Dag 21, Canterbury, einde van deze pelgrimstocht.

Gisteravond had ik online gekeken waar ergens een mis was, dat bleek niet in de kerk te zijn maar in verband met een kerkelijke feestdag (Petrus en Paulus) was het een speciale viering buiten op een grasveld op het terrein van de katholieke school. Het begon om 10 uur dus rond 9 uur rolde ik de camping weer af opweg naar de school. Daar aangekomen was het duidelijk dat er iets feestelijks gaande was. Allerlei kraampjes stonden er. Al snel begon de viering. Er was een goede band met piano, gitaar, dwarsfluit viool en de bandleider speelde mandoline en er was een klein koor. De zon scheen maar het was gelukkig minder heet dan afgelopen dagen. Het werd een mooie viering. Na de viering begonnen de feestelijkheden echt, goed eten gemaakt door de Filippijnse en Poolse gemeenschappen van de parochie, erg lekker eten dus. Er hing zelfs een flink varken aan het spit. Echt tradioneel Sunday Roast dus.

Na gegeten te hebben terwijl ik met diverse mensen over miijn reis sprak werd het tijd om verder te gaan. Ik ging eerst naar het dichtstbijzijnde station, Canterbury East, om te vragen hoe het zit met in de trein komen, of er altijd mensen beschikbaar zijn die de oprijplaat neer kunnen leggen en welke route ik het beste kan nemen omdat er werkzaamheden zijn. Het bleek dat ik het beste vanaf Station Canterbury West kon vertrekken en het verder goed zou komen als ik me gewoon ruim voor vertrek zou melden op het station. Dus ik kon nog rustig even de stad in.

Ik rolde over de stadsmuur richting de abdij van St. Augustinus van Canterbury. Vanaf de stadsmuur zag ik mensen in het park cricket spelen. Het is leuk hoeveel andere sporten beoefend worden en populairder zijn dan bij ons.

Bij de abdij aangekomen heb ik een stempel gehaald maar ik vond het entreegeld te veel voor een kort bezoek. Wel kon ik het gebouw gedeeltelijk zien van buiten. Daarna rolde ik door naar de St. Martin’s church die absoluut niet rolstoel toegankeljk is (in de 6e eeuw werd daar nog geen rekening mee gehouden) doordat het op een helling ligt en de weg naar de kerk bestaat uit een aantal trappen maar met de nodige moeite is het me toch gelukt om via de achterkant ,via de steile weg die naast de kerk loopt, het kerkhof op te komen en daar via een uitgesleten paadje die zigzaggend langs de graven gaat dicht bij de deur te komen, daar m’n rolstoel geparkeerd en de laatste meters en de 5 treden gelopen. De reden dat ik zoveel moeite deed voor deze kerk is omdat deze kerk uit het jaar 597 de oudste Engelstalige kerk ter wereld is die al die eeuwen in gebruik is geweest. Deze kerk is gestart door St. Augustinus. In de kerk zag men blijkbaar dat ik een zware rit had gehad en kreeg ik een glaasje water en uitleg over de kerk. .

Daarna nog even in de kathedraal geweest. Oa naar de flinke collectie middeleeuwse pelgrimsinsignes van tin gekeken en andere middeleeuwse spullen zoals bisschopsschoenen en sokken en kerk boeken /bijbels die er tentoongesteld liggen. Hoewel ik al enkele jaren niet meer in Archeon werk als middeleeuws schoenmaker blijft de interesse in die periode er wel. Bij het winkeltje bij de uitgang mijzelf een replica van zo’n pelgrimsinsigne cadeau gedaan.

Na nog even door de stad te hebben gerold had ik ineens het gevoel dat het genoeg was en besloot ik de trein een uurtje eerder te nemen dan ik van plan was. En zo reed ik naar Londen Het met de rolstoel in de trein is hier goed geregeld. Het stationpersoneel helpt me in de trein en elke trein heeft zelf een oprijplaat en de conducteur zorgt dan dat je er uit kan. Ook zit er in de trein een aangepaste WC. Ik had op Waterloo station nog een overstap en reed toen met de trein richting Kingston. Vanuit daar weer naar mijn zus gerold waar ik nu dit blog liggend op bed schrijf.

Dit is voorlopig het laatste dagelijks blog maar ik zal komende tijd nog regelmatig wat van me laten horen als ik leuke dingen beleef. Nu eerst een paar dagen hier uitrusten en dan nog met de auto op vakantie. Ik moet nog bedenken waarheen ik precies wil dus dat zullen jullie nog wel horen.

Schrijf je in voor de nieuwsbrief als je een mailtje wilt wanneer een nieuw blog online komt.

Groetjes,

Rolstoelpelgrim