dag 2 (deel 2), zware klim

Gisteren geen blog geschreven, ik was zo enorm moe bij aankomst dat ik alleen nog de moed had om toen mijn tent stond een kort berichtje te schrijven en daarna te gaan slapen. het blog van vandaag volgt ook nog, maar weet niet of dit vanavond nog komt of morgen.

Gisterochtend vertrokken vanuit Cluny, deze keer niet de stadd in gegaan omdat ik wist dat ik nog een lange dag te gaan had, maar hoe lang, dat wist ik toen nog niet.
Op de kaart had ik al wel gezien dat ik de hele dag berg op zou rijden, soms vals plat en soms heel stijl

onderweg heb ik regelmatig bramen kunnen vinden die rijp waren, altijd lekker.

Ik kwam ook nog lang een kasteel, ik ben uiteindelijk niet binnen geweest maar heb wel een leuk gesprek gehad met degene die buiten tickets verkocht. Aan het eind gaf ze mij een anzicht kaart van het kasteel als souvenir mee.


daarna doorgerold, langzaam de berg op. mijn eerste accu set moest ik dan ook onderweg wisselen, gelukkig had ik nog extra accu’s bij mij. zo’n 5 km voordat ik er was moest ik een weg in die mij wel heel moeilijk leek, en soort traktor pad. maar volgens google een fietspad.

de enige omweg was 5km en omdat dit pad maar 800 meter was en nog naar beneden ook waagde ik het er maar op. het ging eigenlijk best goed, tot ik na zo’n 500 meter in een net gemaaid graanveld belande. de boer en boerin waren nog bezig met de strobalen op te laden. ze kwamen naar me toe en maakte me zeer duidelijk dat ik terug moest. deed ik dan ook maar, al kon ik haast niet naar boven komen op dat begroeide pad. de boerin begon me zelfs maar te duwen omdat ze inmiddels met de traktor ook naar boven wilde. het huilen stond me nader dan het lachen toen ik eenmaal weer op de gewone weg terug was. het was al het eind van de dag en nu kwamen er no 5 kilometer extra bij. maar ik ben maar gaan rollen. gelukkig bleken die 5kilometer extra kilometers naar beneden te zijn, ipv een stijle afdaling in 800 meter was het nu een langzame afdaling over 5 kilometer.

Enkele kilometers voor de camping moest ik een berg op om in het dorpje te komen waar de camping was begon een heel steile helling, over 2 kilometer ongeveer 200 meter klimmen. Het was enorm zwaar en mijn armen trokken het haast niet. mijn accu’s trouwens ook niet. bijna boven aangekomen (ik weet niet meer goed hoe lang maar heb er denk ik wel ruim 1,5 uur over gedaan) begonnen mijn wielen te piepen, in normale omstandigheden betekend dit dat ik dan nog een kilometer heb, maar in deze omstandigheden ging dat over enkele tientallen meters, net voor het bord stopte mijn accu’s er helemaal mee, helemaal leeggereden. wel hoorde ik iets verderop mensen aankomen. Ze vroegen of ze me konden helpen en die hulp was zeer welkom. ze hielpen mij om de camping te bereiken, ik denk dat ik het anders niet had gehaald. de hulp kwam op tijd. het was een loodzware klim, maar de naam van deze plaats maakte het deze klim wel waard, het heet Saint-Jaques. Dus eigenlijk Santiago, alleen niet de Compostella maar Saint-Jaques-des-Arrets dat betekend zo iets als een stop op weg naar Santiago.

Hier stond ik op een heel leuke kleine camping, plaats voor 6 tenten. er stond er nog eentje, van een fietser die ik ook al had gezien in Cluny, heb met hem nog een tijd gekletst. hij is ook onderweg naar Santiago op de fiets.

Er was een een klein toiletgebouw. Maar daar was wel een invalidentoilet waar mijn
rolstoel kon opladen. aangezien ik 2 sets accu’s had leeggereden kon ik de eerste laden en heb ik de tweede set rond 2 uur ‘s nachts gewisseld. daarvoor en daarna heb ik gelukkig heerlijk geslapen.

Wat die dag er na gebeurde lezen jullie later in mijn blog van vandaag (die komt vandaag of morgen). net als de foto’s die ik plaats als ik wifi heb.

Groetjes,
Rolstoelpelgrim

Volg Rolstoel pelgrim ook via Sociale Media

8 gedachten over “dag 2 (deel 2), zware klim”

  1. Jeetje wat een zware dag heb jij gehad zeg! En ja “de nood het hoogst de redding nabij” word toch ook gezegd nou dat klopt zeer zeker. Ik hoop dat je een paar rustige en fijne dagen krijgt voor je lichaam. Succes Laura!

    Beantwoorden

Laat een antwoord achter aan rolstoelpelgrim Antwoord annuleren

Instagram
RSS