Vanochtend ben ik uitgezwaaid door m’n zus nadat ik de laatste dingetjes uit de auto had gehaald en alles weer op mijn rolstoel had geladen. En zo rolde ik langzaam Londen uit. Eerst nog door stedelijk gebied maar langzaam veranderde dit. Door diverse leuke dorpjes gereden. Onderweg nog wat eten gehaald in een supermarkt. Ik had nog wat kaas (nog uit Nederland vanuit m’n koelkast meegenomen) maar wat brood en wortels gehaald. Wortels zijn ideaal voor in de tas van een pelgrim want er kan niks mis mee gaan. Tomaten kunnen pletten en maken de hele tas vies maar al zou ik op de wortel zitten blijft die nog goed. Maar eigenlijk was dat niet nodig want ik heb ze deze keer direct opgegeten.
Ongeveer 80 procent van de dag op het voet/fietspad langs de weg gereden. Soms een breed pad maar soms ook onverhard en/of overgroeid door alle bloemen en planten in de berm. Het deel waar ik op de weg reed was ook prima te doen, auto’s wachtten rustig achter me tot ze me konden passeren en reden ruim om mij heen. Dus dat is fijn.
Ik probeerde ook nog een kerk te bezoeken maar ik kwam niet verder dan de hal. Maar ik kon wel naar binnen kijken. Maar ja, geen stempel dus.
Het was een mooie rit, ook door bosachtig gebied gerold. Ik ben wel blij nu de drukte van de stad achter me te laten.
Ik sta nu op de camping in Horsley. Toen ik aankwam op de camping was het heerlijk zonnig weer maar toen net alles stond kon ik nog net de tarp over m’n rolstoel gooien en zelf de tent in kruipen toen een enorme hoosbui losbrak. Het duurde maar kort en nu is het weer zonnig. Ik heb vandaag zo’n 22km gerold. Komende dagen ga ik richting Winchester.
Maar zo eerst vroeg m’n bed in. De energie is nu wel op. Morgen weer verder.
Groetjes,
Rolstoelpelgrim
merci de nous faire vivre ce beau voyage