Dag 6, Rowledge – Itchen Abbas deel 2
Dit blog is in de avond al geschreven maar bij gebrek aan netwerk in dit dorp nu pas geplaatst (geen bellen en mobiel internet mogelijk), met moeite is er soms netwerk genoeg voor een sms).
Gisteravond schreef ik bij de kerk te gaan slapen, en zo is het gebeurd. Rond 20.30 m’n bed neergelegd (wilde nog even afwachten of er iemand zou komen) en gaan slapen. En ergens toen ik sliep heeft iemand de deur toch op slot gedaan zonder mij te zien liggen. Uiteindelijk bleek ik in de ochtend dus opgesloten in de kerk. Maar ja, er zal dan vast wel iemand komen om weer te openen. Ik was rond 6 uur al wakker en heb toen maar rustig ingepakt. Om 7 uur hoorde ik al rammelen aan de deur en kwam de Vicar binnen. Die was wel even verbaasd mij te zien in de kerk maar hij reageerde gelukkig positief. Even gesproken over wat ik daar deed en dat ik als pelgrim onderweg ben. Hij deed de deur naar de wc open (die kon ik wel gebruiken na een nacht zonder) en ging thee voor me halen en nam ook nog 2 geroosterde broodjes mee. Dus zo eindigde m’n nacht weer goed. Ik vertrok denk ik al rond 8 uur dus was vroeg op pad.
En zo ging ik op pad.Een mooie route met veel bos. Diverse eekhoorns, konijnen en fazanten gezien. Relatief rustige wegen en een aantal relatief korte maar wel zware klimmetjes. Ik kwam nog langs een aantal kerken waar ik even binnen ging. Bij de katholieke kerk nog een tijd gesproken met een vrouw die de bloemen aan het neerzetten was. Ik reed nog langs een (volgens mij) verlaten klooster van Anglicaanse Benedictijnen. Vrijwel alle grote kloosterorden (Franciscanen, Benedictijnen, Augustijnen) hebben zowel een Anglicaanse als katholieke variant. Daaraan is goed te merken dat de Anglicaanse reformatie (die kortgezegd ontstond omdat een koning wilde scheiden/hertrouwen en dit van de paus niet mocht) heel anders is gestart en verlopen dan die in Nederland (die toch vooral door Luther en Calvijn in gang is gezet).
In het plaatsje Alton bestond de voedselbank 15 jaar en dat vierden ze door kleine hapjes uit te delen van wat een kok had gemaakt van voedselbank producten (voornamelijk ingeblikte spullen). Was lekker om te proeven. En ze deelden ook de recepten uit.
Het viel weer niet mee om een slaapplek te vinden, geen campings en geen geschikte kerken. Hierdoor ook veel kilometers gerold. Ongeveer 40…. Maar uiteindelijk ontmoette ik gelukkig in Itchen Abbas een vrouw die net de kerk op slot had gedaan. Ik kan op het land van haar en haar man, in het veld van de schapen, logeren, daar heb ik m’n tentje opgezet. Ze namen mij zelfs mee uit eten bij de pub (waar ik op hun WiFi het eerdere korte blog had geschreven om jullie toch te laten weten hoe het gaat. Ik ga nu slapen, welterusten!
Dag 7, Itchen Abbas – Alresford
Vanochtend opgestaan, toen ik net m’n tentje uit was gekropen en naar de WC ging (er was buiten het huis een schuurtje met daarin de WC en stopcontact waar ik kon laden) sprak de vrouw des huizes mij al aan, zorgde voor warm water en ze zou zorgen voor een ontbijtje. Heerlijk. Toen mij klaar gemaakt en spullen ingepakt, alleen tent moest nog, en toen heerlijk in een zitje in de Engelse tuin gegeten. Heerlijk luxe ontbijt met croissant, broodje roerei, fruit, thee en sap. Wat een verwennerij! Ook nog gezellig gekletst met deze mensen.
Uiteindelijk was het toch tijd om m’n tent in te pakken en te vertrekken. In het volgende dorpje bezocht ik de kerk voor een stempel, de dienst was net afgelopen maar mensen waren nog koffie aan het drinken en waren wel nieuwsgierig dus al snel kreeg ik wat te drinken aangeboden en sprak ik met diverse mensen over mn reis. Ook kreeg ik weer een stempel. Daarna weer op pad. Rond het middaguur kwam ik aan in Winchester, mijn eerste grote pelgrimsplaats.
Hier bezocht ik de kathedraal, ook nu mocht ik door m’n pelgrimspaspoort weer gratis naar binnen. Mooie kathedraal, het meisjeskoor was aan het oefenen dus dat was mooi. Ook was er een expositie over de geschiedenis van de kathedraal, erg interessant. Al in het jaar 597 kwam St Augustinus (van Canterbury, dus niet de andere bekende Augustinus van Hippo waar de kloosterordes Augustijnen /Augustinessen naar zijn vernoemd) naar Engeland om mensen tot het christendom te brengen en in 660 werd hier in Canterbury al een kerk gebouwd. En er werden vele koningen gekroond. Ook lag er een heel oude bijbel, the Winchester Bible. Met de hand geschreven en getekend tussen 1150 en 1175, helaas mochten er geen foto’s van worden gemaakt. Na de kathedraal ging ik opweg naar een camping, onderweg, op aanraden van de mensen waar ik had geslapen, naar St. cross hospital. Er wonen hier broeders die ‘the black brothers’ worden genoemd naar hun zwarte kleding. Het is een plek waar in de middeleeuwen vanaf het jaar 1136 al armen en reizigers werden geholpen. Dat was te merken want die traditie gaat door. Ook nu nog kunnen reizigers en pelgrims vragen om brood en bier en krijgen dat dan ook, Wayfarer’s Dole noemen ze het. Ook ik ontving een stukje brood en een klein bekertje trapistenbier.
Eigenlijk drink ik niet maar deze gelegenheid wilde ik niet afslaan en het was gelukkig maar een klein beetje zodat ik niet te veel last zou krijgen met medicatie. Leuk dat ze dit nog altijd doen.Ook de kerk bekeken en natuurlijk een stempel ontvangen.
Daarna doorgerold. Door het gebied dat de South Downs heet. Maar hoewel het “downs” heet was het meer “up”. Veel heuvels maar gelukkig wel goed te doen. Veel bos, soms wat open gebied met weilanden of akkers. Het was weer een mooie rit. Onderweg schoot m’n rem kabel los, die kon ik gelukkig repareren want met die heuvels is een extra rem wel fijn (ik kan ook altijd remmen op m’n wielen). Wel zag ik toen dat m’n remblokken ook nodig vervangen moeten worden, die heb ik net op de camping vernieuwd, ik had nog een setje bij mij. Vannacht slaap ik dus weer gewoon op een camping.
Toen ik hier aan kwam wist ik niet waar ik me moest melden en kwam in gesprek met een man en vrouw die hier foto/film opnames hadden gemaakt met een drone. Zij kwam uit Zuid-Afrika en sprak Afrikaans, dus even Nederlands met haar gesproken. Uiteindelijk gebeld naar de campingbaas want alles was hier al dicht. Ik mocht een plekje uitzoeken en morgenochtend betalen. M’n tentje vlak bij de wc geplaatst zodat ik het kan lopen. Zo slapen, met 27km was het weer een lange dag.
Groetjes,
Rolstoelpelgrim