Vanwege de weersverwachting (regen na 8 uur) was ik vroeg opgestaan. Zo kon ik droog inpakken maar na vertrek begon het flink te regenen. Regenpak aan en gaan. Voornamelijk langs de weg gereden, grotendeels op fiets/voetpaden naast de weg en enkele stukken op de weg.
Bij het voetpad moet ik vaak oversteken, soms was het een goede op/afrit en vaak ook minder goed of zeer slecht… bij 1 van die slechte opritten, in de stromende regen ging het mis… ik kon de oprit, die naar alle zijden schuin liep en begroeid was met gras niet recht nemen, verloor grip door de regen met natte handschoenen op glibberende rubber hoepels, hing scheef en zo kiepte ik met rolstoel en al om…. Ik kon gelukkig weer zelf rechtop komen. Terwijl ik opkrabbelde stopte een auto en kwam een vrouw mij helpen. Mocht je dit lezen, bedankt! Ik ben er aardig goed vanaf gekomen, alleen een kleine schaafwond op m’n elleboog (maar m’n kleding daar is nog heel), ook m’n rolstoel heeft er geen problemen aan over gehouden. Daarna op de weg doorgerold tot een betere oprit. De rest van de dag was ik wel een beetje bang bij elke oprit dus was toch wel flink geschrokken.
Het bleef maar regenen, in Guildford aangekomen ben ik de eerste kerk ingegaan die open was. De katholieke st. Joseph kerk. Een deel van de kerk was open. Daar m’n jas en regenbroek uitgedaan zodat ik op kon drogen. Ook een accu aan de stroom gelegd. Toen ik daar mee bezig was kwam de priester langs waarmee ik even sprak, hij bracht mij een kop warme thee, dat kon ik wel gebruiken. Ik was door die nattigheid best koud geworden. Ik heb zo’n anderhalf uur daar gezeten, opgedroogd en opgewarmd. In de tussentijd ook de 2 andere priesters gesproken en m’n verhaal verteld. Nadien was het ook weer droger, al is het vrijwel niet echt droog geweest regende het veel minder dan eerst.
Dus vertrok ik naar de Anglicaanse kathedraal. Dat was een flinke klim want hij staat op een heuvel. Toen ik net boven was sprak een vrouw me aan, ik vertelde wat ik doe en ze vroeg of ze me mocht interviewen, dit hebben we gedaan en ze heeft mij gefilmd. Over een paar dagen wordt het uitgezonden op de locale tv van Guildford. Ik hou jullie op de hoogte. Daarna nog rustig de kathedraal bekeken en een tijdje met de kapelaan gesproken. Die kapelaan heeft trouwens ook een stempel in m’n paspoort gezet terwijl ik gefilmd werd dus ik hoop dit terug te zien. In Anglicaanse kerken hebben ze vaak erg mooi geborduurde kussens liggen, allemaal anders, soms gepersonaliseerd. Er was ook een schatkamer, veel gouden spullen maar er stond ook een pelgrimsfles.
Na alle regen en de val besloot ik niet naar de camping te gaan, dit zou een zeer sobere camping zijn (geen stroom, compost toilet en alleen koud water) dus vandaag gun ik mij een keer de luxe van een hostel. Daar ben ik nu, zo’n 8km voorbij de kathedraal. Op een slaapzaal. Nu nog even in de keuken/woonkamer met de andere mensen. M’n accu hangt aan de lader en ook ik ga zo opladen in bed want de energie is nu wel op.
Morgen weer verder.
Groetjes,
Rolstoelpelgrim
Wat een verhaal zeg .
Wonderlijk zoals er altijd weer hulp komt als je valt .
Gelukkig niets kapot .
Pas goed op jezelf.
Fijn nu even in een hostel te zijn .
Goede rit morgen weer hopelijk beter weer .
Wat een belevenis weer. Gelukkig weer hulp gekregen. Volgens mij komt er beter weer aan. Hier teminste en hopelijk ook bij jou. Heb je nog ballonnen bij je?
Groetjes Dick
Jeetje nu dit weer een valpartij. Gelukkig voor jou en je rolstoel bijna tot geen letsel. Kan me voorstellen dat je flink geschrokken bent. Leuk zo’n tussentijds en onverwachts interview. Hoop dat je vannacht in het hostel weer energie heb opgedaan. Succes vandaag.
Net op weg en alweer van alles meegemaakt. Wat er op een klein heuveltje van nat gras al niet kan gebeuren. Gelukkig niet beschadigd, blijf heel en genieten.
Fijn dat ik je, onkend en wel, weer mag volgen. Je bent ´n inspirerende madame.
Gelukkig zorgt Jacobus goed voor zijn pelgrims, enkel geschrokken, een klein schaafwondje… en hulp!
Ik hoop voor jou dat het vandaag een droge dag zal worden!
Dat lijkt me schrikken, zo’n val. Fijn dat je er nog goed vanaf gekomen bent. Een bijzondere reis in dat natte Engeland. Tijdens onze fietsvakantie langs de Bodensee heb ik aan je gedacht. In Vaduz, Liechtenstein, was ineens onze telefoon en powerbank leeg. Jouw verhaal over stopcontacten vóór in de kerk had ik onthouden. Terwijl we de accu’s opladen hebben mijn man en ik een aantal liederen uit het mooie liedboek van de st. Florins kathedraal gezongen!
Ik wens je verder een goede, droge, veilige reis toe!
Meisje , meisje , wat een dappere ben je toch en ondanks de regen, weinig zon , natte kleding , een valpartij toch maar weer moedig verderen en heb je weer mooie mooie herinneringen opgedaan . Wat fijn dat er in Engeland in de week wel kerken open staan en dat je vriendelijkheid hebt meegemaakt en “STEMPELS” !!!!!
Goede reis verder , lieve groet van Hennie
als rolstoel gebruiker snap ik best wat je overkwam , en om eerlijk te zijn gebeurd dat mij ook wel eens hoor , zolang je je maar geen pijn aan overhoud of wondjes ! Gelukkig kon je verder zonder schade aan je stoel ! Hopelijk morgen een betere dag zonder vallen of regen , ik wens je veel succes en brand een kaarsje voor jou !
Och jee Laura wat een nare ervaring was dat! Gelukkig waren er lieve, behulpzame mensen in de buurt die je konden helpen en fijn dat je je kon opwarmen in de kerken. En het hostel heb je zeker verdiend na zo’n dag. Ik hoop dat je weer een beetje bent bijgekomen en wens je een goede nachtrust en morgen, hopelijk droog, weer verder in het mooie Engeland. Lieve groetjes, Sylvia