Vakantie deel 1. Pelgrimeren met de auto.

Afgelopen dagen bij mijn zus geweest. Spullen gewassen en bedacht wat ik wil gaan doen. Maandag zijn we even in de botanische tuinen geweest. Het was eindelijk een beetje minder heet en toen gingen we in de tropische kas! Gelukkig is het buiten weer lekker weer. Heel veel foto’s van bloemen met bijen en hommels genomen en er liep ook nog een vos door de tuin. Sowieso is een vos zien in Londen geen zeldzaamheid.

Dinsdag ben ik nog in Kempton op de racebaan geweest, niet om paardenrennen te zien maar voor een heel grote antiekmarkt. Ik vind dat altijd erg leuk om te bekijken. Zoveel leuke en soms grappige spullen, meestal niet om te kopen maar wel leuk om te kijken!

Vandaag, woensdag 1 juli, ben ik weer vertrokken. Besloten om richting Wales te rijden. Vooral omdat Wales door oa de heuvels/bergen en grote afstanden tussen plaatsen minder geschikt is om te rollen leek het me een goed idee om hier dan met de auto (en rolstoel natuurlijk in de kofferbak) te pelgrimeren. Dus hoewel ik nu auto rij tussen de plekken die ik wil bezoeken zal mijn stijl van reizen niet veel anders zijn. Dus ook nu zal ik pelgrimsoorden en kerken bezoeken en allerlei andere dingen die mogelijk op m’n pad komen.

Vandaag heb ik al een begin gemaakt. Ik reed eerst naar Oxford. Vrijwel voor de deur van de kathedraal vond ik een gehandicaptenparkeerplaats. Met m’n rolstoel rolde ik naar de kathedraal waar enorm veel jongeren voor de deur stonden. In eerste instantie werd mij gezegd dat de kathedraal dicht is ivm een grote opendag van alle universiteiten van Oxford (inclusief die bij de kathedraal hoort en daar aan vast zit)… ik kon dus niet de kathedraal bezoeken leek het, maar ze zag m’n teleurstelling en toen kreeg ik de tip dat als ik niet voor de kathedraal kwam maar wel voor de opendag van de universiteit dat ik wel naar binnen kon, en dat de kathedraal dan wel open is maar het daar nu wel druk was met studenten. en zo rolde ik met een tasje met informatie over de universiteit alsnog de kathedraal binnen! Ik bezocht ook nog een saxische toren en st Michael kerk. Toren beklimmen liet ik aan anderen over.

Daarna ging ik naar het St. John Henry Newman Centre. Deze heilige uit de 19e eeuw was ooit Anglicaans priester maar werd uiteindelijk een Katholieke kardinaal en heeft heel veel boeken geschreven en is heilig verklaard (zowel door de Katholieke als de Anglicaanse kerk wat ik erg interessant vind.). Recent is hij door de paus tot Kerkleraar gemaakt. Ik bezocht het eigenlijk zonder er veel van te weten maar omdat ik pas een boek van hem had gekregen (nog niet gelezen) besloot ik er heen te gaan. Ik werd er zeer goed onthaald, kreeg een uitgebreide privé rondleiding langs de bibliotheek (met heel voor boeken van zijn hand), zijn oude slaapkamer en de kapel en kreeg zeer uitgebreid uitleg over alles wat deze heilige gedaan had in z’n leven. Wat leuk was is dat ik met de zuster ook Nederlands kon spreken (al deed ze de rondleiding in het Engels ) omdat het gerundt word door zusters van een Vlaamse congregatie, genaamd “het werk”, die zitten in Nederland ook maar ik kende ze verder niet persoonlijk. de zuster die ik sprak kwam zelf uit Oostenrijk. Ook was er een seminarist uit Vlaanderen op bezoek.

Daarna ging ik door naar een camping zo’n 70 kilometer verderop.

In verband met een gebrek aan internet post ik dit een dag later, en vanaf nu is de rest op 2 juli geschreven.

Na een goede nacht slaap pakte ik alles weer in (dat is met de auto wel veel makkelijker en sneller gebeurd dan rollend) en reed ik weg. Naar Gloucester (spreek uit als “Gloster”) hier bezocht ik eerst de kathedraal. Weer genoten van de mooie glas-in-lood ramen, kloostergangen en alle historie van de kerk. De enige reden dat deze kathedraal, die een abdij was, niet was vernietigd tijdens de reformatie is omdat Henri III hier gekroond is en oa koning Edward II hier is begraven. Daarom heeft Henri VIII de abdij maar in een kathedraal veranderd. De priorij van St. Oswald is er minder goed doorheen gekomen want dat is nu alleen nog een ruïne. Wel mooi dat ze dit soort dingen hier toch bewaren. Ook zag ik nog een gehaakt ding boven op de brievenbus. Dergelijke dingen haken is echt Engels. Ik was hier ook het jaar dat de koningin haar jubileum vierde en toen waren een heel groot deel van de brievenbussen zo versierd. In Londen kwam ik bij een café een aantal dagen geleden ook haakwerk tegen van allerlei Londense/Engelse dingen.

Ik heb een boek met alle pelgrimsoorden van Groot-Brittanië (Britain’s pilgrim laces) en komende tijd hoop ik daar een hoop van aan te doen. Ik ging naar St. Mary’s church in Welsh Newton, hoewel het Welsh heet is het nog Engeland. Hier is het graf van een heilige, St. John Kemble. 1 van de 40 martelaren van Engeland en Wales tijdens de reformatie. Ik vond het een mooi klein kerkje waarbij ik het interessant vond dat er een soort bogen voor het altaar stonden.

Daarna reed ik verder, naar een kerk waar een kluizenaar had gewoond, maar opeens zag ik langs de weg een kasteelruïne dus besloot te stoppen. Het was gratis te bezoeken, niet rolstoel toegankelijk maar gelukkig kon ik voor de “deur” parkeren en een stukje lopen. Sommige dingen zijn de moeite (en pijn achteraf) waard! Daarnaast stond nog een kerkje waar ik ook even binnen keek.

Daarna door naar het kerkje, St Patrico’s church in Partrishow, waar de kluizenaar, St. Issui, woonde. In welke tijd deze heilige leefde is volgens mijn boek niet bekend.

Een spannende, zeer steile en smalle weg, op de lastigste stukken gelukkig geen tegenliggers gehad en sowieso reden er weinig mensen. Maar het was wel een mooie rit en zag veel vogels en af en toe een eekhoorn weg springen als ik er aan kwam rijden. Sommige stukken redde mijn auto maar net. Maar ik kwam er en dat was de moeite waard. Mooi uitzicht, schattig kerkje met een kleine kapel waar de kluizenaar woonde, vanuit zijn kapel kon je door een raampje ook de kerk inkijken. Mooi oud kerkje, bijzonder houtsnijwerk en er lag een bijbel in het Welsh. Op een pagina stond het onze Vader gebed in meerdere talen, oa Engels, Welsh en Nederlands!

Daarna was het tijd een camping op te zoeken. Na wat rondbellen (ik kreeg sommige campings niet aan de lijn of er was geen WC) vond ik uiteindelijk een camping genaamd Castle knights. Aangekomen op de camping bleek dit z’n naam eer aan te doen, er staat een geweldige kasteelruïne midden op de camping. Net heb ik het bekeken, heel bijzonder zo alleen daar te zijn en rond te kijken want tot nu toe lijken er geen/weinig gasten op de camping te zijn. Torens, muren en een kapel. Wel te veel gelopen dus nu maar even liggend in m’n tentje met uitzicht op kasteel!

Morgen weer verder. Onregelmatig zal ik jullie op de hoogte houden van m’n rondreis / autopelgrimage door Wales.

Groetjes,

Rolstoelpelgrim