrimage in Nederland heb ik om diverse redenen ook niet door laten gaan.
Maar nu is het dan bijna zo ver. Als corona in Frankrijk (Bourgondië) zo blijft zoals het nu is ga ik begin september weer op pad.
Nu alleen hopen dat komende 2 weken corona niet extra oplaait waardoor Frankrijk volledig oranje kleurt. Afgelopen week is o.a. regio Parijs en Marseille (waar ik niet in de buurt kom) oranje gekleurd. Oranje houd in dat naar dat gebied geen niet noodzakelijke reizen gemaakt mogen worden en men bij terugkeer in quarantaine moet.
Als het advies voor de morvan oranje word gaat het niet door. Maar als de situatie blijft zoals nu kan ik toch weg, weliswaar met een stapel mondkapjes voor in overdekte ruimtes, maar buiten kan ik gewoon vrijuit rollen. Ik slaap voornamelijk op campings in mijn eigen tentje en bijna alle campings zijn gelukkig open.



Normaal gesproken zou ik dan met flixbus naar het eindpunt van vorig jaar reizen en dan beginnen met wandelen, maar zelf vind ik dit nu een te groot risico om zo’n lange bustocht te maken met veel andere mensen in een bus. Daarom heb ik uiteindelijk besloten dat het beter is om dit jaar met de auto te gaan, in zo’n 3 dagen rij ik dan de 800km naar het eindpunt Taizé in Frankrijk (ik kan niet zo heel veel uur op een dag auto rijden, vandaar de kortere etappes) en onderweg overnacht ik op campings.
Taizé is het eindpunt van mijn pelgrimstocht van dit jaar en dan pak ik daar een bus naar Macon en vanuit daar de trein naar Avallon en dan ga ik beginnen met rollen.

Ik zie er erg naar uit om een paar weken onderweg te zijn, te rollen, nieuwe gebieden te ontdekken, tijd te hebben om mijn gedachten te laten gaan, rust, ontmoetingen, etc.
Zo’n pelgrimstocht doet mij, ondanks dat het fysiek zwaar, is altijd goed en ik kan dan ook haast niet wachten tot ik weer mag gaan.

Komende 2 weken ga ik de laatste dingen plannen en langzaam aan inpakken.
Ik heb in tegen stelling tot afgelopen jaren geen echt uitgezette route. dit komt omdat het een overbrugging is tussen 2 pelgrimsroutes (van Vezelay naar Le Puy) en daar wel een paar routes van bestaan maar geen enkele was helemaal zoals ik zou willen of is ingewikkeld vanwege te rotsige/onverharde paden en/of gebrek aan overnachtingsplekken (zeker nu een aantal plekken ook nog vanwege corona gesloten zijn). Daarom heb ik nu in de regio waar ik ga rollen alle campings en andere goedkope overnachtingsplekken opgezocht en op een kaart gezet. Iedere dag beslis ik wat mijn volgende eindpunt zal zijn afhankelijk van de campings die open zijn. Het gaat dus een zeer flexibele route worden.

Vlak voor vertrek zal ik een nieuw blog schrijven met hoe het er dan voorstaat en met de precieze datum van vertrek.

Groetjes,
Rolstoelpelgrim

Vergeet je niet in te schrijven voor de nieuwsbrief (als je dat nog niet hebt gedaan), dan krijg je een e-mail zodra ik iets nieuws heb geplaatst. dit kan je doen op de homepage


Hoe het er nu voor staat

Zoals jullie weten ben ik al even aan het voorbereiden voor mijn pelgrimage van Vezelay naar Taizé.
Helaas lijkt het er nu op dat Corona roet in het eten zal gooien.
Hierdoor kan ik sowieso niet rond 17 juni vertrekken zoals ik van plan was. Ik heb nog een beetje hoop voor September maar ook dat is (net als vele andere dingen) nu onzeker.
3, 4 en 5 september heb ik hopelijk ook nog de pelgrimstocht van Vastenachtie die in April helaas niet door kon gaan.
nu er bekend is geworden dat na 1 juli de campings in Nederland weer normaal open gaan opent dit wel andere opties.
Daarom ben ik met een alternatief plan bezig om toch nog even weg te kunnen.

De plek waar ik 2016 ben gestart in Haarlem


Ik ben 2016 in Haarlem gestart en wil nog altijd eens van huis naar Haarlem rollen, dit is niet zo heel ver en als ik dit via een mooie (kust)route wil doen is dat in 3 dagen makkelijk te doen.
Hiervoor ben ik dan nu ook aan het plannen. De datum staat nog niet vast, dit laat ik af hangen van de regelgeving rondom Corona en het weer.

Op dit moment ben ik nog opzoek naar een overnachtingsplek in de omgeving van Noordwijk. Natuurlijk zijn er daar in de omgeving genoeg (grote) campings en andere toeristenovernachtingen te vinden, maar ik zou het veel leuker vinden een alternatieve overnachting te hebben. Bijvoorbeeld bij een kerk (luchtbedje op de grond of in de tuin met mijn tentje), bij andere pelgrims of elke andere leuke plek die me word aangeboden (voor weinig budget).
Mocht iemand iets weten hoor ik het graag.

Verder ga ik ook door met voorbereidingen voor de route naar Taizé, maar voorlopig is nog niet duidelijk hoe dat zal gaan lopen want Frankrijk heeft op dit moment nog strenge corona regels, voordat die zijn versoepeld is er geen pelgrimage mogelijk.

Taizé, deze foto is genomen in 2018 toen ik hier samen met mijn zoon was.

Mijn cursus Frans is zoals ik vorige keer ook schreef eerder gestopt dan de bedoeling was. ik vind het lastig om hier zelf wat aan te doen zonder de stok van de cursus achter de deur.
Maar ik hoop toch dat het goed genoeg lukt om het bij te houden zodat ik de volgende keer in Frankrijk ik me beter verstaanbaar kan maken.
En volgende seizoen ga ik weer verder met Frans III.

Verder heb ik niet heel veel nieuws, zodra ik meer weet laat ik het weten.

Ik hoop dat jullie allemaal gezond zijn/blijven.


Groetjes,
Rolstoelpelgrim



Pelgrimstocht vasten actie verplaats ivm Corona

Beste allen,

Helaas gaat de pelgrimstocht van vastenactie waar ik eerder over schreef deze maand niet door ivm Corona (Covid-19).

Het word nu verplaatst naar 3, 4 en 5 september.

Ook is mijn Franse les stopgezet, ik hoop dat ik dit thuis nog voor elkaar krijg om het laatste hoofdstuk zelf te leren. En dan ga ik na de zomer hopelijk weer verder met de Franse les. Ik heb afgelopen jaar in ieder geval weer een hoop bijgeleerd en ik ben benieuwd of ik dat ook zal merken als ik in Frankrijk ben.

En zo zijn er denk ik voor velen van jullie ook zeer veel andere dingen afgezegd. Ik hoop nu vooral gezond te blijven en dat mijn plannen voor pelgrimeren in juni gewoon door kunnen gaan en dat alles tegen die tijd weer rustiger is. Ik heb inmiddels mijn nieuwe (Franstalige) routeboekje binnen wat ik gedeeltelijk hoop te volgen in mijn route door de Morvan heen. Nu alles stil ligt heb ik in ieder geval tijd voor alle voorbereiding.

Ik wens jullie allen toe dat je deze tijd gezond door zal komen.

Ik hou jullie op de hoogte bij veranderingen.

Sterkte me alles.

Groetjes,

Rolstoelpelgrim

Vastenactie 2020

Jaarlijks organiseert Vastenactie een 3 daagse pelgrimstocht ergens in Nederland.

Dit jaar is dat in Friesland, in de omgeving van Drachten op 2, 3 en 4 April. Ook ik rol dit jaar weer mee.

Naast dat er word gewandeld en er bezinningsmomenten zijn voor de pelgrims zelf is het ook een sponsortocht.

De opbrengst van de sponsoring gaat naar Vastenactie voor het project ‘Werken aan je toekomst’ om zo (jonge) mensen meer kansen te geven op een menswaardig leven.

Als je mij wilt sponsoren kan dit via de volgende link.

https://www.geef.nl/nl/actie/rolstoelpelgrim-vastenactie2020

Of door een bedrag over te maken op de rekening van vastenactie NL21 INGB 000 000 5850 o.v.v. ‘Pelgrimstocht sponsoring Rolstoelpelgrim Laura’.

Alvast heel erg bedankt.

Groetjes,

Laura

Gelukkig Nieuwjaar!!!

Ik wens jullie allemaal een heel mooi en gelukkig nieuw jaar! Bedankt dat jullie me afgelopen jaar (jaren) hebben gevolgd en ik hoop jullie in het komend jaar weer veel over mijn pelgrimages (September verwacht ik weer verder te reizen van Vézelay naar Avallon) en over de bijbehorende voorbereidingen te kunnen vertellen.

Website updates en bekendmaking winnaar van de winactie

Website update in English, I translated all the blogs from last pilgrimage in English. For now still by google translate, but I hope to make soon a proper translation, sorry for the wrong automatic translations. for English website click here

Pour mes adeptes Français, j’ai traduit mon blog via Google Translate en Français. désolé si elle contient des traductions étranges, malheureusement mon français n’est pas assez bon pour vérifier cela. laissez-moi savoir s’il contient des erreurs très étranges. Merci.
Vous pouvez trouver mon site web français ici.

Zoals je hierboven mogelijk kon lezen heb ik afgelopen tijd mijn website bijgewerkt in het Engels en Frans. ik krijg steeds meer volgers uit Frankrijk en andere landen die Engels of Frans beter lezen dan het Nederlands. Nu zijn mijn blogs van 2016 tot en met 2019 in 3 talen te lezen. Engels is nu nog vertaald met google translate maar dat loop ik komende tijd na om de fouten er uit te halen. Mijn Frans is helaas nog niet goed genoeg om dit zelf te vertalen, maar gelukkig helpt google translate om het toch online te hebben, en die fouten moet men maar overheen lezen (of anders is men welkom om mij helpen om de Franse vertaling op orde te krijgen).

Over de Franse taal gesproken, ik ben inmiddels wel weer begonnen aan mijn Franse les, dus hopelijk spreek ik voor mijn volgende etappe weer een beetje beter Frans! mijn cursus van vorig jaar heeft mij zeker geholpen in mijn communicatie met de Fransen onderweg.

Ook op het Nederlandse deel van www.rolstoelpelgrim.nl heb ik het blog omgezet tot een pagina, hier kan je nu makkelijk alle blogs, gesorteerd per jaar, op volgorde lezen zonder eindeloos heen en weer te hoeven scrollen. van de pelgrimage van 2019 lees je alles hier

Het was leuk om mijn website bij te werken, alle foto’s weer te bekijken en de verhalen opnieuw te lezen. Het was een mooie pelgrimage waar ik nog vaak aan terug denk. Ik zie er al weer naar uit om volgend jaar weer verder te rollen.

Naast mijn website ben ik ook langzaam aan begonnen met het uitzetten van mijn route van komend jaar. op dit moment verzamel ik voornamelijk slaap adressen die tussen Avallon en Taizé in liggen, aan de hand van de mogelijke slaapplaatsen ga ik dan langzaam aan uitzoeken wat de handigste route is. Waarschijnlijk ga ik dwars door de Morvan heen, al is het daar dunbezaaid met campings.

In mijn vorige bericht schreef ik over de win-actie van Uixi. de winnaar is bekend.
dit is geworden:

Trudi van der Zwaan!

Van harte gefeliciteerd en hopelijk heb je er net zoveel plezier van als ik heb.


Zodra er weer meer nieuws is zal ik het weer laten weten.
en voor wie nog niet is ingeschreven op de nieuwsbrief, dat kan op de homepage.

Groetjes,
Rolstoelpelgrim



Bijna 2 weken thuis

Inmiddels ben ik al weer bijna 2 weken thuis.
Het is altijd wel weer even wennen om weer het gewone leven in te gaan na een pelgrimage.
Als ik pelgrimeer ben ik vooral bezig met de basis basisbehoeften, dingen als: Waar ga ik vannacht slapen? Waar zit een winkel om eten te halen? Waar vul ik mijn waterfles als die leeg is? Waar is een Wc? Welke weg moet ik nemen? Kom ik die berg wel op? Kan ik mijn tent morgen droog meenemen? Hoe is het weer? Waar kan ik mijn rolstoel accu’s laden? echt de pure basisbehoeften, terwijl in het dagelijks leven er altijd zoveel andere dingen zijn die me mee bezig houden.
Maar ik kan de beslommeringen van thuis tijdens mijn tochten goed achter mij laten. Erg fijn! maar altijd wel weer wennen om dan thuis te komen en weer met heel andere dingen bezig te zijn. Maar langzaam maar zeker kom ik weer in het gewone ritme.

Ook ben ik begonnen met het bijwerken van mijn website. Ik heb nu bij alle blogs een kaartje geplaatst met mijn route en de hoeveelheid kilometers per etappe.
Ook staat er nu een foto van het krantenartikel van het Nederlands dagblad van 17 september. Dit kan je op leesbaar formaat vinden in het menu onder “rolstoel pelgrim in andere media”.

Verder heb ik een review geschreven over de Uixi, en nog leuker, ik mag er eentje weggeven aan mijn volgers! Nu vraag je je misschien af wat een Uixi is, dat kan je hier lezen (of kijk onder reviews) en daar staat ook hoe je er eentje kan winnen!

En dan heb ik hier nog de cijfers van de reis:

Afstanden
Dag 1 Reims – Cormontreuil 5,16km
Dag 2 Cormontreuil – Epernay 28,57km
Dag 3 Epernay – Montmort – Lucy 27,71km
Dag 4 Montmort Lucy – Sezanne 35,56km
Dag 5 Sezanne – Mery Sur Seine 34,26km
Dag 6 Mery sur Seine – Troyes 37,66km
Dag 7 Troyes – Sommeval 20,89km
Dag 8 Sommeval – Flogny la Chapelle 29km
Dag 9 Flogny la Chapelle – Chablis 26km
Dag 10 Chablis – Accolay 29,40km
Dag 11 Accolay – Châtel Censoir 24,62km
Dag 12 Châtel Censoir – Vézelay – St. Pere 24,07km
Dag 13 St- Pere – Avallon 21,35km

Subtotaal 344,25km
Gemiddelde dagafstand 26,46km

Dag 14 bezichtigen van Avallon en naar het busstation rollen 8,21
Dag 15 Bezichtigen Auxerre 10,42km

Totaal 362,88km
Gemiddelde dagafstand (incl. de laatste 2 stadbezichtigen na mijn officieel aankomst) 24,19km

Als ik dit vergelijk met vorig jaar lijkt dit een stuk minder, maar vorig jaar had ik in de eerste week vrijwel geen heuvels in tegenstelling tot dit jaar. en met al die heuvels is een dagafstand van rond de 25 km per dag vaak zwaarder dan 35 km plat rijden.

Kosten
Ook vragen mensen zich vaak af hoeveel zo’n reis nu kost, zeker omdat ik leef van een uitkering (arbeidsongeschiktheid, WIA) en mensen zich vaak afvragen hoe ik het financieel toch doe om jaarlijks zo’n reis te maken. Maar ik reis zeer sober en heb niet veel nodig, en eten en drinken doe ik thuis ook. maar ook kan dit interessant zijn voor mensen die een pelgrimage ook overwegen en willen weten wat voor kosten ze kunnen verwachten.
Daarom hier een overzicht.

Reiskosten (inclusief extra bagage kosten)
Heenreis: 19 euro FlixBus
Terugreis: Locale bus 10 euro, Flixbus 32 euro

totaal 61 euro

Overnachtingen:
Dag 1 Reims – Cormontreuil – €20 (klooster, vol pension)
Dag 2 Cormontreuil – Epernay €8 (camping)
Dag 3 Epernay – Montmort – Lucy €15 (pelgrimsonderdak, vol pension, zeer goed diner)
Dag 4 Montmort Lucy – Sezanne €20 (bejaardenhuis, vol pension)
Dag 5 Sezanne – Mery Sur Seine €15 (broeders Marianisten, vol pension)
Dag 6 Mery sur Seine – Troyes (vrienden)
Dag 7 Troyes – Sommeval (pelgrimsherberg, alleen aanvullen van gebruikte producten en/of vrijwillige bijdrage)
Dag 8 Sommeval – Flogny la Chapelle (pelgrimsherberg, alleen aanvullen gebruikte producten en/of vrijwillige bijdrage)
Dag 9 Flogny la Chapelle – Chablis €8 (camping)
Dag 10 Chablis – Accolay €4,50 (camping)
Dag 11 Accolay – Châtel Censoir €5,50 (camping)
Dag 12 Châtel Censoir – Vézelay – St. Pere €4,50 (camping)
Dag 13 St- Pere – Avallon €8 (camping)
dag 14 Auxerre €8 (camping, prijs bij benadering, heb het bonnetje niet meer)

Totaal 116 euro = gemiddeld 8,30 per nacht.

Eten en drinken
Buiten deze bedragen had ik op sommige dagen wat etenskosten, vaak kocht ik een stokbrood bij de bakker en af en toe bij de supermarkt een stukje kaas. Als avondeten at ik meestal couscous, noodles waar ik enkele porties van huis had meegenomen of een restje stokbrood met kaas of overschot lunchpakket die ik nog in m’n tas had zitten.
Ik heb denk ik maar zo’n 30 tot 40 euro uitgegeven aan eten en drinken voor deze 2 weken. Zeker omdat ik ook regelmatig onderweg dingen krijg toegestopt, ik kreeg deze reis oa, 2 cakes, een reep chocolade en veel uitgebreide lunchpakketjes waar ik vaak 2 of 3 maaltijden mee kon doen. en ik vond onderweg veel vers fruit (voornamelijk bramen, maar ook wilde druiven). Daarbij had ik dagen dat ik gewoon geen enkele supermarkt tegen kwam, hooguit een bakker waar ik dan voor 70ct tot een euro een (demi) baguette kocht, dan is het ook makkelijk om weinig uit te geven.

Samenvatting:
61 euro reiskosten
116 euro overnachtingen
40 euro eten/drinken (minder dan ik normaal thuis uitgeef in 2 weken)

Totale kosten: 217 euro.
Sommige mensen slapen 1 nacht in een hotel en zijn dit bedrag dan ook kwijt. Ik pelgrimeer er ruim 2 weken voor.

Planning
Komende tijd ga ik verder plannen met mijn reis voor volgend jaar. Helaas lopen er weinig tot geen officiële routes op de plek waar ik langs wil. Er is 1 route (die eigenlijk naar Rome loopt) die nog gedeeltes doet van de route die ik wil rollen dus dat ga ik komende tijd goed uitzoeken.
Volgend jaar hoop ik tot aan Taizé te rollen, dit is een oecumenisch klooster (de broeders zijn Protestant, Katholiek of Orthodox) in Bourgondië met ongeveer 100 broeders waar ik sinds zo’n 8 jaar bijna jaarlijks heen ga. Ze zijn vooral bekend van hun muziek (zoek maar eens in youtube op Taizé) en ontvangen jaarlijks duizenden jongeren (vooral in de leeftijd 16 tot 35, maar iedereen is er welkom). Voor mij is dit altijd een erg fijne plek en dat is ook de reden waarom ik mijn pelgrimage hier langs laat lopen.

Voorlopig zullen er weer wat minder blogs komen, maar als ik nieuws heb zal ik het hier melden. En als je dit nog niet hebt gedaan schrijf je dan in voor de nieuwsbrief want dan krijg je direct te horen als ik iets nieuws heb geplaatst.

En vergeet ook niet mee te doen aan de winactie die hierboven staat genoemd, wie weet win jij een Uixi!

Groetjes,
Rolstoelpelgrim






17 en 18 September, Auxerre, de terugweg en het einde van de reis.

Gisteravond heb ik hier op de camping mijn rolstoel opgeladen bij het toiletgebouw.

Ook sprak ik nog een stel dat hier op de camping staat, de man zit in een rolstoel en ze hebben een aangepaste camper met oa een extra breede deur en een rolstoel lift. Leuk om te zien wat er allemaal mogelijk is.

Vannacht heb ik weer prima geslapen. Mijn laatste nacht in mijn tentje. Ik moet wel wennen aan het feit dat mijn pelgrimage er voor dit jaar weer op zit. Vanaf de camping heb ik precies zicht op de kathedraal in het centrum.

Vanochtend alles weer ingepakt en op de rolstoel gebonden. Ik was al weer vroeg wakker en reed rond 9.00 alweer de camping af richting het centrum van Auxerre. Onderweg heb ik even met de huisarts gebeld, niet omdat ik ziek ben maar omdat ik altijd als ik bij de huisarts ben het Nederlands Dagblad in de wachtkamer lees. En omdat ik vandaag (dinsdag 17 september) in die krant sta wil ik graag een extra exemplaar van de krant. Dus ik heb de huisarts gevraagd om zijn krant en die mag ik inderdaad op komen halen als ik weer thuis ben. Fijn!

Auxerre ligt aan het water en het eerste deel vannde route naar het centrum is daardoor lekker vlak, maar daar komt net voor het centrum verandering in want het oude centrum ligt op een heuvel en dat zorgt voor een uitdagende klim, maar vergeleken Vezelay en Avallon valt het gelukkig mee. In het centrum bekijk ik de kathedraal, het was even een zoektocht om binnen te komen maar het is gelukt. De hoofdingang heeft namelijk flink wat trappen en de zij ingang was alleen de kleine deur in de grote deur open. Uiteindelijk hen ik andere mensen gevraagd om binnen voor mij te vragen hoe ik binnen kom. En toen is ook de grote zij deur open gedaan. En dus kon ik gewoon met de rolstoel naar binnen.

Ook heb ik nog andere kerken in het centrum bezocht en verder gewoon rondgereden. Het is een mooi stadje met veel oude vakwerk huizen. Ook staat er een toren met een mooie klok. Ook in deze plaats staan weer op de grond bordjes met de route. Deze keer met de afbeelding van iemand genaamd Kadet Rousselle. Ik zag ook nog een beeld van deze man in de stad staan.

Voor het eerst deze reis heb ik mijzelf getrakteerd op eten in een restaurantje, een goed gevulde crêpe met blauwe Franse kaas en groente. Lekker! En ik vond dat ik dat wel had verdiend aan het eind van mijn reis.

Na een paar uur had ik het centrum wel gezien en ben toen in een parkje aan het water gaan zitten. Het bleek dat hier internet was en ik heb toen nog even een stukje gekeken over prinsjesdag. Helaas net de troonrede gemist.

Daarna was het tijd om richting de bus te gaan. Onderweg nog wat kleine etenswaren en wat drinken voor onderweg gehaald bij de supermarkt. En daarna was het tijd voor de flixbus.

16.25 reed de flixbus naar Parijs voor. Helaas wilde de chauffeur graag dat ik mijn voorwiel er af haalde. Maar gelukkig ging dat goed. De bus was erg vol. Onderweg naar Parijs reed ik nog door een paar plaatsjes en over wegen waar ik zelf had gerold of had geslapen. Apart om de route nu op deze manier te zien. Voor Parijs hadden we enorme vertraging. Er was veel file en op het laatst was er ook nog een ongeluk gebeurd. Ik ariveerde pas 19.45 in Parijs terwijl ik er 18.20 had moeten aankomen. Maar dat was voor mij gelukkig niet erg omdat ik een extreem lange overstaptijd had. Mijn bus van Parijs naar Nederland ging namelijk pas om 22.25. Ik moest dus nog steeds lang wachten. Ben maar gewoon ergens gaan zitten en gaan wachten. Het is niet zo’n fijne plek (een soort parkeergarage, vrijwel zonder daglicht en veel lelijke gravity) maar ik moest de tijd doorkomen. Er zijn gelukkig wel veel mensen. Er werd ook nog door een groepje gitaar gespeeld. Helpt om de tijd door te komen. Om 22.00 verscheen gelukkig de plek op het bord waar de bus stond en toen ben ik daarheen gegaan.

Deze keer mocht mijn stoel er in z’n geheel in, altijd fijn. Weer was de bus vrij vol. Ik brn het eerste stuk nog wakker geweest maar ben na een uurtje ofzo gaan proberen te slapen. Ik heb voor een busreis nog redelijk geslapen, al was ik ieder half uur ofzo wel even wakker. We hadden diverse tussenstops, Lille, Brussel (2x), Rotterdam en daarna mijn eindstation Den Haag.

Daar werd ik opgehaald door mijn ouders en zoon. En dit was dan het echte einde van mijn reis.

Komende tijd zullen er weer minder vaak berichtjes van mij komen. Al zal ik jullie op de hoogte houden van de voorbereidingen van voor volgend jaar (pelgrimage van Avallon naar Taizé) en ook zal ik komende week de missende foto’s plaatsen en statistieken (afstanden, hoogtes, enz.) En andere aanvullingen plaatsten. De foto’s van gisteren heb ik inmiddels wel geplaatst.

Mocht je het nog niet hebben gedaan, schrijf je dan in voor de nieuwsbrief, op de homepage of hier, dan krijg je een berichtje als ik iets nieuws heb geplaatst en als ik weer onderweg ga en blijf je op de hoogte van mijn pelgrimages.

En als laatste wil ik nog iedereen bedanken voor het lezen, meeleven, de reacties, etc.

Groetjes, Rolstoelpelgrim

16 september. Avallon en Auxerre, De terugreis

Toch ook vandaag nog even een kort berichtje.
Vanochtend een stokbrood gegeten met een stuk chocola als beleg. Stokbrood was nog warm, lekker!


Een vogeltje kwam nog gezellig even langs terwijl ik aan het inpakken was. Zat op nog geen 2 meter afstand.


Iets voor 10 uur rolde ik de camping weer af, richting het treinstation. Ik wilde eigenlijk met de trein maar die ging maar eind van de middag en ik ontdekte dat er ook een bus ging die al rond 2 uur vertrok. Vanaf Avallon ging ik dus vanmiddag met de zeer goed aangepaste bus naar Auxerre. Het was een soort touringcar en in de trap van de trap bij de achterdeur zat een lift verstopt. Ideaal dus.


Nu sta ik met mijn tentje op de camping in Auxerre. Morgen heb ik dan nog even tijd om de stad te bezoeken en eind van de middag ga ik met de flixbus naar Nederland.
Morgen staat als het goed is het artikel over mijn pelgrimage in de krant, het Nederlands Dagblad.

Fotos komen later. Het internet hier is onvoldoende om foto’s te laden. (Inmiddels zijn de foto’s geplaatst zoals je ziet).


Groetjes,
Rolstoelpelgrim

15 september, Vezelay (Saint Pere) naar Avallon

Vezelay (Saint pere) naar Avallon
21,35km


Vannacht heb ik ondanks het festival naast de camping toch goed geslapen. Met mijn mummyslaapzak goed dichtgetrokken had ik weinig last en bleef ook nog warm. 2 vliegen in 1 klap! De maan was ook erg mooi en vol vannacht.


Gisteravond heb ik eerst mijn ene set accu’s geladen bij een Nederlandse vrouw die in een chalet sliep. Helaas kon mijn rolstoel daar niet overdekt staan maar de oplossing voor dat probleem kwam al snel. Ik werd namelijk aangesproken door een frans stel dat een beetje Engels spreekt en die ik kende van de camping in Chablis van een paar nachten geleden. Toen heeft mijn stoel in de nacht onder hun luifel de 2e set accu’s kunnen laden. Heel fijn!


Toen ik alles weer in had gepakt kon ik weer op pad. Gisteren had ik bijna alles vol geladen dus daarover had ik gelukkig geen zorgen.


Een beetje gekke dag was het wel vandaag, eigenlijk is dit de route die volgend jaar als mijn eerste etappe stond gepland. Dus volgend jaar rol ik 1 dagje korter. Maar dit is een veel handigere plek i.v.m. openbaar vervoer.
Gisteren had ik Vézelay al bezocht en ben daarom vanochtend maar gelijk doorgereden naar Avallon. Ik moest wel een flink stuk om omdat ik de grote weg wilde vermijden.
Ik reed door de Morvan, een middengebergte las ik op Wikipedia, het is hier nog niet zo erg hoog, meer een laaggebergte maar ik zit hier ook pas aan de rand van de Morvan. Wel waren er een aantal lange vrij zware hellingen, het fijne van een grote helling is dat nadat dit heel veel energie kost en zwaar is, je daarna bijna altijd word beloond met een mooi uitzicht en daarna naar beneden mag zonder iets te doen!
Vandaag bijna geen dorpjes gezien, en wat dan nog een dorpje zou kunnen heten bestond vaak maar uit 2 of 3 huizen/boerderijen en niet eens een kerk (en dat heeft elk gehucht hier). Het meest echte dorp was nog Usy, dit was een zeer klein dorpje met weer zo’n huisje met een bron waar ik al eerder over schreef. Alleen dit huisje was ingericht met een expositie. Hierin stonden etalage poppen met een soort klederdracht die ouderwets werk deden, lopen achter ploeg, spinnen, etc. Leuk om even te zien. In Usy zag ik ook een huis begroeid met druiven, bijzonder was dat elk trosje apart verpakt was in een netje of een papiertje. Net voorbij Usy waren er een aantal mannen bij een huis/boerderij en die heb ik gevraagd mijn fles te vullen. Dat leverde een volle fles en een leuk gesprek op.

In het begin rolde ik veel tussen akkerland door maar halverwege veranderde het in bos. Het was er heerlijk rustig, ik hoorde veel vogels, zag af en toe een roofvogel (helaas niet op de foto) en hoorde kleine beestjes in de berm wegspringen maar kon niet zien wat. Maar aangezien ik onderweg soms platte muizen (of zo iets) op de weg zag ga ik er maar van uit dat het muisjes zijn.
Ook stroomden er af en toe kleine beekjes door het bos Toen ik over een bruggetje rolde en even wilde kijken naar het beekje was ik wel even verbaasd, er stond namelijk een enorme stier in dat beekje! Er was ook een klein weilandje voor die stier afgezet maar op die manier dat hij het water in kon lopen.

Ik heb afgelopen tijd een paar keer de vraag gekregen van mensen hoe dat nu voor me is om uren door een bos te rollen zonder mensen tegen te komen. Hoe ik dat doe met eenzaamheid. Ik heb van eenzaamheid tijdens zo’n tocht geen last, ik ben wel alleen en zie geen andere mensen maar toch voelt het nooit eenzaam (zoals jullie denk ik wel weten ben ik christen en dus ook nooit echt alleen). Ik geniet er ook van om gewoon alleen te zijn, met mijn eigen gedachten. Vaak denk ik na over bijvoorbeeld eerdere ontmoetingen, vragen die ik kreeg die ik nog eens extra tot me laat doorwerken (zoals deze vraag die ik nu dus beantwoord), over dingen van het leven, de goede en minder goede. maar ik besteed mijn tijd in eenzaamheid in het bos ook vaak met zingen. Vaak Taizé liederen (voor wie het niet kent, Taizé is een klooster in Frankrijk waar jaarlijks vele (duizenden) jongeren (en een aantal ouderen) uit de hele wereld komen. Ze hebben hun eigen liederen, vaak bestaand uit een gezongen Bijbeltekst, gebed of anderszins christelijke korte tekst (bv een tekst van een heilige), die dan veelvuldig word herhaald zodat de tekst goed tot je door kan dringen, ik bezoek zelf Taizé al een jaar of 8 en voor wie wilt weten waar ik volgend jaar wil eindigen, dat is ook in Taizé). Voor mij werken die uren in stilte heel rustgevend en deze dingen zijn precies wat een pelgrimstocht voor mij een pelgrimstocht maakt en niet een gewone wandeling.

Bij Avallon aangekomen ontmoet ik een man, ik rolde al een tijdje achter hem maar hij stond even op zijn kaart te kijken toen ik hem inhaalde. Ik dacht dat hij een pelgrim was omdat hij met een bagagekarretje onderweg was. Maar hij was geen pelgrim maar een wandelaar. Hij woont zelf in Bretagne en wandelde naar zijn ouders in de Elzas. Hij was al 4 weken onderweg en verwachte of 3 weken te moeten. We zijn samen opgewandeld naar boven (het oude cebtrum ligt op 369 m hoogte). Ik ging alleen langzamer en moest ook nog onderweg accu’s wisselen. Hij ging vast vooruit en vertelde me op een drankje te trakteren als ik boven in het oude centrum zou zijn. Toen ik na het wisselen van de accu’s en het oprollen van de steile helling boven kwam zat hij al aan een drankje op een terrasje op me te wachten. Ik bestelde een appelsap en zo kletsten we (in het Engels dat hij goed sprak) een heel tijdje door. Nadat alles op was gingen we weer verder, hij wandelde nog een stuk door en ik ging de kerk bekijken.

In de kerk was het toen ik aan kwam best druk, heb de kerk even bekeken en kwam ook nog Nederlanders tegen waarmee ik even een praatje maakte over mijn pelgrimstocht. Nadat de Nederlanders verder gingen en ook alle andere mensen de kerk inmiddels hadden verlaten zag ik mijn kans schoon om nog even wat te zingen in de kerk. Het klinkt altijd zo lekker! Nadat ik was uitgezongen ben ik weer verder gegaan.
Ik zag een toeristen info die open was. Hier heb ik een stempel gehaald want in de kerk was helaas geen stempel. Nog 1 stempel en dan is dit pelgrimspaspoort ook weer vol. Op naar de volgende (die heb ik gisteren gekocht!).

Daarna nog even door het stadje gerold. Er staat ook een mooie toren. Avallon heeft iets met kikkers, op de grond staan een soort kikkerbordjes die een toeristische wandelroute aan geeft, ook staat er een enorm kikker beeld.

Maar daarna vond ik het tijd om de berg weer af te rollen en naar de camping te gaan. Dat was nog een mooi stuk route. Langs de rotsen naar beneden.
Inmiddels staat mijn tentje. Ik zit hier in een klein zaaltje op de camping waar stoelen, tafels, koelkast en magnetron staan. Hier ben ik nu mijn rolstoel aan het laden en ook alle andere zaken (mobiel, powerbank, camera, kilometerteller). Dan kan ik morgen weer vol geladen op pad.
Er is hier gelukkig ook weer wifi dus ik kan jullie weer dit bericht met foto’s sturen.


Morgenochtend ga ik eerst naar de supermarkt voor wat inkopen en daarna naar het treinstation. Ik neem de trein naar Auxerre. Daarna ga ik een flixbus naar huis boeken en dan ben ik over een paar dagen weer thuis.


Groetjes,
Rolstoelpelgrim


Ps. Vergeet je niet in te schrijven voor de nieuwsbrief als je dit nog niet hebt gedaan. Dat kan via de homepage of via deze link.

14 september, van Châtel Censoir naar Vezelay en camping in Saint Pere.

Châtel Censoir naar Vezelay en camping in Saint Pere.
24,07km

Afgelopen nacht gelukkig weer goed geslapen. Niet koud gehad. Ik werd alleen midden in de nacht rond een uur of 2 even wakker maar heb verder heerlijk geslapen. Rond 7.00 werd ik wakker en was het weer tijd om in te pakken.
Ik heb nog even bij de rivier die achter de camping liep gekeken en toen was het tijd voor vertrek.


Ik ben eerst maar het dorpje gegaan voor boodschappen. Een fles sap (dat helpt om het water dat hier naar chloor ruikt drinkbaar te krijgen. Half om half water en sap is lekker.)
Ook heb ik bij de supermarkt een demi baguette gehaald (half stokbrood). Het is altijd een verrassing, de ene keer krijg ik dan een stokbrood die gewoon kort is en de andere keer word het brood letterlijk door midden gesneden. Deze keer kreeg ik het laatste. Een lekker half broodje van de bakker.

Ook zie ik regelmatig petanque (jeux de boulle) velden. Soms verlaten maar ook zie ik velden waar met enthousiast aan het spelen is. Dat ziet er lekker Frans uit!

Verder rol ik door leuke dorpjes en leuke en soms bijzondere huizen.
Tussen de dorpjes in rol ik veel door het bos, wel merk ik dat het hier vochtiger is, er zijn veel kleine riviertjes, beekjes en andere watertjes die ik door het bos en door de dorpen zie lopen.
Onderweg zag ik bijna bij elk dorpje aan de kant van de rivier/beek een soort afdakje staan. Weet niet waar het echt voor dient maar in mijn gedachten lijkt het een plek waar men vroeger bijvoorbeeld de was deed. Wie het echt weer mag het mij vertellen!
Net als de huisjes met daarin bronnen, ook die staan in vele dorpen in deze omgeving.

Verder ook nog veel akkers waarvan ik niet meer kan zien wat er stond, gemaaid en/of geploegd.
De hele dag rolde ik omhoog, soms vals plat en soms enorm stijl. Net voor Vézelay rolde ik eindelijk voor 2 km naar beneden en hoefde ik even niet te ploeteren maar dat was alleen de stilte voor de storm (wist ik gelukkig al) want Vézelay ligt op een zeer steile heuvel. Tijdens de afdalingnkon ik voor het eerst Vézelay zien liggen. Daar eenmaal aangekomen begin de grote klim naar de kerk. Een deel van de heuvel heb ik achterstevoren gedaan omdat ik achterover kiepte. Het was wel leuk om naar boven te rollen en ik werd onderweg aangesproken door diverse mensen en aangemoedigd. Ook ontmoete ik nog een aantal andere pelgrims want dit is een belangrijk kruispunt van diverse pelgrimsroutes naar Santiago en voor velen ook een startpunt.
Onderweg naar boven ook nog een stempel gehaald bij het toeristenbureau. Op de grond zitten regelmatig metalen Santiago schelpen.


Boven op de heuvel van Vézelay aangekomen naar de Basiliek gegaan. Deze basiliek staat in het teken van Maria Magdalena. Ze hebben hier ook een reliek van maria Magdalena in de crypte van de kerk een Vlaams stel is voor mij even een paar foto’s gaan maken. Het is een erg mooie en oude kerk, licht van kleur maar veel leuke kleine details, vooral bij de pilaren. Van buiten staat de kerk helaas in de stijgers, dus helaas is dat deel niet te zien maar ik ben hier een paar jaar geleden geweest en heb toen gelukkig wel de kathedraal kunnen zien van buiten.
Er was een koor met orkest met oude instrumenten aan het oefenen. Erg mooi om te horen.
Ik heb ook nog een stempel bij de basiliek gehaald. Ik vroeg hier ook om een nieuw pelgrimspaspoort (credential) omdat ik nog maar plek heb voor 3 stempels. Helaas had ze die niet. Ik werd verwezen naar het pelgrimskantoor maar daar was ik al langs gekomen en die zit op de heuvel in een gebouw op de 2e verdieping. Hier kan ik niet komen. Zelfs als ik uit mijn rolstoel stap niet want als ik er dan kom rijd mijn rolstoel ondertussen de heuvel af want de heuvel is zo stijl dat mijn rem mijn zware rolstoel niet houd. Uiteindelijk is de vrouw van de kathedraal even met me meegelopen en heeft bij het pelgrimsbureau iemand geroepen en is toen weer terug gegaan. Ik kon toen mijn pelgrimspaspoort kopen. Heel fijn om nu weer ruimte te hebben voor nieuwe stempels!


Ik heb daarna nog even boven op de heuvel rondgekeken, wat religieuze toeristenwinkeltjes bezocht en daarna ben ik naar beneden gerold. Onderweg zaten nog allemaal kleine winkeltjes. Veel kunstenaars hebben daar hun werkplaats en verkoop. Leuk om te zien. En als het geen kunst was was het wel wijn!


Daarna was het tijd om de camping op te zoeken. Ik zit nu op een camping municipal in een gehucht maast Vezelay, Saint Pere. Een kleine camping met sobere faciliteiten maar het is prima. Mijn tentje staat met uitzicht op de beek, af en toe varen en kano’s langs. Net nog even met de voeten in de beek gezetten, lekker verfrissend.

Mijn stoel staat nu op te laden bij een Nederlander die hier op de camping staat en ik heb inmiddels ook een ander stopcontact gevonden. Hier zit ik nu naast met al mijn spullen (powerbank, camera, telefoon, kilometerteller) aan de stroom. Alles was goed leeg omdat ik afgelopen nacht alleen mijn rolstoel op heb kunnen laden. Nu gelukkig weer oplaadmogelijkheid.


Vezelay was officieel mijn eindpunt maar vanwege de terugreis en het gebrek aan openbaar vervoer in Vezelay ga ik morgen nog door naar Avallon (dat ligt op de route van volgend jaar, dan wil ik vanaf hier rollen naar Taizé). Waarschijnlijk neem ik vanaf Avallon een trein naar Auxerre en dan met een flixbus weer terug naar huis. Ik hou jullie komende dagen nog op de hoogte!

En vergeet je niet in te schrijven voor de nieuwsbrief als je dit nog niet hebt gedaan. Dat kan op de homepage of hier. Dan krijg je iedere keer dat ik iets plaats een berichtje en blijf je op de hoogte.

Groetjes,

Rolstoelpelgrim

13 september, Accolay naar Châtel Censoir

Accolay naar Châtel Censoir
24,62

Afgelopen nacht de camping voor mijzelf gehad. Best raar en een beetje spannend om zo alleen op een camping te slapen. Ook wel leuk, voelde bijna als een soort wildkamperen. En doordat er vrijwel geen licht op de camping was (op een kleine lamp bij het toiletgebouw na) waren de sterren erg mooi te zien. Ook de nachtdieren hadden het er goed want een uil (of meer) liet(en) goed van zich horen.

Ik had gisteravond bij het inchecken op de camping een klein stokbrood besteld. Die heb ik vanochtend opgehaald. Ontbijt had ik nog maar dit broodje word de lunch samen met nog wat kleine kaasjes die ik nog op voorraad had.


Na mijn vertrek rolde ik eerst over een wat grotere weg, gelukkig was het niet druk. Op een gegeven moment zag ik een in het wild groeiende druivenrank vol met zeer kleine rijpe druifjes. Ik heb 3 kleine trosjes meegenomen (3 waren ongeveer de maat van 1 tros normale druiven). Ze waren erg lekker en erg rood. Mijn vingers zagen helemaal paars na het eten van de druifjes. Ook zat in elk druifje dat de doorsnee had van 5 a 7 mm 2 a 3 flinke pitten. Maar ze waren wel erg lekker.