Deel 7,Vrijdag 10 juli

Genoten van het uitzicht op de camping maar in de ochtend was het toch tijd om te vertrekken. Om 10 uur begon in Holyhead de kerk en om 9 uur vertrok ik van de camping, dus ik had nog mooi even de tijd om wat te doen. Als eerste ging ik richting het uitzichtpunt vanwaar je de vuurtoren zien kan. Mooi gezicht. Er waren werkmannen bij de vuurtoren aan het werk waardoor het gesloten was (maar ook als het open was zijn al die trappen niet aan mij besteed) er lag ook een schip waar een helikopter bij in de lucht hing. Na genoten te hebben van het uitzicht weer verder gegaan. Deze keer niet naar een Christelijke pelgrimsplek maar een heidense van de tijd voor het Christendom. 2 rechtopstaande stenen in een weiland. Ik heb door de jaren in Groot-Brittanië veel stenencirkels gezien maar deze vond ik niet erg indrukwekkend.

Daarna naar de kerk in Holyhead, het was een schoolviering ter ere van een schoolhoofd die afscheid nam. In de kerk sprak ik een man die mij later uitnodigde naar de St. Cybi’s kerk (die gisteren dicht was) waar ik veel verhalen hoorde en werd gewezen op bijzondere dingen. Het is een mooie kerk met veel historie. Al zo’n 1700 jaar geleden werd op deze plek het Romeinse fort gebouwd waar binnen de muren St. Cybi in de 6e eeuw een klooster bouwde waar nu deze kerk staat. Dat klooster was in de 10e eeuw door Vikingen verwoest en de huidige kerk is 13e eeuws.

Toen was het tijd om Holy Head te verlaten.Ik reed weer naar Llanfairpwll­gwyngyllgogerychwyrndrobwllllantysiliogogogoch (Llanfairpwll­ staat er meestal op de borden) in die naam wordt gesproken over 2 kerken, de Maria kerk (Llan Fair) en de St. Tysiliokerk (Llan Tysilio). Dus daarom besloten die 2 kerken nog te bezoeken. Eerst naar de St. Tysiliokerk, ik parkeerde mijn auto bij de supermarkt waar ik 1 ½ uur gratis mocht staan (andere plekken waren op kortere tijd of betaald) en rolde vandaar naar de kerk. Met de auto kon je er niet komen. Eerst een helling af. En zo rolde ik via een brug naar het eiland waar deze kerk op stond. Onderweg nog met enkele mensen gesproken. Het was eb en nu had je zelfs naar het eiland kunnen lopen zonder brug maar ik hoorde dat het water met vloed soms zo hoog staat dat zelfs de brug onder water staat. Tysilio leefde in de 7e eeuw en was de jongere broer van een koning. Groot-Brittanië bestond in die tijd uit vele kleine koninkrijkjes. Tysilio wilde geen belangrijke rol in het koninkrijk en verkoos om monnik te worden. Na eerst in een klooster te hebben gewoond ging hij op dit eiland wonen waar in 630 door hem een kerk werd gebouwd. Maar de huidige kerk is 13e eeuws. Van een man in de kerk kreeg ik nog uitleg. Hij wist veel over de kerk en de geschiedenis te vertellen. Ik kreeg ook 2 boekjes, zowel een voor kinderen als voor volwassenen en hij vertelde me dat de illustraties door een van oorsprong Nederlandse vrouw zijn gemaakt.

Daarna de klim de helling weer op, grotendeels kwam ik vooruit de helling weer op maar toch een stukje achteruit moeten doen. Ook merkte ik dat het profiel van m’n banden zijn beste tijd heeft gehad, had weinig grip en slipte regelmatig. Maar ik kwam optijd boven (was in een uur en 20 minuten terug! Dus die 1 ½ uur gratis parkeren was net genoeg! ).

Daarna reed ik naar de Maria kerk. Ik dacht eerst dat die dicht was maar toen ik er omheen liep zag ik de hoofdingang die open was. Dus kon toch binnen.

Na deze kerk stak ik de brug over en zat ik weer op het vaste land van Wales. Ik reed weer door de bergen. Naar Llangelynin, de kerk van St.Celynin en een bron. Ik kwam er via een lange smalle en steile weg waar je eigenlijk geen auto kan passeren en er weinig inhammen zijn om te passeren. Gelukkig reden er ook haast geen auto’s. In het boek stond de beschrijving dat ik vanaf de parkeerplaats een minuut moest lopen, ik dacht dit wel te kunnen maar het was een stuk zwaarder dan gedacht…. Een weg met een hekje waar ik overheen moest, klimmende omhoog. Maar ja, in een paar minuten was ik er inderdaad. Even de kerk bezocht. St Celynin woonde hier in de 6e eeuw. Daarvan is in de13e eeuwse kerk niks meer terug te vinden. In de 19e eeuw is er in het dorp een kerk gekomen en is deze in onbruik geraakt. Door de (voor mij) zware wandeling zag ik wel uit naar koel water van de bron om m’n voeten in af te koelen, maar helaas, die stond droog… daarna weer op de terugweg gegaan naar de auto, ander pad, geen hekjes maar wel grote keien en iets verder… niet veel beter dus. Maar ik heb het gehaald en het was de moeite wel waard en het was maar goed dat ik het niet van te voren wist dat het zwaar was er te komen want dan had ik deze plek waarschijnlijk overgeslagen.

Daarna naar het laatste punt van vandaag. Een mini kapel aan zee. Maar onderweg kwam ik in een plaatsje met een enorm kasteel dus besloot daar eerst rond te kijken. Parkeerplaats gevonden aan de haven, daar was een countrymuziek evenement gaande. Allemaal mensen met cowboyhoeden. Ik rolde wat door de stad en langs het kasteel en belde een camping in de buurt want het was al rond 17.00 uur. Ik kon terecht bij een camping vlak bij dat kapelletje waar ik naar opweg was. Dus daar ging ik toch eerst heen.

St. Trililo’s kerk. Een mini kapel met plek voor 6 stoelen en in de vloer schijnt een bron te zitten die soms nog wordt gebruikt als er een doopviering wordt gehouden. Er zijn sowieso nog af en toe vieringen. Met 6 stoelen is het wel makkelijk om de kerk overvol te krijgen! Ik kon de bron helaas niet testen want het hek zat voor de deur. De schrijver van het boek kon er wel bij dus misschien was ik gewoon na sluitingstijd. Morgen rij ik er vermoedelijk weer langs dus dan zal ik kijken of hij dan open is.

Maar nu op de camping.

Groetjes,

Rolstoelpelgrim