Gisteravond na het schrijven van het blog rustig aan gedaan, met mensen van de camping gesproken en vroeg gaan slapen. Weer op tijd opgestaan en ingepakt. Nog met een stel dat met een camper naast me stond op de camping en de campingbaas gesproken voor ik vertrok. Tegen het vertrekken zag ik wel een beetje op want ik moest wel die weg weer op…. Gelukkig hielpen 2 mannen van de camping met verkeer tegen houden zodat ik de weg op kon. Gelukkig was het stuk op die te drukke weg maar kort en ging het bergafwaarts. Toen ik in het dorpje aan kwam ging het beter. Weer relatief rustige wegen en vaak ook kans om op de stoep te rollen. Ik reed nog langs een mooie molen die toch wel anders is dan onze Nederlandse molens.
Op een gegeven moment had ik ineens zicht op zee en rolde ik de heuvel af. Ik kon vannacht niet laden (stroom op de camping kostte 10 pond extra dus zie ik niet als optie) maar ik had afgelopen nacht met m’n volle powerstation m’n lege accu kunnen laden. Nu dus wel een lege powerstation maar daar was een oplossing voor. Ik ben een uurtje in de kerk gaan zitten rusten en heb daar m’n powerstation vol geladen. Toen zowel mijn eigen energie als die van m’n powerstations weer vol was ben ik verder gerold.
Al snel kwam ik aan zee in Worthing. Vanaf daar de kust gevolgd. Mooie rit. Het was geweldig weer, zonnig, rond de 22 graden, blauwe lucht en blauwe oceaan. Ik reed over een mooie brede boulevard. Opeens hoorde ik m’n naam, ik keek op en zag het stel van de camping. Ze waren aan het lunchen op een bankje en ook ik kreeg een broodje. Ze blijken in Hove, net voor Brighton, te wonen en nodigden mij uit om bij hen in de tuin te kamperen. Ik zou naar een camping gaan maar die was eigenlijk te ver (maar er was dichterbij niks) en dit is ook veel leuker. Dus wisselden we telefoonnummers uit en ik kreeg het adres. Ik paste de route op m’n fietscomputer aan en zo ging ik weer verder. Ik rolde de rest van de tijd langs de kust, soms mooi zeezicht met leuke gekleurde strandhuisjes aan de kant van het kiezelstrand en wat vissersbootjes en soms stukken met industrie, havens en sluizen. Langs het strand groeiden vaak bloeiende planten. En er waren veel gekleurde huizen. Onderweg in Shoreham nog een kerk bezocht waar een tentoonsteling was met heel diverse kunst, schilderijen, beeldjes en glas in lood. Daar ook nog een tijd gesproken met mensen van die kerk.
Nu ben ik bij het stel van de camping waar ik net ook heb gegeten, m’n tentje staat in de tuin. Zo slapen want ik ben erg moe. Morgen vervolg ik m’n reis via de kust.
Groetjes,
Rolstoelpelgrim
Prachtig je verslag ik zie het voor me
En dan ook nog jouw mooie foto’s
Wat een aktie en belevenis !!!
Dank voor het delen , en een mooie rit verder !!
Geweldig maandag vertrekken wij naar Bournemouth zo’n zin in. In de avond daar lekker langs de boulevard of pier lopen. Vooral als ik nu jouw foto’s van de kust zie. Het blijft verbazingwekkend hoe lief en behulpzaam de mensen zijn. Weer een heerlijke nacht gehad veilig bij iemand in de tuin.
Laura, met al je verhalen, ontmoetingen en mooie foto’s maak je me jaloers. Zoveel aardige mensen die helpen, zelfs de police is je beste kameraad. Waar ik benieuwd naar ben is welke camino volg je, kan hem niet vinden. Rol nog veilig door en blijf genieten.
Wat mooi weer om te lezen .
Lieve behulpzame mensen om je heen ze zijn overal.
Prachtige foto’s geniet ervan .
Bijzonder mooi verhaal.
Wat geweldig dat je op deze boeiende tocht goede hulp krijgt waar nodig. Een goed weekend met opnieuw mooi weer en fijne ontmoetingen!
Mooi verhaal met mooie ontmoetingen met gastvrije mensen!
Top.