Vanochtend m’n spullen weer ingepakt en naar de campingbaas gegaan die m’n accu had opgeladen. En toen kon ik vertrekken. Eerste stukje langs het strand met een mooie klif aan het eind in zicht. Net voor de klif ging ik landinwaarts. De route is vandaag enigszins onlogisch omdat de korte en logische weg veel te druk is en geen fietspad heeft. Ook vond ik alleen aan de noordkant van Eastbourne (nou ja, eigenlijk Polegate) een betaalbare camping. Maar daar ben ik uiteindelijk nooit terecht gekomen, maar daarover later meer. Na de mooie weg over de boulevard langs het strand ging ik de stad door. Op een veld was een evenement gaande met mooie en oude auto’s.
Uiteindelijk moest ik over een drukke weg, gelukkig was het stuk zonder fiets/wandelpad maar kort. Het is wel bijzonder hier hoe fietspaden langs een weg lopen, dan ineens stoppen en soms later langs die weg toch weer verschijnen.
Daarna reed ik over een mooie rustige weg. Ik reed nog langs het bezoekerscentrum van de Seven Sisters, bekende mooie kliffen waar ik een aantal jaar geleden ben geweest maar nu verder heb overgeslagen. Net daarvoor rolde ik over een heel smal paadje langs de weg op een soort dijkje en aan beide kanten van het paadje liep het schuin af of stonden er struikjes die soms half over het toch al smalle pad groeiden, best spannend want ik paste er sowieso maar net op. Gelukkig alleen voetgangers als tegenligger gehad die ik met moeite kon passeren doordat zij in de bosjes gingen staan.
Ik bezocht ook nog een kerkje waar ik toevallig langskwam. Helaas niet gelukt om ergens naar een kerkdienst te gaan maar dus wel een kort kerkbezoekje. Daarna weer verder op die mooie weg. Tijdens een klim raakte ik aan de praat met een man op een fiets. zo reden we een tijdje op tot mijn rolstoel problemen kreeg. Ging net voor de top piepen en schakelde uit… de fietser hielp me om boven te komen. Achteraf gezien oververhitting want na een paar minuten in de schaduw hielden de foutmeldingen gelukkig op en heb ik de rest van de tijd geen problemen meer gehad. Uiteindelijk rolde ik samen met de fietser verder, we raakten aan de praat over zowel mijn als zijn reizen en andere dingen en uiteindelijk nodigde hij me uit om bij zijn gezin te komen overnachten en hebben we de rest van de reis samen kletsend afgelegd.
We kwamen nog langs “ The Long Men of Wilmington” een grote afbeelding (72m) op een heuvel van kalkrotsen, dit soort plekken zijn hier meer, bv ook met paarden.
Onderweg zijn we nog even bij z’n moeder op bezoek geweest wat eten en drinken gekregen en daarna naar zijn huis in Eastbourne gegaan waar ik nu ben. Ik heb hier een fijne slaapkamer van een dochter die uit huis is. Net gezellig met het stel buiten in de tuin wat gedronken en nu even liggend m’n blog schrijven terwijl het wasje dat ik net heb gedaan in de zon aan m’n slaapkamerraam hangt te drogen. Toch bijzonder hoe al die slaapplekken hier op m’n pad blijven komen!
Morgen ga ik de kust weer volgen, zeker met de voorspelde hitte is het fijn aan de iets koelere kust te zijn waar een zeewindje waait. Want vandaag was behoorlijk heet.
Groetjes,
Rolstoelpelgrim
Er zijn veel engelen mee op pad dit keer die je weg kruisen .
Mooi dat je weer bij mensen thuis mag overnachten! De contacten die je hebt als pelgrim zijn toch wel heel bijzonder.
Gelukkig was je rolstoel niet echt stuk.
Prachtig en indrukwekkend zijn die geoglief (en???)
Wij zagen ooit De Long Man of Wilmington , ook niet ver van Eastborne
Mooie piepkleine kerkjes in die buurt maar inderdaad geen fietspaden…
Geniet van je reis, prachtig dat je zo veel lieve mensen ontmoet.
Nog steeds leuk je verhalen. Fijne reis verder.
Wat geweldig al die ontmoetingen met aardige mensen.
Versterkt mijn overtuiging dat mensen, waar dan ook ter wereld, gewoon ‘mede’mensen zijn.
Ik zou iedereen gunnen dit te ervaren.
Heel veel goeds nog op je route.
SHALOM
Mooi dat het altijd lukt om een slaapplaats te vinden bij mensen thuis !ik denk dar jij met een bordje rondrijd met de tekst dat je een slaapplaats zoekt ! blijf nog maar langs de kust daar is het minder heet !ik hoop dat je geen last hebt van de warmte en van het onweer ?
Een goede nachtrust én morgen een mooi vervolg langs de kust
Oeps ik schrok al… weer pech…het zal toch niet? Fijn dat het oververhitting was. Het viel ons een paar jaar terug ook al op van die fietspaden het stopt ineens en dan gaan de fietsers of op de weg(wat ik dood eng zou vinden) of op de stoep. Zo bijzonder. Wat fijn dat je in een heerlijk bed mag slapen wat een lieve mensen kom je toch tegen. Over een paar uur vertrekken wij naar Engeland.
Je beleeft mooie dingen
Heel bijzonder
Geniet ervan