Een groot deel van de nacht regende en onweerde het. Wat was ik blij om binnen in het kerkgebouw te slapen en niet in m’n tentje. Pas rond 9 uur werd het echt droog en toen vertrok ik, gelijk met de 2 andere pelgrims die hier sliepen. Zij hielpen nog mijn stoel weer uit de kerk (2 treden) te krijgen.
Ik twijfelde erg aan de route die ik moest nemen, 2 fietsroutes leken het meest logisch maar 1 had een zeer steile en ook nog redelijk lange klim en de ander was iets minder steil maar wel 4 kilometer onverhard en was ook daar niet vlak. Die enorme klim zag ik niet zitten doordat m’n rolstoel steeds in storing gaat op zulke steile stukken dus hoopte maar dat de onverharde weg te doen zou zijn. En zo rolde ik die route. Het onverharde deel begon met een klim, dan een afdaling en dan zou er nog zo’n klim komen daarna relatief vlak en dalend. Maar op ¾ van de eerste klim ging m’n stoel al flink protesteren en ook ik had het zwaar, had ook weinig grip op het natte pad met grindjes. Ook m’n handschoenen en hoepels werden modderig en glad. En toen sloeg de twijfel toe…. Wat te doen, doorklimmen, afdalen en dan hopen dat de volgende klim ook lukt? Wat als ik die 2e klim echt niet red en daar tussen 2 heuvels strandt op een pad waar niemand is en ook geen auto kan komen om me te redden? Of terugkeren en een andere weg zoeken! Maar waar dan heen? Het was daar 13km voor Canterbury en het zal me toch niet weer gebeuren zo dicht bij de finish te stranden…Uiteindelijk het thuisfront gebeld, gelukkig had ik wel telefoon en internet bereik op die plek want ook dat is hier zeker niet gegarandeerd. Samen op de kaart gekeken en nog een weg gevonden, wel een grotere A weg. Daar mag ik (en fietsers) wel rijden maar ideaal is het meestal niet. Maar die weg bleek zonder zware klimmen te zijn, alleen een deel geleidelijk omhoog en dan afdalen. Dus heb me toen maar voorzichtig naar beneden laten rollen en ben die andere weg op gaan zoeken. Dat ging eigenlijk verbazingwekkend goed, doordat het weekend is reed er toch minder verkeer en ook bleek op ongeveer ¾ van de weg een stoep/fietspad te lopen. Al waren op sommige stukken die paden wel zo begroeid dat ik het gevoel had door een jungle te rollen en moest uitkijken dat m’n voeten niet in de brandnetels of bramenstruiken belandden. Maar hoe dan ook was het veel beter dan de andere optie. Onderweg veel bloemen. En zo rolde ik naar Canterbury.
Daar aangekomen ben ik eerst naar de katholieke kerk gegaan, mooie kerk maar er was niemand aanwezig om mij een stempel te geven. Er staat daar voor de deur een beeld van een pelgrim met rugzak op een bankje maar als je het beeld ziet als je uit de kerk komt blijkt het een engel te zijn!
Daarna doorgereden naar de Anglicaanse kathedraal. Daar mij gemeld als pelgrim en ik kreeg een stempel en mocht zo ook deze kathedraal weer gratis naar binnen. Zeer uitgebreid binnen en buiten rondgekeken. Naast de mooie pracht en praal van alle kathedralen is dit ook de plek waar de Heilige Thomas Becket, de aartsbisschop van Canterbury, in 1170 is vermoord. Ooit was hij raadsman en vriend van koning Hendrik II en hielp de koning zijn macht en rijkdom te vergroten. Door allerlei gebeurtenissen in zowel Engeland als Frankrijk (te veel om hier te schrijven, wie meer wilt lezen kan hier kijken ) veranderde dit en het gebeurde dat de koning verzuchtte dat Thomas Becket uit de weg geruimd zou moeten worden. Vier ridders hoorden dit en besloten dit te doen. De koning had het niet zo bedoeld en probeerde nog het drama te voorkomen maar dat kwam te laat en Thomas Becket werd tijdens zijn gebed in de kathedraal in Canterbury vermoord. Al snel werd hij vereerd als martelaar. En de koning, die voelde zich schuldig en kwam boete doen bij het graf van Thomas Becket, en nog altijd komen mensen naar zijn sterfplaats in de kathedraal van Canterbury.
Morgen ga ik nog even terug Canterbury in, nu lig ik erg moe in mijn tentje en ga zo slapen. Dit is het eind van deze pelgrimstocht. Morgen zal ik sowieso nog een blog schrijven over mijn bezoek aan Canterbury en mijn terugreis naar Londen. Ik weet nog niet precies wat ik verder komende tijd ga doen, sowieso nog wat mooie plekken in Engeland bezoeken dus daar ga ik waarschijnlijk nog wel af en toe iets over schrijven. Dus jullie zijn nog niet van me af!
Wie het nog niet heeft gedaan, schrijf je in voor mijn nieuwsbrief, dan krijg je bericht als ik weer een blog heb geplaatst.
Groetjes,
Rolstoelpelgrim
Gefeliciteerd, Pelgrim, het was zoals altijd fijn om te lezen hoe je je altijd weer door tegenslagen heen slaat en hoe positief je in het leven staat. Je bent een rolmodel!