Een groot deel van de nacht regende en onweerde het. Wat was ik blij om binnen in het kerkgebouw te slapen en niet in m’n tentje. Pas rond 9 uur werd het echt droog en toen vertrok ik, gelijk met de 2 andere pelgrims die hier sliepen. Zij hielpen nog mijn stoel weer uit de kerk (2 treden) te krijgen.
Ik twijfelde erg aan de route die ik moest nemen, 2 fietsroutes leken het meest logisch maar 1 had een zeer steile en ook nog redelijk lange klim en de ander was iets minder steil maar wel 4 kilometer onverhard en was ook daar niet vlak. Die enorme klim zag ik niet zitten doordat m’n rolstoel steeds in storing gaat op zulke steile stukken dus hoopte maar dat de onverharde weg te doen zou zijn. En zo rolde ik die route. Het onverharde deel begon met een klim, dan een afdaling en dan zou er nog zo’n klim komen daarna relatief vlak en dalend. Maar op ¾ van de eerste klim ging m’n stoel al flink protesteren en ook ik had het zwaar, had ook weinig grip op het natte pad met grindjes. Ook m’n handschoenen en hoepels werden modderig en glad. En toen sloeg de twijfel toe…. Wat te doen, doorklimmen, afdalen en dan hopen dat de volgende klim ook lukt? Wat als ik die 2e klim echt niet red en daar tussen 2 heuvels strandt op een pad waar niemand is en ook geen auto kan komen om me te redden? Of terugkeren en een andere weg zoeken! Maar waar dan heen? Het was daar 13km voor Canterbury en het zal me toch niet weer gebeuren zo dicht bij de finish te stranden…Uiteindelijk het thuisfront gebeld, gelukkig had ik wel telefoon en internet bereik op die plek want ook dat is hier zeker niet gegarandeerd. Samen op de kaart gekeken en nog een weg gevonden, wel een grotere A weg. Daar mag ik (en fietsers) wel rijden maar ideaal is het meestal niet. Maar die weg bleek zonder zware klimmen te zijn, alleen een deel geleidelijk omhoog en dan afdalen. Dus heb me toen maar voorzichtig naar beneden laten rollen en ben die andere weg op gaan zoeken. Dat ging eigenlijk verbazingwekkend goed, doordat het weekend is reed er toch minder verkeer en ook bleek op ongeveer ¾ van de weg een stoep/fietspad te lopen. Al waren op sommige stukken die paden wel zo begroeid dat ik het gevoel had door een jungle te rollen en moest uitkijken dat m’n voeten niet in de brandnetels of bramenstruiken belandden. Maar hoe dan ook was het veel beter dan de andere optie. Onderweg veel bloemen. En zo rolde ik naar Canterbury.
Daar aangekomen ben ik eerst naar de katholieke kerk gegaan, mooie kerk maar er was niemand aanwezig om mij een stempel te geven. Er staat daar voor de deur een beeld van een pelgrim met rugzak op een bankje maar als je het beeld ziet als je uit de kerk komt blijkt het een engel te zijn!
Daarna doorgereden naar de Anglicaanse kathedraal. Daar mij gemeld als pelgrim en ik kreeg een stempel en mocht zo ook deze kathedraal weer gratis naar binnen. Zeer uitgebreid binnen en buiten rondgekeken. Naast de mooie pracht en praal van alle kathedralen is dit ook de plek waar de Heilige Thomas Becket, de aartsbisschop van Canterbury, in 1170 is vermoord. Ooit was hij raadsman en vriend van koning Hendrik II en hielp de koning zijn macht en rijkdom te vergroten. Door allerlei gebeurtenissen in zowel Engeland als Frankrijk (te veel om hier te schrijven, wie meer wilt lezen kan hier kijken ) veranderde dit en het gebeurde dat de koning verzuchtte dat Thomas Becket uit de weg geruimd zou moeten worden. Vier ridders hoorden dit en besloten dit te doen. De koning had het niet zo bedoeld en probeerde nog het drama te voorkomen maar dat kwam te laat en Thomas Becket werd tijdens zijn gebed in de kathedraal in Canterbury vermoord. Al snel werd hij vereerd als martelaar. En de koning, die voelde zich schuldig en kwam boete doen bij het graf van Thomas Becket, en nog altijd komen mensen naar zijn sterfplaats in de kathedraal van Canterbury.
Morgen ga ik nog even terug Canterbury in, nu lig ik erg moe in mijn tentje en ga zo slapen. Dit is het eind van deze pelgrimstocht. Morgen zal ik sowieso nog een blog schrijven over mijn bezoek aan Canterbury en mijn terugreis naar Londen. Ik weet nog niet precies wat ik verder komende tijd ga doen, sowieso nog wat mooie plekken in Engeland bezoeken dus daar ga ik waarschijnlijk nog wel af en toe iets over schrijven. Dus jullie zijn nog niet van me af!
Wie het nog niet heeft gedaan, schrijf je in voor mijn nieuwsbrief, dan krijg je bericht als ik weer een blog heb geplaatst.
Groetjes,
Rolstoelpelgrim
Gefeliciteerd, Pelgrim, het was zoals altijd fijn om te lezen hoe je je altijd weer door tegenslagen heen slaat en hoe positief je in het leven staat. Je bent een rolmodel!
You faced a lot of challenges en route and we’re not put off by them. You also encountered warm welcomes and nice surprises and achieved your goal. That’s fantastic. I really enjoyed reading your posts each day. The sky above the Catholic church is quite incredible with the light and cloud formations!
Gehaald met flinke hindernissen dit keer maar je bent vindingrijk
En vele helpen meedenken tot je thuisfront toe.
Heb genoten van je beschrijving en foto’s.
Warme groet Carla
Laura, ik heb weer genoten van je verhalen. Respect.
Wat fijn dat je je doel hebt behaald, met allerlei hindernissen maar mooie ervaringen.
Ik heb genoten van alle mooie verhalen en foto’s en heb wat meer over Engeland geleerd.
Dankjewel en goede dagen nog.
Wat gaaf dat pelgrim/engelen beeld. Nou het is wel weer een dag met hindernissen voor je. Zo aan je hand te zien is het een zware tocht geweest. Maar wel heel mooi!
Dank je Laura voor al je avonturen, verhalen en prachtige foto’s. Goede terugreis naar Londen, gun jezelf ook wat rust en nog veel plezier met mooie Engelse plekjes vinden voor je weer echt op huis aangaat. Groetjes.
Laura, bedankt voor de mooie verhalen. Ik heb er weer van genoten. Goed om te zien wat er allemaal nog mogelijk is als je aan een rolstoel gebonden bent.
Lieve groet, Leo
Zomer 1978. Net van de middelbare school fietsen vier Nederlandse jongens door zuid-engeland. Op de derde dag komen zij in Canterbury. Ze zetten hun fiets tegen de kathedraal en gaan naar binnen. Ze zijn onder de indruk van de enorme ruimte in het schip.
48 jaar later: mijn vrouw en ik komen van de boot in Dover langs Canterbury. Deze gelegenheid kunnen we niet laten lopen. Ik loop een kantoortje binnen om te vragen waar ik tickets kan kopen. Het blijkt een plaats waar pelgrims welkom worden geheten. Pelgrims? Bestaat dat nog? Ik zeg, als grapje: ik ben geen pelgrim, maar kunt u mij vertellen waar ik tickets kan kopen? Dat wordt mij uitgelegd. Als ik weer buiten Kom is mijn vrouw in gesprek met iemand in een fancy rolstoel, eerst in het Engels maar dan, surprise surprise, in het Nederlands. Of mijn vrouw een foto van haar wil maken met kathedraal? Tuurlijk! De rolstoelbestuurder blijkt wèl een pelgrim. Zij heeft een boekje bij zich met stempels waaraan ze er één hoopt toe te voegen. De vier traptreden naar het kantoortje staan dat echter in de weg. Desgevraagd wil de jongeman die mij eerder te woord stond wel even naar buiten komen. Hij ontfermt zich over Laura en zet een stempel in het boekje. Van het feit dat hij je heeft geholpen, Laura, heb ik stiekem een foto gemaakt. Die stuur ik je vandaag toe. Je visitekaartje heeft zijn nut bewezen. Het was erg leuk je blogs te lezen in het bijzonder de gedachte dat ons leven een pelgrimage is die we elk op eigen wijze met Christus mogen afleggen. Zegen!
Hoi Laura , wat tof: voor deze pelgrimsreis heb je je doel bereikt :Canterbury. Ik ben er nooit geweest , maar lijkt me een oude historische stad met oude kerken !
Wat fijn dat je toch al die dagen een redelijk goede slaapplaats hebt kunnen vinden met veel vindingrijkheid en het vertrouwen dat het toch goed zal komen . En nu nog wat pareltjes in die oude stad opzoeken en zo langzamaan weer richting Nederland ?
Dank voor al de verhalen van je belevenissen en dat we een inkijkje kregen in je Pelgrimstocht .
Hartelijk groeten van Hennie .
Ik heb vanochtend je hele reis van begin tot nu gelezen. Was weer een prachtig avontuur met mooie ontmoetingen. Nog een fijne tijd in het prachtige Engeland.
Wat een prachtig pelgrims-engel-beeld!
Gefeliciteerd met het bereiken van Canterbury, en dank voor je verhalen. Ik lees je belevenissen graag.