Dag 11 Arundel – Findon

Een fijne nacht gehad bij de zusters. Gisteravond nadat ik een heerlijke maaltijd had gekregen, uitgerust, gedoucht en nog even een uurtje in de kapel gezeten voor ik ging slapen. Helaas was er geen gezamenlijk avondgebed zoals normaal. 1 keer per week (vandaag dus) hebben de zusters iets wat ze een woestijn dag noemen, een dag waarin ze zich terugtrekken in hun cel.

Ik heb heerlijk een lange nacht geslapen. Vanochtend eerst ingepakt en daarna was de mis. Toen nog even ontbeten en wat andere gasten gesproken. Die waren daar te gast omdat er gistermiddag een begrafenis was van een zuster.

De gastenzuster bracht me nog wat pakjes sap voor onderweg en ik mocht wat eten meenemen voor lunch. Toen ik bij m’n vertrek aangaf nog niks te hebben betaald kreeg ik te horen dat ze geen betaling verwachten van mij, dus heb ze maar hartelijk bedankt voor de overnachting en alle goede zorgen. Daarna op pad gegaan. Vandaag een redelijk korte route gerold maar niet per se een fijne route. Maar er was weinig keus qua overnachtingen en de route er heen was ook niet erg fijn. Ook speelde mee dat de weersverwachting niet best was, hele middag regen.

Eerste stuk reed ik op een fietspad langs een snelweg en het 2e deel van de route ging over een veel te drukke weg. Hoewel ik daar officeel wel mag rijden hield ik er voortdurend het verkeer op. Al was de weg in mijn ogen breed genoeg en konden ze wel passeren deden ze dat niet of alleen als op de andere kant van de weg niemand reed. Op zich ook wel fijn want ze houden zo wel beter afstand dan men in Nederland zou doen. Iedere keer als ergens een inrit was liet ik de file weer gaan en daarna ging ik dan toch maar weer verder en liet dan weer een file ontstaan. Toen ik nog 500 meter naar de camping moest rijden en net weer iedereen liet passeren stopte een politie auto en stapten 2 agenten uit. Ze waren door mensen gebeld dat ik op de weg reed. Maar ook zij bevestigden dat ik er gewoon mocht rijden. Toen vroegen ze of ik voor het laatste stuk politie begeleiding wilde. Jazeker, dus zo gezegd, zo gedaan, en zo reed ik de laatste 500 meter voor de politie auto uit. Dat was wel fijn. En zo kwam ik veilig op de camping aan.

Vroeg in de middag, rond 13.00, was ik er al. Toen begonnen ook de eerste druppels te vallen maar dat stelde niet veel voor en stopte snel. Ik kon de tent nog net droog opzetten. Toen net alles opgezet en ingericht was en m’n rolstoel veilig onder de tarp stond begon het pas echt te regenen. Nu lig ik in mn tent dit te schrijven terwijl ik luister naar de regen op m’n tent.Straks even uitzoeken waar ik morgen heen ga (als dat lukt, want ook hier weer zeer slecht internet, af en toe is het er en dan weer niet…) en vooral uitrusten want hoewel ik maar zo’n 15 km heb gerold waren het wel energievretende kilometers met al dat verkeer.

Groetjes,

Rolstoelpelgrim