Terugreis dag 6

Hier dan eindelijk mijn blog van gisteren.  Ik was gisteravond zo moe dat ik de energie niet had om nog wat te schrijven.

Nadat we in mijn tentje wakker werden hebben we de tent ingepakt. We wilden eigenlijk 2 nachten blijven om extra in/uit pakken te voorkomen maar vanwege een groot feest op de camping kon dit helaas niet.
Dus toen toch maar inpakken voor de beursdag.
Helaas lukte het niet om de tent droog mee te nemen, er was steeds regen, dus legde ik de tent maar naast de rolstoel in de kofferbak.
We haalden ontbijt bij de supermarkt en gingen daarna naar de rehacare beurs.

Ik ben er al vaker geweest maar het blijft een belevenis.  Normaal zie ik maar af en toe een rolstoel,  maar op de Rehacare zijn er net zo veel rolstoelen/anderszins gehandicapten als gezonden (voor zover dat zichtbaar is) en/of lopenden.
Enorm veel hulpmiddel fabrikanten en leveranciers van de wereld zijn aanwezig, grote en kleine bedrijven. Er waren ook veel Japanse en Koreaanse bedrijven, die waren opzoek naar importeurs voor hun vaak erg innovatieve hulpmiddelen.
Er stonden veel gewone en voor mij bekende hulpmiddelen maar ook erg bijzondere zoals een elektrische balans rolstoel op 2 wielen (op basis van een segway) waarmee je een trap op/af kan (die heb ik getest, best spannend om in een rolstoel een trap te klimmen!), een moderne rollator met delftsblauwe print (van een Nederlands bedrijf uit Delft), elektrische offroad rolstoelen, scootmobiels die meer leken op een stoere motor dan een hulpmiddel, rolstoel wielen waarmee je makkelijker kan afremmen, auto’s en aanpassingen (ook de ID Buzz, dat lijkt me wel een mooie rolstoelbus als vervanging voor de Fiat Panda, als ik nog eens een loterij win. 60.000 euro heb ik helaas niet op de plank liggen.). Daarnaast waren er ook nog kleine handige dingen zoals een tandenborstel met ingebouwd afzuigsysteem voor bedlegerige mensen en anderen die niets kunnen uitspugen, aangepast bestek en andere kleine hulpmiddelen.

Voor mijzelf keek ik vooral naar andere wielen en evt een andere rolstoel. Qua rolstoel is er heel veel keus, er waren bijzonder veel mooie, stevige vastframe rolstoel. Wielen die geschikt zijn voor een pelgrimstocht zijn daarintegen een stuk lastiger te vinden. De beste optie die ik tot nu toe heb gevonden zijn de e-move wielen. Die heeft een losse accu en met een extra accu zou het haalbaar zijn om te blijven rollen. Nadeel is dat ze zachtjes ruisen tijdens het rollen, mijn huidige wielen zijn stil. Maar helaas zijn mijn huidige e-motion wielen niet erg betrouwbaar meer. Dus binnenkort zal ik de e-move wielen verder onderzoeken en misschien een aanvraag gaan doen.

Naast de genoemde dingen was er nog veel meer te zien. Ook ontmoette ik nog andere mensen met aandoening Ehlers Danlos. Het is altijd goed om anderen te ontmoeten en ervaringen uit te wisselen.

Eind van de middag zagen we een beetje op tegen het zoeken naar een nieuwe camping en ook het weer leek weinig goeds te voorspellen. Daarom uiteindelijk het besluit gemaakt om naar huis te rijden.
En zo kwam het dat we rond 22.00 uur thuis kwamen.
Vandaar dus dat ik zo moe was en niks meer schreef.
Het was fijn weer op mijn eigen bed te slapen, al miste ik de frisse lucht van het slapen in een tent ook wel. Ik ben precies één maand weg geweest.

Voor ik afsluit wil ik iedereen die heeft meegelezen en vooral degene die hebben gereageerd via email, deze website, Facebook en Instagram bedanken. De reacties waren hartverwarmend. Zeker op de moeilijke momenten hielpen die reacties om door te gaan en hernieuwde het de moed die ik nodig had om de top te bereiken.

Helaas zullen jullie mijn dagelijkse blog vanaf nu moeten missen. Binnenkort zal ik weer een afsluitend blog schrijven maar eerst ga ik even goed uitrusten.

Wie zich op de homepage heeft ingeschreven voor de nieuwsbrief krijgt automatisch te horen wanneer ik weer iets plaats. Dus mocht je dit nog niet hebben gedaan kan het hier doen.

Tot snel,

Groetjes,
Logo, gestileerd plaatje van vrolijke rolstoelster (ik) met kruis en schelp in de handRolstoelpelgrim

Terugreis dag 5

Nadat ik vanochtend was vertrokken reed ik door de mooie Ardennen. Toen ik de spullen inpakte regende het gelukkig niet. Eenmaal in de auto begon het al vrij snel weer te regenen. Na een uurtje kwam ik aan in Banneux, een Maria heiligdom in België. Hier heb ik met de rolstoel een korte wandeling over het terrein gemaakt. Het is een mooi en een beetje bosachtig park met her en der kapelletjes, kleine maar ook flinke gebouwen. In een paar ben ik even binnen geweest. Niet alleen om te bidden maar door de flinke buien ook om te schuilen! Één kapel had een glas in loodraam met de afbeelding van Jeanne d’Arc, dat deed me aan gisteren denken.

Ook was er een kruisweg en een bron, en veel Mariabeelden. Dit allemaal vanwege Mariaverschijningen in 1933.
Het was heel rustig in Banneux,  er liepen maar enkele mensen. Ik ben hier een paar jaar geleden ook geweest en toen was het een stuk drukker. Zelfs de winkeltjes en horeca rondom het park waren nu vrijwel allemaal gesloten en er was zelfs geen mis (alleen als er groepen waren, maar aangezien die er niet waren was er niks).
Na ruim een uur ben ik weer verder gereden.

Op naar Duitsland en om precies te zijn Düsseldorf. Morgen ga ik daar naar de hulpmiddelen beurs maar vandaag ontmoette ik er mijn zoon die met flixbus hierheen was gekomen.
Komende dagen kamperen we samen, gaan we naar de beurs en gaan nog een paar andere dingen bekijken.
Dus ik blijf nog een paar dagen schrijven.

We zijn nu op de camping in Düsseldorf. We staan vrijwel aan de Rijn, het is dan ook wel een aparte camping. Alles is hier voorbereid op overstromingen. Veel gebouwen zijn verhoogd of kunnen makkelijk worden weg gehaald, zelfs de stroomkasten zitten hoog.

Nu nog even bijpraten met mijn zoon en dan vroeg slapen want zo’n dag als morgen word een leuke maar ook zware dag.

Groetjes,
Logo, gestileerd plaatje van vrolijke rolstoelster (ik) met kruis en schelp in de handRolstoelpelgrim

Terugreis dag 4

Dit blog schreef ik gisteravond, maar omdat ik stond op een camping op een mooi afgelegen gebied in de Ardennen had ik geen internet. Daarom plaats ik dit nu pas.


De hele nacht heeft het geregend, gelukkig is alles in de tent droog gebleven. Ook vanochtend regende het nog flink maar tussen 2 wolkbreuken door is het me gelukt alles droog in de auto te krijgen , alleen de tent is flink nat. Die stopte ik in een waterdichte zak, deze keer om te zorgen dat de natte tent niet alle andere spullen nat maakt.

Nadat alles was ingepakt reed ik naar het dorpje Domrémy, de plaats waar Jeanne d’Arc werd geboren en opgroeide. Ik heb daar (in de regen) even rondgekeken en haar geboortehuis even van buiten bekeken (een aantal jaar geleden was ik er al eens binnen geweest). In het kleine kerkje waar Jeanne was gedoopt vond ik vooral de glas in lood ramen die haar verhaal vertellen erg mooi.

Daarna reed ik een stukje verder en bezocht de basiliek van Domrémy.
Een erg mooie maar zeer rolstoel ontoegankelijke basiliek.
Toen ik de trappen had bedwongen heb ik een tijdje gezeten en wat gezongen. In de tijd dat ik er was heb ik niemand anders gezien.
Daarna weer de trappen af en ben ik verder gereden.

Onderweg genoten van het landschap. Het werd in de loop van de dag ook droger, al vielen er af en toe wat druppels. Onderweg een aantal ruststops gehad. Meestal parkeerplekjes aan de weg en een supermarkt waar ik nog even wat eten haalde.

Na heel wat uren rijden verliet ik eind van de middag Frankrijk en reed een heel klein stukje (hooguit een kwartier) door Luxemburg en nu ben in ik de Belgische ardennen.

Morgen in  de middag  zal ik in Düsseldorf aankomen. Zaterdag naar de beurs. Even nog als aanvulling op het vorige blog. Ik ga kijken op de beurs wat er allemaal bestaat en wat geschikt is maar ik ga niets kopen.
Zelf kopen is voor mij geen optie, hulpmiddelen zoals rolstoelen zijn enorm duur maar in Nederland kan je bij de gemeente een hulpmiddel aanvragen. Als er een goede reden is om een bepaald hulpmiddel te gaan gebruiken zijn er vaak opties dat zij (of de zorgverzekeraar) het betalen (al is het soms wel een hoop werk om ze te overtuigen dat het werkelijk nodig is).
Ik krijg het hulpmiddel dan meestal in bruikleen. Ook mijn huidige rolstoel is eigenlijk niet echt van mij maar van de gemeente. Ook voor reparaties is de gemeente dan verantwoordelijk. Ik heb er zelf dus geen kosten aan (alleen een kleine maandelijkse bijdrage, maar dat gaat om iets minder dan 20 euro, en aangezien een goede rolstoel met e-motion wielen in de duizenden loopt valt dat reuze mee). Wat dat betreft is het in Nederland goed geregeld, zeker als ik dit vergelijk meer veel andere landen zoals Frankrijk waar men 600 euro krijgt van de regering en dan verder zelf moet betalen. Ik denk dat dat ook de reden is dat ik weinig Franse gehandicapten op straat zie.

Nu ga ik snel slapen,  morgen weer een nieuwe dag.

Groetjes,
Logo, gestileerd plaatje van vrolijke rolstoelster (ik) met kruis en schelp in de handRolstoelpelgrim 

Terugreis dag 3

Gisteravond een gezellige avond gehad in Taizé.
Eerst een mooi avondgebed en daarna afgesproken met een vriend die ik kende van 2020.
Naast diegene ook nog andere bekenden gezien. Gezellig bijgekletst en een avondwandeling gemaakt. Voor degene die er bekend zijn, er is een nieuw pad door de velden om naar Olinda (de plek waar de gezinnen met kinderen zitten) te wandelen.  Een flinke verbetering, nu hoeven de kinderen niet meer over de weg. Na de wandeling nog even in Oyak (Taizé café) geweest waar ik werd getrakteerd op ijs en drinken. Als je dit leest, bedankt!)
Het was al laat voordat ik naar bed ging, na middernacht.

De wekker ging helaas vroeg, ik wilde namelijk zijn ingepakt voor het ochtendgebed. De zon kwam nog maar net op. Een mooi gezicht.

Om 8.00 zat alles weer ingepakt en ging ik naar het ochtendgebed. Het was fijn om zo de dag te beginnen.
Na het ochtendgebed wilde ik nog ontbijten, maar eerst sprak ik nog een andere persoon die ik al vaker had ontmoet. Een vrouw die in het zomerseizoen veel in Taizé is en ergens anders kampeert. Ook nu was het leuk om bij te praten maar ik kwam daardoor wel wat laat bij het ontbijt. Eigenlijk te laat. De broodjes waren al op. Gelukkig was er nog wel genoeg zoete Taizé thee en chocoladereepjes,  brood had ik gelukkig nog van gisteren in de auto dus het kwam zo gelukkig goed.

Na nog een kort bezoekje aan het winkeltje / expositie van het aardewerk en andere kunst van de broeders was het tijd om Taizé te verlaten.
Behalve een aantal korte stops en een langere stop bij een supermarkt voor de boodschappen (ik haal altijd graag nog wat Franse producten om later thuis te eten) reed ik de hele dag door mooie Franse landschappen en oude dorpjes. Pas rond 19.30 kwam ik in Neufchâteau aan op de camping.

De mensen die goed opletten en op de kaart kijken waar ik ben hebben misschien gezien  dat ik nogal naar het oosten afwijk. Dat is niet per ongeluk. Net voordat ik de terugweg aanving besloot ik namelijk om niet direct naar huis te gaan maar via Düsseldorf te rijden.
Vanaf vandaag tot en met zaterdag is daar een zeer grote beurs voor rolstoelen en andere hulpmiddelen voor gehandicapten, de Rehacare.
Omdat mijn rolstoel en vooral mijn emotion wielen (wielen met elektrische ondersteuning) oud beginnen te worden en steeds minder betrouwbaar zijn (deze reis begaf oa de afstandsbediening voor de wielen het, de accu’s gingen nog minder lang mee en één is volledig stuk en één geeft steeds foutmeldingen met laden maar is nog niet helemaal dood) moet ik gaan zoeken naar iets nieuws. Mijn huidige wielen worden niet meer gemaakt en de nieuwe versie heeft geen vervangbare accu’s meer en ook nog eens minder bereik.
Sowieso vind ik het erg belangrijk te weten wat er op hulpmiddelen gebied te koop is, want ook buiten mijn rolstoel om gebruik ik andere hulpmiddelen. Daarom dus besloten naar die beurs te gaan en dus om te rijden via Düsseldorf.

Mijn tentje staat nu en ik heb alles al dicht want het regent en onweert nu flink. Sowieso merk ik dat ik noordelijker kom, het  wordt gelukkig minder heet. Ik vind het wel weer fijn dat het wat koeler is dan zuid Frankrijk.

Zo heerlijk slapen, met het zachte getik op mijn tent gaat dat vast lukken (al moet ik er nog wel even snel uit voor het toiletgebouw. Hopelijk tussen de buien door!).

Groetjes,
Logo, gestileerd plaatje van vrolijke rolstoelster (ik) met kruis en schelp in de handRolstoelpelgrim

Terugreis dag 2

Vanochtend was het een stuk makkelijker inpakken. Alles in de auto stoppen is een minder grote puzzel dan alles puzzelen op mijn rolstoel. Al was ik daar na drie weken wel aan gewend en wist ik precies wat waar moest. Doordat ik zo snel was ingepakt was ik al veel vroeger weg dan verwacht. Al om 8.00 uur reed ik de camping af.

Ik reed verder naar Paray-le-Monial.  Daar had ik afgesproken bij de mensen waar ik 2 jaar geleden per toeval was beland toen ik een slaapplek zocht omdat de camping dicht was. Een vrouw in een rolstoel die samen met haar verstandelijk gehandicapte broer woont. Ik vind het mooi te zien hoe zij elkaar aanvullen. We hebben nog altijd zo nu en dan contact. Erg leuk om hen weer te zien en bij te praten in een mix van Engels en Frans. .
Bij hen heb ik een heerlijke lunch gegeten en ik ben met haar naar haar vrijwilligerswerk op het pelgrimsoord in Paray-le-Monial geweest. Hier heb ik nog een film gezien over de oorsprong van dit pelgrimsoord. Buiten dat het interessant is om de oorsprong te weten, vond ik het extra leuk dat de bisschop van Autun, bij wie ik in 2020 logeerde omdat ik ook toen voor een dichte camping stond, in die film dingen vertelde over het pelgrimsoord.

Rond 16.00 namen we afscheid en rolde ik nog een kort rondje door de basiliek en ging ik naar de auto terug.

Gisteren vroeg iemand of ik bij mijn stops altijd de rolstoel in/uit laadt. Dit wisselt nogal, bij korte stops waarbij ik met minder dan 50 meter toe kan of eventueel regelmatig kan zitten (bijvoorbeeld bij een kerk waar ik voor de deur kan parkeren, plekken die niet rolstoel toegankelijk zijn door een trap of een stop voor een lunch of een foto) ga ik vaak lopend, maar bij plek waarbij ik verder moet ga ik rollend in de rolstoel. Ik heb een auto met een klein hijskraantje voor mijn rolstoel dus uitladen is niet erg lastig.

Nadat ik Paray-le-Monial had verlaten ging ik naar Taizé, ik blijf er maar één nacht. Vanavond het avondgebed en morgen na het ochtendgebed ga ik weer verder.
Ik heb vanavond na het avondgebed afgesproken met één van de mensen die ik een ander jaar had ontmoet, hij zat toen in mijn groepje, een groepje waarmee ik nog altijd zo nu en dan contact heb. Hij woont hier sinds januari om voor langere tijd als vrijwilliger te kunnen werken.

Nu is het net voor het avond gebed en zit ik in Oyak, een soort open lucht café waar de bezoekers van Taizé in de avond samen komen en waar muziek wordt gemaakt. Maar nu is het verlaten.

Mijn tent heb ik hier op het kampeerterrein gezet, voorheen sliep ik altijd in een barak maar ik wil nu liever in de tent.

Morgen zal ik wel weer meer vertellen wat ik deze avond ga doen.

Groetjes.

Logo, gestileerd plaatje van vrolijke rolstoelster (ik) met kruis en schelp in de handRolstoelpelgrim

Ps. Voor wie het nog niet heeft gedaan, als je bericht wilt wanneer ik een nieuw blog heb geschreven kan je onderaan de homepage je inschrijven voor de nieuwsbrief.

Terugreis dag 1

Ja, de terugreis is aangebroken maar het zal nog wel een kleine week duren voor ik ook echt thuis ben. Ik doe rustig aan met naar huis reizen en ik wil nog diverse plekken onderweg bezoeken. Dus ik zal voorlopig nog lekker doorgaan met dagelijks schrijven.

Vanochtend heb ik ingepakt en heb ik de camping verlaten.  Eerst ben ik naar het hotel gerold waar mijn auto stond geparkeerd. Daar heb ik de Nederlandse eigenaar bedankt dat hij er een oogje op heeft gehouden en daarna heb ik mijn rolstoel en alle andere spullen in de auto geladen en ben ik gaan rijden. De navigatie had ik op Paray-le-Monial gezet. Hier wil ik morgen vrienden bezoeken die ik op een eerdere pelgrimstocht heb leren kennen.
Als eerste reed ik nog even naar het uitzichtpunt vanwaar ik Rocamadour nog zag liggen.  Ik ontmoette er nog mensen die ik gisteren had gezien tijdens de zware klim. Daarna reed ik verder, het eerste deel van de route ging nog langs plekken waar ik eerder met de rolstoel had gerold. Raar om een afstand waar ik uren lang over rolde nu in heel korte tijd te doen. Al vrij snel kwam ik op nieuwe wegen. Ik rij altijd via kleine wegen, het neemt wel (veel) meer tijd maar het is veel fijner en mooier rijden en ik ervaar zo nog veel van het landschap.
Onderweg zag ik nog heel rare bergen, dit bleken de(dode) vulkanen van de Auvergne te zijn.
Ook zag ik regelmatig kastelen.

Onderweg stopte ik regelmatig.  Bij een supermarkt voor eten. Ik heb er ook heerlijke geitenkaas van Rocamadour en omgeving gekocht dus komende dagen kan ik daarvan genieten! Bij de lunch heb ik er al heerlijk van gesmuld!

Ik stopte ook nog bij een winkel met brocant. Een winkel van een oudere rokende man. Ik vind het altijd leuk om te kijken of er tussen de troep nog een mooie schat te vinden is, altijd leuk om te zoeken tussen alle oude spullen. maar deze plek had echt alleen maar zooi, kapot, veel viezigheid (op veel dingen kon je schrijven in het stof),  roest en dat wat normaal nog wel aardig was geweest stonk zo erg doordat hij binnen rookte dat ik het ook niet in mijn huis wil hebben.
Maar ach, het was wel weer een leuke stop.

Toen ik op de camping municipal aan kwam en de tent opzette was het nog schemerig maar daarna was het al snel donker. Ik was weer net op tijd. Het was een lange dag.

Morgen ga ik weer op tijd verder, dan heb ik even tijd in Paray-le-Monial met de vrienden en daarna ga ik nog een stukje verder.

Groetjes,

Logo, gestileerd plaatje van vrolijke rolstoelster (ik) met kruis en schelp in de handRolstoelpelgrim

Pelgrimstocht dag 20

Rond 6.30 ging mijn wekker. Ik had goed geslapen. Ik wilde graag voor het ontbijt zijn ingepakt en ging daar gelijk mee aan de slag. Het was best makkelijk inpakken met zo weinig spullen, de tent en toebehoren waren nu niet gebruikt omdat ik in de herberg sliep. De was die ik gisteren op de waslijn had gehangen was droog en  haalde ik op. Alleen mijn slaapzak, kleding en wat ander klein spul in de tas en toen was het klaar. Iets na 7.00 stond het ontbijt klaar.  Lekker gegeten van het Franse ontbijt, brood, jam en een grote kom thee.


Daarna zijn we allemaal vertrokken, we wilden allemaal naar de mis in de kerk in Rocamadour.  Die begon om 11.00. Het was ongeveer 10 kilometer en ik had bijna 3 uur de tijd dus dat was goed te doen.  Ik rolde, om weer op de weg te komen, eerst een stuk steil de berg op maar al snel werd het bijna vlak en later zelfs bergaf.
Het rolde daardoor lekker door. Ondanks dat de weg er op de kaart best groot uitzag viel dat mee, en doordat het zondag is was het ook niet druk met vrachtwagens. Dus het reed fijn. Vlakbij Rocamadour aangekomen was er een geweldig uitzicht op de rots waar Rocamadour is gebouwd.
Na te hebben genoten van het uitzicht en het op de foto te hebben gezet rolde ik door, de steile helling af! Het uitzicht was geweldig!
Aangekomen bij de oude stad ging ik de poort door en rolde ik kort door de winkelstraat tot ik bij de lift aan kwam, een bijzondere lift in de rots.

Boven aangekomen rolde ik naar de kerk. Het was 10.30 dus ik was ruim op tijd.
De mensen die op het plein voor de kerk mensen welkom heetten kwamen snel naar mij toe. Ik wist al dat ik niet met mijn (grote) rolstoel in de kerk kon komen maar zij zorgden dat ik mijn rolstoel veilig kon parkeren en hielpen mij om boven te komen. Ik las online zelfs ergens dat ze wel eens mensen naar boven dragen.
In de kerk aangekomen begon al snel de mis.
Aan het eind van de mis werden de pelgrims die te voet waren gekomen naar voren gevraagd, ik ging ook terwijl ik niet te voet ga maar rol. De priester vroeg nog aan diverse mensen of ze te voet waren gekomen en waar vandaan, ook aan mij. Maar het antwoord dat ik eigenlijk niet te voet was maar per rolstoel had hij niet verwacht. Het werd gelukkig wel goedgekeurd!
Daarna werd er om een zegen gebeden en de pelgrims kregen een afbeelding van de zwarte Madonna van Rocamadour en een hangertje in de vorm van de middeleeuwse pelgrims insigne.

Omdat alle pelgrims naar voren werden gevraagd zag ik ook diverse pelgrims die ik afgelopen weken onderweg had ontmoet. Leuk om elkaar te zien.
Na de viering sprak ik veel pelgrims en anderen die in de Viering hadden gehoord dat ik met de rolstoel was gekomen.

Daarna ging ik weer naar het binnenplein waar ik ook mijn rolstoel ophaalde. Ik keek nog even rond, bekeek een maquette van Rocamadour, had veel gesprekjes en maakte foto’s (en er werden foto’s van mij gemaakt! Langzamerhand went het wel dat mensen een foto van mij willen maken of met me op de foto willen, ik lijk soms wel een beroemdheid).

Toen was het tijd om de lift naar beneden te pakken. Daar nog even door de straat gerold, met nog meer mensen gesproken en wat winkels bekeken (maar ik ben een echte Nederlander, “kijken, kijken, niet kopen!”).

Na de winkelstraat was het tijd om naar de camping te gaan, daar waar ik vanochtend omlaag rolde durfde ik niet omhoog, het was een smalle maar drukke weg, en toen ik naar beneden ging had ik wel snelheid. Er zit een korte tunnel in de weg en daar is het zo smal dat ik niet gepasseerd kan worden, omlaag met relatief hoge snelheid (10km per uur) gaar dat wel maar klimmende is mijn snelheid daar misschien minder dan 1km per uur, dat kan ik die auto’s niet aandoen, ik zou dan enorme file veroorzaken. Dus ik nam de enige andere optie, korter (800m) maar nog steiler (stijging van ongeveer 100m).
Wat een enorme klim, en dat in de volle zon. Allemaal achteruit, ik heb niet bijgehouden hoe lang ik er over heb gedaan maar het was heel lang. Centimeter voor Centimeter, loodzwaar, handen boven aan de klim vol blaren, maar ik heb het uiteindelijk gehaald! Mede dankzij mensen die ik tijdens de klim sprak, mensen die me aanmoedigen en mij vroegen naar mijn reis. Vooral met een Nederlands stel heb ik lang gesproken terwijl ik vooruit (of eigenlijkachteruit) probeerde te komen. Binnenkort volgen ook foto’s van deze klim want die heeft de man gemaakt en die ontvang ik later per email!


Zoals jullie wel hebben gemerkt leef ik onderweg heel sober, maar ik vond dat ik met mijn zere handen en knalrode kop van de hitte wel iets had verdient dus trakteerde ik mij boven op de berg op een heerlijk koud citroen waterijsje dat ik in de schaduw op at! Heerlijk die kou!

Na het ijs rolde ik de laatste 3 kilometer naar de camping.
Het was een mooie dag.Nu volledig uitgeput, maar ik heb deze mooie reis weer volbracht!

Nu ga ik eerst slapen en morgen beginnen aan mijn terugreis.

Groetjes,
Logo, gestileerd plaatje van vrolijke rolstoelster (ik) met kruis en schelp in de handRolstoelpelgrim

Pelgrimstocht dag 19

Nadat ik rustig had ingepakt ben ik vertrokken.
Het was eerst nog wat fris, maar al snel scheen het zonnetje op mijn rug. Dat was fijn want mijn rug en schouderspieren konden wel wat warmte gebruiken. Ik merk dat mijn lijf nu aan het eind van deze tocht weer extra protesteert, maar de warmte van de zon hielp.

Bij het plaatsje Anglars wilde ik in de kerk kijken maar hij was dicht. Dus rolde ik maar weer door.


Langzaam werd het iets warmer maar heel heet werd het gelukkig niet vandaag, een fijne temperatuur van 23 a 25 graden en niet vochtig en benauwd.
De route was vooral de eerste helft erg mooi en fijn om te rollen, afwisselende landschappen, kleine rustige wegen en afwisselend dalen en stijgen.

Ook rolde ik langs een veld met nog mooi bloeiende zonnebloemen. Die vind ik altijd zo mooi, zulke vrolijke bloemen!

In het plaatsje Thémines aangekomen wilde ik eigenlijk even de kerk bekijken maar de helling was wel heel erg steil. Ik wilde niet die moeite doen en dan er achter komen dat de deur dicht is. Ik bleef even kijken, maar besloot me er niet aan te wagen.
Ik rolde door en sprak een groepje wandelaars/pelgrims. We vertelden onze routes. Ik zei ook dat ik me afvroeg of de kerk open was, één van hen ging kijken, heel fijn want het bleek dat het maar goed was dat ik het niet had geprobeerd want ook deze kerk was dicht.
Daarna rolde ik weer door. Nu over een iets drukkere weg, maar het was gelukkig nog goed te doen.
Onderweg zag ik veel hazelnoten en heb wat meegenomen. Dan kan ik die later opeten.

In Gramat bezocht ik de kerk, deze was gelukkig wel open.

Ik was de hele dag aan het twijfelen waar ik vannacht zou willen slapen. Afgelopen tijd was er weinig keus en was ik al blij als ik een slaapplek had, maar hier waren diverse opties op verschillende afstanden, maar allemaal gunstig gelegen. Uiteindelijk ben ik voor de een na laatste slaapplek gegaan, 2 eerdere campings rolde ik voorbij. De plek waar ik nu ben is een pelgrims herberg in Gramat. Ik slaap in een slaapzaal maar heb die zaal dan wel voor mij alleen. Er zijn nog 2 andere pelgrims maar die slapen in de andere zaal. Het gebouw zelf is redelijk toegankelijk maar de slaapzalen zijn wel boven, gelukkig kan ik nog een trap lopen.


We hebben ook gezamenlijk gegeten. Het was gezellig.
Nu ga ik snel slapen.  Morgen de laatste dag, dan kom ik aan in Rocamadour en zit het er weer op…
Al zal ik nog wel blijven schrijven tot ik weer thuis ben, en dat duurt nog wel een tijdje.

Groetjes,
Logo, gestileerd plaatje van vrolijke rolstoelster (ik) met kruis en schelp in de handRolstoelpelgrim

Ps. Voor wie het nog niet heeft gedaan, als je bericht wilt wanneer ik een nieuw blog heb geschreven kan je onderaan de homepage je inschrijven voor de nieuwsbrief.

Pelgrimstocht dag 18

Eindelijk weer een goede lange nacht gehad. Hoewel de kerkklok ieder uur luidde heb ik na de eerste paar keer klokkenluiden heerlijk geslapen op mijn onofficiële camping aan de rand van het stadje.
Vannacht was er vrijwel de hele nacht regen, gelukkig had ik mijn rolstoel veilig onder de tarp gezet.
Ook vanochtend regende het nog en heb ik gewacht tot het rond 9 uur droog werd. Het weerbericht zei dat het verder droog zou blijven.
Nadat ik alles weer had ingepakt en geladen op mijn rolstoel ben ik eerst een stukje terug gerold, naar de middeleeuwse tuin van Cardaillac. Dat vond ik echt de moeite waard. Een mooie tuin met planten die in de middeleeuwen ook werden gebruikt. Elke plant had een naambordje waar ook op staat waarvoor die plant werd gebruikt, bijvoorbeeld om te eten (fruit, groente, kruiden), als geneeskrachtige plant, verfplant, voor de geur, om kleding/touw te maken (linnen en hennep), etc.
Hoewel ik in een flat woon heb ik ook een klein tuintje waar vergelijkbare planten staan dus ik vond het erg leuk om te kijken, en volgend jaar komt de goudsbloem in mijn tuin van zaadjes uit deze tuin. Ook at ik nog een heerlijk zoete vijg van de vijgenboom in de tuin.
Toen ik de tuin in kwam was ik alleen, maar daarna werd het een stuk drukker en besloot ik weer verder te gaan.

Toen ik vertrok was het weer goed, beetje fris maar droog.
Bergop voor ongeveer de eerste helft.
Ik reed door het bos en het was er enorm mooi. Het rook ook zo fijn na de regen, dan ruikt het bos nog mooier dan anders!
Doordat het had geregend kwam er ook regelmatig damp/mist/wolken omhoog, dit maakte het sprookjesachtig. Zeker op mooie delen van het bos met kleine snel stomende beekjes deed het mij denken aan droomvlucht (een attractie in een Nederlands sprookjes pretpark), alleen de elfjes en trollen misten nog.

Op een gegeven moment begon het te waaien en werd het donker. Al snel voelde ik de eerste druppels… dat was niet voorspeld,  na vertrek zou het droog blijven volgens mijn weer app maar niks is zo veranderlijk als het weer!
Van druppels ging het naar een flinke hoosbui. Ik was nog op tijd om mijn regenjas te pakken en mijn handtas in een waterdichte hoes te stoppen, aan de regenbroek kwam ik niet toe, het ging toen al te hard. Gelukkig duurde het niet te lang want terwijl ik met moeite de berg op klom terwijl de rubberen hoepels en mijn handschoentjes steeds glibberige werden door de regen begon ook nog eens mijn wiel te piepen omdat na zo’n 5km bergop rijden de batterij bijna op was. Een batterij wisselen in de regen kan niet, maar gelukkig nam de regen af. Toen ik net een een parkeerplek zag op een open plek stopte de regen. Gelukkig kon ik precies op een droog moment de accu’s wisselen en andere droge handschoenen opzoeken.
Daarna rolde ik door, er viel af en toe nog wel wat regen, maar geen hoosbuien meer, en het weer werd ook steeds beter.
Een paar kilometer verder bergop zag ik mijn 2e set accu’s ook minder worden. Maar ik wist dat er net voor het hoogste punt een kerk zou zijn. Daar wilde ik een paar uur gaan laden zodat ik verder zou kunnen komen. Maar dat liep anders…
De kerk bleek dicht en juist toen begon mijn 2e set accu’s te piepen. Bijna leeg. Met nog zo’n 6km te gaan.
Gelukkig moest ik nog maar een klein stukje bergop, het was spannend of ik het zou redden op die piepende accu, en dat lukte!
Daarna ging ik bergafwaarts, langzaam vulde de accu’s zelfs weer een beetje, precies voldoende om de korte vlakke stukjes en kleine stukjes omhoog tussen de afdalingen te kunnen doen. En zo rolde ik rustig naar beneden. Het bos liet ik met het afdalen ook achter me en ik kwam weer in een gebied met weilanden met koeien, paarden en ezels.

Bij Lacapelle Marival aangekomen was de eerste aanblik een groot kasteel en de kerk. Ik rolde langs het kasteel en bezocht de kerk. Ook zag ik nog een 15eeuwse markthal.


Daarna haalde ik bij de toeristen info een nieuwe stempel voor in mijn pelgrimspaspoort.
Toen was het tijd om naar de camping te rollen.


Net voor de camping begonnen mijn wielen weer te piepen, maar ik heb precies genoeg stroom om de camping te halen. Ik vind het wel een wonder dat ik het iedere keer toch maar weer net red met die accu’s.

Nu staat mijn rolstoel weer aan de stroom, op te laden voor morgen. Ik zal vannacht weer wakker moeten worden voor een accu-wissel om beide sets compleet vol te krijgen voor de rit van morgen. Een wat langere rit, maar wel wat meer berg af dan berg op. Dus ik ga weer proberen vroeg te  slapen.

Groetjes,
Logo, gestileerd plaatje van vrolijke rolstoelster (ik) met kruis en schelp in de handRolstoelpelgrim

Pelgrimstocht dag 17

Vanochtend, voor, tijdens en nadat ik de tent had ingepakt nog gesproken met diverse mensen van de camping. De Fransen met het campertje naast mij, Engelse motorrijders en de Vlaming en een Franse vriend van hem. Die Franse vriend liep niet naar Santiago toe, dat had hij al gedaan, maar hij liep terug naar huis. De meeste mensen gaan alleen lopend heen en gaan dan met auto/bus/trein/vliegtuig terug naar huis.
Ook de Vlaming gedag gezegd, en op de terugweg door België heen heb ik een slaapplek aangeboden gekregen, dus hem zie ik later waarschijnlijk nog.

Nadat ik ruim een uur later dan gepland vertrok rolde ik eerst door het centrum van Figeac heen om op de route te komen. Leuk was dat nu Rocamadour ook op de borden staat. Ineens komt het best dichtbij.
Voor ik Figeac verliet bezocht ik nog de kerk van St. Thomas des Carmes en daarna ging ik verder.

Het was weer klimmen en dalen vandaag, vooral in het begin veel klimmen. Wel kon ik heel mooi de dalen inkijken, dus dat was de klim wel waard.
Wat mij onderweg opviel was dat er hier enorm veel huizen zijn met torentjes, soms echte oude kasteelachtige huizen en soms moderne varianten er op.

Vandaag had ik veel geluk qua fruit, ik kwam langs pruimenbomen zonder eigenaar waarvan de pruimen rijp waren en ook nog eens op de juiste hoogte hingen dat ik kon plukken. Lekker!

Toen ik na een kleine 15km rollen het plaatsje Cardaillac in reed waren mijn rolstoelwielen (eerste set accu’s) al aan het piepen en net voor de kerk stopten ze er mee. Mijn rolstoel kon door de trap niet in de kerk opladen. Maar er bleek binnen, net naast de deur, een stopcontact te zitten en kon ik met oplader en verlengsnoer precies mijn rolstoel bereiken om te laden. Terwijl ik wachtte bekeek ik de kerk, vooral het glas in lood vond ik erg mooi.


Op dat moment wist ik niet zo goed wat ik moest doen. Op 1 set accu’s zou ik de volgende camping op zo’n 15km met een flinke klim niet halen en het laden duurde eigenlijk te lang om daarna nog te vertrekken naar die camping, dat zou ik voor het donker niet halen. En eigenlijk was ik ook te moe voor nog 15km. Het probleem was alleen dat hier geen betaalbare slaapplek zit, en zelfs alles wat duur was bleek vol te zitten hoorde ik.
Uiteindelijk heb ik er voor gekozen om naar een onofficiële slaapplek te zoeken nadat ik mijn rolstoel had geladen (4 uur bij de kerk gezeten). Ook mensen van het dorp zeiden dat ik hier wel ergens een plekje mocht zoeken.
Ik vond in dit plaatsje een openbaar toilet met een kraan en daarnaast zit een grasveldje, daar ben ik maar gaan staan met mijn tentje. Ik heb hier alles wat ik nodig heb. Eten had ik nog, stroom geladen bij de kerk en water en toilet hier vlak bij.

Nu ben ik erg moe en ga zo lekker slapen.

Groetjes,
Rolstoelpelgrim

pelgrimstocht dag 16

Nadat ik vanochtend de camping verliet rolde ik rustig naar het begin van de officiële route. Helaas voelde ik al snel dat het niet fijn rolde en bleek mijn rechter band leeg. Ik had dit al eerder gehad en ik denk dat het komt door het hete weer van gisteren.  Mijn banden zijn altijd zeer hard opgepompt en  als het erg heet wordt zet de lucht extra uit. Om te voorkomen dat een band klapt laat het ventiel er bij te hoge druk lucht uit. Dat is er denk ik gisteren gebeurd. Toen het vannacht afkoelde was de band toen ik vertrok ineens te leeg. Gelukkig heb ik een pompje bij mij en na flink wat gepompt kon ik weer verder. De band is daarna gelukkig goed hard gebleven.

Na het pompen kwam ik al snel op  de route. Bijna de hele dag volgde ik de D2, een makkelijke route over een vrij rustige weg. Af en toe stonden er ook waarschuwingsborden.

Al snel zag ik een mooie kleine  kapel uit de 13e en 14e eeuw. Vanbinnen waren er mooie muur en plafond schilderingen. Hier vond ik ook een tafeltje met een stempel voor in mijn pelgrimspaspoort.

Regelmatig kruiste vandaag mijn route de route van andere pelgrims. Ik zag er ook veel. Ook zag ik veel wielrenners.

Vandaag was de etappe niet zo lang en kwam ik al redelijk vroeg aan in Figeac. Ik besloot eerst naar de stad te rollen en dan terug naar de camping.
Eerst ging ik naar de abdijkerk. Helaas niet rolstoel toegankelijk. Ik heb mijn rolstoel in een halletje geparkeerd en ben naar binnen gelopen. Dat was de moeite waard want het was een heel erg mooie kerk.
Op een tafeltje zag ik ook hier weer een stempel staan voor in mijn pelgrimspaspoort.
Die wordt weer steeds voller. Daarna ben ik weer naar buiten gegaan. In een stad vind ik het toch niet zo fijn om mijn rolstoel onbeheerd achter te laten.

Toen ik in de stad kwam waren alle winkels nog dicht voor de lunchpauze, maar langzaam aan, tussen 14.00 en 16.00 opende alles. Er waren veel leuke kleine winkels, veel kunst of anderszins kleine zelfstandige winkels en weinig ketens. Veel mooie oude gebouwen en smalle steegjes.

Ik wilde ook nog naar de andere kerk, maar toen ik de grote klim daarheen had gemaakt bleek die kerk dicht.
Wel was daar mooi uitzicht.


Daarom rolde ik maar weer naar beneden, het centrum in.
Daar kocht ik nog een stokbrood voor het avondeten (en ontbijt en lunch morgen) .
Toen vond ik het tijd om naar de camping te gaan.

Vandaag zat ik voor de laatste dag op de standaard route vanaf Le Puy-en-Velay,  morgen ga ik starten met de route variant via Rocamadour. Dan kom ik vast minder mensen tegen want bijna alle pelgrims die ik ontmoet reizen de gewone route.
Ik ga zo eens het boekje bestuderen om uit te vinden waar ik kan slapen,  op de kaart lijkt de eerstvolgende camping te ver weg dus ik hoop op andere (goedkope) opties.

Groetjes,
Logo, gestileerd plaatje van vrolijke rolstoelster (ik) met kruis en schelp in de handRolstoelpelgrim

Pelgrimstocht dag 15

Om 5.30 ging mijn wekker, gelukkig had ik een goede nacht gemaakt. Het was nog donker toen ik mijn rolstoel uit het toiletgebouw haalde (waar hij aan de lader stond) en de tent en alles in ging pakken. Pas net voor ik vertrok kwam de zon op.

Het was qua landschap best afwisselend.  Bos, akkers, velden vol notenbomen (walnoot en hazelnoot) en koeien. En dan af en toe een paar huizen of een klein dorp.
Het weer was zeer wisselend.  Soms blauwe lucht en zonnig, dan donkere wolken met onweer gerommel in de verte en vielen er wat druppels regen. Het is heet en benauwd. Gelukkig was het vanochtend eerst wel fijn koel, maar na 11 uur was het niet zo fijn meer.

De eerste 10 kilometer rolde ik de berg op. Net voor het kapelletje waar ik heen ging was m’n eerste set accu’s leeg.
Ik hoopte het kapelletje te halen om daar te kunnen bijladen, maar dat mocht niet zo zijn. Ik wist dat ik vandaag een lange dag te gaan had van 30 km. Dichtbij was geen camping te vinden. omdat ik na 10 km al 1 set had verbruikt was bijladen noodzakelijk.
Na gewisseld te hebben rolde ik alsnog naar de kapel. Ik kon gelukkig naar binnen komen maar er was geen stopcontact. In ieder geval niet op een plek waar ik voldoende bij in de buurt kon komen om m’n oplader (met verlengsnoer) er in te kunnen stoppen. 

Daarom door naar de volgende kerk, die was dichtbij, 270 meter. Dat klinkt dichtbij maar dat is het niet echt als de helling zo steil is dat achteruit rollen de enige optie is. Na een flinke klim was ik boven bij de kerk. Hier bleek een speciale plek te zijn voor pelgrims, de deur stond open (helaas met een trapje er voor) en binnen stonden spullen om iets drinken te maken (koffie, thee, limonade), cakejes en er lag een stempel waarmee je zelf een stempel kon plaatsen in je pelgrimspaspoort.
Een cake en een stempel, beiden heel fijn!


Mijn rolstoel heb ik in de kerk aan de lader gezet, na een tijdje in de kerk ben ik buiten gaan zitten. Het was leuk de langs wandelende pelgrims te zien. Sommigen liepen gelijk door, anderen bezochten de kerk en sommigen aten op de bankjes voor de kerk hun lunch en namen pauze. Ook de Vlaamse man die ik al eerder had ontmoet kwam langs en nog enkele anderen die ik onderweg al vaker had gezien.
Velen pakte hun route boekjes en bespraken hun slaapplek. Die boekjes blijken soms verschillende slaapplekken aan te geven. Ook dit boekje van de Vlaming. Zo bleek dat Figeac niet de eerstvolgende camping is (volgens mijn boekje en google). Er was er eentje op zo’n 5km van de kerk. Die 30 km (vanaf dat punt nog ongeveer 20) was te ver dus de keus was toen snel gemaakt. Toch geen te lange etappe vandaag!

Ik ben daarna verder gerold, voornamelijk door agrarisch gebied. Korte stukjes bergop en dan weer af. De precieze plek van de camping wist ik niet, ik wist het alleen ongeveer (zo zijn veel Franse adressen in gehuchten). Gelukkig hield een man mij staande toen ik langs zijn huis rolde, dat was de plek waar ik moest zijn. Ook de Vlaming is hier. Met mijn tentje sta ik in de tuin van de boerderij.
Ze hebben hier heel veel paarden, leuk!

Morgen weer verder,
Groetjes,
Logo, gestileerd plaatje van vrolijke rolstoelster (ik) met kruis en schelp in de handRolstoelpelgrim

Pelgrimstocht dag 14

Gisteravond schreef ik al dat ik naar de Completen (nachtgebed voor kloosters) ging. Dit leverde een enorm mooie avond op, meer dan verwacht. Eerst dus de completen. Dit was in het Frans maar overal ter wereld worden in kloosters de zelfde gebeden door de dag heen gebeden, het getijden gebed. Voorheen was de enige manier om dit mee te bidden het gebed opzoeken in een heel dik gebeden boek waar je dan op verschillende dagen verschillende liederen en gebeden in op moet zoeken, een flink geblader tijdens het gebed, best ingewikkeld ook om de juiste gebeden te vinden. Gelukkig bestaat er sinds een paar jaar ook de getijden app en zo kon ik makkelijk (en lichtgewicht) de gebeden meebidden in het Frans (die kreeg iedereen uitgereikt op een papiertje) maar wel de vertaling zien in de Nederlandse app. Ik weet namelijk wel graag wat ik bid.

Na dit nachtgebed kreeg iedereen de pelgrims zegen en er werd een Mattheus evangelie (deel uit de bijbel over het leven van Jezus) aan iedereen uitgereikt.

Daarna gingen alle pelgrims naar de voorkant van de kerk, buiten, bij de voordeur. Ik rolde even om want via de hoofdingang kom ik niet binnen door de trapjes, maar er is een goede zijdeur waar ik doorheen kon. Hier werd door een pater (priester die in een klooster woont) verteld wat de afbeeldingen boven de deur allemaal betekenen. Helaas was mijn Frans onvoldoende om alles te volgen maar alle pelgrims luisterden aandachtig en lachten regelmatig dus het zal op een boeiende en humorvolle manier zijn verteld.Daarna was het orgelconcert. Dit was geweldig! Niet alleen kon de pater die orgel speelde dit heel goed maar ook de verlichting in de kerk deed mee in het geheel. Soms werd het bijna donker, meestal bij rustige delen in de muziek, maar bij de heftiger stukken ging er op (bepaalde plekken van de kerk of overal) meer licht aan. De muziek was heel divers, gregoriaanse kerkmuziek, populaire muziek, middeleeuwse muziek als greensleeves, Taizé muziek en muziek die ik niet kende maar wel heel indrukwekkend klonk.

Ik sprak ook nog een tijdje met de Vlaming die ik al vaker tegen was gekomen.

Pas tegen 23.00 uur lag ik op bed, maar doordat alles zo indrukwekkend was geweest duurde het zeker tot na middernacht voor ik de slaap kon vatten.

Hoewel om 6.30 mijn wekker ging heb ik toch aardig goed geslapen. Alles was volledig geladen, dus ik was klaar voor een nieuwe dag.Ik heb eerst ingepakt en daarna ging ik naar het ontbijt waar al veel pilgrims waren. Een echt Frans ontbijt met brood, jam en koffie thee of chocolademelk. Voor velen was Conques de eindstop voor dit jaar of juist het begin. Sommigen gaan net als ik nog even door, enkele dagen of juist nog maanden. Leuk om te horen wat men allemaal gaat doen en velen kwamen mij ook vragen waar ik heen ga. Leverde leuke gesprekken en verbaasde blikken op.

Over verbaasde blikken gesproken, af en toe vraag ik mij wel eens af of het wel veilig is dat ik hier rij. Niet voor mijzelf maar voor de automobilisten. Als sommigen mij passeren gaat hun mond open van verbazing en kijken ze zo verbaasd naar mijn rolstoel, en houden ze hun ogen op mij (of mijn stoel) in plaats van dat ze naar de weg kijken! Alsof ze nooit eerder een rolstoel hebben gezien! (nu vraag ik mij soms ook wel eens af waar alle Franse gehandicapten zijn. In Nederland zie ik regelmatig rolstoelen of scootmobiels, maar hier is dat echt een uitzondering).

Rond 8.00uur vond ik het wel tijd om te gaan, voor korte tijd ging ik nog even naar de kerk.

Daarna rolde ik verder. Nou Ja, verder… ik rolde eigenlijk terug, terug naar de rivier de Lot. De officiele wandelroute is hier te ingewikkeld/onmogelijk. Dus ook helaas een aantal dingen van de route over moeten slaan.

Bij de rivier aangekomen ging ik wel echt weer verder. Het landschap was weer erg mooi. Vooral vanochtend heb ik genoten van het landschap en ook waren er weer heel veel vlinders. Af en toe was er een klein dorpje en een aantal kastelen. En een mooie rode eekhoorn stak voor mijn rolstoel de weg over en in de berm wachtte hij tot ik een foto had gemaakt. Daarna klom hij snel de boom in.

Ik vond en kreeg vandaag veel fruit, lekker! Ik vond heerlijke vijgen (zo zoet vind je ze niet in Nederland), bramen en appels en ik kreeg ook nog een appel en 2 perziken van een Fransman waarmee ik een praatje maakte. Vers geplukt van zijn boom! Pas vroeg iemand of ik dat fruit zo eet of eerst was. Wassen onderweg is vaak niet haalbaar maar ik hou wel altijd rekening met waar ik dingen pluk. Onder andere altijd hoger dan de plashoogte van oa vossen en op plekken waar het er schoon uit ziet en ook het fruit zelf moet er goed uit zien. Zo doe ik het altijd al, en van eten uit de winkel is al helemaal niet duidelijk wat er mee is gebeurd.

Naast het bosachtige gebied van afgelopen dagen waren er nu ook plekken met akkerbouw en kassen met oa tomaten en aubergine.

Vanmiddag werd het erg heet en benauwd. Daarom ben ik ook iets eerder gestopt dan ik eigenlijk had gehoopt. Ik ben nu in Flagnac en wilde eigenlijk naar Boise-Penchot. De hitte maakte dat ik me heel naar voelde. Ik kan altijd slecht mijn hitte kwijt en mijn hoofd word dan rood en ik voel me alsof ik bijna ontplof… zelfs afkoelen in de supermarkt hielp niet. Al heb ik nu wel weer boodschapen gehaald. Gelukkig sta ik nu op de camping en er was net een beetje regen en onweer. De ergste benauwdheid is nu weg en na dit en een douche ben ik weer een beetje afgekoeld. Morgen een erg lange etappe (ruim 30km) zonder campings waar ik tussendoor zou kunnen stoppen. Ik wil extra vroeg vertrekken in de hoop voor de ergste hitte al een eind op weg te zijn. Dus ga ik zo snel slapen.

Groetjes,

Logo, gestileerd plaatje van vrolijke rolstoelster (ik) met kruis en schelp in de handRolstoelpelgrim

Pelgrimstocht dag 13

Ik was vroeg opgestaan en iets na 8 uur was ik alweer op pad.
Het is zondag en ik wilde graag naar de kerk. Aangezien er in de buurt van de camping en onderweg geen was ben ik vroeg vertrokken zodat ik om 11 uur bij de kerk in Conques aan zou kunnen komen.

Na enkele kilometers stak ik de rivier de Lot over en volgde ik een kleiner riviertje.
De eerste 7 kilometer waren relatief vlak dus kon ik fijn genieten van de omgeving en het mooie licht van de ochtend zon die nog maar net over de bergen heen kwam.

Het laatste stuk naar Conques was flink klimmen, zeer steil, maar nog net zo dat ik niet achteruit hoefde.
Mijn accu’s waren helaas niet helemaal vol en net voor Conques stopte ze er dan ook mee, gelukkig had ik nog een set. Daarmee kon ik toch op tijd de berg op klimmen om net iets voor 11 uur in de kerk te zijn.
Ik had die 3 uur toch wel nodig gehad. Hoewel het om een kleine 9  kilometer ging en ik dat normaal wel in 2 uur rol.

Het was een mooie viering. De priester (en broeder van het klooster hier) had al over mij gehoord van andere pelgrims die ik onderweg had ontmoet. Na de viering nodigde hij mij uit voor de lunch met een aantal broeders en andere gasten.
Een heerlijke lunch. Het begon al met gefrituurde hapjes en wat drinken in de tuin. Daarna gingen we naar de refter (eetzaal) voor de lunch. Als voorgerecht kregen we een hartige taart, hoofdgerecht was een soort aardappelpuree en een stuk kip naar keuze, daarna was het tijd voor kaas, 5 verschillende stukken kaas met brood, en toen kwam nog een klein vruchtentaartje als toetje.
Het is inmiddels een paar uur later en ik zit nog vol! Was wel lekker!

Ook werd me gevraagd waar ik zou slapen. Ik vroeg wat er hier mogelijk is qua toegankelijkheid en er werd besloten dat ik een eigen kamer krijg. De slaapzalen voor pelgrims zijn namelijk boven. Wel moest ik nog even wachten want m’n kamer moest nog worden klaargemaakt.

Daarom heb ik juist in die tijd de stad bekeken, erg mooi en veel winkeltjes van lokale kunstenaars.

Toen hoorde ik mensen vertellen dat er een concert was in de kerk. Daar ben ik heen gegaan. Een mooi optreden van een pianiste en een clarinetist die klassieke stukken speelden.

Na het concert rolde ik terug naar mijn slaapplaats, de kamer was klaar maar met m’n grote rolstoel kwam ik niet binnen, maar dat was geen probleem, de kamer werd gewoon voor mij verbouwd! Bureau naar een andere muur, nachtkastje weg, bed tegen de wand. En toen kon ik de kamer in. Wat een goede service!

Nu lig ik even te rusten op bed. Om 20.30 ga ik nog even naar de kerk voor de completen (dat is de naam van het nachtgebed zoals in kloosters word gebeden, vroeger midden in de nacht, tegenwoordig vaak in de avond) en daarna slapen.
En dan morgen weer verder.

Groetjes,
Logo, gestileerd plaatje van vrolijke rolstoelster (ik) met kruis en schelp in de handRolstoelpelgrim

Pelgrimstocht dag 12

Gisteravond had ik m’n wekker een half uurtje later gezet omdat ik volgens het weerbericht toch niet voor 10 uur zou kunnen vertrekken vanwege de regen. Ook zou het een groot deel van de nacht regenen. Maar dat bleek niet te kloppen. Mijn tent was vanochtend droog en ook verder heeft het vandaag geen druppel geregend. Wel was een paar keer de lucht donker en viel de regen mogelijk iets verderop. Maar zodoende toch lekker iets langer geslapen!

Toen ik vanochtend vertrok nam ik een kleine middeleeuwse brug. M’n navigatie zei dat ik er niet overheen kon, maar op de camping had ik gehoord dat het gewoon kon, en dat was zo. Al stond er een bordje dat fietsers er niet overheen mochten, maar over een rolstoel stond niks dus ik ben naar de overkant gerold. Omdat er geen hekjes aan de zijkant stonden had ik perfect uitzicht op de rivier.


Aan die kant van de rivier bezocht ik eerst de kerk. Het was makkelijk binnenkomen want er was een speciale rolstoel ingang. Er waren 2 vrouwen mooie bloemstukken aan het maken voor de kerkdienst morgen.
Daarna rolde ik verder.

De camping ligt op een splitsing van de rivier. Dit maakte het lastig om op de route te komen omdat er niet overal bruggen zijn. Ik was 2 bruggen en bijna 4km verder voordat ik pas aan de juiste kant van het water (de overkant) de camping passeerde. Die 2e brug was ook een middeleeuwse brug, een erg mooie. Vroeger stonden er torens op maar die zijn door de tijd verdwenen.

De rest van de dag rolde ik langs de rivier de Lot. Soms snelstromend, soms rustig kabbelend. Heel mooi is het hier.
Veel mooie, ruige rotsen, kleurrijke bloemen en insecten. De weg waarover ik rolde was gewoon een D weg waar auto’s reden, maar die waren er maar weinig. Misschien gemiddeld 2 à 3 auto’s/ motoren per uur en af en toe een wielrenner. De meeste tijd was er niemand. Ik vind dat het fijnste, heerlijk alleen in de natuur, luisterend naar het stromende rivier water en de vele kleine vogeltjes.

Onderweg genoot ik ook van het fruit dat ik vond, deze keer een lekkere appel en weer veel bramen.

Bij een dorpje onderweg, Viellevie, zag ik een mooi kasteel met daarnaast een leuk kerkje. Ik kon net niet door de deuropening en de andere helft van de deur kreeg ik niet open. Na een tijdje proberen schoot een vrouw mij te hulp en zij kreeg de 2e helft wel open  en zo kon ik alsnog de kerk vanuit mijn rolstoel van binnen bekijken.

Na ruim 23km kwam ik aan op de camping. Met een Nederlandse eigenaar. Sterker nog, ze komt van oorsprong uit dezelfde plaats waar ik woon. Ook de meeste camping gasten zijn Nederlands.

Morgen ga ik naar Conques, een korte etappe omdat ik de stad wil bezoeken.
Daarover morgen meer.

Groetjes,
Logo, gestileerd plaatje van vrolijke rolstoelster (ik) met kruis en schelp in de handRolstoelpelgrim

Pelgrimstocht dag 11

Wat een begin van de dag….
Het begon niet zo best, bij het inpakken van de tent sprong ineens een tentstokken in tweeën. En het prikte zo door het doek heen. Gelukkig alleen op een plek waar de tentstok doorheen gaat en niet waar de tent mij droog moet houden. Gelukkig zit er een klein reparatieset bij mijn tent en kan ik vanavond gewoon m’n tent weer opzetten en kan ik droog slapen.

En over droog blijven gesproken,  juist toen alles was ingepakt brak het onweer los. Ik ben toen nog maar even op de camping gebleven. Met onweer durf ik het niet aan om het bos of open veld in te gaan.
Op het moment dat ik dit typ zit ik onder een flinke partytent met mijn rolstoel te schuilen. Ik wacht tot het onweer is overgewaaid.

Voor de komende dagen heb ik ook mijn route aangepast. Ik vervolg mijn route langs de Lot en wijk iets meer af van de officiële route dan ik gewoonlijk doe.
Ik heb voor deze route gekozen omdat het komende dagen veel blijft regenen. Het probleem met regen is niet zo zeer dat ik nat word maar vooral dat ik rubberen hoepels aan mijn wielen heb. Met droog weer is dit heel fijn want het geeft dan meer grip maar als ze nat worden zijn ze ineens spiegelglad, ik heb dan onvoldoende grip om hellingen te beklimmen en nog gevaarlijker is dat ik bij afdalingen niet genoeg grip heb om te remmen. Daarom voor een vlakkere route gekozen.

De rest heb ik geschreven na aankomst op de camping.

Ik ben uiteindelijk pas na 11 uur vertrokken. De ergste onweersbui was toen voorbij.
In het begin regende het nog, later trok de lucht open en werd het zelfs mooi weer.

Onderweg rolde ik langs een heel apart kapelletje. Helaas kon ik niet naar binnen omdat de deur op slot zat maar ik kon wel naar binnen gluren door het (vieze) raampje. Er waren vele muurschilderingen. Later las ik op een bord dat een kunstenaar muurschilderingen maakt in deze oude kapel aan de rand van de rivier de Lot.

Ik heb vandaag niet hoeven zoeken naar de route want ik kon gewoon de rivier volgen. Soms met hoog en dan weer met laag water. Ik zag daar dan ook ook waterkrachtcentrales.

Het landschap was erg mooi langs het water, mooie steile rotswanden, kleine beekjes die in de Lot uitkwamen en enkele kleine watervallen (en plekken waar watervallen horen te zijn maar die nu droog liggen).

Qua dieren in de berm was het vandaag anders. Meestal zie ik veel vlinders, maar die vlogen maar weinig vandaag, last van de regen denk ik. Maar wie juist blij waren met de regen waren de enorme slakken die nu de bermen bevolkte. Als ik Frans zou zijn zou ik ze met wat kruidenboter opeten, maar aangezien ik Nederlander ben heb ik ze lekker in de berm laten zitten!

Toen ik aankwam in Entraygues-sur-Truyère heb ik eerst brood gekocht en daarna doorgereden naar de camping. Tussendoor kwam ik ook nog langs een andere dichte kapel. Volgens mij is dit de eerste dag van mijn pelgrimstocht waarbij ik geen kerk in ben geweest.

Inmiddels ben ik al weer even hier op de camping en staat mijn tent weer. Gelukkig is het gelukt om die tentstokken te repareren. Al vond ik het wel spannend om er spanning op te  zetten, maar het is goed gegaan.

Ik kan m’n rolstoel hier vannacht in een soort huiskamer laten staan, dus dat is weer fijn.
Ik voel me gelukkig ook weer beter dan afgelopen dagen. Hoewel de dag moeizaam begon is het goed geëindigd.

En voordat ik het vergeet, ik stond met een interview op de website van het Leids Dagblad. Het interview is hier te lezen.
Ook de eerdere interviews zijn daar te vinden.

Groetjes,
Logo, gestileerd plaatje van vrolijke rolstoelster (ik) met kruis en schelp in de handRolstoelpelgrim

Pelgrimstocht dag 10

10 dagen alweer.
Vanochtend weer redelijk op tijd ingepakt en vertrokken.
Eerst naar de kerk in Saint-Côme-d’Olt. Mooie kerk, en ook de rest van het plaatsje heeft vele mooie oude gebouwen.
Hier ontmoette ik ook de Duitsers die ik al vaker had ontmoet, nu waarschijnlijk voor het laatst,  het was hun laatste dag.
Veel mensen die in Le Puy-en-Velay starten lopen 10 tot 14 dagen en keren dan naar huis. Velen gaan tot Conques, dat is nog enkele dagen rollen vanaf hier.

Na de kerk rolde ik verder, via de D987, daar rol ik al dagen overheen maar nu was de weg ineens veel drukker, onprettig druk met grote vrachtwagens. Wel was het uitzicht op de rivier le Lot mooi, helaas weinig foto’s van dat deel omdat het verkeer zo druk was.
Ik rolde tot een grote supermarkt, daar heb ik mijn voorraad houdbaarvoedsel en fruit aan kunnen vullen. Ik heb altijd makkelijk eetbare dingen mee voor als ik ineens calorieën nodig heb voor bij bijvoorbeeld een zware klim, ik vind dingen als muesli repen en paté de fruit altijd fijn om op voorraad te hebben en na 10 dagen was ik er doorheen.  Nu alles weer aangevuld. Zo vaak lukt het niet om hier uitgebreid boodschapen te doen want er zijn vaak meerdere dagen dat ik alleen mini winkels, zoals een bakker met nog wat andere hoognodige basisproducten, tegen kom.

Toen er een brug was heb ik mijn route aangepast,  enkele kilometers verder maar dan een kleinere weg. Dat was een hele verbetering.
Net aan de overkant was een kerkje, die bezocht ik. Al kreeg ik 1 helft van de deur niet open waardoor ik toch maar naar binnen liep in plaats van rolde.
Voor mensen die goed kunnen lopen was daar in de toren ook nog een kapel, ik heb een poging gedaan maar na een aantal treden in de smalle toren trap besloot ik dat ik toch maar de foto’s die er hingen ging bekijken in plaats van naar boven te gaan.
Daarna via het openbaar toilet doorgerold, die hebben ze hier regelmatig,  altijd fijn.

Uiteindelijk kwam ik bij de laatste kerk van vandaag aan, hier heb ik mijn rolstoel nog even kunnen bijladen. Het was een erg goed toegankelijk kerkje met 1 stopcontact.


Toen ik was bijgeladen rolde ik door. Na een paar kilometer ging ik de Lot weer over, terug naar die drukkere weg. Gelukkig minder druk dan in het eerste deel.
Ik stopte nog even in Estaing, hier staat op de grond de route naar Santiago aangegeven.

Het is ook de plaats waar ik ook op de camping sta. Mooi plaatsje. De weg naar de kerk vond ik te steil, had ik geen energie meer voor.

Wel had ik een leuk gesprek met een man in een rolstoel met handbike. Over mijn reis en onze stoelen. Mijn voorwiel en zijn handbike en rolstoel zijn van hetzelfde merk.

Toen ik bij de camping aankwam stond er 25km op de teller en was het al 19.00uur. Er was niemand aanwezig en op het telefoonnummer werd niet opgenomen. Ik heb toen m’n tent maar neer gezet en sta hier prima. Rolstoel staat bij toiletgebouw aan de stroom en ik ga zo slapen.

Tot morgen!

Groetjes,
Logo, gestileerd plaatje van vrolijke rolstoelster (ik) met kruis en schelp in de handRolstoelpelgrim

Pelgrimstocht dag 9

Gisteravond vroeg in slaap gevallen en daardoor ook voor mijn wekker wakker. Ondanks de goede nacht toch nog heel moe, maar dat is na 9 dagen ook wel te verwachten. Alles rustigaan ingepakt, flessen water gevuld en vertrokken.

In het dorpje ( Saint-Chély-d’Aubrac) zag ik ook nu weer vele pelgrims vertrekken met hun dagrugzakjes. Ik bezocht eerst de kerk, helaas met een trapje voor de deur maar gelukkig lukt dat nog. De rolstoel parkeerde ik buiten.
Het verbaasde mij dat ik daar alleen was, nou ja, bijna alleen, de koster was er eerst ook nog om alle bloemen water te geven.
Daarna was het stil in deze mooie maar wel donkere kerk.

Na het kerkbezoek rolde ik naar de hoofdweg van het dorp.
Wat een klim, ik moest achteruit omhoog om voldoende kracht te kunnen zetten en om niet om te kiepen. Maar ik ben er gekomen. Op de weg aangekomen was het klimmen niet over maar wel een stuk minder steil en ik kon gewoon vooruit rollen. Er stond ook nog een beeld van een pelgrim.
Daarna rolde ik in zo’n 5km zo’n 136 meter omhoog.

Onderweg had ik ook nog een heel mooi uitzicht op het dorpje waar ik had geslapen.

Het viel mij vandaag op dat, hoewel ik nu al lager rol dan afgelopen dagen , het hoger leek (camping van gisteren lag op 809m en hoogste punt vandaag op 945m) . Het was rotsiger en de dalen waren ineens een stuk dieper. Ik had vaak heel mooi uitzicht.
Tussen de middag geluncht op een uitzichtpunt, brood, kaas en een geweldig uitzicht. Beter kan haast niet!

Onderweg zie ik regelmatig wielrenners, allemaal zwaaien ze als ze mij inhalen, maar deze keer had ik een kort gesprekje met een groepje.

De laatste 13km rolde ik naar beneden. Ik hoefde niet zwaar te rollen maar moest vooral opletten dat ik niet te snel ging en afremmen, op een groot deel van de route stonden borden met 8%!
Het was weer erg mooi, vooral van het uitzicht heb ik genoten.

Ook bezocht ik onderweg nog een kerkje, helaas weer met trappen maar het was de moeite wel waard.

Ik kwam nog in de wei een leuke koe tegen met een tweeling. Moeder had het druk met die 2 zonen.

Nu sta ik op de camping in Saint-Côme-d’Olt, een flinke afdaling want ik sta nu op 351 meter.

Net gekeken naar een wedstrijdje pétanque (jeu de boules) wat op deze camping (en in de rest van Frankrijk) veel word gespeeld. Al meerdere groepjes bezig gezien met deze Franse sport.

Net de dagelijkse was gedaan en nu uitrusten. En dan vroeg naar bed,  mijn lijf protesteert vandaag meer dan ik zou willen en ik ben erg moe. Hopelijk gaat het als ik een lange nacht lig weer wat beter.

Groetjes,
Logo, gestileerd plaatje van vrolijke rolstoelster (ik) met kruis en schelp in de handRolstoelpelgrim

Pelgrimstocht dag 8

Omdat er gisteravond voorspeld was dat het vandaag in de middag en avond zou gaan regenen ging mijn wekker extra vroeg. En in plaats van dat ik ergens tussen 9 en 10 uur vertrek was mijn rolstoel om 8.30 al opgeladen om te gaan. Ik maakte nog even een kort praatje met  een andere pelgrim en toen vertrok ik. Maar na zo’n 100 meter rijden wilde ik een slok nemen en bedacht me toen dat ik volledig was vergeten dat ik de flessen water nog had moeten vullen. Gelukkig was ik nog dichtbij en nadat alle flessen gevuld waren kon ik echt op pad.

Ik moest nog naar de bakker, die bleek dicht maar het kleine supermarktje waar ik gisteren was had wel vers brood. Ook nam ik nog een winterwortel en tomaat mee voor onderweg.

Na de winkel ontmoette ik weer pelgrims die ik al eerder had ontmoet en maakte ook met hen een kort praatje. Daarna vertrok ik echt.
Ik vond het wel een soort belevenis om allerlei soorten pelgrims te zien. In het dorpje waar ik op de camping had geslapen bleken namelijk nog vele andere pelgrims te zijn in herbergen en hotels.
Sommige dragen hun hele hebben en houwen op hun rug (sommige hebben zulke grote tassen bij zich dat ik mij werkelijk afvraag hoe ze met zoveel gewicht Santiago willen halen) en anderen zijn daarvan het tegenovergestelde,  zij dragen een kleine dagrugzak en stonden toen ik langs kwam rollen bij een busje te wachten want die zou de enorme rolkoffer van hotel naar hotel transporteren. En dan is er nog de pelgrim die bij zich heeft wat nodig is maar ook niet meer dan dat. Maar een rolstoelpelgrim, daarvan ben ik geen andere tegen gekomen.

Eenmaal op de juiste weg mocht ik tot aan Aubrac bergop rijden. Van 1195m tot 1340m over zo’n 8km.  Het was gelukkig goed te doen en de weg was rustig en goed. Daarbij was het bewolkt en niet te warm. Bij de pas van Aubrac, het hoogste punt, even gepasseerd en vocht tot me genomen en ook wat vocht daar gelaten.


Het landschap van de eerste helft waren voornamelijk weilanden, haast geen groen gras te vinden, alles dor, veel koeien en weer vele roofvogels.

Niet veel verderop lag Aubrac, een heel klein en oud dorpje met een bijzondere en grote kerk.
Vanaf dat moment moest ik nog 11 kilometer.  Maar in Aubrac waren m’n eerste accu’s vrijwel leeg. Ik had kunnen wisselen maar hoopte er nog even mee te kunnen doen.
Vanaf toen zette de daling namelijk in. Ik moest alleen nog remmen (met rem op mijn stuur) om te zorgen dat ik niet te snel ga (bij 10km per uur schakelen mijn rolstoelwielen uit en die remmen normaal automatisch mee, als ze uit gaan hangt alles af van 1 kleine rem op het stuur).

Onderweg was het enorm mooi. Bos,  beekjes slingerend door het landschap, een waterval die op de kaart stond en ik kon horen maar door de bomen niet kon zien (helaas), bloemen en vlindertjes in de berm.

Net voor de camping sprak ik ook nog een Nederlands stel (nou ja, ik ging er vanuit dat ze een stel zijn, als het niet zo is sorry!) En vertelde over mijn tocht. Zij hadden net ook een etappe gelopen.

Na die ontmoetingen kwam ik al snel op de camping aan. Het weer was enorm veranderd,  van fris tot het middaguur tot heet in de middag.

Toen de tent stond ben ik even met m’n voeten in de koude beek achter m’n tentje gaan zitten om de oververhitting tegen te gaan. Ook nu zit ik even daar terwijl ik schrijf. In m’n tentje (in de zon) is het veel te warm. Al ziet mijn lijf er wel naar uit zo te gaan liggen.

Net terwijl ik wilde schrijven dat het vandaag droog was gebleven hoorde ik een knal, onweer. Ik kon nog maar net mijn rolstoel inpakken onder de tarp en zelf de tent in kruipen voordat het ging regenen. Nu hoor ik de regen alweer minder worden en de donder is ook alweer verder weg. Het is wel gelijk afgekoeld, fijn!

Nu kan ik in m’n tent liggen en de route voor morgen bekijken. En dan weer vroeg naar bed.

Groetjes,
Logo, gestileerd plaatje van vrolijke rolstoelster (ik) met kruis en schelp in de handRolstoelpelgrim

Pelgrimstocht dag 7

Pelgrimstocht dag 7 alweer, een week onderweg. Tot nu toe is het een mooie week geweest, zwaar door de bergen maar ook is het juist daardoor heel mooi.

Vandaag wist ik dat ik een lange etappe zou rollen. Zo’n 25km naar de dichtstbijzijnde camping (is ruim 27km geworden).

Ik rolde eerst een klein stukje terug om weer op mijn route te komen. Daarbij rolde ik langs een houtbewerkingsfabriek. Aan de ene kant van de weg duizenden boomstammen en aan de andere kant wel heel erg grote potloden!

Na zo’n 5 km rollen kwam ik bij de eerste kapel. Een leuk klein maar toch rolstoel toegankelijk kapelletje. Ik merkte bij dat kapelletje ook direct hoeveel pelgrims er onderweg zijn. Ik ben er (voor mijn doen) maar kort geweest, een minuut of 5) maar heb er zeker 10 pelgrims gezien.
Dit is echt een groot verschil. In de 5 eerdere jaren ben ik zo’n beetje die hoeveelheid in totaal tegen gekomen!

De eerste 10km was voornamelijk  bergop, daarna was het gemiddeld redelijk vlak, wat wil zeggen, enkele meters klimmen en dan weer een beetje dalen.
Na het stijgen, ongeveer op de helft, kwam ik weer bij een kerk aan, ik hoopte onderweg dat ik mijn stoel er even aan de lader zou kunnen zetten, en terwijl ik er aan kwam gaf mijn stoel al aan dat de accu’s bijna leeg waren. Maar de kerk had hoge trappen en er was bovendien ook een dichte deur… dus ipv laden heb ik mijn 2e set accu’s er maar in gezet en gelijk maar  wat gegeten uit m’n tas, zoals meestal brood met kaas en nog een handje pinda’s.  Helaas was m’n fruit op al vond ik af en toe bramen en in totaal 3 bosbessen.

Het was vandaag regelmatig bosrijk. Het meeste bos lijkt hier te bestaan uit naaldbomen (welk soort weet ik niet zeker) en witte berken. Buiten het bos weer voornamelijk weilanden met  koeien en af en toe een flinke stier.

Het was ook een erg goede dag om roofvogels te bekijken en op de foto te zetten. Dat heb ik dan ook veel gedaan.

Gisteren vertelde ik over de hoogte die ik ongeveer rij hier in het Centraal Massief. Nu heb ik een fietscomputer die de hoogtemeters aangeeft, maar langs de wegen hier staat ook elke kilometer een wit/geel paaltje waarop ook staat hoe hoog het is. Vandaag was het tussen de 1150m en 1200m boven zeeniveau.

Toen ik aankwam in het dorpje waar de camping is heb ik eerst nog wat boodschappen gedaan (oa fruit en groente). Daarna richting de camping gerold. Ik liep nog even een stukje op met een Australische pelgrim, hij had zelfs een dideridoo aan z’n rugzak gebonden. Net voor de camping scheidden onze wegen en melde ik mij aan.

De tent staat, rolstoel aan de lader en ik ga zo snel slapen. Ik ben weer erg moe. Ik heb uiteindelijk ruim 27km gerold, eigenlijk  meer dan prettig is, maar ik heb het gehaald!

Groetjes,
Logo, gestileerd plaatje van vrolijke rolstoelster (ik) met kruis en schelp in de handRolstoelpelgrim

Pelgrimstocht dag 6

Vanochtend nadat ik was opgestaan m’n rolstoel opgehaald.
Het was nog mistig en koud, die kou had ik ook al gemerkt toen ik midden in de nacht naar m’n overburen ging om mijn rolstoel accu’s om te ruilen zodat beide accu’s weer waren geladen. Een van de redenen van de koude nachten hier zijn dat ik op flinke hoogte kampeer, bijna elke nacht boven de 1000 meter. Het valt hier niet zo erg op omdat de dalen vaak ook hoog liggen, maar de meeste dagen (en nachten) breng ik door tussen de 900 en 1400 meter.
Nadat ik koud was geworden kon ik helaas niet goed meer opwarmen, maar ondanks dat heb ik toch best aardig geslapen.

Nadat ik was ingepakt ging ik weer op pad, Inmiddels was ik gelukkig ook weer warm geworden en de mist was ook opgetrokken. Het was weer vrij warm vandaag.

Al snel kruiste mijn route de officiële route en het was mij direct duidelijk waarom ik mijn eigen routes uit stippel. Wat een rotsen en een hellingshoek die onhaalbaar is.


Ik rolde verder over een heel mooie en vrij rustige weg. Af en toe zwaaiden de passerende auto’s,  altijd leuk!
Een groot deel van de dag reed ik door de bergen in en langs het bos. Ik volgde een riviertje en hoewel ik dus tussen de bergen reed bleef ik redelijk vlak rijden. Alleen het laatste deel (ik denk de laatste 6km) rolde ik omhoog.
Juist doordat het allemaal niet heel zwaar was kon ik extra genieten van het natuurschoon. De mooie kronkelende rivier, de bloemen en plantjes, heel veel vlinders en hagedissen.

Meestal probeer ik zondags naar een kerkdienst te gaan, maar helaas lukte dat niet doordat de afstand te groot was en er op de route geen diensten waren, of zo vroeg dat ik er nooit optijd zou zijn. Daarom bij de eerste kerk, in Rimreize, mijn rolstoel opgeladen en zelf wat Taizé liederen gezongen. Na een half uurtje waren zowel mijn rolstoel als ikzelf weer opgeladen en gingen we weer op pad!

Zo rolde ik verder door het mooie landschap. Heerlijk rustig aan en zelfs toen de helling omhoog ging was het nog goed te doen.

In Aumont Aubrac wilde ik naar de camping maar eerst bezocht ik ook daar de kerk. Ook dit was weer een mooie kerk, vooral het glas in lood vond ik bijzonder.
Ik had gezien dat er bij de kerk ook een geocache was verstopt. Hoewel ik al jaren Geocaching doe, ben ik de laatste jaren minder actief er in. Maar deze pelgrimage leek me een goed moment om weer eens even wat caches te zoeken. Geocaching is een soort schatzoeken, met behulp van een GPS code vind je de locatie van een vaak goed verstopte schat, daarvan zijn er miljoenen over de hele wereld. Deze lag buiten bij de kerk en had ik gelukkig snel gevonden.

Daarna rolde ik naar de camping, met piepende accu’s (weer eens wat anders dan piepende bandjes) kwam ik aan op de camping. Door het extra laden had ik het precies op 1 set accu’s gered. Dan hoef ik vannacht niet wakker te worden om accu’s te wisselen.
Bij de camping aangekomen zag ik ook gelijk 2 Belgen die ik al 2 keer eerder had ontmoet.

Ik sta nu op een rustig stukje van de camping, met zich op het toiletgebouw waar mijn rolstoel staat te laden.

Morgen weer verder en nu uitrusten.

Groetjes,
Logo, gestileerd plaatje van vrolijke rolstoelster (ik) met kruis en schelp in de handRolstoelpelgrim

Pelgrimstocht dag 5

Toen ik rond 7 uur een beetje wakker werd hoorde ik een koe naast mij staan! Ik deed de tent open maar daar schrok ze van dus liep ze weg. Leuk om zo wakker worden!
Gisteravond voordat ik sliep had ik ook nog even bij de koeien in de stal en kalveren in de wei gekeken, zo leuk!

Maar ja, hoewel ik boerderijen erg leuk vind was het toch tijd om te vertrekken.
Het eerste dorpje dat ik bezocht was Chanaleilles.
Onderweg daarheen ging m’n fietscomputer klagen, hij zat te vol. Ik had er nooit meer aan gedacht om alle eerdere ritten uit z’n geheugen te halen. Normaal is dat heel makkelijk.  Ik koppel hem met een kabel aan m’n mobiel, dan start de app en dan gaat het verder vanzelf. Dat dacht ik nu ook even te doen en toen kreeg ik een melding dat m’n fietscomputer niet meer word ondersteund door de app, te oud… (ik heb hem 4 jaar). Heel irritant. Gelukkig kon ik een deel van het geheugen handmatig legen maar het is wel vervelend want ik kan nu niet meer alle gegevens op m’n mobiel zien. Hopelijk lukt het thuis op de computer nog wel.
Gelukkig kon hij nadat er weer ruimte was gemaakt weer aan en kon ik weer verder. Steil de berg op.

In het dorp was een mooie kerk uit de 11e en 13e eeuw die ik bezocht. Echt weer een mooi oud kerkje. Ik was er alleen dus even rustig kunnen zitten en zingen. Helaas een grote tree bij de ingang dus de rolstoel bleef buiten.


Daarna rolde ik verder, nu een stukje de heuvel af, maar helaas snel weer omhoog, dat bleef nog voor een flink stuk van de route. Ongeveer de eerste 10km gingen omhoog en daarna naar beneden. De eerste accu vond het na 5km al genoeg en de 2e was half leeg toen ik aan kwam bij de bron van St. Roch. Een heilige van de pelgrims. Dit zou een geneeskrachtige bron zijn. Na de bron bezocht ik de kapel van St. Roch die 300 meter verderop aan de zelfde route ligt. Bij de kerk was iemand die de pelgrims ontving en ik kreeg er een stempel voor in m’n pelgrimspaspoort.

Tussen de bron en de kerk ging ik ook nog een dubbele grens over. Van departement Haute Loire in regio Auvergne naar La Lazere, regio Occitanie.

Nadat ik even in de kerk was geweest was het tijd om weer verder te gaan. De rest van de route was grotendeels bergafwaarts. Dit gaf me extra kans om te genieten van het mooie landschap,  de bergen, mooie wolkenluchten, koeien in de wei die ik niet alleen zag maar ook hoorde. In bijna elke weide loopt een koe met bel.
Ook zag ik vandaag veel roofvogels.
Doordat ik omlaag rolde raakte mijn rolstoel accu’s voller ipv leger, hierdoor kon ik de 2e helft doen zonder verbruik.

Net voor de camping bezocht ik nog de kerk in St-Alban sur Limagnole en daarna de supermarkt voor oa brood, want morgen is het zondag en ik weet niet of het lukt om dan nog brood te vinden.

Op de camping aangekomen heb ik de tent opgezet. Daarna naar het toiletgebouw voor stroom. Helaas geen stopcontact… was even spannend maar gelukkig mag ik mijn rolstoel opladen bij de Engelse mensen aan de overkant van het pad. Gelukkig hadden zij de juiste adapter om een Nederlandse stekker in een Engels stopcontact te krijgen.

Dan ga ik zo weer lekker slapen. Morgen weer verder.

Groetjes,

Logo, gestileerd plaatje van vrolijke rolstoelster (ik) met kruis en schelp in de handRolstoelpelgrim

Pelgrimstocht dag 4

Vanacht om 3 uur opgestaan om batterijen te wisselen,  daarna sliep ik weer vrij snel. Om 7.30 uur ging m’n wekker en mocht ik nogmaals accu’s wisselen. Daarna was het ook tijd om in te pakken. Die ene accu waar ik gisteren over schreef lijkt helaas defect, bij opladen doet hij raar en ik krijg hem, hoewel de lampjes zeggen dat hij vol is, niet aan de praat. Gelukkig heb ik nog 5 goede accu’s net als voorgaande jaren, maar die ene extra was wel fijn geweest met alle bergen hier.

Na het opstaan en inpakken nog even ontbijt gegeten met de buren. Ik stond vannacht met de tent naast dezelfde mensen die mij een paar dagen geleden onderweg uit hadden genodigd voor een picknick lunch. Was weer gezellig. Het was hun laatste dag dus ik zal ze onderweg verder niet meer tegen komen.

Daarna was het tijd voor vertrek. Eerst ging ik nog even naar de supermarkt, hier was weer eens een echte supermarkt, de meeste dorpjes hebben geen winkel of alleen een hoekje in bijvoorbeeld een café of bakker waar de meest noodzakelijke dingen verkrijgbaar zijn.
Nu kon ik weer even nieuw eten inslaan, ik kan er weer even tegen. Daarna verliet ik het dorp en ging opweg.

Ik werd onderweg gebeld voor een interview in AlphenCC / Leids Dagblad,  was een leuk gesprek en ik ben benieuwd hoe het artikel zal worden. En deze week sta ik ook al in de papieren versie van Katholiek Nieuwsblad (het stond al op de website maar ze wilde het nu ook in de papieren versie van de krant).

Vandaag een wat kortere dag, zo’n 13 km (uit m’n hoofd gezegd, ik heb de fietscomputer even niet bij de hand), wel veel omhoog maar niet extreem steil en af en toe een afdaling. Mooie natuur, leuke oude dorpjes/gehuchten en ook nog een kasteel gezien.

De dag stond in het teken van koeien, ik reed langs enorm veel weilanden met koeien (diverse rassen, Franse en Nederlandse koeien en ik zag zelfs een groepje Schotse hooglanders) en af en toe wat paarden. Het valt mij steeds op hoe fijn die weilanden hier zijn, veel natuurlijker dan in Nederland waar vrijwel alle weilanden een saai grasveld zijn. Hier hebben alle weilanden bomen, soms een beekje of meertje waar de koeien in kunnen lopen. Ook staan ze er vaak met de hele familie, koe, kalf en stier. Erg leuk om te zien.


In de reisgids (miam miam dodo 2022) stond dat in dit dorpje (le Falzet) bij een kaasboerderij een pelgrims herberg was waar ook kon worden gekampeerd. Daar aangekomen (met de 2e set accu’s bijna leeg) bleek dat niet meer zo te zijn. De kaasboerderij is er nog wel. Gelukkig mocht ik alsnog blijven en ik kreeg in mooi plekje aangewezen voor m’n tent, in het weiland waar ook de koeien stonden. Al zijn de koeien nu net vertrokken, voor het melken of voor de nacht, ik weet het niet, maar als er ineens een koe m’n tent in kijkt hoef ik niet te schrikken.  Ik ben een enorme dieren liefhebber dus ik vind het wel leuk zo tussen de koeien.  Doet me denken aan vroeger toen ik vaak op boerderijen kwam en op een agrarische middelbare school zat. M’n stoel staat nu ook te laden in de stal waar ik kalveren zag.


Ook ik ga zo opladen, op m’n bed. Ik ga proberen een lange nacht te slapen. Mijn spieren protesteren een beetje vandaag, rijden in de bergen ben ik in ons platte landje niet gewend en daarbij gebruik ik blijkbaar spieren waar ik niet bewust van was dat ik ze heb!

Groetjes,
Logo, gestileerd plaatje van vrolijke rolstoelster (ik) met kruis en schelp in de handRolstoelpelgrim

Pelgrimstocht dag 3

Toen ik rond 8.00 uit m’n tent kwam bleek weer dat ik een late pelgrim ben. Het veldje vol pelgrimstentjes was volledig leeg, alleen ik stond er nog. Daarom maar snel m’n rolstoel opgeladen en vertrokken.
Toen ik gisteren op de camping aan kwam had ik een mooie afdaling naar de camping, nu moest ik dat stuk klimmen. Na zo’n 20 minuten klimmen (2 minuten kostte het om naar beneden te gaan) was ik weer boven. Tenminste,  zo ver boven als ik gisteren was. Eigenlijk begon de lange steile klim van vandaag pas echt.
Zo’n 14km stijgen,  ongeveer 600 meter omhoog.

Ik had vrijwel de hele rit mooi uitzicht. Ik genoot van de natuur. De geur van het bos, de vlindertjes op de bloemen, het ruisen Van de bomen. Hoewel ik de hele dag op een 90km weg rolde was het niet vervelend,  het was niet heel druk en de auto’s reden ruim om me heen en gaven mij regelmatig een bemoedigend gebaar, vele duimpje zijn gepasseerd. Er stopte zelfs een paar keer mensen om te vragen of ze konden helpen. Ik bedankte ze vriendelijk maar gaf aan zelf te willen rollen.

Wat betreft m’n accu’s was het spannend, ik had na zo’n 6km de eerste set accu’s leeg, de 2e set hield het tot 14km, toen pakte ik de 3e set en daarvan bleek 1 leeg te zijn, blijkbaar iets fout mee gegaan met laden of defect (ik hoop het eerste).
Dus de laatste kilometers (totaal 19km) heb ik gerold op 1 goede en restjes van de andere vrijwel lege accu’s (en gedeeltelijk zelfs op alleen het goede wiel).

Alsof dat nog niet genoeg was hoorde ik het net voor de afdaling rommelen in de lucht,  onweer, even later vielen ook de eerste druppels. Snel alles wat niet nat mocht worden ingepakt en rustig doorgerold op het ene wiel. Gelukkig duurde de bui niet heel lang. En ik vond het zelfs ook wel fijn even af te koelen want het was ook weer heel heet vandaag.

Gelukkig kwam de afdaling zo’n 2km voor het dorp (stadje), Saugues, waar ik nu op de camping sta. Tijdens die afdaling laadde m’n wielen weer een beetje bij zodat ik de camping kon halen.

Voordat ik naar de camping ging bezocht ik de kerk. Daar ontmoette ik ook nog een aantal andere pelgrims die ik onderweg al eerder had ontmoet.

Het bleek dat dit hier ook een bedevaartplaats is. Voor Sint Bénilde die hier in de kerk ligt opgebaard.
Ik kende deze heilige niet maar daarvoor hadden ze een mooie tentoonstelling gemaakt waarbij met poppen steeds een deel uit zijn leven werd getoond.
Hadden ze leuk gedaan.

M’n rolstoel laadt in het toiletgebouw dus hopelijk zijn morgen alle accu’s weer vol. Nu lig ik in m’n tentje en ga ik snel slapen.

Groetjes,
Logo, gestileerd plaatje van vrolijke rolstoelster (ik) met kruis en schelp in de handRolstoelpelgrim

Pelgrimstocht dag 2

Vandaag was het een heel mooie pelgrimsdag.
Hoewel het eerste deel van m’n tocht omhoog ging was het niet zo extreem steil als gisteren. Dus dat viel mee.

Al na een kleine 2 kilometer kwam ik bij een kapel, Chapelle Roch-de-Montbonnet, een mooie kapel. de priester was aanwezig en ik kreeg een nieuwe stempel in m’n pelgrimspaspoort.
Hier ontmoette ik ook 3 Duitse pelgrims die ik gisteren ook al was tegen gekomen toen ik de helling oprolde.
Na een praatje ging ik weer verder. Eerst nog berg op, maar gelukkig op een gegeven moment ook berg af!

In het plaatsje Saint Privat d’Allier klom ik toch weer een flinke steile helling op, deze keer niet omdat dit per se moest maar omdat ik bij het kasteel, de kerk en het uitzicht wilde kijken. hoewel het zwaar was werd ik beloond. Een erg mooie en oude kerk, een kasteel (waar ik helaas maar een deel van kon zien omdat het prive is) en een geweldig uitzicht! Het klimmen is dan wel altijd zwaar maar de beloning van het mooie uitzicht is er (bijna)altijd!
Nadat ik was uitgekeken rolde ik weer naar beneden. Terwijl ik naar beneden rolde kwamen de Duitsers omhoog. Leuk om elkaar weer te treffen.
Daarna kwam ik langs een mini supermarktje, ik paste er gelukkig net in en na de basis boodschapen (brood, kaas, fruit/groente) ben ik voor vandaag weer voorzien.
Onderweg had ik ook nog het geluk om af en toe lekkere bramen te kunnen vinden en ik vond ook weer een in het wild groeiende druif. 2 trosjes hingen op de hoogte dat ik er bij kon. Lekker!

Daarna ging het snel, de weg ging redelijk snel naar beneden, het was maar goed dat ik kon remmen met m’n wielen en  met een fietsrem op m’n stuur. Als ik sneller ga dan 12km per uur schakelen m’n wielen uit en dan blijft alleen de fietsrem over, ik probeer dus altijd te zorgen dat ik onder de 10km per uur blijf als ik een berg af rol.

Het uitzicht was enorm mooi terwijl ik door het berg landschap reed. Ik ben best vaak in de bergen geweest en ook deze regio heb ik tijdens vakanties wel eens doorkruist, maar omdat ik nu zoveel langzamer (ipv met de auto) er doorheen rij heb ik veel meer tijd om te kijken.

Het was vandaag erg heet, ruim boven de 30°C. Eer ik op de camping aan kwam was ik dan ook aardig oververhit. Maar gelukkig zit de camping aan een riviertje, dus daar heb ik goed af kunnen koelen. En na ook nog een douche ben ik weer helemaal op temperatuur.
Van de camping baas kreeg ik ook nog een stempel. Ook waarschuwde hij mij voor morgen, dan is een van de steilste etappes.

M’n rolstoel staat alweer aan de lader dus morgen ben ik er weer klaar voor. Vandaag had ik sowieso weinig verbruikt. Doordat ik eerst berg op rolde waren m’n eerste accu’s al snel bijna leeg. Gelukkig was ik toen op het hoogste punten en rolde ik daarna naar beneden, dan laden ze weer een beetje terug. En aan het eind van de dag, omdat ik heel lang naar beneden rolde was m’n accu weer bijna vol geladen.
Dus ik ben vrijwel klaar voor de klim van morgen . Nu mijzelf nog opladen, dus vroeg naar bed.
Ik merk wel dat ik nog niet goed getraind ben, over een paar dagen gaat het makkelijker en zal ik ook minder spierpijn hebben.

Groetjes,
Logo, gestileerd plaatje van vrolijke rolstoelster (ik) met kruis en schelp in de handRolstoelpelgrim

Pelgrimage dag 1

Vandaag is het zover, de eerste echte dag van m’n pelgrimstocht.
Nadat ik alles had ingepakt en de camping verliet wilde ik eerst een stempel halen. Hiervoor ging ik naar de toeristen informatie. Daar kreeg ik m’n eerste stempel! Dan begint het echt!
Ik had al gezien dat vandaag een zware dag zou worden, zeer steile helling, niet even maar de hele dag bergop rijden.
Nog in Le Puy-en-Velay rolde ik eerst naar een groot beeld van Sint Jacobus (de meerdere). 
Dit was al een flinke klim, gedeeltelijk moest ik achteruit rollen omdat ik anders niet boven kwam. Naast dit beeld kwam ik meer pelgrims kunst tegen, beelden van pelgrims en een zelfs een pelgrims oversteekplaats.

Na een foto te hebben genomen rolde ik door, nog meer zeer steil de berg op. Vanaf een uitzichtpunt kon ik de 4 belangrijke punten van Le Puy-en-Velay zien. De kathedraal,  de kapel Saint-Michuel d’Aiguilhe, het grote Maria beeld met Kind en als laatste het beeld van Sint Josef met Kind. Die laatste is de wat onbekendere die buiten de stad staat.

Daarna ging de klim door, al snel daarna begon m’n rolstoel wiel te piepen. Dat betekend dat m’n accu bijna leeg is. Normaal kan ik zo’n 25 km rijden op 1 set accu’s maar nu had ik er nog maar zo’n 2 km mee gereden, berg op en ik had zo’n 2 uur over die 2 km gedaan! Gemiddelde helling was ruim 10% helling!
Gelukkig had ik reserve accu’s,  3 sets in totaal.
Maar het was 14km naar de dichtstbijzijnde camping,  dus ik werd wel wat zenuwachtig of ik het zou halen.
Met de 2e set accu’s in m’n wielen rolde ik verder, al vrij snel kwam ik op een onverhard pad, dat was niet helemaal zoals ik gepland had. Toch maar door rollen, flinke keien en deuken ontwijkend.  Ook dit ging bergop maar gelukkig minder steil dan het eerste stuk van de route, en na een paar uur werd het steeds minder steil. Af en toe wandelden er pelgrims langs, ook voor hen was het steil maar zij konden makkelijker omhoog dan ik. 2 pelgrims uit Noord-Frankrijk waren aan het picknicken en nodigden me uit, ik kreeg brood met kaas, tomaat uit hun eigen tuin, thee en toen we afscheid namen kreeg ik een appel van eigen oogst mee voor onderweg. Lekker!
Na de picknick was de verharde weg ook al snel in beeld en hoewel ik nog altijd bergop rolde was het minder steil. Toch was ook het 2e set accu’s sneller op dan gehoopt en wisselende ik ze voor de 3e set. Gelukkig bleef de weg alleen maar een beetje stijgen en niet meer zo extreem steil als in het begin. Onderweg stopte ik nog even kort bij een kerkje en daarna bij de supermarkt voor brood, kaas en fruit. Daarna rolde ik naar de camping. Gelukkig heeft m’n derde set accu’s me gebracht waar ik moest zijn.

Op de camping bij Bains was gelukkig plek voor m’n tent en een stopcontact. De camping is in een soort grote achtertuin van een biologische boerderij en naast camperen leuke andere opties zoals een boomhuis en een tot huisje gemaakte kas waar je s’nachts sterren kan kijken.

M’n rolstoel staat nu te laden, vannacht moet ik nog wel een keer wakker worden om accu’s te wisselen maar als alles mee zit is dan alles morgen weer vol!

Het is zo tijd om te gaan slapen, m’n lijf heeft (te)hard gewerkt en morgen weer een nieuwe dag waarbij veel geklommen moet worden.

Groetjes,
Logo, gestileerd plaatje van vrolijke rolstoelster (ik) met kruis en schelp in de handRolstoelpelgrim

Reisdag 5, meerijden

Gisteravond kreeg ik gelukkig het goede nieuws dat ik mee mocht rijden, wat een opluchting!

Ik heb gisteravond alle spullen die ik mee had uitgezocht, een deel mee op pelgrimstocht en een deel blijft in de auto. Ik had voor heen/terugreis oa extra kleding en medicatie mee en dat mag achter blijven, net als andere dingen die ik onderweg niet nodig heb en dingen waarover ik twijfelde en in eerste instantie had ingepakt maar waarvan ik vind dat ik best zonder kan.

In de ochtend reed ik 200 meter naar de plek waar ik parkeer tijdens m’n tocht. Met een Nederlandse hotel eigenaar had ik afgesproken dat hij een oogje in het zeil houdt, een fijne gedachte.

Om 11 uur werd ik opgehaald door mijn lift. Hij rijdt speciaal voor mij deze enorme afstand, en eigenlijk nog verder omdat hij ook niet in Rocamadour woont maar een stuk verder op.
Voor de lunch werd ik ook nog getrakteerd. Over de ongeveer 250km hebben we ruim 5 uur gedaan, over kleine Franse wegen rijd je niet zo snel. Het was wel een mooie rit, mooie natuur en af en toe een kasteeltje in de bergen. Onderweg gezellig gekletst over oa mijn en zijn pelgrimstochten dus dat was leuk.
Zo bijzonder dat hij dit voor mij wilde doen. (Als je dit leest, enorm bedankt!)

Nu ben ik op de camping in Le Puy-en-Velay. De tent staat en ik ga zo liggen en hopelijk vroeg slapen.
Morgen begint het echt!

Groetjes,
Logo, gestileerd plaatje van vrolijke rolstoelster (ik) met kruis en schelp in de handRolstoelpelgrim

Reisdag 4, naar de kerk

Na vroeg te zijn wakker geworden op de camping in Evaux-les-Bains heb ik rustig aan gedaan. Ik wilde deze zondag naar de kerk en had gezien dat de katholieke kerk om 11 uur een mis had. Ik wilde iets vroeger weg zodat ik nog even wat kon rond kijken. Zoals je misschien al aan de plaatsnaam ziet zijn er hier geneeskrachtige bronnen. Al in de Romeinse tijd werd hier gebaad in het warme water (60°Celcius las ik) en ook nu is er nog een modern kuuroord. Er zijn nog resten (niet veel) van de Romeinse baden terug gevonden, dat heb ik bekeken.

Toen was het tijd voor de viering.  Ik was te vroeg (10.30) maar dat was juist goed. Het bleek dat het een feestdag was van “onze lieve vrouw van Evaux”. Dit werd gevierd door een processie. Vooraan het beeld, getild door 6 mannen, dan de priester en de rest liep (rolde) er achteraan door het dorp. Onderweg werd enkele keren gestopt en dan  vertelde de priester iets, wat hij zei weet ik niet want mijn Frans is helaas te slecht. Verder werd er gezongen, enkele liederen kende ik in het Nederlands (voor de kenners, volgens mij waren het liederen van de Emanuel gemeenschap).
Aansluitend was de mis, en hoewel mijn Frans niet goed is kon ik dat wel volgen (op de preek na) want ik had een Nederlandse en Franse missaal (misboek waarin alles wat er word gezegd in staat) op m’n mobiel.

Het was ook een mooie kerk, door de eeuwen heen zijn er steeds dingen aangepast en die verschillende stijlen zijn goed te zien.

Daarna verder gereden. Ik reed door erg mooie gebieden, het werd steeds rotsiger en er waren mooie rivieren. Er stonden vandaag veel mooie koeien met hoorns in de wei, leuk!

Nu sta ik op de camping in Rocamadour. M’n auto heb ik een veilig plekje voor geregeld dus dat is heel fijn.
Ik maak me al wel een paar dagen druk over hoe ik het moet oplossen qua vervoer van Rocamadour naar m’n beginpunt. Het openbaar vervoer is tussen Rocamadour en Le-Puy-en-Velay nogal omslachtig. Minimaal 4 overstappen.
Ik had op facebook een paar dagen geleden op een pagina voor Nederlanders in Frankrijk een oproep gedaan of iemand kon helpen, maar helaas bleef het stil. Tot vanavond, toen kreeg ik een berichtje. Morgen ochtend word ik 11.00 opgehaals en dan brengt iemand me met de auto naar Le-Puy-en-Velay! Zo’n opluchting is dat! Weer een probleem dat opgelost is!

Morgen dus nog 1 reisdag en dan ga ik overmorgen echt beginnen! Ik zie er naar uit te gaan rollen!

Groetjes,
Logo, gestileerd plaatje van vrolijke rolstoelster (ik) met kruis en schelp in de handRolstoelpelgrim

Reisdag 3,

Vanochtend werd ik rond 8.00 wakker. Ik had geen haast want het hek van de camping ging pas 9.00 open voor auto’s.
Ik heb ingepakt en daarna rustig ontbeten.  Gisteren had ik in de supermarkt blauwe bessen gekocht en ik kreeg daar gratis plantaardige yoghurt bij. Was voor het eerst dat ik dit at, best wel redelijk maar echte yoghurt is toch een stuk lekkerder. Gelukkig had ik er erg lekkere besjes bij en zo werd het toch nog een lekker ontbijt.
Rond 9.30 vond ik het tijd om te gaan en vertrok ik.

Vandaag was het landschap weer erg mooi, Frans en afwisselend.
Ik vond vanmiddag ook eindelijk een open kerk. Daar heb ik een uurtje gezeten, gerust en gezongen. De akoustiek was erg goed, zoals in de meeste oude kerken.

Een uurtje later zag ik bordjes met “brocant”, die lagen toevallig op m’n route en al snel zag ik waar ik wilde zijn. Een leuke antiek/brocant/rommel markt. Veel oud spul, leuk om tussen te kijken en te zoeken naar schatten (niks gevonden).
Na een paar kraampjes sprak een oudere man mij aan en vroeg naar m’n rolstoelwielen. Het was voor het eerst dat ik weer Frans moest spreken (alleen gedag zeggen en “supermarkt” Frans had ik gesproken) en dat was wel weer even lastig. Onderweg luister ik wel een luistercursus Frans en dat helpt wel om wat op te halen maar dit was toch lastiger. Maar het lukte, hoewel grammaticaal volledig fout, aardig om over te brengen hoe ze werken (ik heb e-motion wielen, met een hulpmotor zoals in elektrische fietsen). Na die uitleg trakteerde hij me op een glaasje sap. Lekker. En ik vertelde zo goed en zo kwaad als het ging over m’n pelgrimstocht. Daarna bedankte ik, zei ik gedag en ging ik de markt weer over. Helaas bleef hij steeds een beetje in de buurt hangen en werd ik wat onrustig van hem, uiteindelijk liep hij zelfs mee naar de auto. Hij zei van alles dat ik niet verstond (sprak te snel). ik probeerde van hem af te komen maar toen ik ging zitten stond hij tussen m’n portier en vroeg een kus. Dat kon hij vergeten dus ik zei “no!”, en zei nogmaals dat ik ging vertrekken, startte de motor en kon het portier dichtgooien. Hem teleurgesteld achterlatend. Ik was blij van hem af te zijn!

Ik heb wel eens de vraag gekregen of ik het niet eng vind als vrouw alleen reizen, op deze man na ben ik gelukkig nooit opdringerige of enge types tegen gekomen. 1 keer was ik wel wat bang, een aantal jaar geleden. Ik rolde toen door het bos en had daar op een gegeven moment het gevoel dat iemand naar me keek. Ik keek om me heen en zag niemand en er gebeurde ook niks, was puur een gevoel. Tot ’s avonds in de pelgrimsherberg, toen ik 2 andere pelgrims ontmoette. Zei vertelde me dat zij mij onderweg hadden gezien, zij lagen, buiten zicht, in het bos uit te rusten, ze hadden bewust niks gezegd en waren stil gebleven omdat ze me niet wilden laten schrikken. Was precies op die plek.  blijkbaar had ik ze dus toch gevoeld!
Buiten dat ontmoet ik gelukkig alleen maar leuke en vriendelijke mensen.

Nu lig ik op bed in de tent op de camping in Evaux-les-Bains. weer een camping municipal. Die vind ik het fijnste. Het zijn vrijwel altijd simpele, maar voor mij prima campings, en ze zijn meestal erg goedkoop. dat is het beste en als het dan kwalitatief wat minder is neem ik dat wel voor lief. Deze is trouwens goed en schoon maar die van gisteren was minder (hadden alleen 3 franse “gat” toiletten en 1 normale die zo vies was dat je er boven wilt hangen).
Morgen ochtend kan ik in dit dorp naar de kerk en ga ik hier ook verder even rondkijken.  Het is een dorp met veel historie. Daarover morgen meer.

Verder verwacht ik morgen ook Rocamadour te bereiken.
Daarna (maandag denk ik) moet ik naar Le-Puy-en-Velay zien te komen. Ik hoop nog iemand te vinden met wie ik naar Le-Puy-en-Velay mee kan rijden maar de kans is groot dat ik met bus en/of trein zal moeten. Dat word nog een uitdaging want er gaat geen rechtstreekse bus/trein en er zijn veel overstappen. (Mocht iemand een makkelijke manier weten om die reis te maken hoor ik het graag).

Groetjes,
Logo, gestileerd plaatje van vrolijke rolstoelster (ik) met kruis en schelp in de handRolstoelpelgrim

2e reisdag, weer een stukje verder en interview.

Gisteravond op de camping ontmoette ik nog een fiets pelgrim. Hij deed de route “langs oude wegen”, een route die ik waarschijnlijk vanaf Rocamadour (volgend jaar) ook op zal pakken.
Verder redelijk op tijd gaan slapen en ik werd dan ook al weer vrij vroeg wakker. Ik vond het wel heel fijn om weer in de tent te slapen, eigenlijk veel fijner dan in een huis, fijne frisse lucht.
Vanochtend na dat ik wakker was alles weer ingepakt en ontbeten en daarna verder gereden.
Het eerste stuk ging echt nog door de Ardennen met veel bos, daarna veranderde dit. Ik kwam door de Champagne streek en zag veel wijngaarden, in elk dorp ook wel Champagne chateaux en handelaren.
Daarna bestond het landschap uit akkers op glooiende Franse heuvels, velden met voornamelijk tarwe, mais, (touw)hennep en zonnebloemen.  Afgewisseld met kleine weides met Franse beige vleeskoeien, oude dorpjes en mooie kerken (de lelijke industrie die er ook af en toe is, zoals graanverwerkingsbedrijven met enorme silo’s, noem ik natuurlijk niet, klinkt dan ineens een stuk minder romantisch ).


Ik wilde kerken bezoeken vandaag maar alle kerken die ik onderweg probeerde waren dicht. Morgen weer proberen.
Wel bezocht ik een militaire begraafplaats van de eerste wereldoorlog. Hier lagen soldaten uit Engeland en wat daar bij hoorde in die tijd zoals India, Australië, etc. Altijd indrukwekkend om te zien.

Afgelopen week had ik een interview met de jongeren afdeling van het Katholiek Nieuwsblad voor een artikel voor op hun website. Vanochtend hoorde ik dat het is geplaatst en dat het ook in de papieren krant zal verschijnen. Erg leuk!
Hier is het artikel te lezen.

Ik ben nu op de camping in Ferrières-en-Gâtinais, zo’n 500 km heb ik nog te gaan.
Zo ga ik weer slapen en morgen weer verder.

Groetjes,
Logo, gestileerd plaatje van vrolijke rolstoelster (ik) met kruis en schelp in de handRolstoelpelgrim

Heenweg dag 1, vertrokken!

Vandaag is eindelijk echte vertrekdag aangebroken!

Normaal vertrek ik gewoon vanuit huis maar eigenlijk ben ik nu al sinds zondag vertrokken. Afgelopen dagen was ik in Helmond bij de musicalgroep KISI.  Vorig jaar was ik er ook al even voor vertrek maar nu voor een aantal dagen. Ikzelf sta niet op het podium maar help mee achter de schermen met kostuums en rekwisieten. Door de kinderen, tieners en leiding werd er flink geoefend voor een verkorte versie van de musical Ruth (uitvoering 25 september in Heiloo, tickets hier verkrijgbaar) en de korte musical Spector.
Die laatste musical is wel toepasselijk voor mij, het gaat over hoe een blinde persoon in een circus ontdekt dat hij meer kan dan hij denkt en talenten ontdekt waarvan hij niet wist dat hij ze had. Iets wat ik tijdens m’n pelgrimstocht ook (weer) verwacht te ervaren. In tegenstelling tot eerdere jaren zie ik dit jaar namelijk een beetje op tegen de reis, nou ja, eigenlijk niet de reis zelf, daar zie ik ook naar uit, maar ik zie wat op tegen de bergen van het centraal massief waar ik overheen zal rollen. Maar zoals die blinde in de musical kan doen wat hij nooit dacht te kunnen wil ik er ook op vertrouwen dat het wel goed komt, zoals het voorgaande jaren ook steeds goed kwam en ik hellingen bedwong die ik nooit had verwacht op te komen en dat er op momenten dat ik problemen had de juiste hulp ineens kwam. Er waren al vele bijzondere gebeurtenissen in afgelopen jaren.

Maar zoals gezegd reed ik dus vandaag naar het zuiden. Ik sta nu met m’n tentje op de camping in Revin, Frankrijk, de camping waar ik bijna elk jaar stop op de eerste dag van m’n autoreis. 2018 kwam ik hier ook langs tijdens m’n pelgrimstocht, ik was toen onderweg naar Revin.

Na drukke dagen bij KISI en een lange autoreis naar Frankrijk ben ik nu erg moe en ga ik snel slapen.

Vanaf nu schrijf ik weer dagelijks een blog, mocht je de nieuwsbrief nog niet ontvangen kan je je inschrijven op de homepage.

Tot morgen!

Groetjes,
Logo, gestileerd plaatje van vrolijke rolstoelster (ik) met kruis en schelp in de handRolstoelpelgrim

Eindelijk weer een blog! over voorbereiding, pelgrimeren, Groot Brittanië, kathedralen, doedelzakken en meer!

Hier ben ik dan eindelijk weer. Sorry, het is veel te lang geleden dat ik iets van me heb laten horen.
Van een aantal mensen kreeg ik al berichten of het wel goed met mij ging omdat ik al zolang niets nieuws had geschreven. Dat komt omdat ik afgelopen tijd met veel andere dingen bezig ben geweest waardoor mijn voorbereidingen rondom de pelgrimstocht even stil stonden.
Wel heb ik heel veel meegemaakt en daar zal ik zo ook over vertellen. want hoewel dit niet de pelgrimstocht richting Santiago is denk ik wel dat velen dit ook interessant vinden en gaat het toch wel over een soort pelgrimage.

Ik ben afgelopen maanden namelijk bezig geweest met een mooie reis en daarvoor met de voorbereidingen die ik nog eens helemaal overhoop moest gooien.

Ik wist vorig jaar al dat ik dit jaar voor zo’n 2 maanden op reis kon gaan met m’n (volwassen)zoon. We hadden allerlei mooie plannen gemaakt voor die reis die naar Oost Europa zou gaan.
Ik heb jaren geleden, als 17 jarige, een reis gemaakt naar Oekraïne waar ik met een zendingsorganisatie (Operatie Mobilisatie) meehielp met een zomerkamp voor de locale kinderen daar. Dat was een reis die mij altijd bij gebleven is en waar ik nog regelmatig aan terug denk. Vooral het dorpje en gastgezin waar we toen verbleven zit nog altijd in m’n herinnering. De armoede maar tegelijk ook de rijkdom van de mensen is me altijd bijgebleven. Hoewel men niks bezat (1 tandenborstel voor het gezin, 1 stoel zonder achterpoten die alleen nog bruikbaar was als je tegen de muur ging zitten, en 1 groot bed voor de hele familie) deelde men alles (ik mocht in het bed en de rest sliep op een wollen deken op de grond… van mij op de grond wilden ze niks weten. We kregen heerlijke maaltijden (honger hadden ze gelukkig niet, het waren voornamelijk kleinschalige boeren en anders hadden ze wel een flinke moestuin). Als afscheid kreeg ik een heel mooi kristallen schaaltje, het kostbaarste dat ze bezaten, dat heb ik nog altijd in huis op een mooi plekje staan, niet omdat het schaaltje zo mooi is maar omdat dit het grootste cadeau is dat ik ooit kreeg.

Ik droomde er al jaren van om daar nog eens terug te gaan en omdat we nu de tijd hadden voor een lange vakantie dacht ik dat dit de kans was, dus besloten we dat 2022 het moment was om door Oost Europa en vooral Oekraïne te reizen. Maar zoals iedereen begrijpt veranderde dit voorjaar ineens onze plannen… Jammer voor mij maar verschrikkelijk voor al die mensen daar… ik hoop maar dat het snel weer beter zal gaan.

Uiteindelijk besloten we naar Groot Brittannië te gaan.
Ik had van mijn zus (zij woont in Engeland) een keer een pelgrimspaspoort gekregen waar plek in was voor stempels van alle Anglicaanse kathedralen. die kathedralen zijn dan ook de basis geweest van de route die we hebben gedaan.
We hebben bijna alle kathedralen van Engeland bezocht en enkele in Wales en Schotland. bijzonder om te zien hoeveel verschillen er toch in die kathedralen zit en om te zien hoe oud ze zijn. In Frankrijk zie ik vaak kerken uit de 11e en 12e eeuw, maar in Groot Brittanië zijn er wel kerken waar nog grote delen staan die stammen uit de 7e eeuw.


Vooral Schotland vond ik erg indrukwekkend, vooral qua natuur, geweldige wilde kusten, eindeloze velden met schapen, enorme meren/lochs. Een van de hoogtepunten qua natuur was het zien van de papegaaiduiker, zo’n grappige vogel! en het lukte met m’n camera met grote zoom om ze op de foto te krijgen.

Sowieso hebben we enorm veel wilde dieren gezien, kuddes herten, bijzondere (roof)vogels, eekhoorns (voornamelijk grijze maar ook af en toe rode) en heel veel vossen. het grappige is dat ik die voornamelijk in de steden zag. de mens neemt de plek van de dieren in, maar in Groot Brittanië zie je heel goed dat de dieren hun plekje in de steden ook vinden.


En ook qua geschieden is er in Groot Brittanië zo enorm veel te zien. Van prehistorische steen cirkels, Romeinse gebouwen zoals het badhuis van Bath en Muur van Hadrianus, Middeleeuwse huizen en kastelen, en diverse gebouwen uit alle verschillende tijden van de laatste eeuwen.

Naast de vele kathedralen bezochten we ook de voor het christendom in Europa enorm belangrijke eilanden Iona en Holy Island / Lindisfarne. Vanuit kloosters die daar al in de vroege middeleeuwen waren opgericht is daarna Europa bereikt met het christendom. Het zijn de echte pelgrimsplaatsen van Groot Brittannië.

Lindisfarne vond ikzelf erg bijzonder. hoewel het een eiland is kan je er, als je op de juiste tijd komt, met de auto heen rijden. wij hebben dit ook gedaan en we gingen er heen toen het nog net niet eb was. langzaam zagen we de zee weg trekken en een geasfalteerde weeg tevoorschijn komen. heel bijzonder om door de zee heen te rijden.


We hebben heerlijk gekampeerd, in Schotland voornamelijk wild gekampeerd (voor avontuur en financiën). Dat bracht ons om de mooiste plekken. Soms trouwens ook lelijke plekken zoals een parkeerplaats langs de weg omdat we nergens een beter plekje konden vinden maar meestal stonden we op heel mooie plekjes in de natuur, met uitzicht over zee of in het bos. In Engeland en Wales stonden we op (goedkope) campings van de camping en caravan club. Die hebben naast gewone campings ook erg leuke maar sobere (soms was er zelfs geen wc) campings die naast dat ze goedkoop waren ook vaak op heel bijzondere plekjes lagen, bij boerderijen, in iemands achtertuin, aan het strand, bij de bergen, met uitzicht op een groot haven gebied met enorme zeeschepen, etc.

Ook hebben we de typisch Engelse dingen gedaan, genoten van het lekkere eten, bezoek aan de wisseling van de wacht en het paleis in Windsor en nog veel meer dingen.


O ja, in Schotland zijn we naar de highland games geweest, de hele dag doedelzak muziek van grote bands, schotse dans en mannen in kilts die oa gooien met boomstammen en andere zware dingen. echt een belevenis.

Het was een enorm mooie reis waarvan we hebben genoten.
Maar nu is de tijd aangebroken om weer voor te bereiden op de pelgrimstocht.

Ik verwacht rond 18 augustus te vertrekken.
Langzaam maar zeker ben ik mijn spullen al bij elkaar aan het zoeken. Helaas moet ik opzoek naar een nieuw luchtbed waar ik goed op kan slapen want mijn oude luchtbed is lek en het gaatje onvindbaar… ik denk na zoveel jaar reizen/pelgrimeren en dan dagelijks opblazen/oprollen gewoon aan het eind van z’n leven is en poreus is geworden.
Maar op de meeste lichtgewicht luchtbedjes kan ik niet goed slapen omdat ze te smal en te dun zijn of ze zijn te groot om met de mond op te blazen. Het word een zoektocht maar ik zal vast wel ergens iets geschiktst vinden.

De route zelf en slaapplekken hoef ik niet zo erg voor te bereiden, die bekijk ik per dag wel en ik heb een (Franstalig)boekje van de route. Ook is de route die ik dit jaar ga rollen een route die veel word gelopen, dus er zullen ook wel genoeg voorzieningen zoals slaap plekken zijn.

De grootste puzzel op dit moment is nog de heen/terug reis en dan vooral uitzoeken waar ik mijn auto veilig kan parkeren.
Afgelopen 2 jaar heb ik m’n auto in Taizé geparkeerd maar dat is nu geen handige optie meer. te ver weg van mijn route.
Ik heb ook aan het openbaar vervoer (flixbus/trein) gedacht maar vanwege diverse redenen, waaronder niet goed kunnen zitten op de meeste stoelen, durf ik dat ook niet goed aan. Dus nu ben ik aan het kijken of ik ergens bij bv een klooster of misschien wel bij een lezer van dit blog die in de buurt van mijn route (tussen Le-Puy-en-Velay en Rocamadour of Cahors) woont mijn auto kan parkeren en vanwaar ik met bus/trein relatief makkelijk naar begin/eindpunt kan reizen.
Ben of ken je die persoon laat het dan even weten! klik hier om mij een e-mail te sturen. Of schrijf hieronder een berichtje, dan neem ik contact met je op.

Inmiddels staat de reis van vorig jaar in Nederlands, Engels en Frans (die laatste 2 automatisch vertaald ivm gebrek aan energie en kennis van Frans) op de website. Dat is makkelijker lezen dan het blog (website staat chronologisch van oud naar nieuw en bij het blog staat nieuw boven aan). Het was leuk voor mijzelf om ook weer de reis van vorig jaar door te lezen en mijn herinneringen op te halen.

Dit was een beetje ander blog dan normaal maar Ik hoop vanaf nu weer regelmatig een blog over m’n pelgrimstocht te schrijven en vanaf vertrek sowieso weer dagelijks.

Groetjes,
Rolstoelpelgrim

De beste wensen voor 2022!

Het is alweer de laatste dag van het jaar.
Terugkijkend op 2021 is er veel gebeurd. In de wereld en ook tijdens mijn pelgrimstocht.
Het was een mooie reis met veel bijzondere ontmoetingen en logeerplekken.
Het was bijzonder om bij zoveel mensen thuis te worden welkom geheten.

Enkele dagen geleden viel bij mij het tijdschrift de Jacobsstaf op de deurmat.
Enige tijd geleden had ik via zoom een leuk en lang gesprek met de interviewer Pieter-Bas en hiervan heeft hij een mooi artikel gemaakt.

Sowieso waren er dit jaar enorm veel interviews. Meestal was er maar 1 a 2 per jaar maar dit jaar spant de kroon.
Het begon met een interview op website van tijdschrift Eva,
in Frankrijk had ik 2 krantenartikelen in La Tribune en le progres.
ook nog een artikel in het Kerkblad van de hervormde kerk in Nieuwkoop.
verder nog een Podcast van Johanna Kroon ism Nederlands genootschap van Sint Jacob.
en een paar dagen geleden kwam dus het artikel uit in de eindejaars editie van de Jacobsstaf, tijdschrift van het genootschap van St. Jacob.

Het is leuk dat zoveel mensen via deze manier over mijn pelgrimstocht kunnen lezen. Daarom ben ik ook bezig met mijn website. Daar moet altijd een hoop aan gebeuren, aanvullingen, verbeteringen, vertalingen. De Franse versie is nu bijna af en de Engelse wordt aan gewerkt.

Wie het nog niet heeft gedaan kan zich inschrijven voor mijn nieuwsbrief, dit kan op de homepage, dan word je op de hoogte gehouden van alle ontwikkelingen rondom mijn pelgrimstocht en mijn website.

2022 hoop ik mijn pelgrimstocht te vervolgen. Ik hoop dan van Le-Puy-en-Velay naar Rocamadour te rollen.
Ik ben nog aan het uitzoeken welke boekjes ik hiervoor het beste kan gebruiken want een goede route in 1 boekje heb ik nog niet gevonden. Maar dat is niet zo erg want uiteindelijk zet ik vaak toch gedeelijk mijn eigen route uit.
De route van volgend jaar lijkt een zware rit te worden met veel bergen, maar behalve zwaar lijkt het mij ook een zeer mooie rit met veel natuur. Na een zware rit omhoog kan ik altijd genieten van het uitzicht boven op die berg en na elke helling komt een afdaling.
Dit is niet alleen bij het pelgrimeren zo maar ook in het leven. Na elke moeilijke periode komt weer een betere tijd. Laten we hopen dat dit ook voor 2022 zo is!

Voor nu rest mij jullie allemaal een geweldige jaarwisseling toe te wensen en een mooi, gelukkig en gezond 2022!

Groetjes,

Rolstoelpelgrim





Pelgrimage 2021, Einde

Zoals beloofd hier dan eindelijk het afsluitende blog. het einde van de pelgrimage van 2021.
onderaan alle conclusies, afstanden en bedragen van deze mooie reis.

Maar eerst nog een nieuwtje. Naast dat ik in 2 Franse kranten heb gestaan ben ik ook benaderd door Johanna Kroon. Zij maakt podcasts over pelgrims. Een paar dagen geleden is ze langs geweest bij mij thuis en hebben we een gesprek/interview gehad dat is opgenomen. Zelf heeft ze ook gepelgrimeerd dus het was ook buiten de opnames een leuk gesprek.

Mijn verhaal nu te beluisteren is in Camino NL, te vinden op Spotify en via Apple podcasts. 
en ook vind je hem hier https://camino.buzzsprout.com/1203329/9302621-laura-feenstra-de-rolstoelpelgrim

Ook werd ik door een meester van mijn basisschool gemaild. Hij had via mijn ouders over mijn pelgrimstocht gehoord en wilde 1 van mijn blogs, degene die ik vorige jaar had geschreven over Taizé in het kerkblad plaatsen.
Het artikel kan je lezen onder “rolstoel pelgrim in andere media” Daar staan trouwens ook alle eerdere interviews / krantenartikelen die er zijn gemaakt over mij.

De cijfers

En dan nu alle cijfers van deze reis.
Hieronder vind je mijn reis met de etappes en de afstanden:

Heenreis (auto)
17 aug 1e reisdag  Alphen – Revin 330km
18 2e reisdag Revin – Vitteaux 316km
19 aug 3e reisdag Vitteaux – Taizé 123km

pelgrimage

20 augustus 1  Taizé – Cluny 11,43 km
21 augustus 2 Cluny – Saint Jacques des arrets 28 km
22 Augustus 3 Saint Jacques des arrêts – col du crie 10.04 km
23 Augustus 4 Col du crie – propieres 18,14 km
24 Augustus 5 Propieres – Charlieu camping municipal 24,3 km
25 Augustus 6 Charlieu – Roanne/Mably 23,24km
26 Augustus 7 Mably – Saint Jodard 27,99km
27 Augustus 8 Saint Jodard – Pommiers 16,10km
28 Augustus 9 Pommiers – Boen 16,14km
29 Augustus 10 Boen – Montbrisson 29,89km
30 Augustus 11 Montbrisson – Margarie chantagret 10,72km
31 Augustus 12 Margarie chantagret – Marols/la citre   12,04 km
1 September 13 la citre – Estivareilles 11,49
2 September 14 Estivareilles  retournac 33,47km
3 September 15 retournac – Vorey sur arzon 15,23km  
4 September 16 vorey sur arzon – Lavoute-sur-Loire 15,83km
5 September 17 Lavoute-sur-Loire – le puy 23,50km
6 September dagje le puy 15,46

dinsdag 7 September. trein le puy, saint etienne lyon mâcon. auto naar taize 4,70km in Le-Puy-en-Velay gerold, camping naar station.
7 tot 12 september Taize (geen echte afstand, alleen van barrak naar etenstent en kerk)

taize 2020

Terugreis:
12 september taize Paray-le Monial 51km
13 september Paray-le-Monial naar Villiers aux choux 271km
14 september Villiers naar les hirondelles 239km
15 september Les hirondelles naar huis. 240km

Totaal aantal kilometers pelgrimage: 327,55km.
Gemiddeld per dag 19,27km
en de kortste dagetappes waren de zwaarste. sowieso was dit een fysiek zwaardere reis dan eerdere jaren, meer steile bergen. maar ondanks dat het zwaar was was het ook enorm mooi.

Totaal aantal auto kilometers : heenweg 769 + terugweg 801 = 1570km

kosten overnachting

20 augustus, reisdag 1  Cluny camping municipal €8,80
21 augustus, reisdag 2 Saint Jacques des arrets, camping municipal € 6,22
22 augustus, reisdag 3 col du crie (gelogeerd bij een geitenboer) vrije gift €10
23 augustus, reisdag 4 propieres camping municipal €6,22
24 augustus, reisdag 5 Charlieu camping municipal €11,80
25 augustus, reisdag 6 Roanne/Mably bij mensen thuis uitgenodigd, onbetaalbaar
26 augustus, reisdag 7 Saint Jodard Broeders van st. Jan, onbetaalbaar
27 augustus, reisdag 8 Pommiers camping de l’aix €13,30
28 augustus, reisdag 9 Boen camping de L’orangerie domaine de giraud €10,65
29 augustus, reisdag 10 Montbrisson, bij mensen thuis, tegenover zusters, onbetaalbaar
30 augustus, reisdag 11 Margarie chantagret bij mensen thuis vrije gift €10
31 augustus, reisdag 12 la citre, bij mensen thuis, onbetaalbaar
1 september, reisdag 13 Estivareilles camping 5,20
2 september, reisdag 14 Retournac camping municipal, geen betaal mogelijkheid
3 september, reisdag 15 Vorey sur arzon €12  
4 september, reisdag 16 Lavoute-sur-Loire camping les ombrelles €13,50
5 september, reisdag 17 le puy €8
6 september, reisdag 18 dagje le puy €8

Totaal kosten voor overnachtingen €123,69
Gemiddeld 6,87 voor slapen

Boodschappen

Totaal: €50,03 uitgegeven in supermarkten en bakkerijen.
Gemiddeld per dag €2,77
van huis had ik ook het een en ander meegenomen, onder andere volkoren couscous en gedroogd fruit.
Onderweg kreeg ik veel eten, bijvoorbeeld mensen waar ik logeerde die mij nog een grote lunch mee gaven. Soms kon ik er 2 dagen van eten (ik eet niet zo veel)! En als ik bij mensen sliep kreeg ik heerlijke 3 a 4 gangen diners, zelf vonden ze het vaak eenvoudig eten maar voor mij was het een bijzonder luxe maaltijd. en dan kon ik de dagen erna op de camping weer simpel eten, oud stokbrood met kaas of een bakje couscous met gedroogd fruit. En onderweg vond ik vaak lekker fruit, vooral de bramen stonden er dit jaar heel goed bij, hier heb ik wel kilo’s van geplukt/gegeten tijdens mijn pelgrimage!



Totaal kosten pelgrimage:
€123,69 overnachting
€50,03 voor eten
€173,72 Totaal
Gemiddelde kosten (tijdens pelgrimage) €8,90

Kosten heen/terugweg

Overnachtingen:

17 augustus 1e reisdag  Revin camping municipal €8,24
18 augustus 2e reisdag Vitteaux camping municipal €7,33
19 augustus 3e reisdag 1 nacht Taizé €20

7 tot 12 september Taize  90 euro
12 september taize Paray-le Monial 51km gelogeerd, onbetaalbaar
13 september Paray-le-Monial naar Villiers aux choux (camping) geen betaal optie
14 september Villiers naar Les Hirondelles (vlak bij lille) cadeau van zus
15 september Les Hirondelles naar huis.

Totaal kosten overnachtingen heen/terugreis en Taizé:
heenweg/terugweg €35 +Taizé €90 = €125

Reiskosten:

di 7 sept. trein le puy, saint etienne lyon mâcon. ongeveer 35 euro, kan mijn ticket even niet vinden voor de precieze prijs.

Verbruik 5.1 liter per 100km, is ongeveer 80 liter benzine. gemiddeld betaalde ik 1,50 voor benzine (getankt in Frankrijk en België). De kosten waren dan 120 euro aan benzine.

Eten bestond uit wat ik mee had genomen vanuit huis. en op terugweg wat over was van de reis. kosten daarvan zijn daarom slecht te bepalen.

Kosten heen/terugreis:
€35 slapen +€35 trein+ €120 benzine = €190

Totaal kosten hele reis

pelgrimage €173,72
Taizé €90 euro
heen/terugreis €190
Totaal €453,72 voor 30 dagen.
gemiddeld 15,12 per dag

Tijdens de pelgrimage zat ik op een prijs van 8,90 per dag (gemiddeld) maar door de heenreis (gemiddeld 23,75 per dag) en Taizé (18 per dag) is dat flink opgelopen naar ruim 15 euro gemiddeld per dag.

Stel dat ik met flixbus had gegaan (wat nu met corona niet ideaal is, en ook de locaties waren slecht bereikbaar via flixbus) was ik maar 40-60 euro aan de reis kwijt geweest ipv 190 euro. Maar aan de andere kant had ik dan 1 zware reisdag in een bus gehad en voelde nu de dagen heen en terug reizen als een soort mini vakantie aan. Dus uiteindelijk ben ik toch blij dat ik hiervoor heb gekozen.

Einde

Dit was dan weer de afsluiting van deze pelgrimage.

Het is een enorm mooie reis geweest.
veel hoogte punten. Die toevalligerwijs ook nog eens vaak letterlijke hoogtepunten waren.
1 hoogtepunt was dat ik eigenlijk bijna strande op een berg, ik was rond de 1100 meter en mijn accu was bijna leeg. de camping zou ik zeker niet halen. maar toen de accu bijna leeg was kwam ik in een klein gehucht waar ik mensen ontmoette en waar ik kon logeren. een mooie avond. het blog vind je hier.

Een andere hoogtepunt was de klim naar de kathedraal in Le-Puy-en-Velay. Enorm zwaar maar ik ben heel blij dat ik het gedaan heb (ondanks dat mijn knie nu nog steeds een beetje problemen geeft, maar dat hersteld met der tijd wel weer). de aanmoedigng tijdens die klim was hartverwarmend. bedankt! dit blog kan je hier lezen

Ik kan nog heel veel andere mooie ontmoetingen noemen, en momenten dat ik genoot van rust en stilte maar dan word het blog te lang. Lees hiervoor mijn oude berichten gerust nog eens terug.

Voor dat ik afsluit wil ik iedereen nog bedanken voor het lezen. En vooral ook voor alle lieve berichtjes die ik onderweg via deze website, email, facebook of instagram kreeg.
Op de moeilijke momenten (bijvoorbeeld tijdens een pauze tijdens een zware helling) las ik die en gaven ze mij de moed om door te gaan.
Ik hoop dan ook dat jullie mij blijven volgen want volgend jaar vervolg ik mijn reis weer.

Vanaf nu word het weer voorbereiden op de komende tocht.
Waarschijnlijk word dit Le-Puy-en-Velay naar Rocamadour.

Wie zich nog niet heeft ingeschreven voor mijn nieuwsbrief kan dit doen via de homepage. Dan krijg je vanzelf te horen wanneer ik iets nieuws heb geplaats op het blog.

Groetjes,
Rolstoelpelgrim.

Weer thuis

Ik ben weer thuis. woendag avond laat ben ik aangekomen.
maar eerst zal ik even vertellen hoe de laatste reisdag is verlopen.


In de ochtend gezellig samen met mijn zus lekker ontbeten en ingepakt voor vertrek. in het leuke oude huisje waar we sliepen waren heel aparte plafonds van baksteen, ieder stukje weer in een ander patroon.


Eerst zijn we even naar het plaatsje Komen (Comines) gegaan. Hier hebben we even bij de kerk gekeken. En bijzonder exemplaar. op het eerste gezicht heeft het wel wat weg van een moskee met minaret.

Van binnen lijken er ook oosterse invloeden te zijn met allemaal mooie kleine tegeltjes, bijzonder soort koepel en een bijzondere vorm van de ramen. Maar in het mooie, kleurrijke glas in lood staan mooie christelijke afbeeldingen.

ook de preekstoel, altaar, beelden en lampen vond ik erg bijzonder. Anders dan de meeste franse kerken. In het gebied waar ik di jaar rolde stamden de meeste kerken uit de 11e tot 15e eeuw en was de enkele 18 of 19e eeuwse kerk al een soort van nieuw.
Deze kerk is gebouwd in de jaren 20. Dit omdat er in de eerst wereldoorlog vele kerken zijn vernietigd. In de jaren 20 hebben ze deze kerken herbouwd in soms bijzondere stijlen, ik ben al diverse bijzondere kerken in (Noord)-Frankrijk tegen gekomen die in de tijd tussen de 2 wereldoorlogen in waren gebouwd, vaak in Art Deco stijl.

Na de kerk hebben we Frankrijk verlaten. daarop zijn we naar België, Kortrijk, gereden. Daar hebben we het Vlasmuseum bezocht.
was erg leuk om te zien wat er allemaal van vlas kan worden gemaakt. Veel dingen waren me wel bekend zoals linnen kleding en kanten mutsjes.

Maar dat mensen met vlas ook nog heel veel andere dingen doen en maken had ik niet verwacht (een ukulele), of had ik in ieder geval minder bij stil gestaan (verf, spaanplaat, veevoer, isolatiemateriaal).

Ook waren er in het museum allerlei onbewerkte en halfbewerkte vlas te zien.
en de machines waarmee het bewerkt werd/word.


Na het museum was het tijd om naar huis te gaan. was nog een flink aantal uur rijden.

Ik was erg moe en moest onderweg veel rusten. Pas rond 21.30 kwam ik bij mijn ouders aan om mijn zoon op te halen en rond 22.30 was ik thuis. Helemaal uitgeput maar voldaan van de reis. Komende tijd zal ik flink moeten uitrusten, maar die vermoeidheid is het meer dan waard en ik kan terugkijken op een heel bijzondere plegrimstocht.

Komende tijd zal ik weer alle cijfers uit gaan zoeken en dan schrijf ik nog een afsluitend blog.
Volgend jaar weer verder.

Voor wie het nog niet heeft gedaan kan zich inschrijven op de Nieuwsbrief. hiermee hou ik je dan op de hoogte van wanneer er een nieuw blog word geplaatst. Inschrijven kan op de homepage (onderaan).

Groetjes,

Rolstoelpelgrim

2e reisdag naar huis

(oeps, ik dacht dit blog te hebben geplaatst op woensdag ochtend, maar ik kwam er nu pas achter dat er iets fout is gegaan met plaatsen, mijn laatste blog volgt later vandaag.)

Eergisteravond op de camping ben ik snel in slaap gevallen en in de ochtend werd ik weer vroeg wakker. rond 6.00. het was nog donker maar ik besloot toch al in te gaan pakken. het begon namelijk een beetje te regenen en er werd nog meer regen voorspeld voor de uren daarna. Het inpakken ging voorspoedig en binnen een uur zat alles op mijn rolstoelgeladen en rolde ik de camping af. De receptie was nog dicht en die zou pas om 9.00 open gaan, dus ik heb alles maar in de auto geladen en ik ben maar vertrokken.

De zon kwam op toen ik weg reed, helaas was het bijna niet te zien doordat er overal donkere regenwolken in de lucht hingen. alleen boven die grote schoorstenen van de kerncentrale zag ik een mooi stuk roze lucht. zo word zo’n lelijk ding nog bijna mooi. De regen bleef de hele ochtend, in de middag werd het grotendeels droog maar nog altijd grijs.

Het begin van de route reed ik nog over leuke kleine D-wegen maar hoe noordelijker ik kwam, en hoe meer in de buurt van Parijs, hoe drukker het werd en hoe groter de wegen werden.
Ik rij het liefst over heel kleine wegen, die door kleine dorpjes, gehuchten en natuur slingeren en waar ik als ik wil ieder moment even kan stoppen. Meestal stop ik bij mooie oude kerkjes die vaak wel open zijn. helaas waren nu alle kerken dicht. Het valt me op dat in het zuiden van Frankrijk sowieso meer kerken open zijn dan in het noorden.

Gelukkig geen echte file gehad, wel af en toe gereden achter trekkers en andere grote agrarische voertuigen. Sommigen zo groot dat ze 2 rijbanen in beslag namen en begeleid werden door andere auto’s die mij in de berm lieten stoppen.

Onderweg nog een paar boodschappen (komende maanden eet ik Frans eten en bak ik zelf Frans brood) gehaald, bij de supermarkt maar ook bij een heel leuk boerderij winkeltje waar ik mooie grote gewone en gerookte knofloken heb gekocht van de boerin.

Daarna kwam ik al snel aan bij mijn slaap adres net ten noorden van Lille, bijna op de Belgische grens.

Deze keer geen camping maar een leuk huisje, eigenlijk een deel van een oude boerderij. Dit huisje was door mijn zus geboekt. Zij woont in Engeland en was met de boot via Frankrijk gekomen om daarna Nederland te kunnen bezoeken. Erg leuk om elkaar weer te zien, zeker nu was het door corona lang geleden dat we elkaar hadden gezien, ongeveer een jaar.

Vandaag ga ik naar Nederland rijden, maar eerst even rustig wakker worden en ontbijten.

Mijn laatste etape zal ik morgen beschrijven.
Daarna zit de reis er op en dan zal ik (na het verslag over vandaag dat ik waarschijnlijk morgen schrijf) binnenkort een afsluitend blog schrijven met allerlei andere weetjes en cijfers van mijn reis (Kilometers, kosten, etc).
Wil je weten wanneer ik dit schrijf kan je je inschrijven voor mijn nieuwsbrief. Dit kan op de homepage of hier.

Groetjes,

Rolstoelpelgrim

Taizé en het eerste deel van de terugreis.

Eindelijk weer een blog van mij.
uit mijn vorige blog was al op te maken dat ik behoorlijk uitgeput in Taizé aan was gekomen en het duurde even voor ik weer een beetje functioneerde.
maar ik ben weer terug.

ik heb fijne dagen in Taizé gehad. Veel mensen ontmoet. Heel veel nieuwe mensen maar ook diverse mensen die ik de afgelopen jaren dat ik in Taizé ben geweest heb leren kennen. ik heb heel veel goede gesprekken gehad en genoten van de rust van de vieringen. Toen ik aan kwam moest ik wel even wennen aan de drukte na zoveel dagen in de rust te hebben gezeten, en dat terwijl er nu maar enkele honderden mensen in Taizé waren en ik er ook wel eens ben geweest toen er duizenden mensen waren, en daar is het ook op gebouwd, het is met al die barakken een dorpje. Ik mocht weer slapen in mijn favoriete barak, sober maar dicht bij de wc en goed bereikbaar met de rolstoel.
Wil je meer weten over Taizé, ik heb er vorig jaar heel veel over geschreven, dit vind je hier.

Gisteren heb ik in de ochtend alles weer ingepakt. Na de ochtend kerkdienst, en na iedereen gedag te hebben gezegd ben ik vertrokken. Voor de eerste terugreis dag had ik maar een korte route gepland. ik ben naar Paray-le-Monial gereden.
onderweg nog even kort gestopt bij de zusters in Verosvres waar ik vorig jaar heb gelogeerd. daarna had ik in Paray-le-Monial afgesproken om bij de mensen waar ik vorig jaar heb gelogeerd op visite te gaan en een nachtje te blijven logeren. was erg gezellig! ze hebben me ook nog even meegenomen voor een rit door de omgeving met hun aangepaste bus en een erg mooi kasteel laten zien.

Vanochtend was het weer tijd om terug te rijden richting huis. Onderweg nog boodschappen gedaan, niet alleen de boodschappen voor onderweg maar vooral voor thuis. ik neem altijd Frans eten en drinken mee naar huis om ook door het jaar heen nog af en toe een beetje Frankrijk te hebben. Het bekijken van een supermarkt is voor mij altijd de manier om de eetgewoontes van een land te leren kennen.

Onderweg kwam ik nog diverse plaatsen tegen waar ik afgelopen jaren als pelgrim had gerold. leuk om te zien. ik heb vrijwel de hele dag door Bourgondië gereden, vooral het gebied de Morvan. maar nu zit ik op de camping net in een hoekje van de Champagne-Ardennen.

Ik vind dit altijd een mooi gebied om doorheen te rijden. erg afwisselend met bos, weilanden en velden met o.a. zonnebloemen, hennep, (gemaaid) graan, suikerbieten, etc.

Ik ben nu op een camping in Nogent-sur-Seine.
ik kwam al aan na zonsondergang en de camping receptie was al dicht. helaas de slagboom ook…. gelukkig had ik mijn spullen nog gunstig ingepakt en ik heb alles op mijn rolstoel uit en opgeladen en ben via het wandelpad naast de slagboom gerold en ik heb een plekje dicht bij de wc gekozen om mijn tent op te zetten. helaas past mijn rolstoel niet in het onhandige toiletgebouw (met te smalle deurtjes) maar gelukkig kan mijn rolstoel (zonder voorwiel, die ligt in de auto) met veel puzzelen precies in mijn voortentje. Nu zit ik nog voor mijn tentje maar ik ga er zo maar snel eens in, om te slapen maar ook omdat het hor dan dicht kan want ik word hier opgegeten door de muggen, heel kleine mugjes die heel grote bulten creëren.

Ik kan vanaf mijn tentje 2 enorme schoorstenenen zien staan van een kerncentrale, zie is hier heel dichtbij. ik kan he behalve zien ook horen. een zacht geruis.

Nu eerst lekker slapen. Morgen of overmorgen zal ik het vervolg van mijn reis richting huis schrijven.

Groetjes,
Rolstoelpelgrim

Terug in Taizé

Even een kort blog om te zeggen dat ik een goede reis heb gehad maar nu enorm moe ben.

ik ben weer terug in Taizé waar mijn auto ook staat.

Ik blijf hier tot en met zondag.

Tot die tijd zal ik geen dagelijks blog meer schrijven (al zal ik komende dagen mogelijk nog een wat uitgebreider verslag doen van de terugweg naar Taizé) maar als ik maandag weer echt opweg naar huis ga zal ik weer verslagen schrijven.

o ja, naast die vorige keer in de krant stond stond ik

nog een keer in de krant (wist niet eens dat het een interview was toen de foto werd genomen, zal het wel weer eens maar half hebben verstaan) .

alle krantenartikelen vinden jullie hier

https://rolstoelpelgrim.nl/rolstoel-pelgrim-in-andere-media/

Nu is het eerst tijd om uit te rusten.

Groetjes,

Rolstoelpelgrim

De dag na aankomst


Ondanks dat ik niet meer van de ene plaats naar de andere reis heb ik nog genoeg meegemaakt om nog wat te schrijven.

Vandaag Le-Puy-en-Velay bezocht.
Le-Puy-en-Velay heeft 3 grote hoogtepunten, letterlijk op bergtoppen. het staat zelfs in het logo van de stad.
De kathedraal waar ik gisteren heen ben geklommen, een bijzondere kapel en een Mariabeeld die beiden ook hoog op een top staan. die laatste 2 zijn alleen met heel lange trappen te bereiken maar vanaf de grond kan ik ze gelukkig heel goed zien.

Gisteren had ik de grote kathedraal al bezocht en ik heb het hoogliggende deel van de stad overgeslagen.

Nadat ik iets meer had uitgeslapen dan tijdens mijn pelgrimstocht (maar eigenlijk nog altijd vroeg op was) ben ik in de ochtend eerst naar het station gerold. Daar treinkaartjes geregeld voor mijn terugreis naar mijn auto. helaas ben ik officieel te laat met reserveren van begeleiding voor mijn rolstoel (moet 3 dagen voor vertrek) maar de vrouw achter de kassa heeft me gezegd dat ze het alsnog gaat proberen, ik moet alleen zorgen dat ik morgen ruim een half uur voor vertrek op het station ben. Ik hoop dat het gelukt is want er zijn nog best een aantal overstappen.

Daarna heb ik wat boodschappen gedaan en ben ik naar het lager liggende deel van het centrum gerold.
Le-Puy-en-Velay heeft ieder jaar een renaissance festival. ze zijn daarvoor al druk om de boel te versieren. leuk om te zien.

Er is ook een winkel waar ze kleding uit die tijd verkopen maar helaas was die gesloten. (ik hoor regelmatig van mensen dat ikzelf nooit op de foto sta, maar als je goed kijkt ben ik hieronder toch te zien in de etalageruit)


Kantklossen is ook iets wat echt een belangrijk iets is in deze stad. overal vind je gekantkloste kleedjes maar ook modernere dingen die met deze techniek gemaakt zijn.
gisteren, toen ik richting de kathedraal ging, had ik een man ontmoet voor een kantkloswinkel die zelf heel mooi en snel aan het kantklossen was. Didier Barry van www.lacebook.net (leuke woordspeling).
Na afloop van het gesprek kreeg ik van hem een lavendelbuideltje met daarop een borduurwerkje van het beeld van Maria en Kind dat hier op een bergtop staat en de tekst Le-Puy-en-Velay. Ik heb hem voor nu aan mijn tas gehangen. Echt een mooie herinnering.
Vandaag bij het dwalen door de stad kwam ik ook weer langs die locatie. daar sprak ik hem nog even terwijl hij een gekleurd band aan het kantklossen was, hij kantklost dat met een aantal verschillende kleuren en enorm veel klosjes, zag er heel ingewikkeld uit. ik heb een tijdje gekeken hoe hij kantklostte en heb foto’s genomen. ook heb ik in de winkel rondgekeken waar hij kanten kleedjes en kanten band verkoopt maar ook spullen om te kantklossen en kantkloskussens die hij zelf maakt in wintertijd.
(ik geloof niet dat ik het woord kantklossen ooit zovaak heb geschreven als in dit stukje!)

uiteindelijk ben ik weer naar de camping gegaan, hier ga ik zo weer lekker vroeg slapen want ik ben heel erg moe en mijn lijf heeft een flinke klap gekregen van die helling naar de kathedraal van gisteren waardoor ik veel last heb van mijn knie (bij zo’n steile helling achteruit is mijn hele lijf aan het werk, niet alleen mijn armen).


Vannacht hopelijk lekker en lang slapen , dan krijgt het lijf weer wat rust.
En dan morgen een lange dag met openbaarvervoer.

Groetjes,
Rolstoelpelgrim

In de krant!

Gisteravond was ik zo moe dat ik het nieuws van gisterochtend ben vergeten.

Ik stond namelijk in de krant! Een paar dagen geleden stond er ineens een journalist voor mijn tent die mij in het Frans heel minimaal interviewde. Ik gaf maar mijn visitekaartje mee in de hoop dat hij hiermee achter de juiste informatie zou komen. Zo merkte ik al dat hij mijn woonplaats te ingewikkeld vond en maakte hij er voor het gemak maar Amsterdam van. Maar ondanks dat mijn Frans onvoldoende is om alles te lezen merk ik aan anderen dat het een goed artikel is. Zo ging ik gisterochtend een winkel in voor een brood en daar werd ik als beroemdheid ontvangen en maakten ze foto’s. Ik heb daarna maar 2 kranten gekocht en een halfje stokbrood.

hieronder het artikel voor jullie.

groetjes

Rolstoelpelgrim

Dag 17, laatste pelgrimeerdag, aankomst Le-Puy-en-Velay

Vandaag de laatste reisdag, ik stond weer vroeg op en al voor 9.00 rolde ik de camping af.
Al snel kwam ik aan in het dorpje Lavoute sur Loire waar ik het kerkje bezocht, weer een Romaanse kerk. die zijn er enorm veel op de route die ik rol.
het was eerst heel donker in de kerk maar toen ik de kerk verder in rolde ging het licht aan, het scheen voornamelijk op het kruis dat midden in de kerk hing en nu was ook de rest van de kerk goed zichtbaar.

Na dat kerkje rolde ik door. van te voren zag ik een beetje op tegen dit stuk route omdat ik over een vrij grote weg leek te moeten rollen. dit viel gelukkig mee en er was ook nog eens het hele eind een fietspad langs de weg.
Ook had ik goed uitzicht op de rivier de Loire (al moest ik over een muurtje heenkijken, en dat lukte gelukkig precies met de rolstoel).
al snel nadat ik langs de Loire reed zag ik een kasteel, door het kronkelen van de rivier zag ik hem steeds weer van een andere kant, erg leuk.

ook zag ik veel grote bruggen met hoge bogen. dit waren spoorbruggen voor de trein die ook de rivier volgde.

In Le Puy aangekomen rolde ik eerst door buitenwijken en langzaam het centrum in. ik zag weer diverse mooi beschlderde huizen in pelgrimsstijl.

daarna rolde ik door de leuke straatjes in het lage deel van het centrum, daarna klom ik de berg op naar de kathedraal. dit is niet zomaar een steile helling maar een enorm steile helling. Er kwamen diverse mensen vragen of ze konden duwen maar ik vertelde dat ik het graag zelf wilde proberen. uiteindelijk waren er een aantal mensen die mij tijdens die hele klim naar boven hebben aangemoedigd. vooral 2 Nederlanders, hebben goed geholpen met hun aanmoedigingen en met richting aanwijzingen (ik reed achteruit en reed soms bijna tegen stoeprandjes aan op de hobbelige wegen met kinderkopjes).

Het was een verschrikkelijk zware klim en onderweg moest ik nog een keer accu’s wisselen. maar door de positiviteit en aanmoedigingen kwam ik boven. Daar heb ik de cathedraal bezocht en een stempel gehaald.


De Nederlanders nodigden me uit om mee te komen naar hun groep met pelgrims, zij gingen vanuit Le-Puy met een groep pelgrimeren.
ze zaten in het Saint Jaques cafe. was erg gezellig en ik werd daarna door de groep uitgenodigd om mee te eten.
ondanks dat het laat zou worden als ik op de camping aan zou komen besloot ik mee te eten. ik heb een heerlijke maaltijd salade met blauwe kaas gegeten.
aan het eind van de maaltijd kreeg ik deze maaltijd cadeau van de groep. (Nogmaals dank als jullie dit lezen).


het begon al te schemeren en eer ik, bij de camping aan kwam was het donker.

het was een mooie en op het laatst zware dag, maar ik heb het gehaald!

Nu ga ik slapen,
morgen zal ik nog wat meer schrijven over Le-Puy-en-Velay, dan ga ik het lage deel van de stad nog verder verkennen.

groetjes,
Rolstoelpelgrim

Dag 16, Bijna maar nog niet helemaal

Vandaag alweer mijn op een na laatste dag rollen. Het eind is in zicht.
Vandaag een wat kortere rit, 12 kilometer, al heb ik door een omweg te nemen die mooier was wel ongeveer 16 kilometer gerold.
Ik wilde vroeg vertrekken, maar besloot om er toch maar weer 9.00 van te maken en wat achterstallig werk van mijn website te doen.
nu staan er bij dag 13, de dag zonder foto’s, eindelijk ook foto’s en ik heb ook enkele extra dingen er bij geschreven (dingen waar ik aan moest denken toen ik de foto’s bekeek).
https://rolstoelpelgrim.nl/dag-13-2/

Toen ik eenmaal weg gerold was van de camping ben ik eerst richting de kerk gerold. Helaas kon ik niet naar binnen, ze waren ermee aan het werk, de kerk stond gedeeltelijk in de steigers en er stond een grote hijskraan bij. daarom maar weer verder gerold.
even bij de supermarkt mijn etensvoorraad weer aangevuld en daarna heb ik Vory verlaten.

ik ontmoette onderweg ook nog een pelgrim die liep van zijn woonplaats (geen idee waar, maar was maar een aantal dagen) naar Le-Puy-en-Velay.

Bramen kon ik vandaag naar hartelust plukken en dat heb ik dan ook gedaan. Er waren niet alleen veel struiken met veel vrij grote rijpe vruchten, maar ze waren ook nog eens binnen handbereik van mij in de rolstoel. Ik heb heel vaak dat ik lekkers aan mij voorbij moet laten gaan omdat ze te hoog, te ver of achter een greppel zitten. maar vandaag heb ik denk ik wel een pond bramen op gesnoept.

Ik rolde de eerste helft van de dag tussen de Loire en de spoorlijn, en af en toe tussen de Loire en een rotswand. die rotswand  was erg mooi begroeid met allerlei vetplantjes, bloemetjes, mossen en grassen. Daartussen zaten veel hagedisjes en vlinders en bijen wisten de bloemetjes te vinden. En op mijn beurt wist ik hen weer te vinden en vast te leggen met de camera.

halverwege de route ben ik een brug over gestoken naar de overkant van de Loire. Daar kwam ik weer langs een mooi kasteel dat op de rots stond.

Na die oversteek kwam ik via kleinere wegen weer in een dorpje waar ik de kerk bezocht.


Nu ben ik in Lavoute-sur-Loire op de camping en schrijf ik dit terwijl ik op mijn luchtbedje in de tent lig.

Ik heb net op de camping nog even gekeken naar een groepje die Petanque (jeu de boulle) speelden. leuk om even mee te kijken. Als ik normaal op vakantie ben in Frankrijk neem ik vaak wel een setje ballen mee en speel ik dat ook, maar nu liet ik het aan hen over.

Morgen de laatste dag rollen en dan kom ik aan in  Le-Puy-en-Velay. Vanaf daar moet ik de terugweg regelen via bus en trein.
Maar straks eerst vroeg slapen, ondanks dat het een korte en niet al te zware afstand was ben ik toch erg moe.

Groetjes,
Rolstoelpelgrim

Dag 15, Rivier en Bergen

Nadat ik gisteravond laat sliep werd ik na een korte maar gelukkig wel goede nacht vroeg wakker. Rond 8.30 was ik dan ook al volledig ingepakt en klaar voor vertrek. Het duurde nog zo lang omdat het voor die tijd regende en ik niet in de regen wilde vertrekken. Helaas heb ik wel weer mijn tent nat moeten inpakken.

Gisteravond kwam ik pas na 20.00 aan op de camping en de receptie was dicht, vanochtend was het nog hetzelfde. Ze leken wel volledig gesloten alsof ze al heel lang niet open zijn geweest. meestal staat er in zo’n geval dan ergens wat de camping kost en waar je het geld kan brengen (bijvoorbeeld bij het gemeentehuis) maar hier kon ik niks vinden. Ik denk dat degene die verantwoordelijk is voor de camping hier sowieso niet vaak komt gezien de staat van de toiletten.
Na nog even te hebben rondgekeken of ik toch iets had gemist ben ik maar vertrokken en heb ze in gedachte bedankt voor de gratis overnachting.

Allereerst moest ik een helling op, die was ik gisteren al af gegaan en toen vroeg ik mij al af hoe ik hier ooit weer omhoog moest gaan komen, zelfs naar beneden rollen was bijna niet te doen. Maar ik begon vol moed aan de klim. Eerst vooruit, toen achteruit. een voorbijganger vroeg me nog op hij kon helpen maar ik zei dat ik het zelf wilde proberen. opeens ging het mis, mijn voorwiel raakte los van mijn rolstoel, toen zat ik ineens met een probleem…. gelukkig kwam die voorbijganger alsnog aangesnelt en hielp hij mij met de rolstoel en het voowiel. Er was gelukkig niks kapot en ik kon gelukkig alles weer snel in elkaar krijgen. Ik had niet goed gecontroleerd of alles nog vast zat. door alle regen was ik tijdens het inpakken afgeleid geraakt en was ik vergeten alles te controleren.

In het dorpje Chamalieres-sur Loire zag ik een mooie kerk waar ik heen wilde. Op weg daar heen kwam ik de Mairie (gemeentehuis) tegen waar ik een stempel wilde halen. Voor het gemeentehuis stonden allemaal dingen (borden en afbeeldingen en het de straatnaam was “place Saint Jaques, plein van sint Jacob/Santiago) die wezen op de route naar Santiago, maar toen ik een stempel vroeg snapte de gemeentebeambte niet waar ik nu eigenlijk die stempel voor wilde. Hij deed alsof ik hem zomaar iets wilde laten ondertekenen. Pas toen zijn collega er bij kwam kwam het goed en kreeg ik er weer een stempel bij in mijn pelgrimspaspoort.

Daarna was het tijd voor de kerk, een mooie Romaanse kerk die onderdeel uit had gemaakt van een klooster.
Toen ik bij de deur kwam om er weer uit te gaan zat het plein vol met vogeltjes, die lieten zich heel makkelijk op de foto zetten.

Ook was er een mooie tuin bij in middeleeuwse stijl.
Leuk om al die verschillende kruiden te zien en te ruiken. Ook hadden ze een object staan met daarop allerlei verschillende stenen die hier in de rotsen zitten. mooi om te zien.


Er stond ook een struik met enorme bramen, die heb ik ook nog geproefd. ze waren wel heel mooi, maar de kleine die ik onderweg tegen kom zijn toch lekkerder. Ik kwam vandaag sowieso veel bramen tegen en heb er ook enorm veel gegeten. 1e foto is de grote braam en de 2e een relatief grote braam die ik ook heb opgesnoept.

Daarna rolde ik door, eerst nog door een gebied waar nog veel huizen stonden, maar uiteindelijk kwam ik (gelukkig) toch ook weer in een gebied met meer natuur. Vandaag had ik de rivier de Loire aan de ene kant en de berghelling aan de andere kant. Soms rolde ik bijna op de hoogte van de rivier en soms klom ik dan toch weer de berg op. De omgeving waar ik nu zit is wel ander dan bijvoorbeeld een week geleden, dat waren op het gezicht gewoon grote heuvels, hier zijn ze misschien niet veel hoger maar zijn de bergen rotsachtig en wilder, met regelmatig indrukwekkende kastelen en ruines op de toppen en ook rolde ik vandaag voor zover ik mij kan herinneren voor het eerst door een echte berg tunnel met de rolstoel. Erg mooi hier!

Net aangekomen in Vorey ontmoette ik ook nog 2 andere pelgrims, in de verte had ik hen al eens zien lopen maar ontmoet had ik ze nog niet. We maakten een praatje en gingen daarna beide naar verschillende slaapadressen. ik naar de camping waar ik nu sta.

Morgen weer verder, het eindpunt van dit jaar komt nu al dichterbij, zondag hoop ik al aan te komen in Le-Puy-en-Velay.
morgen meer.

Groetjes,
Rolstoelpelgrim

Dag 14

Vanochtend rond 7.00 weer opgestaan, het was koud geweest vannacht, maar behalve dat ik een keer wakker was geworden rond 4 uur en toen dieper in mijn slaapzak ben gekropen heb ik er geen echte last van gehad.
Daarna inpakken en klaar maken. bij het toiletgebouw (met alleen Franse gaten) haalde ik mijn rolstoel op die daar aan de stroom had gestaan.
Ik kwam een vlinder tegen en begreep nu eindelijk hoe het komt dat vlinders zo mooi zijn, als ze allemaal zijn zoals deze dan komt dit omdat ze zich mooi maken voor de spiegel.

rond 9.00 rolde ik weer weg van de camping, eerst langs de kerk, die was open en ik vond er naast alle mooie ook verschillende grappige dingen, zoals fantasie dieren op pilaren en op de koorbanken.
en daarna naar de bakker. ik kocht een half stokbrood. toen ik de winkel uit kwam werd ik aangesproken door een aantal mensen die daar stond te praten. ze vroegen naar mijn reis en voor ik er erg in had stond er een hele groep mensen om me heen. soms voel ik me hier net een soort beroemdheid,

de rit vandaag was enorm mooi, door de bergen (rond de 800 meter dat ik rolde) en veel in bos gebied met af en toe stukken met weilanden met enkele koeien of paarden of akkers met mais of gemaaid graan, sommige boeren maaien echt heel mooi wat op afstand voor mooie strepen zorgt.

ook kwam ik nog langs een heel mooie plek waar ik in de kloof van de rivier de Loire keek met een mooi kasteel in de bergen. hier heb ik maar even uitgebreid pauze gehouden en me vergaapt aan het mooie uitzicht.

onderweg at ik verschillende keren bosbessen en bramen, lekker! en natuurlijk at ik het stokbrood met het laatste stukje kaas uit Montbrison, een lekkere stevige blauwe kaas.

Uiteindelijk kwam ik aan op de camping in Retournac, die bestond gelukkig want ik twijfelde hierover omdat ik tegenstrijdige info vond.

Alles ging heel voorspoedig vandaag. maar op de camping ging mijn rolstoel oplader stuk, een kabelbreuk…. wat een ramp en het huilen stond me nader dan het lachen. ik ging er al vanuit dat dit mijn laatste rit was geweest want zonder lader kan ik niet rollen.
gelukkig was er een buurman op de camping met een camper die handig was en ook de juiste spullen bij zich had. hij heeft me gered en de oplader gemaakt! wat een opluchting. ik zag me echt al weer op de trein stappen naar mijn auto (waar ik nog een reserve lader heb liggen) en naar Nederland terug reizen. maar nu mag ik toch de laatste dagen nog afmaken.

mijn eerste set accu’s is al weer bijna vol, zo nog even accus’s wisselen en dan slapen. dan kan ik morgen weer een stukje verder. vandaag was een erg lange dag (ongeveer 34 kilometer) maar wel een heel mooie, morgen weer iets korter en ik ben benieuwd waar de route me dan weer heen leid.

groetjes,
Rolstoelpelgrim

Dag 13

Vandaag een blog zonder foto’s (inmiddels zijn ze geplaast), helaas, mijn internet is hier te slecht en te onregelmatig om foto’s te uploaden, maar niet getreurd, ik heb genoeg te (be)schrijven en de foto’s komen als ik weer ergens ben met goed internet.

Gisteren na een gezellige avond bij het haardvuur ben ik snel in slaap gevallen.
vanochtend werd ik te vroeg wakker van kukelende hanen. ik kon nog even liggen maar eigenlijk moest ik naar de wc, maar daar zag ik nogal tegenop. dit is een erg oud huis en gebouwd voor de tijd van rioleringen. in huis hebben ze een wc waar wel een plasje op mag worden gedaan maar voor de rest moet je honderd meter door een weiland lopen naar een buitenhuisje. ondanks dat het nog vroeg en koud was besloot ik het maar op te wagen. Het was een flinke wandeling voor mij, eigenlijk meer dan ik normaal loop, maar met een rolstoel door een weiland is ook niet ideaal (al was het wel gemaaid dus had wel gekunt). gelukkig mocht ik daarna even fijn zitten op een gewone moderne pot, en nadat ik was uitgerust en ik kwijt was wat ik kwijt wilde spoelde ik door (vanuit een kan) en startte ik mijn honderd meter wandeling terug naar het huis waarbij de zon de velden goudgeel verlichte. op mijn kamer aangekomen opende ik de luiken en was onder de indruk van het geweldige uitzicht. ik voelde me een beetje als Heidi die (in de disney versie van de film) de luiken open doet bij haar opa op zolder en geniet van het uitzicht.


Het is wel te merken dat dit huis op ongeveer 1000 meter hoogte staat want het is echt enorm koud, bij terug komst kroop ik dan ook nog even een half uurtje mijn warme slaapzak in alvorens ik weer in ging pakken.
Toen alles was ingepakt en ik met de familie had ontbeten (en ik nog kaas en fruit mee kreeg voor onderweg, brood had ikzelf nog en wilde ik niet oud laten worden) was het tijd om te vertrekken. Mijn rolstoelwas in de mooie oude schuur onder het huis geparkeerd. Ik werd door iedereen uitgezwaaid. het was een zeer geslaagde overnachting!

Ik moest 3 kilometer bergop klimmen, ook deze klim was heel zwaar en moest ik weer voor ongeveer de helft achteruit rollen, maar ondanks dat het zwaar was vond ik het een heel mooie rit. ik rolde door een zeer dun bevolkt gebied en het was heel stil in het bos, geen enkel menselijk geluid behalve de geluiden die ik maakte zelfs toen ik een snoepje pakte met een zeer krakend plastic dingetje er omheen had ik al het gevoel de stilte te verstoren. ik hoorde vogels, vooral krijsende roofvogels, krekels, af en toe gerommel in de bosjes en ik hoorde (en zag af en toe) eekhoorntjes springen van tak naar tak. naast de geluiden genoot ik ook van de geuren van het bos, de naaldbomen. De lucht is hier sowieso zoveel schoner dan de randstad in Nederland waar ik woon. Ook ontdekte ik heel veel bosbessen, zoveel lekkerder dan de blauwe bessen uit de winkel en hier waren er enorm veel. heerlijk om tijdens de stops om uit te rusten te kunnen snoepen.
en uiteindelijk kwam ik aan in Montacher, op een top van 1140 meter hoogte (in 3 kilometer dus 140 meter geklommen).



Wat een schattig dorpje is dat, een mooie 13e eeuwse kerk en een geweldig uitzicht naar alle kanten.
Ik parkeerde mijn rolstoel want helaas was deze kerk wel heel mooi maar had die ook een trap van ongeveer 12 treden. mijn Knie wilde niet zo goed maar uiteindelijk is het me gelukt om ook in de kerk te kijken en om weer terug naar mijn rolstoel te gaan. grappig detail, 2 vogeltjes hadden hun nestje in deze kerk en vlogen heen en weer.


nadat ik nog had genoten van het uitzicht was het tijd om te gaan. Onderweg nog mijn waterfles gevuld bij het fonteintje waarbij stond dat het drinkwater was ben ik weer doorgerold.

ik was op het hoogste punt aangekomen en de route naar mijn camping van 8 kilometer was alleen maar berg af, op 1 kleine helling na. Ook hier genoten van de stilte, op die 8 kilometer ben ik misschien maar 4 auto’s tegen gekomen. Dit deel van de route ging soms door het bos maar vooral aan de rand van het bos met weilanden met enkele koeien.

het was een fijne rit en nu ben ik op de camping in Estivareilles, een kleine camping municipal. morgen weer verder.

groetjes,
Rolstoelpelgrim

Dag 12

Na een heerlijke nacht slapen kreeg ik een goed ontbijt. de hond was ook weer blij met alle aandacht van mij.

ik had ook nog een stempel gekregen in mijn pelgrimspaspoorten, ik heb een foto gemaakt van alle pelgrimspaspoorten toe nu toe. al een hele verzameling.

ik wist dat ik de hele dag zo’n beetje omhoog zou rijden, soms wat minder steil maar het grootste deel flink steil omhoog.

Het begon best goed, het was een mooie rit, mooie uitzichten en veel dieren in de weide, berm en lucht.

en al voor het middag uur kwam ik in Marols. ik voelde me nog goed en ikzelf kon nog wel zo’n soort afstand aan. maar mijn eerste set accu’s was al leeg, daarom besloot ik in Marols naar de kerk te rollen en daar mijn rolstoel aan de stroom te leggen. zo gezegd, zo gedaan. het was trouwens nog wel een klus om de rolstoel de kerk in te krijgen maar 2 mannen kwamen helpen en tilden mijn zware stoel de 3 treden op.stopcontacten zitten bijna altijd vooraan. normaal rij ik dan mijn rolstoel naar voren maar hier waren de gangpaden te smal dus moest mijn wielen er af halen en die vooraan zetten om te laden.

Marols vond ik een erg plaatje met een mooie kerk dus het was geen straf om er een tijdje te moeten wachten. de rolstoel heeft 3 uur aan de lader gestaan en hij was toen weer bijna vol (4 van de 5 “streepjes” volledig vol en de 5e bijna). ik wilde naar een dorpje op 7 kilometer afstand  (berg op). ik had aan 2 sets accu’s dan ook meer dan genoeg om daarheen te rollen en als dat goed zou gaan en de tijd was nog redelijk kon ik misschien zelfs nog een stukje verder want dat zou berg af zijn. maar hoe goed dit ook klinkt. het liep anders.

ik rolde omhoog de berg op, het was zwaar maar tegelijk ook heel mooi. de helling werd steeds steiler, bij elke nieuwe bocht hoopte ik dat het iets minder steil zou worden maar het werd juist steeds erger. hoe steil precies weet ik niet. ik heb een fietscomputer die normaal netjes aangeeft hoeveel procent de helling is maar ik reed zo langzaam dat hij het niet echt kon meten.
ik moest zelfs lange stukken achteruit rollen omdat ik dan minder snel achter over kiep en omdat ik dan meer kracht kan zetten (net als roeiers).


mijn batterij lading slonk snel en al na zo’n 2 kilometer waren de eerste accu’s leeg. het bleef enorm steil en na ongeveer een kilometer was ik alweer door een halve accu lading heen, gelukkig kwam ik in een gehucht aan, verder gaan durfde ik niet. ik was in die 3 kilometer afstand sinds Marols gestegen van 830m naar 1040 meter en in de 3km die ik eigenlijk nog moest tot aan het hoogste punt zou ik ook nog 100 meter omhoog moeten. Dit was dus niet haalbaar en ik wilde niet stranden in het niks. in het gehucht aangekomen zag ik ineens een familie uit een huis komen en besloot hen aan te spreken en te vragen om hulp. dat boden ze direct. ik kreeg hier een mooie kamer met een geweldig uitzicht en werd uitgenodigd mee te eten. het was een enorm gezellige avond bij een lekker haardvuur (het is hier nu best koud) in een geweldige oude openhaard. dit huis is uit 1770 en er zitten nog enorm veel mooie oude dingen in, o.a. meerdere haarden en mooie oude balken. ook staan er her leuke oude voorwerpen,de leukste vond ik de Franse houten klompen, niet alleen Nederlanders droegen/dragen die!

nu ga ik eerst heerlijk slapen.
morgen die laatste  zware kilometers, daarna bergaf.

Groetjes,
Rolstoelpelrim

Dag 11, hoe het afliep

toch nog even een kort bericht.

Ik ben tot een uur of 6 in de kerk geweest. Mijn rolstoel was bijna vol geladen toen een wat oudere mevrouw de kerk in kwam lopen met een mooie sleutelbos vol grote ouderwetse sleutels. Ik wist direct dat dit de vrouw was die de kerk zou sluiten. Ik vertelde haar in mijn beste Frans dat ik een slaapplek zocht. Ze verwees me naar hotel dat iets terug zat, maar die was me te duur. Toen ik dat vertelde wist ze nog een andere plek. Het adres wist ze niet alleen de naam van de familie en een beschrijving hoe ik er moest komen die ik natuurlijk niet kon onthouden.

Toen ik de kerk verliet om dat adres op te zoeken wist ik alleen nog maar dat ik eerst linksaf moest. Gelukkig kwam ik 2 andere vrouwen tegen die een rondje wandelden met een hond. 1 van de 2 sprak een beetje Engels en ik vroeg of zij wisten waar ik heen moest. Ze wisten het niet maar vroegen het na aan die oudere vrouw en zij wisten de weg. Ze besloten met mij mee te lopen naar het nieuwe huis. Een huis met mooie grote jacobsschelpen bij het hek.

Hier logeer ik nu bij een ouder echtpaar die mij direct een goede maaltijd voorzette en waar ik een mooie kamer heb om te slapen. En mijn rolstoel is inmiddels vol geladen. Dus klaar voor morgen.

Het is dus allemaal weer goed afgelopen. Morgen weer een dag waarbij ik niet weet waar ik terecht ga komen. De camping is nog altijd te ver weg om te halen.

Maar nu ga ik eerst lekker slapen en morgen weer een nieuw blog.

Voor wie het nog niet heeft gedaan. Op de homepage kan je je inschrijven voor de nieuwsbrief dan hoor je het direct als het blog is geplaatst.

Welterusten

Groetjes,

Rolstoelpelgrim

Dag 11, Klimmen en laden

Meestal schrijf ik mijn berichtjes vanaf mijn tent of een bed op de plek waar ik slaap. Vandaag moet ik bekennen weet ik nog niet eens waar ik zal slapen, al heb ik gelukkig inmiddels wel een paar mogelijke (iets wat ongebruikelijke) opties.
daarover later meer.

Gisteravond heb ik bij een geweldige familie mogen slapen die mij zomaar onverwachts op bezoek kregen. al vingen ze wel eens vaker pelgrims op die bijvoorbeeld bij het klooster aanklopten of die op andere manieren bij hun binnen kwamen. e hadden oa 2 honden en een kat, dus dat vond ik ook weer erg leuk!

Ik vind het mooi te merken hoeveel mensen hun huis voor mij open stellen, en dat zal ik vermoedelijk komende nachten ook nog veel nodig hebben.
gisteren had ik al gezien dat het halen van de volgende camping (of andere betaalbare slaapplek) op 30 kilometer niet haalbaar is, in Nederland rol ik gerust 30 kilometer maar die 30 kilometer is gemiddeld met een helling van 5%, en dan vind mijn set batterijen het na zo’n 8 kilometer mooi geweest en stoppen ze. nu heb ik nog een extra set maar dan is het bereik dus nog niet zo groot.

Vanochtend ging ik samen met de vrouw waar ik logeerde nog even naar de mis in het klooster waar ik gisteren aanklopte. leuk om het nog even van binnen te zien en de zusters te ontmoeten en ik kreeg een stempel in mijn pelgrimspaspoort. ze hebben ook een erg leuk winkeltje met christelijke boeken, beeldjes van heiligen en kruisjes maar het leukste vind ik dat ze enorm veel dingen hebben die door hun eigen en andere kloosters zijn gemaakt. iconen, kaarsen, zeep, alcoholische drank, jam, honing, snoepjes en allerlei andere (al dan niet eetbare) kunstwerken. helaas kan ik nu niks kopen en meenemen want daarvoor ontbreekt me de ruimte in de bagage. Het was trouwens een Clarissenklooster net als waar ik in Reims (Cormontruil) heb geslapen, daar heb ik toen een kruisje gekocht en die hangt nog altijd aan mijn tas.

Uiteindelijk afscheid genomen van mijn gastgezin en ben ik vertrokken.

Ik rolde berg op met de navigatie richting de volgende camping en zo veel mogelijk de weg volgend van de officiële pegrimsroute.
het uitzicht was geweldig, enorm mooie bergen in de verte aan weerszijden van de weg. halverwege de ochtend hingen er wel lage wolken waardoor sommige bergen verdwenen.
Het weer is vandaag sowieso een beetje fris.

Al die bergen zijn wel heel steil om te beklimmen maar over een tijdje zijn er volgens mij een stuk minder bergen want die graven ze hier weg.

Andere dagen kwam ik veel koeien tegen maar vandaag ook veel paarden en een muildier( of mogelijk muilezel).


na 8 kilometer was inderdaad mijn eerste set batterijen op.
ik had mijzelf voorgenomen om te stoppen in het dorpje nadat mijn 1e set op zou zijn omdat ik anders mogelijk ergens strand waar geen mens woont. met mijn 2e set accu’s haalde ik gelukkig het dorpje Margerie Chantagret, een dorpje van zo’n 500 inwoners, een kerk en een paar kleine winkeltjes (die helaas dicht zijn op maandag). die kerk is het belangrijkste want daar is altijd stroom te vinden.
mijn lege rolstoel accu’s staan dan nu ook te laden in de kerk.


waar ik vannacht ga slapen weet ik nog niet. mogelijk ontmoet ik nog iemand die de kerk bezoekt of de kerk vanavond af komt sluiten die mij uitnodigd, misschien mag ik wel in de kerk slapen of anders zet ik mijn tentje bij de kerk op het veldje waar ook een openbaar toilet is. ik heb de rolstoel dan in de kerk kunnen laden, naar de wc kan ik en er is water, dus dat is alles wat ik nodig heb.
voorlopig duurt het nog een paar uur (zo’n 6 uur voor een volledig lege accu) om te laden. ik ben hier ongeveer vanaf 13.00 uur en op het moment dat ik blog schrijf is het ongeveer 15.00 dus ik heb nog even te wachten.
Voorlopig vermaak ik me wel met het schrijven van dit blog, ik heb digitale boeken bij me en ik kan Frans leren of zingen in de kerk (dat klinkt zo lekker).

Morgen zal ik laten weten waar ik uiteindelijk heb geslapen.

Groetjes,

Rolstoelpelgrim.

dag 10

Gisteravond een vrij rustige avond op de camping gehad, wel een enkel kort praatje maar de camping was rustig en dat was ook wel prima, want ik moest toch ook weer een beetje op tijd slapen.

ik heb een aardig goede nacht gemaakt. Gisteren bij het bezoeken van de kerk in Boëen had ik gezien dat er vanochtend een mis was, ik zat enorm te twijfelen of ik zou gaan omdat ik toch wel weer een dag van 25km zou moeten rollen, maar ik besloot vanochtend het toch maar te doen. ik was al vrij vroeg ingepakt en rolde richting de kerk (1 kilometer de berg op). ik was er te vroeg dus eerst nog een rondje door het stadje, mijzelf verwend met een zondagse croissant (die had ik nog niet op) en  daarna maar te vroeg naar de kerk. was wel leuk om te zien hoe druk een aantal vrouwen bezig was de kerk in gereedheid te brengen, microfoons aansluiten, bloemen netjes etten en afgevallen blaadjes wegvegen, kleedjes en doekjes neerleggen voor de eucharistie, etc.
ook hadden ze nog tijd om tussendoor te vragen wat ik in de kerk deed. zo vaak komt er niet zo’n gekke rolstoel volbepakt in de kerk (ik denk nooit).
ook de priester maakte nog een praatje voor hij zich ging klaar maken.
in de viering werd er ook diverse keren weer naar mij verwezen, wat hij precies zei tijdens de preek weet ik alleen helaas niet, alleen dat hij mijn naam noemde. het is maar goed dat ik me alweer heb ingeschreven voor Franse les, want hoewel het beter gaat dan vorig jaar moet er echt nog iets verbeteren, vooral qua spreken.
na de viering kwamen ook nog diverse mensen een praatje maken en ik kreeg nog een stempel in mijn pelgrimspaspoort.
gisteren bij de camping had ik er ook nog een gekregen en daarmee was mijn pelgrimspaspoort vol en ben ik met een nieuwe begonnen.

ik vertrok dus veel later dan gepland. onderweg kwam ik heel veel bramen tegen waarvan ik flink heb gesnoept, er zijn nu veel meer bramen rijp dan vorig jaar. al had ik toen veel ander fruit zoals appels en walnoten maar die hangen nu nog aan de boom (ik was toen een paar weken later in het jaar).

Ik rolde door heel mooi landschap, ik had geen extreem stijlle heuvels/bergen maar ik zag ze links en rechts van mij wel liggen. een mooi gezicht. dichterbij zijn vaak een beetje vreemd soort bergen.
ik las dat de bergen die hier liggen oude vulkanen zijn. onderweg zag ik ook een aantal keer kloosters (bij Montverdun) en kastelen (op grotere afstand) op die vreemde bergtoppen liggen.

ik heb ook weer vlinders op de foto gezet, zoals bijna dagelijks, maar zo een als die van vandaag heb ik nog niet eerder gehad. er zat een mooie zwart/wit gestreepte heel stil, ik twijfelde zelfs of hij leefde maar maakte een paar foto’s van heel dichtbij, mijn camera op 3 cm van het beestje en hij bleef gewoon zitten maar begon wel wat te bewegen. uiteindelijk sprong/vloog die op mijn camera, en daarna nog op mijn hand, daarna besloot hij dat het einde van de fotoshoot was gekomen en vloog hij weg. heel bijzonders zo’n vlindertje van zo dichtbij. 

ik zag ook nog een beestje dat ik niet ken, een soort grote zwarte bij.

Weten jullie wat dit is?

ik rolde vandaag voor een groot deel van de dag over de officiële route. voornamelijk over kleine gewone wegen, maar ik had ook een deel een onverharde weg, ik vind dat altijd spannend, want als ik de keus maak om zo’n weg te nemen ziet het er vaak redelijk uit of ik er kan rollen maar soms veranderd het ineens in een zand/modder pad of met zulk hoog gras of keien dat ik er niet dor kan, nu bleef het redelijk goed, wel wat kleinere keien, maar altijd nog begaanbaar en het zijn wel mooie paden dus ben blij dat ik toch het er weer eens op heb gewaagd.

bij Montbrisson aangekomen wilde ik logeren bij de zusters clarissen, bij hun zusterklooster sliep ik ook toen ik in Reims was en dat was een goede ervaring dus hoopte hier ook terecht te kunnen maar dat liep iets anders. Zij zijn vanwege o.a. hun leeftijd gestopt met het opvangen van pelgrims vertelde de zuster toen ik er aanbelde, maar ze wist nog wel iemand die ze belde en binnen een paar minuten stond de vrouw van mijn nieuwe gastgezin voor me.
ik heb daar heerlijk gegeten en ik lig nu op een prima slaapkamer.

morgen weer verder, waarheen weet ik nog niet omdat de volgende camping niet alleen 30 kilometer van hier is maar ook omdat die camping 800 meter hoger dan hier ligt en die afstand en stijging zorgen dat mijn accu’s en armen die afstand niet gaan halen en ik eerder een slaapplek nodig heb. er zit hier weinig dus het is nog een verrassing waar ik morgen terecht zal komen. best spannend maar ik probeer er maar op te vertrouwen dat er wel weer een slaapplek zich aanbied.

Groetjes,
Rolstoelpelgrim

.

Dag 9,

Laat ik mijn verhaal eerst maar eens beginnen bij gisteravond.

Ik lag zo rond een uur of zeven even lekker op mijn buik vanuit de tent op bed naar buiten te kijken toen er een vrouw en 2 jongetjes aan kwam wandelen. ik had eerder al met haar een praatje gemaakt en haar mijn verhaal verteld en een visite kaartje mee gegeven met daarop deze website
Nu kwam ze me een heerlijke maaltijd brengen, rattatouille, brood met heerlijke blauwe kaas en later nog een paar koekjes. ze zei er bij dat het is om mij op te warmen en dat was heel fijn want het was inmiddels best fris geworden,
Bijzonder hoe mensen mij zo komen verzorgen.
na de lekkere maaltijd ben ik gaan slapen.

Vanochtend  werd ik rond 7.30 wakker maar was nog erg moe. uiteindelijk de moed gevat om te gaan inpakken, ontbijten en vertrekken, maar het was al 10.00 uur voor ik vertrok. Gelukkig is de afstand om te rollen niet al te lang vandaag.
omdat de afstand niet zo groot was (ongeveer 15km) besloot ik rustig aan te doen, ik nam onderweg de tijd om regelmatig foto’s te nemen (en dan ook geduldig te wachten tot die vlinder zijn vleugels spreid)  en om kleine stukjes om te rijden als daar iets te zien was. ik he vrij veel de officiele route kunnen volgen en door het boekje werd ik dan gewezen op speciale punten. en zo heb ik oa twee mooie paleizen gezien.

Ook ben ik gestopt bij een paar visvijvers (er zijn hier regelmatig een soort gekke vierkante “meertjes” die speciaal zijn gemaakt om te vissen, meestal op prive grond.


ook heb ik eindeloos veel vlinders, vogels, spinnen, hagedissen en andere kleine beestjes op de foto gezet. Vooral 1 soort spin vond ik erg bijzonder, een mooie geel zwart gestreepte.

ook ben ik bij verschillende kerken gestopt. de eerste was

Eglise Saint Martin uit de 14e eeuw in Bussy-Albieux, aan deze kerk en zijn omgeving was goed te zien dat dit een kerk is waar veel pelgrim langs komen. overal zijn Jacobsschelpen te zien, waaronder een heel grote in de straat voor de kerk.

de volgende kerk was er eentje op het kerkhof, ik las er over in mijn boekje (en dat zegt wel iets over mijn Frans, dat lezen gaat al een stuk beter, nu het praten nog).
dit is een 11e eeuwe kerk met een monumentaal altaar. de kapel is geopend voor pelgrims maar ook maandelijks als kerk in de zomermaanden in gebruik.
toen ik toch op het kerkhof was heb ik gelijk mijn drinkfles bijgevuld. op kerkhoven zijn altijd kranen en die zijn ideaal om even wat water bij te vullen.

En als laatste ben ik nog even kort in de kerk van Boën-sur Lignon geweest. Een kerk met een vrij moderne inrichting.

Daarna was het tijd om even naar de supermarkt te gaan voor de weekeind boodschppen en daarna naar de camping.


Zo weer lekker slapen.

Groetjes, 

Rolstoelpelgrim

dag 8, kloosters!

Al weer meer dan een week onderweg.
Gisteravond 1 batterij bijna vol gekregen, die heb ik vannacht rond 1.00 gewisseld met de andere lege batterij (al was die 1e nog niet helemaal vol).
Vanochtend opgestaan om 6.15. mijn 2e set batterijen is gelukkig opgeladen maar die batterijen die ik vannacht wisselde waren nog net niet helemaal vol dus heb ik die nogmaals van stroom voorzien. dit stukje schrijf ik in de ochtend en mijn batterij staat nu (8.30) nog te laden. hij heeft geen zin om vol te zijn, goede training voor geduld want ik ben eigenlijk klaar. hopelijk is die batterij zo om 9.00 vol en kan ik vertrekken.

ondertussen zal ik vertellen waarom ik zo enorm vroeg op was. dat was omdat speciaal voor mij een mis om 7.00 werd georganiseerd. ik vroeg gisteravond broeder Jean (John) hoe laat de mis zou zijn. dit was pas tegen de middag en voor mij dus te laat om op te wachten. maar omdat hijzelf en een andere broeder vook vroeg weg moeten besloot hij om 7.00 een mis te gaan vieren. was heel mooi. we waren met z’n drieen en het werd half engels half Frans gedaan. ikzelf mocht de eerste lezing in het Engels voorlezen.
De preek was heel persoonlijk, een verbinding tussen de lezingen van de dag en mijn pelgrimstocht. Dus dat was weer een bijzondere ervaring.

Daarna kreeg ik mijn ontbijt, heerlijk brood, cake en een grote kom thee. fijn om zo de dag te beginnen.

zo de laatste dingen inpakken en dan ga ik weg. de rest schrijf ik later.
…….

Inmiddels is het eind van de middag, tijd om de rest te schrijven, liggend in mijn tentje.
Na het ontbijt bij de broeders heb ik de laatste dingen ingepakt.
Ik zag buiten een mooie grote Jacobsschelp liggen, die kon ik wel goed gebruiken. voorop mijn rolstoel zit een mooie grote die ik in 2016 van de zusters Augustinessen had gekregen (het eerste klooster dat ik bezocht tijdens mijn pelgrimstocht) maar aan mijn rugtas achterop zit maar een piepklein schelpje. Van de broeders mocht ik deze hebben. ben ik heel blij mee. Nu alleen nog iemand vinden die er een gaatje in kan boren.


Toen mijn rolstoel vol geladen was (de tijd dat ik het eerste stukje schreef) ben ik, na afscheid te hebben genomen, vertrokken.
1 wiel was nog niet helemaal vol geladen en dat was eigenlijk maar goed ook. de dag begon namelijk met een lange afdaling en het volledig opgelade wiel protesteerde en viel zo nu en dan uit door overlading. tijdens die afdaling rende ook nog een eekhoorntje over, ik was net op tijd met de camera, al staat die eekhoorn er niet heel mooi op.

het landschap was enorm mooi. ik rolde over een brug over de rivier de Loire die hier door het landschap kronkeld. Er zijn hier flinke heuvels (lage bergen?) maar niet meer zo stijl als een paar dagen geleden. ik rolde steeds wat omhoog en dan weer naar beneden. op iedere top weer een enorm mooi uitzicht.


In Pommiers rolde ik langs weer een oud klooster. ook deze was gebouwd in de stijl van  het klooster in Cluny. Ik heb nagevraagd of ik naar binnen kon met mijn enorm lange rolstoel en dit kon gedeeltelijk. helaas boven en beneden niet (ik paste niet in de lift) maar wel op de beganegrond en de kerk. Ik kreeg een rondleiding, ze vertelde over de mooie 11e a 12e eeuwse kerk en over de geschiedenis van het klooster. daarna kon ik zelf nog even rondkijken.

Er was ook een erg grappige kunst expositie van iemand die de meest kleurrijke en grappige figuurtjes had gemaakt van afval zoals flessen doppen en plastic zakjes en bijbehorende foto’s. Als ik niet had geweten dat het afval was had ik het niet op het eerste gezicht gezien. zo leuk!



Daarna rolde ik verder. na een stukje rollen kreeg ik ineens heel mooi zicht op het klooster. ik kwam daarna ook nog een oude brug tegen die nu op het droge leek te staan. ik wilde eigenlijk nog zo’n 14 kilometer verder maar toen ik langs een camping rolde vond ik het ineens mooi geweest en besloot ik mijn tentje op deze camping op te zetten. Daarom vandaag eens een vroege blog.

Ik ben nu dus op de camping in Pommiers, een camping met wifi wat het een stuk makkelijker maakt met het bijwerken van deze website.



Morgen weer verder.

Groetjes,

Rolstoelpelgrim

Dag 7, Waar slaap ik vannacht?

Het was maar goed dat ik mijn wekker had gezet, ik was nog diep in slaap. Eerst mijn spullen grotendeels ingepakt en daarna naar het ontbijt. heerlijk brood met zelfgemaakte jam en een lekker grote bak kruidenthee er bij.

de vrouw des huizes was eerst nog even weg om haar kleinkinderen op te halen en toen die er ook waren heb ik een paar ballonnen opgepompt en een mooie bloem voor ze gemaakt. volgens mij zijn er maar weinig pelgrims die ballonnen mee nemen!

Daarna ben ik gerold naar Roanne. hier heb ik eerst de kerk opgezocht. en die was nog open ook. dus even naar binnen gerold via de helling en een rondje door de kerk gereden. er stond naast de kerk ook een heel mooi oud huis. wat ik ook opvallend vond in Roanne was dat ik op verschillende plekken heel mooie muurschilderingen heb gezien. Op lelijke zijwanden van huizen hebben ze heel mooie geveltjes geschilderd waardoor het ineens een heel mooie aanblik krijgt. er zijn vaak grappige dingen in verwerkt zoals een ridder en een jonkvrouw die uit het raam van het huis kijken.

Onderweg rolde ik door een landschap met bomen en weilanden. veel koeien en stieren in de wei, in tegenstelling tot in Nederland waar je eigenlijk alleen maar vrouwlijke runderen ziet met heel soms er nog een kalf bij, lopen hier heel vaak volledige families samen. stieren zie ik hier trouwens ook wel alleen of met een groepje stieren in de wei staan. bijna alle koeien hebben ook gewoon hun horens. Ook zag ik weer heel veel vlinders in de bermen. vandaag reed ik voornamelijk over gewone wegen heen, geen mooie fietpaden zoals gisteren.

deze keer was ik niet onderweg naar een camping maar naar een klooster van de broeders van sint Jan. van deze orde wonen ook broeders in Nederland in Den Haag, waar ze wonen en bier brouwen, de Haagse Broeder. en in Utrecht. en bij beide ben ik diverse keren geweest en het leek me leuk om ook een in Frankrijk bij deze van oorsprong Franse orde te kijken. ik kon er weinig over dit specifieke klooster vinden maar waagde het er op. Ze laten een arme pelgrim als ik toch niet voor de deur staan (hoop ik). en dus ging ik er maar gewoon naar toe en vertrouwend dat er anders wel een oplossing zou komen.
toen ik bij het klooster aan kwam zag het er nogal leeg en een beetje verwaarloosd uit. ik kreeg mijn twijfels. een enorm gebouw maar geen broeder of zuster te zien en volgens google zouden die hier beide wonen. google zat er (gedeeltelijk) naast.
uiteindelijk vond ik 1 broeder. hij stond een auto in/uit te laden en schrok volgens mij een beetje toen hij mij zag en ik vertelde dat ik een slaapplek zocht voor de nacht (ik was allang blij dat ik iemand had gezien). hij vertelde dat er nu bijna geen broeders zijn. ik dacht eerst dat ze tijdelijk weg waren. hij moest navragen of ik er kon slapen en dit kon gelukkig. ze vonden op het terrein nog een goede gastenkamer. toen ik mij hier instaleerde kwamen 1 voor 1 de nieuwschierig geworden broeders langs en langzaamaan werd het verhaal van dit klooster mij duidelijk. er zijn hier nu nog maar 5 mensen, en vanaf morgen nog maar 3. de zusters zijn jaren geleden al vertrokken. door te weinig nieuwe roepingen zijn er een stuk minder broeders dan toen ze hier 30 jaar geleden starten. toen waren er meer dan honderd broeders die hier woonden en ook nog zusters. nu zijn de resterende broeders van dit klooster naar de andere 25 locaties van de broeders van sint Jan gegaan en gaan ze deze locatie sluiten. De broeders die er nu nog over zijn zitten hier nog om alles op te ruimen en alle spullen te verdelen over andere kloosters en over enkele maanden is het eind van deze locatie. ik ben dus nog net op tijd. doet me denken aan 2 jaar geleden, ik denk Mery-sur-Seine, ook daar sliep ik als laatste gast in een klooster enkele weken voor de laatste broeder daar vertrok, die broeder woont nu in Lyon, ik kreeg pas nog een email van hem.

Vanavond bij het avond gebed geweest. was heel mooi. Ze zijn maar met 5 broeders maar ze zingen allemaal enorm goed.


Morgenochtend om 7 uur is er nog een mis dus ik ga zo snel slapen.

groetjes,Rolstoelpelgrim

Dag 6, met vallen en opstaan!

Vanochtend werd ik wakker van mijn wekker maar ik was vrijwel gelijk echt wakker. Als eerste ging ik naar de wc om daar mijn rolstoel op te halen die ik daar vannacht opgeladen had. Daarna ben ik gaan inpakken.
ook heb ik nog een handje heerlijke bramen geplukt voor bij het ontbijt.

Op de camping stond een grote groep met motorrijders, niet gewone motoren maar heel mooie oldtimers en sommige met zijspan (mijn favoriet). erg leuk om al die oude motoren te zien. ik sprak met een aantal van de motorrijders. ze waren een rondreis door Frankrijk aan het maken.Langzaam vertrok te groep terwijl ik nog stond in te pakken maar uiteindelijk, toen ik alles had opgeladen vertrok ik gelijk met hun bezemwagen.

ik rolde naar het centrum van Charlieu. ik wilde daar de oude abdij zien. die is in dezefde stijl gebouwd als de abdij in Cluny. Onderweg kwam ik nog even op de markt. ik kocht hier wat fruit, en kreeg omdat ik pelgrim ben dubbel zoveel als ik vroeg. lekker!

Daarna rolde ik door de stad en vroeg bij het toeristenbureau een stempel voor in mijn pelgrimspaspoort. Ze hadden weer een mooie, met een afbeelding van de abdij.
Ik rolde naar buiten en ging daar een stoeprandje een beetje verkeerd scheef af. Die rand was dieper dan ik had gedacht en wat me nooit is overkomen gebeurde. mijn rolstoel kantelde en voor ik het goed en wel doorhad lag ik met rolstoel en al gekanteld op de weg… er kwamen zeker 8 mensen op me af gerend om me te helpen. ik had wonder boven wonder helemaal niks, ik zat zo tussen mijn bagage en mijn nieuwe rugleuning in dat ik me nergens had gestoten of pijn gedaan. Ik zei snel dat het goed met me ging (de omstanders waren nog harder geschrokken dan ikzelf) en wurmde mij uit de rolstoel. was nog een heel gedoe. ik vreesde eigenlijk meer voor mijn rolstoel dan voor mijzelf. ik vroeg de mensen of ze mijn rolstoel rechtop konden zetten en met een aantal mensen deden ze dat. Ook mijn rolstoel (en vooral de gevoelige elektrische “emotionwielen” mankerden helemaal niks. ik bedankte mijn helpers en stapte weer in en kon weer gewoon mijn weg vervolgen. inmiddels ben ik een halve dag verder en de rolstoel is het prima blijven doen en ook ik mankeer echt geen schrammetje (op zo’n moment zelf, in alle drukte, zie ik zelf wel eens een pijntje meer of minder over het hoofd maar het gaat gewoon echt goed).


Charlieu is een mooie oude stad. veel middeleeuwsehuizen. velen zouden zo in een museumpark als Archeon kunnen staan. erg leuk zo’n oude stad. Ook staat er veel (moderne) kunst op straat.  ik zal een paar foto’s hiervan plaatsen. Vooral eentje was erg goed omdat dit een pelgrim voor moet stellen. ik vond het wel een leuk ding.


Bij de abdij aangekomen heb ik de boel van buiten bekeken. Om binnen te kijken had ik eigenlijk geen tijd. Ik zag inderdaad veel dat me aan Cluny moest denken.
Toen ik bij de Abdij stond maakte ik een praatje met een vrouw, ze sprak naast Frans ook Duits en nog wat Engels dus we kwamen goed uit het gesprek, al klonk het voor een buitenstaander vast vreemd met 3 talen gemengd. We spraken over het plan waar ik naar toe zou rollen vandaag. Mijn plan was om naar de camping te gaan ten zuiden van Roanne. Maar dat was wel een flinke afstand, 30 kilometer en meestal worden dat er nog wel een paar meer. Deze mevrouw woonde zelf in Mably, net ten noorden van Roanne en ze bood aan dat ik bij haar mocht logeren. Dat leek me wel wat. Ze gaf haar adres en en we wisselden telefoonnummers uit en zo veranderde ik ineens mijn route voor vandaag.

Nadat ik Charlieu uit was rolde ik al snel over de Voies vertes, de goede Franse fietspaden. Aan het begin daarvan kwam ineens een vrouw naar me toe die mijn naam riep. als ik het goed heb begrepen in mijn beste Frans (mocht je dit lezen en ik heb het niet goed begrepen plaats dan hieronder een berichtje of stuur me een email) was zij de vrouw van een man die ik in Cluny had ontmoet en daarna ook nog in Saint-Jaques-des-Arretes. best vreemd als mensen ineens naar me toe komen en me blijken te “kennen”.
sowieso hoor ik af en toe van wielrenners en motor rijders dat ze al via via van mij haddden gehoord.  afgelopen week ontmoette ik ook nog iemand die van mij had gehoord toen ze een lezing over de reis naar Santiago bij woonde. Daar werd verteld dat ik in mijn rolstoel onderweg ben en mensen zich niet hoeven te laten beperken door bepaalde dingen. raar om ineens als voorbeeld te worden gebruikt.

   
Het was een mooie rit, vrijwel vlak. Afwisselend met wat bos (niet zo veel) en boerenland. Tusen de 2 Voies Vertes in stopte ik bij een mooie kerk met een erg mooi dak. hier ben ik een tijdje geweest en heb ik pauze gehouden. ik vond het een erg mooie kerk met fijne accoustiek (die ik getest heb aangezien ik alleen in de kerk was (openbare optredens doe ik maar niet).


Het laatste deel ging langs het kanaal, leuk om al die sluizen te zien. boten heb ik alleen niet zien varen. wel waren er vrij veel fietsers. vooral wielrenners en gezinnen. Er vlogen ook heel veel vlinders, libelles en andere insecten.

bij het afgesproken adres werd ik hartelijk ontvangen en heb ik heerlijk gegegeten. ik heb hier weer een fijn kamertje om te slapen. dat ga ik dan ook snel doen want ik ben enorm moe.

waar ik morgen heen ga dat zoek ik morgen ochtend wel weer uit.

Groetjes,
Logo, gestileerd plaatje van vrolijke rolstoelster (ik) met kruis en schelp in de handRolstoelpelgrim

5e reisdag, heuvel op, heuvel af!

Ook afgelopen nacht heb ik weer goed geslapen. De hele nacht stond ik alleen met mijn tentje p de camping, alleen gisteravond kwam nog wel even een mevrouw van de camping langs voor de betaling. Mijn rolstoel had ik in het  toiletgebouw gegezet om het op te laden, dus die was vanochtend weer helemaal klaar voor een nieuwe dag. ikzelf vanochtend niet. het was vanochtend nog enorm koud en kon haast mijn warme slaapzak niet uitkomen. ik was vannacht ook blij dat ik een goede slaapzak heb waardoor ik ondanks de kou goed warm bleef.
toen ik uiteindelijk toch het bed uit was en in had gepakt ging ik weer op pad. ik had al gezien dat mijn tocht van vandaag zou beginnen met een stijle helling, maar hoe stijl wist ik niet. dat heb ik geweten, hij was zo stijl dat ik over een helling van 1,7km ongeveer 2 uur heb gedaan. halverwege ben ik nog even (een paar minuten) gestopt bij een kaasboerderij en heb ik een klein geitenkaasje gekocht.

toen kwam de 2e helft…. enorm zwaar en ik moest weer achteruit rollend die berg op. opeens kwam er een boer die op het land aan het werk was met zijn trekker aanlopen. Hij vroeg of ik geduwd wilde worden, dit klonk wel aantrekkelijk maar ik wilde het toch zelf proberen en bedankte de boer voor het aanbod.
het was maar goed dat die helling aan het begin en niet aan het eind van mijn dag zat. van de 5 streepjes van mijn accu waren er al 3 op, en dat in 1,7km! en ik had er nog zeker 25 te gaan. maar na die helling begon het makkelijke deel van de dag. ik reed vanaf dat moment alleen nog maar bergaf en vlak of alleen een heel klein stukje berg op. het gekke was dat ik aan het eind zo veel naar beneden was gerold (waarbij de rolstoewaeen beetje terug laad) dat ik na uiteindelijk 32km te hebben gereden nog bijna even veel batterij heb als net na die helling.

vandaag ben ik diverse keren een grens van een departement over gegaan, steeds heen en weer, dat komt door al die bochten in de wegen hier.

het was een heel mooie rit. stukken door het bos, akkers met mais en andere granen en heel veel koeien. die laatste kijken altijd enorm nieuwschierig als ze mij met zo’n volgeladen rolstoel langs zien rijden. doordat ik langzaam naar de beneden rolde kon ik heel vaak het dal in kijken en kon ik genieten van het mooie uitzicht.

er staan hier heel veel mooie huizen, boederijen en kastelen (en gebouwen die er een beetje tussen in hangen, bv kasteelachtige boererijen). erg leuk om te zien vind ik dat in ieder gebied  (soms een groot gebied, maar soms maar enkele dorp de huizen van een ander soort steen gebouwd zijn, altijd van lokale steen en dat zorgt er voor dat in sommige gebieden vrijwel alle huizen van een beetje gele steen zijn gebouwd, in andere gebieden weer bruin of grijs en de laatste dagen zag ik veel huizen waarvan de stenen geelachtig met zwart waren.

Ik sta nu in Charlieu op de camping municipal. strak ga ik nog even de route voor morgen uitzoeken en daarna weer vroeg slapen. ik hoop ook morgen weer redelijk op tijd te vertrekken (rond 9.00 op z’n laatst.) want ik wil ook proberen om nog iets van deze historische stad te zien,

groetjes,

Rolstoelpelgrim

4e dag. mooie landschappen met veel bloemen

Vanochtend ging heel vroeg mijn wekker, om 6 uur. om 7 uur moest alles ingepakt zitten voor het ontbijt en om 7.30 vertrokken we. Ik kreeg een echt Frans ontbijt. Brood, jam en een grote kom thee. Fransen drinken geen thee uit een klein theekopje of een mok maar uit een grote kom waar Nederlanders soep uit eten. ik vind dit wel heel fijn want ik drink graag uit grote glazen/bekers. Thuis heb ik altijd (thee)glazen met een inhoud van een halve liter en als ik dan ergens een klein theekopje krijg (zoals vroeger bij mijn oma) voelt dit alsof ik nog maar een slok op heb. Maar zoals gezegd kreeg ik ontbijt en daarna vertrokken we. De mooie schapen met een dubbel set horens (2 aan elke kant) achter latend achter het hek.

Ik werd weer afgezet waar ik gisteren werd opgehaald. Ik ben toen eerst een tijdje bij het bezoekerscentrum gebleven omdat daar gratis wifi was. Nu kon ik de foto’s van de vorige twee blogs uploaden en het blog van gisteren plaatsen.

Nadat dit was gebeurd ben ik gaan rollen. tot halverwege de route heb ik getwijfeld naar welke camping ik wilde gaan. maar uiteindelijk besloten richting Propièrs te gaan.
het eerste deel van de route was berg op, gelukkig net als gisteren een niet al te stijle hellingen maar wel kilometers lang.

onderweg vandaag heel veel bloemen op de foto gezet, vooral veel kleine berm bloemetjes. erg mooi vind ik dat om te zien. ook heb ik nog een mooie grote roofvogel (wie weet welke roofvogel mag het zeggen!) op de foto gekregen en diverse vlinders.

het tweede deel van de route ging berg af, heel fijn, al betekend dit niet dat ik me alleen maar hoef te laten rollen want mijn rolstoel schakelt zichzelf uit als hij harder gaat dan 10 km per uur, normaal krijg ik ook ondersteuning bij het remmen, maar als dit uitvalt heb ik onvoldoende kracht om zelf te remmen en is de enige optie om overdwars op de weg te gaan staan. ik let dus tijdens het rollen voortdurend op of de stoel niet te hard gaat rollen. maar het ging helemaal goed.

ik rolde hier op 600 a 700 meter hoogte en dat zorgt dat ik ook steeds heel mooie uitzichten heb.



In Propièrs aangekomen ben ik eerst even naar de winkel geweest voor eten. de pruimen die ik had gekocht waren heerlijk! in de supermarkt werd ook gevraagd of ik een stempel wilde voor in mijn pelgrimspaspoort. In een supermarkt heb ik die nooit eerder gekregen. ik was al teleurgesteld dat de mairie dicht was maar nu had ik alsnog een stempel. en ook nog een erg mooie. deze reis heb ik nu al aardig wat stempels verzameld. ik ben aan bezig aan mijn derde boekje en die is inmiddels ook al flink bestempeld.

daarna ging ik nog even langs de kerk, helaas kon ik daar niet in. Toen maar naar de camping, hiervoor een enorm stijle helling af die ik nooit meer op zou kunnen. gelukkig had ik al gecontroleerd of ik deze morgen weer terug op moet maar dat is gelukkig niet het geval, ik verlaat de camping via een andere weg.

nu sta ik op de camping. geen campingbaas of andere camping gast te bekennen. gelukkig is het toiletgebouw open en wie weet komt er nog iemand vanavond langs, dat is wel eens vaker zo bij camping municipal.

vanavond ga ik het rustig aan doen en vroeg slapen. ik verwacht morgen weer een lange rit te hebben maar als google maps Rolstoelpelgrim (is niet altijd het geval, maar wel meestal) worden het geen erg stijle hellingen.

Terwijl ik dit schrijf komt er steeds een roodborstje bij me langs, zo schattig. Echt op 50cm afstand bovenop mijn schoenen.

Groetjes,

Rolstoelpelgrim

3e reisdag, klimmen naar een beestenboel

Heerlijk geslapen op de camping in en daar wilde ik de kerk nog even bezoeken. Nu is het zo dat deze kerk, net als vele Franse kerken een voordeur hebben met mooie trappen, ziet er mooi uit maar niet erg toegankelijk. Ik wilde daarom de kerk lopend bezoeken (ik loop net voldoende om dit te kunnen) maar dit bleek niet nodig. Juist toen ik bij de kerk kwam was een mevrouw die een fles water droeg bezig om naar de kerk te gaan, ze deed de achterdeur voor mij open waardoor ik zo de kerk in kon rijden. het was een mooie kerk met schilderijen van Jean Fusaro. Ikzelf ken deze schilder niet maar hij schijnt erg beroemd te zijn.

Na de stop bij de kerk bedacht ik me nog dat ik vergeten was om 1 fles bij te vullen en ben toen nog even terug gerold naar de camping, bij het toiletgebouw de fles bijgevuld en daarna ben ik vertrokken.

Vrijwel de hele dag rolde ik weer omhoog maar in tegenstelling tot gisteren aan het eind van de dag was dit een heel rustige klim die vrij goed te doen was. ik moest kracht zetten maar niet op de toppen van mijn kunnen.

Ik zag in de verte een mooie kerk staan, later bleek ik hier langs te komen en las ik dat het Clunisienser stijl gebouwd is, dat is gebouwd in de stijl van het klooster in Cluny, vaak door (in opdracht van) de broeders van die gemeenschap.

Bij het dorpje bij die kerk, st. Mamert, was een mandenwever aan het werk, hij gaf les aan 2 leerlingen. heb hem even gesproken (hij sprak Engels) en hij vertelde mij over zijn bedrijfje en over de route die ik nog te gaan had. Hij vertelde me dat ik nog een klim te gaan had maar dat het over 1 a 2 dagen rollen minder stijl zou worden, dat is fijn!

daarna rolde ik over Route du col de Crie, die gaat naar de bergpas waar die weg naar was genoemd. het was nog een flinke klim maar ook deze klim was goed te doen.

Het was heel grijs weer en zo’n 22 graden, na de dag van gisteren met ruim 30 graden vond ik dit wel fijn.
Tijdens de klim heb ik nog even een fijne pauze gehouden en even in het gras gelegen met heel mooi uitzicht over het dal, maar toen ik een paar druppels besloot ik verder te gaan. het bleef eerst bij een paar druppels, maar op een gegeven moment werd dit toch meer. ik ben toch op die momenten wel heel blij dat ik een waterdichte tas heb zodat ik in ieder geval weet dat mijn spullen altijd droog blijven.

Gelukkig bleef het niet heel lang regenen. en ondertussen rolde ik langzaam nog iets omhoog maar al snel ging het iets naar beneden.

Hier stond een soort bezoekerscentrum met speeltuin. een startpunt voor wandelaars.
aangezien mijn batterijen de camping over 15km niet meer zouden halen besloot ik te vragen om een slaapplek, ik vroeg naar een camping maar ze kende iemand die pelgrims op ving. ze belde en vroeg of ik daar kon overnachten en dat kon. maar dan wel pas vanaf 19.00. Tot die tijd kon ik daar wachten. dat deed ik. toevallig had ik juist een telefoontje gehad van degene waar ik in Paray le Monial had gelogeerd, ze vroeg waar ik was en of ze langs kon komen. aangezien ik nog een aantal uur moest wachten tot mijn slaapplek was dit perfect. en zo had ik ineens visite. erg leuk om elkaar weer te zien.

ik werd al rond 18.00 opgehaald door een gezellige Engels sprekende man met zijn dochter. hij had gelukkig een vrij grote auto en met wat moeite kon mijn rolstoel er in. En zo reed ik een deel van mijn route opnieuw, ik was bijna langs zijn huis gerold.

eerst bezochten we het huis van de moeder van de dochter waar we heerlijk hebben gegeten. Als dierenliefhebber kon ik mijn hart ophalen, 2 honden en 12 katten die allemaal enorm knuffelig waren! erg leuk! Na het eten gingen we naar het huis waar ik zou slapen. ook hier erg waren leuke katten, en hij heeft ook zo’n 20 schapen en een aantal koeien waar hij van de melk heerlijke kaas van maakt, die heb ik met het avondeten ook mogen proeven.

Ik kreeg een goed bed en heb daar nog een het blog van gisteren geschreven en ben toen snel gaan slapen. midden in de nacht moest ik weer een accu wissel doen omdat ik weer meer dan 1 set had opgereden. maar het was een goede reisdag geweest.
Nu sta ik bij het bezoekerscentrum waar ik gisteren ben opgehaald, hier is internet dus kan nu ook foto’s plaatsen van gisteren en eergisteren en daarna vervolg ik mijn tocht.

Groetjes,

Rolstoelpelgrim

dag 2 (deel 2), zware klim

Gisteren geen blog geschreven, ik was zo enorm moe bij aankomst dat ik alleen nog de moed had om toen mijn tent stond een kort berichtje te schrijven en daarna te gaan slapen. het blog van vandaag volgt ook nog, maar weet niet of dit vanavond nog komt of morgen.

Gisterochtend vertrokken vanuit Cluny, deze keer niet de stadd in gegaan omdat ik wist dat ik nog een lange dag te gaan had, maar hoe lang, dat wist ik toen nog niet.
Op de kaart had ik al wel gezien dat ik de hele dag berg op zou rijden, soms vals plat en soms heel stijl

onderweg heb ik regelmatig bramen kunnen vinden die rijp waren, altijd lekker.

Ik kwam ook nog lang een kasteel, ik ben uiteindelijk niet binnen geweest maar heb wel een leuk gesprek gehad met degene die buiten tickets verkocht. Aan het eind gaf ze mij een anzicht kaart van het kasteel als souvenir mee.


daarna doorgerold, langzaam de berg op. mijn eerste accu set moest ik dan ook onderweg wisselen, gelukkig had ik nog extra accu’s bij mij. zo’n 5 km voordat ik er was moest ik een weg in die mij wel heel moeilijk leek, en soort traktor pad. maar volgens google een fietspad.

de enige omweg was 5km en omdat dit pad maar 800 meter was en nog naar beneden ook waagde ik het er maar op. het ging eigenlijk best goed, tot ik na zo’n 500 meter in een net gemaaid graanveld belande. de boer en boerin waren nog bezig met de strobalen op te laden. ze kwamen naar me toe en maakte me zeer duidelijk dat ik terug moest. deed ik dan ook maar, al kon ik haast niet naar boven komen op dat begroeide pad. de boerin begon me zelfs maar te duwen omdat ze inmiddels met de traktor ook naar boven wilde. het huilen stond me nader dan het lachen toen ik eenmaal weer op de gewone weg terug was. het was al het eind van de dag en nu kwamen er no 5 kilometer extra bij. maar ik ben maar gaan rollen. gelukkig bleken die 5kilometer extra kilometers naar beneden te zijn, ipv een stijle afdaling in 800 meter was het nu een langzame afdaling over 5 kilometer.

Enkele kilometers voor de camping moest ik een berg op om in het dorpje te komen waar de camping was begon een heel steile helling, over 2 kilometer ongeveer 200 meter klimmen. Het was enorm zwaar en mijn armen trokken het haast niet. mijn accu’s trouwens ook niet. bijna boven aangekomen (ik weet niet meer goed hoe lang maar heb er denk ik wel ruim 1,5 uur over gedaan) begonnen mijn wielen te piepen, in normale omstandigheden betekend dit dat ik dan nog een kilometer heb, maar in deze omstandigheden ging dat over enkele tientallen meters, net voor het bord stopte mijn accu’s er helemaal mee, helemaal leeggereden. wel hoorde ik iets verderop mensen aankomen. Ze vroegen of ze me konden helpen en die hulp was zeer welkom. ze hielpen mij om de camping te bereiken, ik denk dat ik het anders niet had gehaald. de hulp kwam op tijd. het was een loodzware klim, maar de naam van deze plaats maakte het deze klim wel waard, het heet Saint-Jaques. Dus eigenlijk Santiago, alleen niet de Compostella maar Saint-Jaques-des-Arrets dat betekend zo iets als een stop op weg naar Santiago.

Hier stond ik op een heel leuke kleine camping, plaats voor 6 tenten. er stond er nog eentje, van een fietser die ik ook al had gezien in Cluny, heb met hem nog een tijd gekletst. hij is ook onderweg naar Santiago op de fiets.

Er was een een klein toiletgebouw. Maar daar was wel een invalidentoilet waar mijn
rolstoel kon opladen. aangezien ik 2 sets accu’s had leeggereden kon ik de eerste laden en heb ik de tweede set rond 2 uur ‘s nachts gewisseld. daarvoor en daarna heb ik gelukkig heerlijk geslapen.

Wat die dag er na gebeurde lezen jullie later in mijn blog van vandaag (die komt vandaag of morgen). net als de foto’s die ik plaats als ik wifi heb.

Groetjes,
Rolstoelpelgrim

Tweede reisdag

Vandaag even een veel korter blog dan jullie van me gewend zijn, maar ik wilde toch even een levensteken geven. vanochtend vertrokken vanuit Cluny en ik heb een zware reis berg op gehad. M’n tentje staat weer en de rolstoel staat te laden maar de rest van het verhaal schrijf ik morgen, ik moet eerst even een nacht goed slapen.

groetjes,

Rolstoelpelgrim

Dag 1 pelgrimeren, op het juiste spoor

Franse vlag. Plaatje geeft aan dat je hiermee naar Franstalige deel van website kan
Vlag voor Engelstalig deel van de website

Vanochtend vroeg opgestaan, ik wilde alles ingepakt en op mijn rolstoel geladen hebben voor dat het ochtend gebed van Taizé zou beginnen.Slaapzak, luchtbed, kleding , medicatie en andere spullen weer in mijn rugzak. Nog wat veranderen aan mijn balans door 1 accu van mijn ondertas (onder mijn zitting) te verplaatsen naar de voortas. En zo maakte ik nog een paar kleine veranderingen van bepakking. Toen alles weer was geladen ben ik naar mijn auto gegaan waar ik alles heb achter gelaten dat ik onderweg niet nodig heb (bv hoeslaken die in Taizé nodig is, maar niet voor onderweg). De bellen begonnen al te luiden en het was tijd om alles op te pakken en de deur van de auto op slot te doen. Daarna naar de kerk voor het gebed. Naast de bekende liederen werden ook weer een paar nieuwe gezongen, altijd lastig om een vreemde taal voor het eerst mee te zingen (In Taize worden liederen gezongen in heel veel talen), maar het is ook wel erg leuk als het lukt (zeker de oosteuropese talen vind ik vaak lastig, te veel klinkers achter elkaar en heel veel s, z, sz, zs, czh, klanken). Maar na zo’n 9 jaar Taizé bezoeken spreek (zing) ik heel veel talen!

Na het ochtendgebed was het tijd voor mijn favoriete maaltijd in Taizé. Het ontbijt met zoete Taizé thee, brood en chocoladereepjes!

Bij het ontbijt sprak ik nog een aantal mensen. 1 vlaamse vrouw die ik in mijn eerste 2 jaar Taizé had leren kennen, leuk om even bij te praten, al was het kort. Een vlaamse man die ik gisteren ook tijdens de maaltijd had gesproken, Hij wees mij op 1 van zijn groepsgenoten, een vrouw die ik gisteren ook gesproken had.
Zij werkte als clown. aangezien ik goochel en vroeger ook clown speelde leverde dat ook nog een erg leuk gesprek op.
Maar na al die gesprekken was het tijd om te vertrekken.en zo verliet ik Taizé, de klokkentoren achter me latend.

Vandaag rolde ik dezelfde route als ik vorig jaar ook had gedaan, ik ging nu alleen de andere kant op. ik reed over een mooi aangelegd fietspad, een zogenaamde Voies Vertes, groene weg.
Dit zijn fietspaden die aangelegd zijn en worden op plekken waar vroeger spoorlijnen liepen. soms staan er zelfs nog stationnetjes met perrons. heel grappig om zo’n perron te zien naast het fietspad.
De weg zelf was verder vrij saai en recht maar de beestjes in de mooi begroeide bermen met veel bloemen waren een mooi foto object.

Onderweg kwam ik ook nog een bord tegen waar wat bij was geschreven, normaal hou ik niet zo van dat geklieder op verkeersborden, maar deze vond ik wel leuk! een pelgrims groet.

Nu ben ik op de camping in Cluny. Het was maar een klein stuk van zo’n 11 km en ik had eigenlijk plannen om nog naar een volgende camping te gaan. maar het was tijd om te gaan liggen. en dat doe ik nu dan ook. Nog altijd hoor ik treinen want de trein loopt langs de camping

Morgen ga ik weer verder.

Schrijf je in voor de nieuwsbrief mocht je dit nog niet hebben gedaan, dan krijg je direct bericht als ik een nieuw blog plaats.

Groetjes,

Logo, gestileerd plaatje van vrolijke rolstoelster (ik) met kruis en schelp in de handRolstoelpelgrim

derde reisdag

Vanochtend werd ik iets voor 7 uur wakker met het geluid van een specht die in de boom voor mijn tent zat, leuke wekker!
Na die op te foto te hebben gezet heb ik de tent ingepakt en ben weer vertrokken van de camping.

Eerst gereden richting Beaune, een stad gelegen net onder Dijon. Daar heb ik Hotel Dieu bezocht, voor de mensen die denken dat dit een Hotel voor God is zal ik vertellen wat dit wel is. het is namelijk een ziekenhuis, oftewel het was een ziekenhuis en is dat al sinds de middeleeuwen geweest.
Naast dat het van binnen interessant is om te zien hoe het er toen uit zag is het van buiten ook een erg mooi gebouw. Van binnen zie je bijvoorbeeld de bedden en de apotheek. En van buiten is het meest opvallend het dak, die heeft een heel mooi motief van verschillende kleuren dakpannen. In deze omgeving zie je dit wel vaker op bijvoorbeeld kerktorens, maar dit gebouw is denk ik wel het mooiste.

Ik vond het ook interessant om te zien hoe ze de bedden hadden staan, allemaal aan de wand en aan het eind van de zaal was een plek waar de religieuze zusters hun eucharistievieringen hielden, de zieken lagen dus een soort van met hun bed in de kerk.


Het was trouwens behoorlijk druk bij Hotel Dieu, voor de deur stond zelfs een rij omdat er natuurlijk maar een bepaald aantal mensen binnen mag. Een rolstoel heeft vaak nadelen, maar op dit soort momenten niet. ik werd namelijk direct meegenomen naar een andere mooie grote deur en hoefde geen entree te betalen. Altijd leuk zo’n voordeeltje!

Na dit bezoek ben ik doorgereden naar Taizé. Hier heb ik een barak gekregen en morgen zal ik er nog wel meer over schrijven. dan gaat mijn echte pelgrimstocht beginnen!

Groetjes,
Rolstoelpelgrim

tweede reisdag

Franse vlag. Plaatje geeft aan dat je hiermee naar Franstalige deel van website kan
Vlag voor Engelstalig deel van de website

Afgelopen nacht een hoop herrie van andere camping gasten die na middernacht terug kwamen van een avond uit ofzo en luidkeels spraken met draaiende motoren. Uiteindelijk werd het gelukkig alsnog stil en heb ik goed geslapen. helaas ging de regen wel de hele nacht door. Rond 7.00 werd ik wakker. Ik merkte wel dat ik gisteren veel had gezeten, mijn lijf was niet helemaal zoals ik zou willen maar uiteindelijk kwam het wel op gang. De beste manier om mijzelf zover te krijgen om die heerlijk warme slaapzak te verlaten is door gewoon maar mijn luchtbed leeg te laten lopen. Toen ik het lekker warme bedje uit was heb ik alles weer ingepakt en ben ik met mijn natte tent vertrokken.

Het weer was erg wisselvallig maar toch vooral regen en grijs. gelukkig was het tijdens een van mijn stops droog genoeg om mijn tent grotendeels te laten drogen. ik hing hem over mijn openstaande kofferbak en hield het andere uiteinde af en toe vast om de wind er goed door te kunnen laten gaan. helas was hij nog niet helemaal droog toen het ook toen weer begon te regenen. Ik heb hem toen maar achter in m’n auto gelegd, wijd open zodat het in de auto kon drogen, iets dat soms wel zorgde voor beslagen ramen maar met wat extra ventilatie was dat weer opgelost.

Onderweg kwam ik diverse oorlogsmonumenten en begraafplaatsen tegen, de meeste van de 1e wereldoorlog. Bij de grootste begraafplaats ben ik gestopt. Ik vond het bijzonder dat het eigenlijk niet een maar twee begraafplaatsen waren, een met Franse soldaten en een met Duitse soldaten, en dat naast elkaar. Indrukwekkend, meer dan 30.000 kruisjes. Alhoewel, het waren niet alleen maar kruizen. Het viel me op dat er ook enkele graven waren met een ander model. Dit waren moslims, vaak stond er bij dat ze uit de kolonieen (Marokko) kwamen, de meeste heette Mohammed en Ali. Ik had er nooit bij stil gestaan dat die ook meevochten en zij natuurlijk geen kruis als grafmonument krijgen.

Na de begraafplaats weer doorgereden. Vandaag veel afwisseling qua omgevng. Bossen, dorpen en steden. zonnebloemvelden, akkers waar graan op heeft gestaan maar nu alleen mooie ronde strobalen liggen, luzerne en degene die ik nog niet eerder had gezien waren velden vol hennep. vast voor touw, zaden, etc.

Vanmiddag heb ik ook nog een routeboekje gekocht van de route van Cluny naar Le-Puy-en-Velay, de precieze routes gebruik ik wel niet maar het is heel fijn om een boekje met te volgen plaatsnamen en logeeradressen te hebben.

Nu ben ik weer op de camping. Ik lig weer in mijn tent en hoor heel zachtjes af en toe een paar druppels maar ik ben blij dat ik hem weer droog heb kunnen opzetten.

groetjes,

rolstoelpelgrim

Eerste reisdag

Franse vlag. Plaatje geeft aan dat je hiermee naar Franstalige deel van website kan
Vlag voor Engelstalig deel van de website

Vandaag is het dan toch echt mijn eerste reisdag

Gisteravond had ik de meeste spullen al in de auto gedaan en vanochtend hoefde ik alleen nog de laatste dingetjes zoals mijn oplader, handtas en eten voor onderweg te pakken. Daardoor kon ik rond half 8 wegrijden.

Normaal zet ik de navigatie gelijk op mijn eindbestemming maar ik had nog andere afspraken staan.

Mijn eerste afspraak was in Helmond. Ik heb volgens mij wel eens geschreven over mijn vrijwilligerswerk in het openluchtmuseum Archeon waar ik voor corona (en hopelijk snel weer opnieuw) regelmatig werkte als middeleeuws schoenmaker. Deze keer had ik geen middeleeuwse schoenen gemaakt maar wel een paar leren sandalen die gebruikt zullen worden in de musical Ruth van Kisi. Deze groep zit in Helmond en deze week word er hard gewerkt aan de musical (voor geintereseerden zijn entree kaarten hier te bestellen).

Toen ik er aan kwam werd er druk geoefend maar gelukkig kon degene voor wie de schoenen zijn bedoeld wel even passen, ze pasten goed dus nog even en ze worden in de voorstelling gedragen. Leuk! Na het passen nog even blijven kijken naar het oefenen en daarna weer door naar de volgende afspraak. Nu bij een vriendin die ik altijd op probeer te zoeken als ik in Limburg ben. Door onze beider gezondheid en de grote afstand van onze woon adressen zien we elkaar niet heel vaak maar het is altijd gezellig. Ik zou een uurtje blijven maar het werden er al snel 2 maar toen moest ik toch echt richting Frankrijk gaan rijden.

Helaas werd het hoe zuidelijker ik kwam hoe slechter het weer, in Belgie reed ik door de mooie Ardennen maar door het natte weer was het geen weer om lang te stoppen en foto’s nemen werd het ook niet echt. Dus alleen noodzakelijk stops gemaakt want die waren met mijn zere rug toch wel nodig.
in Frankrijk klaarde het gelukkig wel iets op maar echt droog werd het niet. Gelukkig was het bijna droog toen ik mijn tentje op moest zetten want een tent op zetten in een hoosbui is verschrikkelijk, gelukkig bleef het bij wat druppels.
ik sta net als vorig jaar op de camping in Revin aan de Maas. Een fijn plekje vlak bij het toiletgebouw waardoor ik die afstand net kan lopen. Net mijn tanden gepoetst en nu lig ik weer in de tent, de regen tikt op het tentdoek maar ik lig gelukkig warm en droog binnen en ga zo slapen.

Tot morgen!

Groetjes,
Rolstoelpelgrim

Eerder weg met een steuntje in de rug!

Vlag voor Engelstalig deel van de website
Franse vlag. Plaatje geeft aan dat je hiermee naar Franstalige deel van website kan

Het is nu een aantal dagen voor vertrek.
Ik was van plan om zaterdag de 20e te vertrekken maar door omstandigheden kan ik nu een paar dagen eerder weg, namelijk dinsdag de 17e. Mijn tas is al grotendeels ingepakt.

Normaal zie ik enorm uit naar mijn pelgrimstocht maar de laatste tijd voelde het een beetje dubbel. Naast dat ik uitzag naar het pelgrimeren zag ik er ook enorm tegen op vanwege enorme rug klachten met uitstraling in mijn been. Hierdoor kon ik ondanks een flinke lading pijnstillers niet tot nauwelijks zitten in mijn rolstoel. Thuis breng ik al jaren mijn dag voornamelijk liggend door met korte stukjes lopen om iets te doen als afwisseling. Zitten doe ik alleen tijdens auto rijden of als ik met de rolstoel ergens heen ga. Normaal red ik me hier prima mee maar de laatste tijd lukte zelfs die kortere momenten zitten niet goed. Ik had al fysiotherapie andere medicatie gekregen waardoor de zenuwpijn gelukkig afnam maar zitten in mijn rolstoel bleef een probleem.

Na wat zoekwerk, tips en ervaringen die ik las op de faceboekpagina van de patientenvereniging vond ik een rugleuning die me wel geschikt leek voor mijn probleem. Dat moest dat weer aangevraagd worden via de gemeente, WMO, en dat schoot niet op. De rolstoel leverancier was al verschillende keren gekomen om de spanbanden in mijn oude rugleuning bij te stellen maar hier werd het nauwelijks beter van. Er moest gewoon iets nieuws komen. Ik zei tegen de rolstoelleverancier dat de Tarta rugleuning me wel wat leek maar dit zag hij niet zitten (waarschijnlijk vanwege de prijs). Hij dacht het nog wel zelf op te lossen met losse stukjes schuimruber tussen de rugleuning. En zo gebeurde het.

Helaas hielp dit niet. Uiteindelijk heb ik zelf contact gezocht met Summit revalidatietechniek, het bedrijf van de Tarta rugleuning. Zij boden gelijk aan om langs te komen. 2 dagen later stonden ze al op de stoep met een uitprobeer rugleuning van Tarta. Dit is een volledig aanpasbaar systeem. Ze maakten het op maat en toen kon ik die rugleuning proberen. Dat zat zo fijn, eindelijk ook zijwaardse steun zonder dat het mij belemerde in het rollen. Na die passing heb ik mijn rolstoelleverancier maar weer gebeld en nogmaals aangegeven dat ik toch echt een andere rugleuning nodig heb omdat ik haast niet kon zitten. Hij zou het overleggen en ik moest maar weer afwachten.

Dit was 2 weken geleden en ik begon me behoorlijk zorgen te maken over mijn pelgrimage. Langer dan een uur zitten in mijn rolstoel was niet te doen, eigenlijk was 10 minuten al niet fijn. Maar 2 dagen later kreeg ik ineens een telefoontje van Summit. Zij hadden bericht van de rolstoelleverancier dat de Tarta rugleuning geleverd mocht worden! Ik was heel blij maar er was nog wel 1 probleem, namelijk de levertijd… de rugleuning was op voorraad maar ze hadden hun agenda tot eind september vol staan. Eerder konden ze niet langs komen. Gelukkig had ik de helderheid van geest om te vragen wanneer ik terecht kon als ik bij hun langs zou komen. En die vraag loste het probleem op! Ik kon afgelopen dinsdag terecht. Nadeel was dat het in Deventer was (voor mij 2 uur rijden), maar daardoor kan ik nu wel op pelgrimstocht met een goede rugleuning. Binnenkort zal ik over de rugleuning een review plaatsen maar eerst wil ik de rugleuning goed uittesten.

Deventer

En zo reed ik afgelopen dinsdag naar Deventer. Eerst naar Summit voor de rugleuning. De man die mij hielp nam alle tijd om die rugleuning perfect passend te krijgen. dat was nog een flinke puzzel. Ik heb een behoorlijk holle rug en wil graag een lage rugleuning die wel steun geeft, niet alleen aan de achterkant maar ook aan de zijkant bij mijn instabiele bekken en onderrug. Maar na 1 1/2 uur was het helemaal goed afgesteld en kon ik Deventer bezoeken.
Deventer was een mooie stad, was er nooit (bewust) geweest.
Ik bezocht de Broederkerk, die kerk is gebouwd rond 1335 en heeft door de jaren heen diverse kerkgenoodschappen gehuisvest, nu weer een RK-kerk.

Verder bezocht ik nog de Lebuiniuskerk uit 1450, ook dat was een erg mooie kerk met mooi glas in lood van de evangelisten. Ook waren er enkele mooie oude muurschilderingen.

Naast deze mooie oude gebouwen vond ik het moderne gemeentehuis van Deventer ook heel opvallend.

stadhuis deventer, geel met vingerafduk vorige vlakken

Ook kocht ik nog een lekkere Deventerkoek bij J. Bussink die al sinds 1593 deze kruidkoeken bakt. lekker!

Na een korte rondrit door de stad moest ik weer naar huis. Het rollen ging met mijn nieuwe rugleuning een stuk beter en ik had veel minder pijn. Dat geeft weer hoop voor mijn pelgrimstocht.
Na bijna 2 uur rijden met een aantal stops waarbij ik even ging liggen op een doek op bij de parkeerplaats was ik weer thuis met mijn nieuwe stoel.

Zo had ik een erg leuke maar vermoeiende dag.

Afgelopen dagen heb ik mijn rugleuning verschillende keren uitgetest en het rolt zoveel beter, ik heb veel minder pijn.
Ik zie nu veel minder op tegen het zitten tijdens het rollen en zie weer uit naar mijn tocht.

Vandaag en morgen de laatste dingen inpakken en dan ga ik dinsdag weer op pad. Eerst een paar dagen met de auto en dan begint de echte pelgrimage.
Het dagelijkse blog zal er weer zijn vanaf dinsdag.

Groetjes,

Rolstoelpelgrim

Aftellen naar de Pelgrimstocht 2021

Het is augustus en pelgrimstocht 2021 komt in zicht. Als alles volgens planning gaat vertrek ik 20 Augustus richting Frankrijk.

Van waar start ik pelgrimstocht 2021?

Helaas heb ik er ook dit jaar weer voor moeten kiezen om met eigen auto te gaan. Vanwege corona durf ik de reis met flixbus zoals ik eerder deed niet aan. Ik zal daarom met mijn auto richting Taize reizen (daar ben ik vorig jaar geeindigd) en vanuit daar gaan rollen. Na mijn aankomst in Le-Puy-en-Velay kan ik met bus en trein weer terug naar mijn startpunt. Maar eerst moet ik me nog klaar gaan maken voor vertrek.

Wat je thuis laat is mooi meegenomen

Komende weken ga ik langzaam mijn spullen bij elkaar zoeken en inpakken.
Als je met een rolstoel op reis gaat zijn er altijd extra dingen om op te letten. Zo komen ze deze week van het rolstoelbedrijf mijn banden vervangen. ik ga dus fijn op nieuwe banden weg. Ik neem ook altijd een extra binnenband mee zodat ik in geval van nood altijd iemand kan vragen mijn band te vervangen. Het ontbreek mij zelf aan kracht om dat te doen maar er zijn (hopelijk) altijd behulpzame mensen te vinden.

Ik probeer altijd met zo min mogelijk bagage te reizen. “Wat je thuis laat is mooi meegenomen!” Dat is een gezegde dat ik vaak onder pelgrimst hoor. Helaas lukt het mij niet om ultra light te reizen. ik zit namelijk altijd vast aan een enorme lading spullen die een gezonde wandelaar niet heeft. Zo heb ik net mijn medicatie uitgezocht voor een paar weken pelgrimeren. Dat neemt aan het begin van de reis ongeveer 1/3 van mijn rugtas in beslag. Gelukkig word dit onderweg steeds minder dus krijg ik meer ruimte.

En dan heb ik mijn rolstoel accu’s, Ik denk dat ik voor zo’n 10 kilo aan accu’s en ander rolstoel materiaal (gereedschapsetje, reserveband, fietspomp, etc) mee heb. ik ben blij dat ik dit niet op mijn rug hoef te tillen!

Kleding van een rolstoelpelgrim

Ook qua reis kleding is het anders als roller dan als wandelaar. Met kleding let ik altijd op of de mouwen aansluitend zijn. anders zitten die mouwen steeds tegen mijn wiel en worden ze heel snel vies. ook bij mijn heup moet het niet te wijd zijn, dan hangt het over de zijschotten heen, alsnog tegen mijn wiel aan. dat is dan het shirt.

Mijn broeken wil ik, vooral als ik lang zit, graag niet te strak bij de taille en hoog op de rug. bij veel broeken, zeker spijkerbroeken krijg ik na eenlange dag zitten buikpijn omdat het zo hard en stijf is. ik draag vaak joga broeken als ik onderweg ben. draagt fijn en ze zijn ook nog eens makkelijk te wassen en ze zijn snel droog.

Op veel fora/faceboekpagina’s met pelgrims lees je over goede schoenen, dit is voor mij natuurlijk niet van belang. handschoentjes deste belangrijker. Ik heb leren handschoenen waar geen vingers aan zitten maar wel een duim. hier is moeilijk aan te komen maar ook dit jaar is het dankzij mijn zus gelukt om weer een nieuw paar te vinden. Ik neem altijd 3 paar mee zodat ik altijd een schoon of heel paar aan kan doen. Elke reis verslijt er ongeveer 1 paar leren handschoenen. (Na beschrijving: ik kreeg vragen over waar rolstoelhandschoenen te koop zijn. Het merk die ik nu heb kan ik online nu niet vinden maar wel een andere die ik ook heb. Vind ik persoonlijk iets minder prettig en stevig dan de zwarte leren maar deze zijn alsnog beter dan de andere die ik heb geprobeerd. Je vind ze via onderstaande link, mocht je ze kopen via die link steun je mijn website https://amzn.to/3CgO0le )

Nu alles bij elkaar zoeken en dan kan ik snel op pad. Net voor vertrek zal ik nog een blog schrijven.
Ik zie er enorm naar uit om weer op pad te gaan!

Groetjes,

Rolstoelpelgrim

Planning en bepakking

English Français

Het is al weer twee maanden geleden sinds mijn laatste berichtje over mijn interview in het tijdschrift Eva dus tijd voor een nieuw blog.

Langzaam maar zeker ben ik nu toch begonnen met iets meer plannen. Ik hoop eind augustus te gaan vertrekken als de corona regels dit toestaan. maar voor nu lijkt dat tegen die tijd te gaan lukken dus ik probeer de hoop te houden dat dit ook gaat lukken.

Qua route twijfel ik nog over 2 mogelijke routes. ik kan de officiele route gaan volgen (een Jacobsweg via Cluny vanuit Duitsland ) of een volledig zelf uitgezette route via Lyon waarbij ik het eerste deel langs de rivier de Saone zal rollen en daarna door een nationaal park . beide hebben zo hun voor en nadelen zoals steile hellingen en/of stukken met langere afstanden tussen de campings. Tot vorig jaar zou vooral het kiezen van een route met genoeg slaapplekken de voorkeur hebben maar inmidels heb ik wel meer geleerd dat juist op de wat lastigere plekken er wel weer een mooie en vaak ook originele slaaplek op m’n pad komt waarbij ik heel bijzondere ontmoetingen heb en ik merk steeds meer dat het juist die ontmoetingen zijn die deze tocht zo speciaal maakt. en dat zelfde geldt eigenlijk ook voor de weg kwaliteit van de route, de makkelijke stukken onthoud ik niet of herinner ik me als een saai stuk terwijl juist de zware kilometers over onverharde wegen of waar ik haast niet omhoog kon klimen met mijn rolstoel me bij zijn gebleven en me boven op die berg een gevoel gaven van overwinning en waarbij ik enorm kon genieten van het uitzicht.

Voor nu plan ik beide route opties gedeeltelijk en waarschijnlijk beslis ik net voor vertrek welke kant ik op ga. Dus daarover meer in een van de volgende blogs van de komende maanden.

Binnenkort wil ik ook vast even goed naar mijn bepakking kijken. Dingen die ik vorig jaar te veel bij me had en ongebruikt zijn gebleven en tegelijk ook kijken of er dingen zijn die ik vorig jaar heb gemist en nu mee moet (dat laatste zal minimaal zijn, ik heb weinig gemist). het liefst zou ik met minimale bagage reizen, maar door mijn rolstoel moet ik toch altijd meer mee dan lopende pelgrims. gelukkig hoef ik die bagage niet zelf te tillen, dus dat is weer een geluk bij een ongeluk.

Regelmatig krijg ik de vraag waar ik de spullen laat op mijn rolstoel. hieronder een foto en daarbij de beschrijving van mijn spullen

  1. Rugzak, daarin heb ik mijn luchtbed, slaapzak, kleding en 1 reserve accu.
  2. Aan mijn stuur heb ik verschillende dingen. een fietscomputer, een tasje waarin ik een powerbank heb zitten en heel belangrijk een bel.
  3. Dit is mijn zonnepaneel, 30w, hiermee laad ik mijn powerbanks en telefoon op.
  4. Tas waarin ik mijn (vaak gekregen) lunchpakket of boodschapen bewaar, hier is die erg vol omdat ik net boodchappen had gedaan en wist dat ik de daarop volgende dag geen supermarkt zou treffen maar vaak zit er niet veel meer in dan een stuk stokbrood en wat kaas.
  5. Grote waterdichte tas. hierin zit mijn tent, de hamer en de oplader van mijn rolstoel.
  6. Mijn handtas en de transparante kaarten houder. Ze staan hier op de grond maar onderweg ligt dit op schoot. velen noemen mijn handtas een hutkoffer, ik hou van grote tassen die comfortabel en stabiel op schoot liggen en waar alles in past wat ik onderweg bij de hand moet hebben. een tas om mee te lopen die smal en hoog is werkt niet fijn als je in een rolstoel zit en een tas op schoot hebt, dan moet een tas breed en laag zijn, lastig te vinden. In mijn handtas zitten natuurlijk mijn portemonee en paspoort maar ook medicatie voor onderweg, klein ehbo setje, reserve handschoentjes en heel belangrijk mijn pelgrimspaspoorten (credential), dat worden er steeds meer, ik ben nu met de 3e bezig en ik heb ook altijd een lege bij mij voor het geval het pelgrimspaspoort dat ik nu gebruik vol is.
    De hoes voor de kaarten is ideaal, het is transparant en heeft een touwtje dat ik om mijn nek kan hangen of aan mijn tas kan binden. Ik gebruik altijd losse kaartten die eigenlijk uit een michelin kaartenboek komen, hierdoor heb ik mooie gedetailleerde kaarten maar heb ik soms wel 6 of meer kaarten nodig voor 2 weken rollen. In deze transparante hoes kan ik alle kaarten bewaren en dan degene die ik nodig heb vooraan leggen en zo vouwen dat ik die dag klaar ben en de route kan volgen. Ook stop ik vaak mijn mobiel hierin als ik plekken heb waar de kaart onvoldoende is om te navigeren, dan gebruik ik google maps en door die hoes blijft alles netjes op schoot liggen.
  7. Onder de zittting van mijn rolstoel heb ik een tas hangen met daarin 2 reserve accu’s en ook bewaar ik daarin mijn andere stroomkabels.
  8. Metalen drinkfles, overdag om te drinken en in nacht ook vaak in gebruik als kruik.
  9. Gereedschap setje aan mijn rolstoelframe. hierin zit van alles om probemen onderweg op te lossen, ductape, tiewraps, inbussleutels, schroeven, tangetje, bandenplaksetje, reserveband, schroevendraaier en nog meer.

Ik ben dus behoorlijk beladen, maar gelukkig krijg ik nog steeds alles op mijn rolstoel gepuzzeld. ondanks dat ik zo beladen ben kan ik helaas niet heel veel minderen met baggage, zeker niet qua rolstoel spullen (zoals gereedschap, accu’s en laders en kabels) en kampeerspullen (tent, luchtbed, slaapzak), juist die spullen zijn zwaar en/of groot.

Als je meer wilt horen van mijn bepakking vraag me gerust. ook op mijn paklijst op de website is veel info te vinden over wat ik meeneem.

Bedankt voor het lezen van het blog, op de homepage kan je je inschrijven voor mijn nieuwsbrief, dan hou ik je op de hoogte al er een nieuw blog geplaats word.

Groetjes,
Rolstoelpelgrim

Interview voor website van Tijdschrift Eva

Even een kort bericht waarin ik jullie wil vertellen dat ik vorige week een interview had met het tijdschrift Eva voor hun website.

Je kan het hier lezen op hun website,
https://eva.eo.nl/artikel/2021/03/rolstoelpelgrim-laura-feenstra-maakt-pelgrimstochten-in-haar-rolstoel

en ik heb het ook geplaatst op de pagina met al mijn interviews van afgelopen jaren. https://rolstoelpelgrim.nl/rolstoel-pelgrim-in-andere-media/

Het weer wordt nu weer mooier weer, de lente is begonnen en ik hoop binnenkort weer vaker langere afstanden te gaan rollen. een goede training voor de volgende pelgrimage

Hoe het zit met het vervolg voor mijn pelgrimstocht weet ik nog niet precies maar ik hoop in September weer een stuk verder te rollen als de corona maatregelen dit toelaten. voor nu ga ik daar maar even van uit en plan ik rustig door.

Als je op de hoogte wilt blijven van dit blog, schrijf je dan in op de homepage voor de nieuwsbrief.

Groetjes,
Rolstoelpelgrim

Rollen door Nederland

Vandaag eens geen blog over verre avonturen en pelgrimages maar een wat lokalere locatie.
Afgelopen week had ik wat extra vrije tijd en besloot ik daarom een stuk in de omgeving te rollen.

Dinsdag eerst een relatief kort rondje, ik moest aan de andere kant van mijn woonplaats wat ophalen en besloot te gaan rollen. het was ondanks dat het koud was wel heel mooi weer en bij aankomst had ik toch bijna 10 km op de teller.
Dat bleek een goede oefening want vrijdag had ik een hele dag niks in de agenda staan en mijn zoon was uit logeren en daarom heb ik een mooie lange wandeling gemaakt.

Ik begon vanuit huis te rollen, er is hier vlakbij een soort mini natuurgebied/wandelpad waar mooie Galloway koeien loslopen, ik vind dat zulke leuke beesten.

Ik reed een rondje om mijn woonplaats, dat klinkt als een klein rondje maar het is een route van bijna 30 kilometer. De route ging vooral door de polders in het groene hart, een echt Hollandse omgeving met weilanden, dijken, koeien, sloten met riet, etc.

Vooral voor de mensen die hier meelezen van buiten Nederland (ik weet dat ik inmiddels volgers heb uit diverse landen in Europa, verenigde staten, Australie en zelfs Azië) zullen deze verhalen en foto’s het typische beeld van Nederland weergeven.

Onderweg zag ik vele vogels zoals zilverreigers, blauwereigers, eenden, zwanen en net voor ik weer thuis was kwam ik ook nog een fazant tegen.

Ook zag ik de eerste krokussen opkomen en reed ik door vele Hollandse wegen met aan weerszijde knotwilgen, sommige helemaal geknot en andere nog met de takken er aan.

Rond de lunch ben ik bij een boerderij met koeien gestopt waar ze kaas verkochten, hier heb ik een stukje van meegenomen en met behulp van mijn zakmes en wat brood dat ik bij me had heerlijk van genoten.

Na thuiskomst voelde mijn tenen half bevroren en had ik behoorlijk spierpijn, ik had al maanden niet meer zover gerold. Maar het was wel heel fijn om weer een dag lekker er op uit te zijn.

Maar hiermee was ik nog niet klaar met rollen.
Zaterdag moest ik mijn zoon in Brabant ophalen bij de vrienden waar hij gelogeerd had. Ik hoefde hem pas in de avond op te halen maar ik besloot al vroeger weg te gaan omdat ik na een dag door de polders van het groene hart van Nederland te rollen behoefte had aan een andere omgeving, en Brabant is daarin behoorlijk anders.

In de ochtend werd ik wakker met nog meer spierpijn dan de avond ervoor. Maar toen ik eenmaal een beetje op gang kwam werd dat gelukkig snel minder.
Ik moest eerst ruim een uur rijden naar de plek waar ik wilde rollen.

Ik ben gestart bij de zandverstuiving van Rosmalen, hier kon ik makkelijk parkeren dus dat was fijn. de zandverstuiving was heel mooi, maar de verstuiving zelf is natuurlijk niet zo toegankelijk. gelukkig lag er een bospad naast waar ik me redelijk door kon worstelen. geen makkelijk pad maar wel een leuke uitdaging. Onderweg ontmoete ik een vrouw met haar hondje, we maakten een praatje over mijn pelgrimage (ze herkende de schelp die ik voorop mijn rolstoel voorwiel heb hangen), zelf droomt ze er van om nog eens met paard en hond die route af te leggen. ze nodigde me uit voor wat drinken en we liepen samen een stukje op richting haar huis. was gezellig. Na nog even wat te hebben gedronken ging ik weer verder.

Ik heb toen nog een stuk door het bos gerold, voornamelijk de wandelpaden. Ondanks dat het eigenlijk niet erg rolstoeltoegankelijk was was het voor mijn rolstoel best goed toegankelijk en zo was het veel mooier wandelen dan over het mooi aangelegde fietspad. Na wat zigzaggen door het bos was het tijd om terug te gaan, de zon ging ook al onder en toen ben ik via het fietspad naar mijn auto gerold waarna ik mijn zoon heb opgehaald en we net voor de avondklok weer thuis waren. Toch een mooi rondje van zo’n 10 km gerold over bospaden.

Het was goed om afgelopen week weer eens zoveel te kunnen rollen. ik hoop dat in het voor of najaar zich de kans weer voordoet om weer een stuk in Frankrijk te gaan rollen, van Taizé naar Le-Puy-en-Velay.
Inmiddels heb ik alles zo goed als voorbereid. Alle slaapplekken net als vorig jaar weer op een kaart genoteerd. Nu afwachten hoe alles loopt, de tijd zal het leren.

Ik hou jullie op de hoogte als ik nieuws heb over mijn vertrek of tussentijdse korte tochten.
Mocht je je nog niet ingeschreven hebben voor de nieuwsbrief dan kan dit op de homepage.

Groetjes,

Rolstoelpelgrim

Oud en Nieuw

de laatste dag van het jaar ik hoop dat jullie mooie kerstdagen hebben gehad.

Zo aan het eind van het jaar wil ik even terug blikken op 2020.

begin 2020, januari, dacht ik nog dat ik in mei of juni zou gaan pelgrimeren in Frankrijk en daarvoor in april nog 3 dagen in Friesland zou pelgrimeren met stichting “Vasten Actie”.
Maar zoals bij iedereen liep ook bij mij dingen dit jaar anders dan gepland. Al in maart bleek dat de pelgrimstocht van ‘Vasten Actie’ niet door kon gaan door Covid-19 en die word verplaatst naar september.
In maart had ik toch ook niet mee gekund met de pelgrimstocht want ik ben zelf erg ziek geweest in die periode, achteraf gezien denk ik toch Corona, ik had alle klachten maar omdat er in die periode niet getest werd weet ik het niet helemaal zeker. wel weet ik dat ik nog altijd niet helemaal de oude ben en nog steeds wat sneller benauwd ben dan voor maart. 

In mei en juni naar Frankrijk gaan voor mijn pelgrimage was ook geen optie met de situatie van toen. en juli en Augustus wilde ik zelf niet pelgrimeren omdat het dan veel te heet is in Frankrijk. Maar wel ben ik nog op vakantie geweest met mijn zoon en hebben door Frankrijk een rondreis gemaakt.
Uiteindelijk besloot ‘vasten actie’ de pelgrimstocht in September af te blazen.
en omdat september de situatie nog wel zo goed was dat het mogelijk was om naar Frankrijk te gaan besloot ik eind augustus toch mijn plannen door te zetten zodat ik September toch kon gaan pelgrimeren. Ik had het geluk dat de omgeving van de Morvan op dat moment niet veel Covid gevallen waren en dat er sowieso weinig mensen wonen waardoor afstand houden een stuk makkelijker was. Vaak reed ik uren alleen door het bos, heerlijk vind ik dat. genieten van de stilte en alleen maar wat vogels en beesten op de achtergrond en af en toe het geluid van houthakkers ergens ver weg.

Ik ben erg blij dat ik toch ben gaan pelgrimeren. Het was een heel bijzondere pelgrimstocht. Door de Covid-19 kwam ik wel af en toe in lastige situaties zoals dichte campings en pelgrimsherbergen, maar juist die lastige situaties hebben deze reis de mooiste herinneringen en ontmoetingen opgeleverd. 
De hoogtepunten van deze pelgrimstocht zijn sowieso vrijwel allemaal gevolgen van de lastige dingen. om er een paar op te noemen:

Na terugkomst in Nederland ben ik bezig geweest met de website die nu voor een groot deel in NederlandsEngels en Frans te lezen is.
en afgelopen week heb ik de pagina met reviews ge-update , nu is het overzichtelijker en alle nieuwe dingen die ik onderweg gebruik staan er op, en komende tijd zal ik de reviews nog verder uitbreiden met afbeeldingen en extra info.
 
Voor mij is 2020, ondanks alles toch nog een goed jaar geweest waarin ik een mooie reis heb mogen maken.

 

Langzaam ben ik ook gestart met voorbereiding voor volgend jaar, het is de bedoeling in het voorjaar weer verder te gaan (mei, juni) maar de tijd zal het leren want met corona  is het niet van te voren te plannen.
Door de jaren heen merk ik dat ik steeds minder uitgebreid plan. 
Ik ben van plan de komende etappe weer vergelijkbaar voor te bereiden als afgelopen jaar. Ik had in 2020 in de wijde omgeving van de route alle slaapplekken op een kaart gezet (digitaal maar ook op een fysieke kaart) en ik besloot onderweg pas (vaak de avond van te voren) welke route ik die dag precies zou gaan nemen, afhankelijk van welke interessante steden/dorpen/kastelen/kerken/etc. er in de plaatsen zijn en waar ik zou kunnen slapen.
2021 hoop ik van Taize naar Le-Puy-en-Velay te gaan.
 
Zodra ik weer meer nieuws heb zal ik een nieuw bericht schrijven. Mocht je het nog niet hebben gedaan schrijf je dan op de homepage in voor de nieuwsbrief.
 
En voor nu wens ik jullie allemaal een gelukkig en gezond 2021!!!
 
 
Groetjes,
Rolstoel Pelgrim

Taizé

Inmiddels ben ik bijna een week in Taizé. Al meerdere keren heb ik Taizé genoemd in mijn blogs, maar wat is Taizé nu eigenlijk?

Taizé is een klein dorpje in Bourgondië, Frankrijk. Zo’n 800km rijden vanaf Utrecht. Hier is een klooster met broeders.

 In 1940 is de Zwitser Roger Schütz hier aangekomen en heeft hier eennhuis gekocht met een idee om een soort klooster te starten maar dar kwam pas later echt op gang. In oorlogstijd ving hij hier mensen op die hulp nodig hadden. Van 1942 tot 1944 is hij vanwege de oorlog terug geweest in Zwitserland. Daarna is hij in 1944 terug gekomen in Taizé en hier is een gemeenschap van broeders ontstaan. Frere Roger was een protestant net als de eerste andere broeders maar eind jaren 60 trad de eerste katholieke broeder in en sindsdien is het een oecumenisch gemeenschap.

Al snel kwamen er ook veel jongeren op bezoek bij de broeders. Vaak jongeren van diverse achtergronden, Protestant, Katholiek oosters Orthodox en ook veel mensen die op zoek zijn. Elke week op zondag komen de nieuwe mensen aan die een week blijven. Andere jaren waren dit in de zomermaanden vaak wel 2 a 3 duizend mensen per week die hier ontvangen worden. Men slaapt in tenten en barakken. Maar dit jaar vanwege corona zijn er maximaal 500 toegestaan maar er zijn deze week nog geen 200 mensen. Ik kom hier al zo’n 9 jaar en het is voor mij nu heel anders om hier te zijn omdat we met zo’n kleine groep zijn, maar ondanks dat is het wel heel goed.

Maar wat is er nu tijdens een dag te doen in Taizé? Dat zal ik hieronder schrijven.

8.15 uur ochtendgebed met zang, stilte, lezing en communie. daarna mijn favoriete ontbijt met brood, chocoladereepjes (zijn de chocoladereepjes die ook worden gebruikt om chocolade croissantjes te maken) en thee of chocolademelk.

Om 10.00 uur is de bijbelintroductie door een broeder. Iedereen krijgt een blad met bijbeltekst en een aantal vragen om over na te denken. Niet alleen vragen over de bijbeltekst maar vooral persoonlijke en diepe vragen zoals “wat zou je graag uit deze week willen halen?”, “is er iets dat je wilt veranderen in je leven of in de maatschappij?”, “hoe ervaar jij God in je leven?”. Na de uitleg van de broeder is er een tijd van stilte waarin je zelf over die vragen na kan denken.

12.20 middag gebed met zang, lezing, stilte en aansluitend een warme lunch.

14.00 uur was er andere jaren zangrepetitie waar we de verschillende stemmen kunnen leren van de liederen van Taizé. Maar door de situatie met covid19 is er dit jaar geen koorttraining wat ik wel jammer vind maar aan de andere kant is dit nu de tijd dat ik even op bed kan liggen om uit te rusten.

15.15 hebben we gesprek naar aanleiding van Bijbel introductie met het kleine groepje waarin iedereen word ingedeeld. Dit jaar heb ik weer een erg leuke internationale groep met allemaal 30 tot 40 jarigen. We bespreken dan de vragen met elkaar. omdat we in groepen zitten van zeer verschillende mensen, diverse nationaliteiten, verschillende geloofsachtergrond, etc levert dit leuke en interesante gesprekken op. Sowieso heb ik een erg gezellige groep en ook met de maaltijden zitten we meestal samen.

17.00 Thee. Wie hier ooit is geweest kent de zoete “Taizé”thee. Met koud weer krijg je warme thee en met warm weer is het ijsthee Maar altijd dezelfde oplosthee die erg zoet is. En een koekje erbij.

Na de thee zijn er een paar keer per week workshops. Over uiteenlopende onderwerpen. Deze week ging het over ecologie en er was een workshop van een orthodox priester uit Amsterdam.

19.00 is het tijd voor de warme maaltijd. Meestal ook tijd om weer gezellig met de groep samen te zijn.

20.30 avond gebed. Er word gezongen, bijbellezing, gebed, en altijd een periode van stilte en daarna weer verder zingen. Aan deze dienst zit niet echt een eind. Al vertrekken op een gegeven moment wel de broeders en daarna is iedereen vrij om te gaan maar sommige mensen blijven tot diep in de nacht door zingen. Of mensen gaan als ze niet kunnen slapen nog even terug de kerk in.

In de avond na 22.00 is het een optie op Oyak te bezoeken, dit is een soort café waar je wat kan drinken of een snack kan halen. Vaak word er door mensen live muziek gespeeld. Een gezellige ontmoetingsplaats.

En daarna is het tijd voor bed.

Op vrijdag en zaterdag zijn de avond gebeden een beetje anders. In Taizé word elk weekeind pasen gevierd. Op vrijdag word net zoals op goede vrijdag de dood van jezus herdacht. Dit word gedaan op oostersorthodoxe wijze met een gebed rondom het kruis.

Op zaterdag avond word de opstanding van Jezus gevierd (pasen) met een lichtviering waar iedereen een kaarsje krijgt en dan word tijdens de dienst het licht aan elkaar doorgegeven. Altijd heel mooi.

Mocht je nieuwsgierig zijn geworden kan je hier de gebeden live meeluisteren en op zaterdag avond (ook vanavond) om ongeveer 20.30 kan je op Facebook de live uitzending van de viering zien. Het is ook later terug te zien. Hiervoor hoef je zelf geen facebook te hebben.

Morgen ochtend is er nog een afsluitende eucharistieviering en daarna is het tijd om weer langzaam richting Nederland te reizen. Ik zal hier weer een dag of 3 over doen.

Als ik onderweg nog leuke of bijzondere dingen tegen kom zal ik hier nog een blog over schrijven en anders na thuiskomst.

Groetjes,

Rolstoelpelgrim

Middag op kerkenpad

Geen dagelijks blog meer nu nu ik niet meer onderweg ben, maar komende week zal ik zo nu en dan nog wat schrijven over wat ik mee maak in Taizé en daarbuiten en misschien ook nog over dingen die ik onderweg heb meegemaakt maar toen niet heb beschreven.

Gistermiddag ben ik een middag weg geweest van Taizé. Ik werd opgehaald door de vrouw waar ik in Paray le Monial heb gelogeerd. We gingen in haar mooie voor de rolstoel aangepaste bus. Haar broer en degene die me door Paray le Monial heeft rondgeleid was er ook bij. Met z’n vieren gingen we op pad.

We bezochten eerst een bijzonder kapel. Chappel de Charcuble. Deze kapel is op 1 mei 1941 gebouwd in 24 uur tijd door een groep jonge mensen. De kapel is gewijd aan Sint Jeane d’Arc en Sint Philippe.

Daarna reden we door naar Blanot. Een erg mooi oud plaatsje met een mooie Romaanse kerk uit de 11e en 12e eeuw. Romaanse kerken vind ik zelf erg mooi en er staan er hier best veel in de omgeving.

Verder hebben we er ook een mooie oude broodoven gezien. Ik werk als vrijwilliger bij Archeon, een historisch openluchtmuseum. Bij het middeleeuwse deel van het park hebben we ook een brood oven en deze oven deed me daar aan denken.

Na Blanot reden we naar Tournus. Onderweg zagen we veel mooie dingen. Diverse kastelen, middeleeuwse kerkjes, leuke huizen en mooie uitzichten over de heuvels.

In Tournus staat een 11e eeuwse romaanse abdijkerk. Erg mooi. Bij de restauratie van de vloer in 2002 is een 11e eeuws mozaïek gevonden onder lagen tegels en beton die tussen de 16e en 18e eeuw over het mozaïek zijn gelegd. Gedeeltelijk is dit mozaïek nu zichtbaar. Heel mooi.

Ik vind het altijd leuk om in de kerk op zoek te gaan naar grappige dingen die de bouwers hebben gemaakt. Zo staan er vaak boven in de pilaren grappige afbeeldingen van mensen, dieren en/of monsters. Zo ook in deze kerk.

Daarna was het tijd om weer naar Taizé te gaan. Op de terugweg werd ik nog getrakteerd op pizza en een paar minuten nadat het avondgebed was begonnen kwamen we weer aan in Taizé. Met z’n allen zijn we nog naar het laatste deel van het avondgebed gegaan en daarna hebben we afscheid genomen.

Was een leuke middag, veel leuke dingen gezien. Nog bedankt!

Groetjes,

Rolstoelpelgrim

Dag 13

Vanochtend vanuit Cluny vertrokken. Eerst naar de kerk gegaan in de 12e eeuwse Saint Marcel kerk. Ik merk dat mijn Frans afgelopen 2 weken echt vooruit is gegaan want bij de lezingen kan ik nu aardig volgen welk verhaal ze lezen en ook van de preek kan ik grote lijnen begrijpen. Na de viering vroeg ik de priester een stempel maar helaas had hij die niet maar hij adviseerde me naar het parochiehuis iets verderop te gaan. Dus dat heb ik gedaan. Onderweg haalde een vrouw me in die ook ik de kerk zat en ze toonde mij het parochiehuis en haalde daar een stempel voor me. Dus die is weer gezet.

Daarna ging ik richting het klooster van Cluny. In het centrum werd ik regelmatig aangesproken. Sommige mensen zagen mijn schelp (pelgrimsteken) of hadden me in de kerk en/of krant gezien. Snap nu een beetje hoe beroemde mensen zich voelen.

Bij het klooster zelf werd ik helaas niet binnen gelaten. Volgens de bewakers past mijn rolstoel niet in hun lift. Ik weet dat het wel past omdat ik er eerder al eens geweest ben maar ik kon ze niet overtuigen. Heb alleen het winkeltje gezien en de buitenkant van het klooster of wat er nog van over is. In de middeleeuwen was het klooster van Cluny enorm belangrijk en enorm groot. Overal in de stad staan nog restanten van bouwwerken die bij het oorspronkelijke klooster hoorden. Mooi om te zien.

Een ander ding waar Cluny bekend om is zijn de paarden. Er zit een zeer grote paarden stoeterij. Een jaar of 5 geleden had ik die al eens bezocht en nu alleen gepasseerd. Op deze stoeterij worden diverse bijzondere paarden gefokt en er worden wedstrijden en shows gehouden. Vandaag was er een dressuur wedstrijd waar ik nog even naar heb gekeken. Ooit heb ik ook paard gereden en ik blijf het altijd leuk vinden en de paarden onderweg krijgen altijd nog wat extra aandaxht van mij. Nu rij ik op mijn stalen ros!

Onderweg naar Taizé reed ik op een mooi fietspad, genaamd voies vertes. Vaak zijn dit fietspaden die lopen over oude spoortrajecten, zo ook deze. En dat was regelmatig goed te zien. Zo staat er zelfs nog een station, alleen het spoor is veranderd in fietspad.

Na zo’n 10km rollen heb ik een eerste uitzicht op Taizé.

Taizé is gebouwd op een heuvel. Nadat ik die bedwongen had heb ik eerst het kleine romaanse kerkje bezocht.

Daarna doorgerold naar de voor velen bekende klokkentoren van Taizé en daar heb ik me aangemeld. Ik kreeg mijn barak toegewezen (117B) en nadat ik mijn spullen daar had neergezet ben ik voor theetijd terug naar de toren gerold en heb thee met koek gekregen. Daarna een stempel gehaald in mijn pelgrimspaspoort en daarmee is de pelgrimage van dit jaar voltooid.

Komende dagen zal ik nog zo nu en dan iets schrijven. Mochten jullie vragen hebben stel ze gerust, hieronder of per email. Dan zal ik die komende dagen gaan beantwoorden.

Ik ga zo naar het avond gebed en daarna slapen. Ben erg moe van deze reis maar het was weer enorm mooi!

Groetjes ,

Rolstoelpelgrim

Dag 12, van zusters naar historische kloosterstad

Vanochtend om 7.15 ging mijn wekker. Ben gaan inpakken en om 8.00 naar het ontbijt bij de zusters gegaan. Heerlijk ontbijt met brood, fruit, jam en een grote kom thee uit een schaaltje van Taizé. Nog in mijn beste Frans met de zusters gesproken tijdens het ontbijt en ze gaven mij ook nog een lekker lunchpakketje mee.

Na het ontbijt ben ik nog even naar de kapel gegaan en daarna was het tijd om te vertrekken. Ik werd hartelijk uitgezwaaid! Zusters, mochten jullie dit lezen, nogmaals dank!

Na te zijn vertrokken volgde ik netjes de navigatie op mijn mobiel. Stond op fietsroutes dus dat zou goed moeten gaan. Ik rolde over een asfaltweg de berg op. Behoorlijk steil. Halverwege besloot ik achteruit de berg op te rollen omdat ik dan meer kracht kan zetten (denk aan een roeiboot) en niet achterover kiep. Zo rolde ik langzaam maar zeker omhoog. Heel langzaam veranderde de weg van een asfalt pad naar een onverhard pad. Alleen tractorsporen. Werd ook nog door een boer in tractor ingehaald die zich afvroeg of ik echt wel deze kant op moest, maar het was veruit de kortste route dus ik rolde door. Gelukkig inmiddels minder steil maar wel onverhard. Halverwege kwam ik op de top en werd ik beloond met een mooi uitzicht. Daarna alleen nog naar beneden. Dat ging goed en daar kwam ik zelfs weer op een verharde weg terecht. Daarna helaas weer een zeer steile helling. Moest ook weer achteruit en iedere paar meter rusten en drinken. Bovenaan gekomen stonden er al bewoners, die me aan hadden zien komen, op me te wachten en ze vulden mijn inmiddels lege fles opnieuw met water. Na een praatje rolde ik weer door. Dat moment had ik 5km gerold en het 1e set accus was haast leeg (nog maar 2 van de 5 lichtjes brande, normaal kan ik dan nog ongeveer 5km rollen). Nog 20km te gaan naar Cluny.

Na die rit omhoog was ik uitgeput en hongerig dus tijd om de lunch van de zusters op te eten. De banaan had ik halverwege de helling al opgegeten maar nu was het tijd voor brood en kaas.

Na de lunch rolde ik verder. Vanaf dat moment ging de weg grotendeels naar beneden en dat hield de rest van de route zo aan. Heel fijn! Ik werd al snel getrakteerd op druiven. Een in het wild groeiende druivenplant met vele druiventrossen met lekker zoete vruchten! Lekker!

Ik rolde verder door de weilanden. Vele Franse koeien en 1 weide met Nederlandse zwart wit koeien.

In een dorpje zag ik weer een washuisje, die was zo netjes dat het zo weer in gebruik kan worden genomen. Vaak zit er smerig water in maar hier was het netjes.

Diverse keren reed ik ook door piepkleine dorpjes die ondanks de kleine grootte toch een openbaar toilet hadden. Ideaal, moeten ze in Nederland ook doen.

Ik ben onderweg ook in een kerk geweest met een soort moderne schilderingen. Leek alsof het bijbelse verhalen waren in “moderne” kleding. Bijzonder.

Na nog enkele kilometers rollen kwam ik aan in Cluny. Hier even avondeten gehaald en daarna door naar de camping.

De tent staat weer en ik lig nu lekker op bed. de rolstoel is aan het laden in het toiletgebouw.

Morgen ga ik de stad bekijken en dan naar Taizé rollen. Dan is het alweer het eind van de pelgrimage voor dit jaar.

Groetjes

Rolstoelpelgrim

Dag 11, berg op

Vanochtend werd ik weer rond 7.00 wakker. Ben toen maar begonnen met omkleden en inpakken. Nog even een praatje gemaakt met de Nederlanders op de camping en een poging gedaan om in het Frans aan Franse camping gasten uit te leggen wat ik doe. Toen ik ingepakt was ben ik vertrokken.

Gisteren was ik al bij de kerk in Charolles geweest en toen was er niemand om me een stempel te geven. Vanochtend voor ik de stad uit ging heb ik een nieuwe poging gedaan en die was meer succesvol. Deze keer was de priester aanwezig en hij gaf me weer een mooie stempel in mijn pelgrimspaspoort. Ik heb al een mooie collectie. 2 volle pelgrimspaspoorten en nu de 3e al weer aardig gevuld. Alle stempels op de foto zijn van dit jaar.

Het grootste deel van de dag heb ik omhoog gerold. Reed vooral in het begin door de weilanden met veel koeien en vooral veel stieren. Ik begin me langzamerhand af te vragen waarom ik hier zo enorm veel stieren zie. Vandaag meer stieren dan koeien gezien. Ze zijn enorm groot en gespierd maar staan maar achter een dun draadje prikkeldraad. Blijkbaar zijn ze best rustig.

Halverwege dag dag kwam er wat meer bos en lagen er ook weer grote stapels omgezaagde bomen. Die had ik niet meer gezien sinds ik de Morvan had verlaten.

Vandaag kwam ik veel beestjes tegen. De sprinkhanen zaten veel op de weg en sprongen/vlogen weg als ik aan kwam rijden. Ze hebben heel mooi blauw en rood gekleurde vleugels die ik dan goed kan zien maar ze springen/vliegen te snel voor een foto. Ook waren er veel hagedissen en de bloemen zaten vol bijen en andere insecten.

Ook vond ik allerlei lekkers onderweg. Appels, noten en bramen. Lekker!

Inmiddels ben ik aangekomen in Verosvres. Eerst heb ik de kerk bekeken en daarna een stempel bij de Mairie gehaald. Daarna door naar mijn slaapplek. Onderweg kwam ik nog een washuisje tegen. De eerste dit jaar. Vorig jaar was ik er veel tegen gekomen maar nu nog niet.

Ik logeer hier bij 2 zusters Fransiscanessen in het geboortehuis (al slaap ik eigenlijk in de voormalig stal) van Sint Marguerite Marie Alacoque ik al eerder over schreef toen ik in Paray le Monial was.

Ik heb net goed mijn Frans kunnen oefenen want de zusters spreken alleen Frans. Ik heb vanavond meegegeten en morgen om 8.00 uur staat het ontbijt weer klaar. We hebben gezellig gepraat en we zijn er aardig uit gekomen met behulp van gebaren en af en toe google translate.